تمام سال‌ها، ماه‌ها، هفته‌ها، روزها، ساعت‌ها و ثانیه‌ها را گر صرفِ نوشتن کنم؛ تمامِ بیست‌وشش حرفِ انگلیسی، سی‌ودو حرفِ فارسی، همهٔ الفباها، واژه‌ها و زبان‌های جهان را گر در خطوطِ کاغذ بگنجانم و از غمِ ایران قلم زنم؛ باز همچنان کلماتم اندک، زبانم لال، دستانم کوتاه و جانم غم‌گداز می‌ماند.

☀️ ` کافیه، مچکرم بابت حضور گرمتون.

حماقت‌های همیشگی. آن شعر را شنیده‌ای که می‌گوید: «آدم است و سیب خوردن، آدم است و اشتباه»؟ من می‌گویم آدم است‌و سیب خوردن، آدم است‌و حماقت‌. حماقت‌های همیشگی.

🪴 ` @AsireOoh اون‌سری بهش گفتم، «آدم دلگیر بشه، اما دلش گیر بشر دوپا نشه.»

برای ☁️و خونه‌ی سبز و عزیزش.

🪄 ` @Howel_Castle چقدر اسم خونه‌تون جالبه، یه تناقضِ عجیب. گمانم من هم ثُبات خیلی بیشتر از تَحرّک ترجیح میدم.

🪞 ` @Dezhavoo_9 چقدر خونه‌ی شما نازنین و خوش‌عطره، من رو یاد بهار می‌ندازه و همچنین، دخترکِ توی کتاب دوستان من [متاسفانه توی این تیکه از کتاب نیومد].

🎈 ` @Andrea88 سبز، سبز، سبز، سبز. درخت‌ها، ریشه‌ها، پذیرفتن‌ها، خودت‌بودن‌ها.

⛅️ ` @ir_aftab گفتم مامان، این‌حوالی خیلی‌وقته که کسوفه. مامان کفت مطمئنی که چشمای تو کسوف نیستن؟

برای آگاتای عزیز و ژرف‌اندیش. پیشاپیش عذر می‌خوام که خیلی طولانی شد = ))) بقیه هم گوش بدن، خیلی بامزه‌ست.

☕️ ` @The_Night_of_August امید دارم که هیچ‌گاه شهاب‌سنگی از دو قدمی خونه‌ی شما رد نشه.

🌞 ` @Forest_house نمی‌دانم عزیزم، به گمانم در میانه‌ی شکلات‌های شیرین، گاهی باید روزی مختص شکلات‌های تلخمان داشته باشیم. اینطور گمان نمی‌کنی؟