⚫️ تحلیل شهادت امام رضا (عليه السلام) در دو منبع کهن شیعی منابع کهن شیعی دربارۀ #شهادت_امام_رضا(ع) صرفا به #توصیف ماجرا نپرداخته و پیشگام در #تحلیل (بیان چرایی) این ماجرایند؛ دو نمونه: یک) شیخ #مفيد در تحلیل شهادت امام رضا(ع) نوشته است که امام در مجالس خصوصي، مأمون را بسیار پند، و از خداوند بیم می داد، نیز او را به سبب اقدامات نادرست نكوهش مي‌کرد. مأمون به ظاهر مي‌‌پذيرفت، اما در باطن از اين برخوردهاى امام به‌شدت ناراحت بود. بنا به گزارش شیخ مفید, روزي امام(ع) بر مأمون وارد شد و ديد که هنگام #وضوگرفتن غلامي بر روی دست مأمون آب مي‌ريزد، امام(ع) به او فرمود که در افعال وضو نباید کسی را شریک قرار دهد و شخصا باید وضو بگیرد، مأمون پذيرفت و وضويش را اعاده کرد؛ اما در نهان، از امام خشمگين شد. 📚مفيد، الارشاد، ج2، ص269. دو) مهمترین و مفصل‌‌ترين كتاب درباره امام رضا(ع) نوشته شیخ #صدوق به نام #عيون_اخبار_الرضا(ع) است. در این کتاب، شیخ صدوق چندین روایت و گزارش را درباره شهادت امام نقل کرده است. اکنون تحلیلی جامع و دقیق در یکی از گزارشهای آن: احمدبن‌علي انصاري ‌گويد: از #اباصلت پرسيدم: چگونه مأمون راضى به قتل امام رضا(ع) شد؟ ابوصلت پاسخ داد: مأمون امام رضا(ع) را به این جهت به #ولايتعهدى برگزید تا به مردم چنین وانمود کند که حضرت شیفته دنياست و بدین سان, امام از چشم #مردم بيفتد؛ اما از امام در نظر مردم چیزی جز برترى اش بر مأمون آشكار نشد. پس مأمون دانشمندان را از بلاد اسلامى فراخواند تا امام را از نظر علمى محكوم کند و نزد مردم از اعتبار بیاندازد؛ اما امام با هيچ دانشمندی روبه رو نشد جز آن كه بر او برترى می ‌يافت و مردم مي ‌گفتند: آن حضرت شايسته‌‌تر از مأمون براى خلافت است. جاسوسان اين نگرش مردم را به مأمون اطلاع مي‌‌دادند که باعث خشم و حسد او مي‌شد. همچنين امام رضا(ع) در بيان حق، از مأمون بيم نداشت و غالباً به او پاسخ هایی می داد که خشم و کينه‌اش را برمي‌افروخت، گرچه اظهار نمی کرد؛ پس نهايتا امام را با #سم به قتل رساند. 📚صدوق، عيون اخبار الرضا، ج 2، ص265. ✍️حامد منتظری مقدم 🇮🇷https://eitaa.com/Tashayo

✅ #زیارت، تمام کنندۀ پیمان شیعیان با امام: 🔷 حسن بن علىّ وشّاء گوید از امام رضا (عليه السّلام) شنيدم که فرمود: همانا براى هر امامى عهد و پیماني است بر گردن دوستان و شيعيانش، و تمام كردن آن عهد و انجام نیک آن با زیارت قبور ايشان است. پس هر كس قبور آنان را با عشق و معرفت ... زيارت كند، امامانِ او در روز قیامت شفیعش خواهند بود. 📚صدوق، عيون أخبار الرضا(ع)، ج‌2، ص261 🏴https://eitaa.com/Tashayo

┈┅ ❁❁ ┅┈ 🎙 روضه حاج شیخ علی آقا محدث زاده (ره) فرزند حاج شیخ عباس قمی 💥مصیبت امام رضا (علیه‌السلام) 👈 در این روضه قدیمی (شصت و اندی سال پیش)، بدون ذکر مصیبت «مکشوف» مردم به شدت گریه میکنند. این همان نکته‌ای است که قبلاً در همین کانال با عنوان: «از ذائقه عزاداري هايمان مراقبت کنيم...» با لینک: https://eitaa.com/Tashayo/605 بر آن تاکید شد. 🏴https://eitaa.com/Tashayo

