⚡️اظهارات یوسف عزیزی، تحلیلگر سیاسی مقیم آمریکا: راهی جز اتمی‌شدن برای ایران باقی نمانده است 🟡یوسف عزیزی، تحلیلگر سیاسی و پژوهشگر دانشگاه ویرجینیاتک، هشدار داد: اگر اروپا تهدید خود را عملی کرده و مکانیزم ماشه را فعال کند، عملاً برجام فرو خواهد پاشید. این اقدام می‌تواند زمینه‌ساز حمله به تأسیسات هسته‌ای و نقض کامل حقوق هسته‌ای ایران شود؛ در چنین شرایطی، نه سازمان‌های بین‌المللی کاری از پیش خواهند برد و نه دیپلماسی مؤثر خواهد بود. 🟡در این صورت، تنها گزینه باقی‌مانده برای ایران، حرکت به‌سوی توانمندی بازدارنده هسته‌ای خواهد بود. ☀️ @shidtv

در طی سال‌های اخیر، بسیاری از دلسوزان این هشدار را دادند که سیاست‌های توسعه‌ای اقتصادی جمهوری اسلامی، مانند خصوصی‌سازی بی‌دروپیکر، در تضاد با سیاست‌های امنیت‌ملی آن است و درنهایت یکی از این دو بر دیگری تفوق خواهد یافت! شاید بخاطر شرایط سال ۶۸ اجتناب‌ناپدیر بود، اما مشکل حکمرانی آقای خامنه‌ای از ابتدای رهبری این بوده است که سیاست خارجی و امور نظامی را جزو وظایفش دانست درحالیکه خود را از توسعه و سیاست داخلی کنار کشید. عملا قرارشد مرحوم رفسنجانی امور سازندگی را پیش ببرد و رهبری امنیت ملی را! این که بگوییم « ایران در دیپلماسی و میدان بوضوح ابتکار عمل را از دست داده» و «این وضع، رویکرد رهبری نیست» را باید در پا پس کشیدن رهبری از امور داخلی کشور جستجو کرد، هرچند توجیهش را قانون اساسی بدانیم یا انتخابات یا ...! توسعه اقتصادی جمهوری اسلامی در وابستگی به نظم‌جهانی آمریکامحور تعریف شده است درحالیکه سیاست‌های منطقه‌ای‌اش در ضدیت با نظم آمریکا‌محور! یکی از این دو جریان متناقض درنهایت در مقابل دیگری باید کوتاه می‌آمد و از ابتدا هم مشخص بود «مقاومت» است که در مقابل «معیشت» شکست خواهد خورد! 🆔@yousofazizi23

وای‌وای‌وای! من این را الان شنیدم، برای حدود یک هفته پس از ترور اسماعیل هنیه در تهران است: ساسان کریمی، از نزدیکان جواد ظریف طرح داده «ما می‌توانیم نتانیاهو را امنیتی‌سازی کنیم» 🤣😂 خدا بگم این ظریف رو چی کار نکنه 😅 باتشکر از مجموعه آزاد که باعث شعف ما می‌شوند در این ایام! اگر در مورد «امنیتی‌سازی» ظریف می‌خواهید بیشتر بدانید و اینکه منظورش از این واژه چیست، توصیه می‌کنم وقت بگذارید این گفتگوی یوسف عزیزی و دکتر ابوالفضل بازرگان را مشاهده کنید: یوتیوب: https://youtu.be/gXbLh7fHdQM آپارات: https://www.aparat.com/v/ORsbi 🆔 @yousofazizi23

🔴 نامه سرگشاده خطاب به آقایان محمدجواد ظریف، مهدی سنایی، ناصر هادیان ساسان کریمی، دیاکو حسینی، رحمان قهرمان‌پور و دیگر همکاران و همطیفان و هم فکرانتان .... تک تک کسانی که سالها در این مملکت هم در طبقه نخبگی و دانشگاهی ، هم در حکومت و هم در رسانه و افکار عمومی برای سالیان سال، دوگانه امنیت و امنیتی سازی را مطرح کردید دوگانه بازدارندگی و مردم را مطرح کردید دوگانه مشروعیت و قدرت را مطرح کردید از تک تک شماها می پرسم مگر مردم باز نیامدند به شماها رای دادند؟ مگر از روز اول شروع دولت شما، التماس به مذاکره نکردید؟ مگر ۵ دور مذاکره نکردید؟ مگر به هرجایی که دوست داشتید نامه برای اعلام صلح طلبی ایران نفرستادید؟ مگر بیشترین نظارت‌های بین‌المللی کماکان روی ایران نبود؟ چه شد؟ چرا نتوانستید نه توافق کنید و نه جلوی جنگ را بگیرید؟ چرا تازه در زمان شما به ایران حمله شد؟ مگر شما نگفتید با یک توییت جلوی جنگ را گرفتید؟ پس الان چه می کردید؟ چرا در ۳۰ سال گذشته اسرائیل جرات این چنین حمله به ایران را نداشت و اما امروز دارد؟ آیا مگر بخاطر کاهش بازدارندگی نظامی ایران در منطقه است؟ مگر شماها نمی گفتید اسرائیل برای ایران تهدید وجودی نیست و ایران نیاز به ساخت بمب اتم ندارد؟ حالا چه شد؟ اسرائیل تهدید وجودی بود یا نبود؟ حالا شما بگید؟ بازدارندگی به مشروعیت است یا به قوای نظامی؟ هدف اسرائیل امنیتی سازی بر ایران است یا حمله به امنیت ایران؟؟؟ باید پاسخ دهید تک تک شماهایی که در این سالها با این رویکرد مخرب و خطرناک سازه‌انگارانه و رومانتیک جلوی گفتمان لزوم ارتقای بازدارندگی ایران ایستادید در خون تک تک ایرانی هایی که تا امروز ریخته شد و در آینده نیز ریخته خواهد شد سهیم و مسئولید شرم بر شما باد شرم بر شما باد شرم بر شما باد

