بعد کاردرمانی؛ شیرینی خریدیم و من دو تا وسیله ورزشی. بارون گرفت و رفتیم سمت فراهان، بابا رفت مزرعه و من پیش احمدرضا. انیمیشنی که دفعه پیش داشتیم می‌دیدیم رو کامل دیدیم. هر سکانس این انیمیشن باعث میشد لبخند بزنم و یاد سال های ۹۸-۹۹ میوفتادم که روزی چندتا سینمایی می‌دیدم و شدیدا غرق مفهوم و داستانشون می‌شدم. خیلی خندیدیم و رفتیم سراغِ یه بازی کامیون بازی بود و با شخصی سازی پیژامه‌ای من ماجرا طنز تر شد. الان هم دارم برمی‌گردم اراک و همچنان بارون میاد.

خوشبحالت پسرخاله باحالی داری

موقع پیام‌های ناشناس؛ علی به این نتیجه رسید، البته آویسا هم بارها گفته بود.

وای فقط اون شخصی سازی گسترده من پشمام ریخته بود🤣

جدییی؟ علی داداش نوکرم فدات

عه پس نوکر آویسا هم هستمم

قربونت داش حقیقتو گفتم

ارنم همیشه ازت تعریف کرده

فدای داداش

قلب به شما