🔴 حسین هرگز تمام نمی شود... شباهتهای «آقای شهید ما» به «سید شهیدان» محرم و صفر دارد تمام می شود؛ اما حسین هرگز تمام نمی شود... آقای شهید در آخرین سخن با مردم، پیام جدش را تکرار کرد: «مثلی لایبایع مثله»؛ اندکی بعد، او در رمضان به «لقاء الله» شتافت؛ همچون جدّ شهیدش حسین: «تشنه»؛ با «خانواده»؛ و «طفل صغیر»، و تَنی «قطعه شده» (إرباً إربا) و ... و آقای شهید چقدر مانند حسین(ع) «شیفتۀ شهادت» بود؛ شیفتگیِ آقای شهید را به شهادت خیلی دیده و شنیده بودیم؛ اصلا او به آرزوی خود رسید؛ ولی حسین(ع) هم دلداده و «منتظرِ» شهادت بود؛ در وداع با هر شهیدی، این آیه را میخواند: «...فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ...»، هر چه به عصر عاشورا نزدیک میشد، چهره اش بر افروخته تر میشد، و در هنگامۀ شهادت، هلال بن نافع غرق تماشای «چهرۀ پرفروغِ او» بود. و مهمترین شباهت: آقای شهید، همچون حسین، «ایستاده در میدان» شهید شد؛ در «جنگ اراده ها»، او ایستادگی و شهید شدن در میدان را برگزید. به حسین(ع) هم میگفتند خود را از دشمن دور کن، برو یمن یا فلان کوهستان (أجَأ)؛ اما حسین(ع) میدانست که او را خواهند کشت. اگر او را جایی دور، در خفاء میکُشتند، شهادتش گُم و خنثی میشد؛ (میگفتند: طبیعی مُرد یا با «ترورِ جنّیان» مانند سعدبن عباده)! حسین (ع) ایستاده در میدان کربلاء شهید شد، و هرگز خاموش و تمام نشد، به همگان در بلندای تاریخ، «انسانیت» و «آزادگی» آموخت و این درس بزرگ را: «مانندِ من با مانندِ یزید بیعت نمیکند». همین درسها را آقای شهید، «حسین وار» با ایستادگی و «شهید شدن در میدان» برایمان باز خواند و ما را به «بعثت» رساند... ✍️ حامد منتظري مقدم 🏴https://eitaa.com/Tashayo

✅ «لیلۀ المبیت» در شب اول ربیع الاول سال سیزدهم بعثت، در خنثی سازی توطئۀ مشرکان که تصمیم داشتند شبانه به خانه رسول خدا (صل الله علیه و آله) هجوم ببرند و دسته جمعی حضرت را به قتل برسانند، حضرت علی(علیه السلام) به جای حضرت خوابید و پیامبر به قصد هجرت به یثرب، از مکه خارج شد. آیه شریفۀ وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْري نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ (بقره، 207) به همین مناسبت در شأن علی (ع) نازل شد. 🔷نقل یک خاطره از مرحوم علامه مصباح یزدی: یک بار از ایشان دربارۀ «علم امام» سؤال کردم. صرف نظر از کل پاسخ، نکتۀ مقدمی ایشان خیلی جالب بود. گفتند: «همیشه دانستن و اطلاع از آینده ارزشمند نیست؛ مثلاً اگر حضرت اسماعیل می دانست که خود ذبح نخواهد شد، عمل او برایش فضیلت نبود یا اگر در لیلۀ المبیت امیرمؤمنان علی (علیه السلام) می دانست که به او هیچ آسیبی نخواهد رسید، خوابیدن او به جای پیامبر فضیلت نبود». ✍️حامد منتظری مقدم 🔰https://eitaa.com/Tashayo