☝️ حرفی فنی و حرفه‌ای نیست. مشکل حکمرانی آیت‌الله خامنه‌ای نیست، بلکه #غربگرایی غربگرایان و #ساده‌انگاری ما انقلابی‌ها دست در دست هم داد تا آیت‌الله خامنه‌ای این‌گونه پیش ببرد. ۱.ظرفیت ما این بود، ما نیروهای گفتمان انقلاب هنوز که هنوز است ظرفیت اجرایی چندان قوی و کارآمدی نداریم و نیروهای گفتمان سازندگی در این‌باره از ما قوی‌ترند. ۲.شرایط و مصلحت اقتضا می‌کرد این‌گونه پیش رفت؛ حاکمیت نیروهای غربگرا در بدنه‌ی اجرایی هم ایده و توان آنان را در معرض آزمایش می‌گذارد تا در محک میدان، شفاف شوند و مردم ماهیت ناکارآمد آنان را ببینند. هم حاکمیت آنان موجب خاکستری‌بودن سیاست ایران می‌شود تا دشمن فریب خورَد. هم به‌هرحال منتخب طیف وسیع و گسترده‌ای از جامعه ایران هستند و نمی‌توان برخورد حذفی داشت و باید به صورت نرم و تدریجی گفت‌وگو و یارگیری کرد. خب طرح توسعه‌ی گفتمان انقلاب چیست؟ چه میزان فهم اجتماعی را تحت تأثیر قرار داده است؟ در نسبت به طرح توسعه‌ی گفتمان‌های رقیب، چه میزان قدرت حل مسأله و تحقق اهداف خود را در میدان دارد؟ در کشاکش جدال آیت‌الله خامنه‌ای با غربگرایان از جمله هاشمی (سازندگی) که هنوز هم خیلی از مهره‌های کارگزاری و تصمیم‌گیری جمهوری اسلامی و شبکه‌ی پنهان و آشکار قدرت، به نوعی ساخته و تربیت‌شده‌‌ی هاشمی هستند، همین که با تدابیر آيت‌الله خامنه‌ای از این توطئه‌ها و خیانت‌ها و کارشکنی‌ها و ندانم‌کاری‌ها تا این‌جا به سلامت عبور کردیم، خودش بزرگ‌ترین دست‌آورد است. اهل فن و سیاست این حرف را می‌فهمند.

☝️☝️☝️ کلیپ‌‌های مبنی بر اتمی‌شدن ایران را از آن جهت که نظر کارشناسانی مطرح در حوزه‌ی سیاست و امنیت بین‌الملل است، از جمله دکتر ایزدی و دکتر بازرگان و... بنابراین در کانال بارگزاری کردم، صرف نظر از صحت یا عدم صحت اتمی‌شدن. چرا که تعریف واقعیت نظام بین‌الملل و منطق حاکم بر آن و تعریف موضوعات بر عهده‌ی کارشناس است تا از طریق موضوع‌شناسی و واقعیت‌شناسی، حکم بر موضوعات بار گردد. چون احکام تابع موضوعات هستند. و این در امر تفقه و فقاهت، کاری صحیح و رایج است.

