یه پیشنهاد دوستانه دیگه هم دارم. نوجوونهای عزیز که هم‌سال هستیم؛ اگر دوست دارید از این شرایط و چرخه احمقانه زندگیتون خلاص بشید و اگر به فکر ازدواج هستید خوب فکر کنید، البته میدونم اغلب فکر نمیکنید؛ یعنی شاید بعضی‌هاتون اصلاً فکر نکنید اینکه فکر نمی‌کنید از پست و استوری و حرفهاتون پیداست اما؛ من تجربه ازدواج نداشتم و ندارم. ولی این واضحه که اگر خوب فکر نکنید و زندگیتون رو به فنا بدید ممکنه یه بی فکری مثل خودتون هم به دنیا بیارید و اونم بدبخت کنید

I miss the days when I used to watch this. Meaningful adventures, simple memories.

0:40

🎮𝖣𝖺𝗒𝗌 𝗅𝗂𝗄𝖾 𝗍𝗁𝖾𝗌𝖾 𝗐𝗂𝗍𝗁 𝗆𝗒 𝖼𝗈𝗎𝗌𝗂𝗇𝗌. «𝖲𝖺𝗍𝗎𝗋𝖽𝖺𝗒, 𝖩𝖺𝗇𝗎𝖺𝗋𝗒 3, 20‌2‌6 𝖺𝗍 5:50 𝖯𝖬»

بعضی‌هاتون هم به طرز احمقانه ای دارید از مرگ آدم‌ها جذب مخاطب می‌کنید... کاملاً واضحه کیا واقعاً از روی شعور و همدردی پست می‌ذارن و کیا برای جذب مخاطب. نمونه‌ش اون بزدلی که توی مدرسه؛ تا ۵ ماه قبلش اگر مقالات و پستهای من رو میخوند اصلا درک نمی‌کرد. اصلا نمی‌فهمید منظورم از «...نمیرم فقط» چیه. و حتی وقتی پرسیدم چه‌جور میشه بدون بیمارستان رفتن زخم رو درمان کرد چند نفر مسخره کردن اما الان چی؟ پست و استوری. دو ماه بعد هم فراموش. درحالیه که من و دوستام دو سال تلاش کردیم؛ دو سال تلاش توی سن کم. وقتی ادامه دادن کار سخت تر میشه که نیاز به توجه دیگران داری؛ اما دیگران بی اعتنا و درگیر مزخرفات هستن لعنت بر سر بی مغزتون و رویاهای پوچتون و وجود بی وجودتون از الان اینو به عنوان وصیت بگم اگر اتفاقی برام افتاد، قبل این که توی استوریهاتون جملات رمانتیک بنویسید، تاکید کنید؛ حتماً تاکید کنید که من از قبلِ... و تا چه حد درگیرش بودم