✅ علم امام: 🔷تکمیل خاطره علمی از مرحوم علامه مصباح: در پیام قبلی عرض شد که علامه #مصباح (ره) در پاسخ به سؤال بنده دربارۀ «علم امام» (این سؤال و جواب در حیاط موسسه امام و هنگام رفتن ایشان به منزل بود)، مقدمتا گفتند: «همیشه علم غیب به آینده ارزشمند نیست» و دو مثال زدند: حضرت اسماعیل نمیدانست که ذبح نخواهد شد، و امام علی (علیه السلام) در لیلۀ المبیت نمیدانست آسیبی به او نخواهد رسید و گرنه جانفشانی این دو فضیلتی نبود. بعد سوال کردند: آیا منظورتان، امام در مقام جسمانی است یا در مقام نورانی؟ عرض کردم: مقام جسمانی. بعد گفتند: طبق روایت : «إذا شاءوا... علموا» (امامان هر گاه بخواهند می دانند) (کلینی، کافی، ج1، ص258) خُب چه موقع «شاءوا»؟ چه موقع میخواهند که بدانند؟ خودشان پاسخ دادند: در روايت هست: قلوبنا اوعية لمشية الله (طوسي، الغيبة، ص247)؛ یعنی قلب امام ظرف مشيت الهي است. امام وقتی می خواهد که خدا بخواهد. یعنی خداوند هم خواستنِ علم و هم خودِ علم را به امام میدهد (در یک لحظه). یادم هست که ایشان برای تقریب به ذهن این مثال را هم زدند که علم امام، مانند یک دفتری در جیب است که هر وقت بخواهد، میتواند به آن رجوع کند و بداند. تقریبا پاسخ مرحوم مصباح شامل همین نکات دقیق بود. من این نکات را در کتاب «پیامبر(ص) از دیدگاه اهلبیت (ع)ـ» آوردم؛ در پاورقی، در توضیح این روایت از امام صادق(ع): «خداوند، حضرت محمد(ص) را به حوادث گذشته و آينده... به جز استثنائات، آگاه ساخت» (كافي، ج1، ص148) (مضمون این روایت درباره خود ائمه هم هست). البته به کتاب «در محضر علامه #طباطبايي» (ص173) آدرس دادم که تقریبا همه آن نکات را دارد (آدرس به متن مکتوب بر آدرس به گفتگو ترجیح دارد). با این افزوده: «..معصومان(ع) در رفتارهاي معمول مانند ديگر مردم، به علل و اسباب ظاهري روي ‌مي‌آورند... و بر پايه ديدگاهي، علم به «ما کان و ما يکون» ناظر به مقام نورانيّت آنان است». #علم_امام ✍️حامد منتظری مقدم 🔰https://eitaa.com/Tashayo

🗨 اگر رهبری با قاطعیت نظری می‌دهند و می‌گویند ۲۵ سال دیگر اسرائیل وجود نخواهد داشت، به خاطر باور به نصرت الهی است؛ وگرنه با چه اعتمادی این سخن را بر زبان می‌رانند؟ ایشان باور دارند که «وَلَيَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ». @mesbahyazdi_ir ————————————- ✅‌‌ پيش‌بيني #سقوط_اسرائيل: «آينده پژوهي» اکنون شاخه‌اي علمي و آموزشي و آکادميک است. همچنين در ادبيات اسلامي، اخبار «مَلاحِم و فِتَن» ناظر به پيش‌گويي حوادث آينده است. افزون بر اين، باور شيعيان به علم غيب اعطايي خداوند به امامان (عليهم السلام) مي‌تواند به آگاهي دادن امام به نايب خود، تسرّي پيدا کند. در اين ميان، تأکيد آيت الله مصباح يزدي(ره) به آگاهي بر اساس باور به #سنت_الهي، بسيار بااهميت و شايان توجه است. همچنين پيش‌بيني دقيق و درست سقوط حکومت شوروي سابق از سوي امام خميني(ره) را به ياد داريم. ✍️ حامد منتظري مقدم 🔰https://eitaa.com/Tashayo

✅ علم امام در حديث خضر: 🔷 خلاصه «حديث شهادت #خضر بر دوازده امام»: بنا به روايت امام جواد(ع)، مردي خوش‌سيما در مسجد الحرام بر اميرمؤمنان علي (ع) وارد شد و سه سؤال پرسيد. آن مرد هنگام طرح سؤالاتش خطاب به اميرمؤمنان (عليه السلام) گفت که اگر پاسخ اين‌ سؤالات را بدهي، خواهم دانست که مردم در غصب خلافت خطا کرده‌اند، و اگر پاسخ ندهي تو با ديگر مردم هم‌ساني. به دستور اميرمؤمنان، فرزندش حسن (ع) که همراه ايشان بود، پاسخ سؤالات را داد. خضر پس از دريافت پاسخ سؤالات، به وحدانيت خدا، رسالت حضرت محمد(ص) و امامت دوازده امام(ع) شهادت داد. در پايان، اميرمؤمنان (ع) به فرزندش حسن(ع)، آن مرد را معرفي کرد که خضر بود. 📚کليني، الکافي، ج1، ص 526؛ نعماني، الغيبة، ص66-68؛ صدوق، كمال الدين و تمام النعمة، ص313-315 🔹علم امام در اين حديث: هر سه سؤال خضر به گونه‌اي بود که با علم عادي قابل پاسخ‌گويي نبود و پاسخ به آنها نيازمند علم امامت بود. در اين ميان، امام حسن(ع) که در آن زمان هنوز امام نبود، به سؤالاتي پاسخ داد که فقط «امام» مي‌توانست به آنها پاسخ بدهد. در اين حال، او خود براي شناخت خضر، نيازمند معرفي امام وقت، اميرمؤمنان(ع)، بود. درباره آگاهي امام مجتي(ع) به پاسخ آن سؤالات، مي‌توان دو احتمال داد: يک- علم خدادادي؛ دو- درس‌آموزي در فرصت‌هاي پيشين از محضر پدرش اميرمؤمنان(ع). 👈 اين پيام، با دريافت نظرات دوستان همراه، اصلاح و تکميل خواهد شد. ✍️ حامد منتظری مقدم 🌸 https://eitaa.com/Tashayo

📢 از سوی رهبر معظم انقلاب برگزار می‌شود مراسم بزرگداشت چهلم «آقای شهید ایران» در تهران، قم و مشهد ▪️ «#با_تو_در_عهدیم_تا_صبح_ظهور»؛ شعار ویژه مراسم‌های چهلم امام مجاهد شهید 🗓سه‌شنبه ۲۷ مرداد، ساعت ۱۷ تا ۱۹ ▫️تهران - مصلی امام خمینی رحمت‌الله‌علیه 🗓 چهارشنبه ۲۸ مرداد، بعد از نماز مغرب و عشا ▫️قم - حرم حضرت معصومه سلام‌الله‌علیها 🗓 پنجشنبه ۲۹ مرداد، همزمان با شب شهادت امام حسن عسکری علیه‌السلام بعد از نماز مغرب و عشا ▫️مشهد - حرم مطهر حضرت رضا علیه‌السلام Farsi.Khamenei.ir 🔰https://eitaa.com/Tashayo

🔻 ادامۀ «علمِ امام» 🟢درس‌آموزي اميرمؤمنان (ع) در محضر رسول خدا (ص) امیرمؤمنان علي (عليه السلام)، هر روز و هر شب، ديداري اختصاصي با رسول خدا (صلي الله عليه و آله) داشت. اين ديدارها گاهي در منزل پيامبر(ص) بود که آنجا را خالي مي‌کرد؛ اما بيشتر در خانه علي و با حضور فاطمه و حسنَيْن(عليهم السلام) انجام مي‌شد. اگر علي(عليه السلام) از رسول خدا (ص) مي‌پرسيد، پاسخش را مي‌داد و گرنه؛ حضرت، خود آغازکننده سخن بود. بر رسول خدا (ص) آيه‌اي از قرآن، نازل نمي‌شد؛ مگر اين‌که آن را بر علي (ع) مي‌خواند و او مي‌نوشت. همچنين پيامبر (ص) تفسير آيات و هر حکم حلال و حرامي را به علي (ع) تعليم مي‌داد، و به دعاي پيامبر(ص) تمامي اين علوم و آموخته‌ها در علي(ع) ماندگار و مصون از فراموشي شد. 📚 كليني، الكافي، ج1، ص64 پيامبر از ديدگاه اهلبيت (عليهم السلام)، ص147 👈 گزارش بالا نمونه‌اي از علم اکتسابي امام (علم‌آموزي معصومي از محضر معصوم ديگر) است. بخش دیگری از علم معصومان، علم خدادادي (لدنّي) است. ✍️ حامد منتظری مقدم 🔰 https://eitaa.com/Tashayo