⭕️دربارۀ نطق ویدئویی حسن روحانی ▪️بندبازی، کلید بازگشت نیست مسعود فروغی قائم‌مقام مدیرمسئول فرهیختگان در یادداشتی نوشت: نطق ۳۵ دقیقه‌ای رئیس‌جمهور اسبق ایران در قالب توصیف و تحلیلی از جنگ ۱۲ روزه صهیونیست‌ها علیه ایران جدی‌ترین کنش سیاسی حسن روحانی در سال‌های اخیر بود. او خطیب ماهری است و برخلاف برخی مسئولان فعلی، سخنرانی را بلد است. روحانی در این فایل ویدئویی تلاش کرده با روشی آشنا ضمن منکوب کردن دشمن آمریکایی و صهیونیستی و اعلام شکست آن‌ها در ایده‌های جنگ اخیر، تصویری متفاوت از خودش نسبت به باقی فضای سیاسی کشور ارائه دهد. 🔻فاصله‌گذاری با ادبیات رسمی در تحلیل آینده حسن روحانی اما نمی‌خواست همین حرف‌ها را بزند و تکراری باشد. او می‌خواست به فضای سیاسی ایران این پیغام را بدهد که همچنان درون نظام سیاسی تعریف می‌شود و ایده‌هایی برای برون‌رفت از شرایط فعلی دارد. ایده‌های او شاید تکراری و از سوی خودش مصرف شده باشد؛ اما باتوجه‌به اتمسفر سیاسی فعلی شاید آن‌چنان که برخی تصور می‌کنند بدون فایده و تیر مشقی نباشد. روحانی به‌خوبی می‌داند ایده‌های اصلاحی آن‌چنان که موسوی در بیانیه دستوری اخیرش مطرح کرده، فقط به درد چند برنامه بدون مایه اینترنشنال می‌خورد و ایده‌های فضایی آن‌چنان که معمولاً احمدی‌نژاد و افراد نزدیک به او مطرح می‌کنند حتی همان کاربرد را هم ندارد. پس او با تمرکز بر یک چهارچوب تحلیلی دقیق ضمن توصیف شکست دشمن اسرائیلی و آمریکایی و مکر آن‌ها در بهانه‌جویی هسته‌ای، مسائلی را به‌عنوان سرفصل‌های اصلاح و راه خروج از بن‌بست طرح می‌کند. این ایده‌ها متمرکز بر «فاصله‌گذاری کنترل شده» با حاکمیت است به‌طوری‌که هم درون‌گفتمانی محسوب شود، هم دلسوزانه جلوه کند و هم با بدنه اجتماعی ارتباط بگیرد. اما آیا این کلان ایده روحانی برای او و آینده سیاسی‌اش کارایی دارد؟ 🔻چالش بدون حل روحانی؛ دو خط این جوی آب، موازی نیست روحانی چالش اول خودش را درست تشخیص داده است. او می‌داند حاکمیت بعد از دو بار تأیید صلاحیت در انتخابات سال‌های ۹۲ و ۹۶ اعتمادش را به او از دست داده است. روحانی سال‌ها دبیر شورای عالی امنیت ملی بود... ولی برای گرفتن و حفظ کرسی ریاست‌جمهوری راه دیگری رفت... روحانی می‌داند برای بازگشت ابتدا باید خودش را درون حاکمیت بازسازی کند و برای همین در نیمه اول نطق‌اش با ادبیاتی صریح و کوبنده شکست دشمن را توضیح می‌دهد ولی خیلی زود به پوزیشن منتقد می‌رود و با نیش و کنایه دستگاه امنیتی و نیروهای مسلح و حاکمیت را می‌نوازد. روحانی در گوشه‌ای از سیاست گیر کرده است که برای خروج از آن نیروی درونی زیادی نیاز است. بازسازی رابطه با حاکمیت به دلیل ضربات پی‌درپی سابق او به حسن‌اعتماد پیشین با مواضع نیش‌دار علیه ستون فقرات امنیت ایران در معرکه کنونی ممکن نیست. چنانکه اگر مسئله دستگاه امنیتی همین باشد که او می‌گوید، حسن روحانی دست‌کم یکی از کارگردان‌های این فیلم بد است و ژست فراستی‌طور به هر کسی بیاید به روحانی نمی‌آید! ضمناً اگر آن‌چنان که او در مقدمه می‌گوید ایران همچنان در خطر دست‌درازی دشمن کینه‌توز است و روحانی خودش را در مقام یک صاحب سخن رسمی و با مقام درجه بالایی می‌داند، این‌گونه سخن گفتن با کدام عقل جور در می‌آید. نقد ارکان مختلف حکومت منعی ندارد؛ ولی عناصر قدرت ملی در حالی که در میانه‌ی کارزار پیچیده‌ای هستند نمی‌توانند توسط رئیس‌جمهور اسبق لگدکوب شوند. این‌گونه سیاست‌ورزی روحانی نشان می‌دهد او و دوستان و مشاوران و ملازمانش داستان را تا نیمه خوانده‌اند. اگر رابطه سرد روحانی با حاکمیت به‌خاطر حد نگه‌نداشتن او در دوران ریاست‌جمهوری ۸ساله بود، تصویر منفی اجتماعی از روحانی به‌خاطر ناکارآمدی دولتش و نگاه بالا به پایینش به مردم بود. پس ایده بازگشت روحانی به سیاست رسمی اگر با همان نشانه‌های انتخابات ۹۶ همراه شود، نه درمان سردمزاجی پیش‌گفته است نه درمان بدبینی اجتماعی.  روحانی به نیکی می‌داند راهی در بیرون از نظم سیاسی فعلی ندارد. پس ایده‌های رادیکال سمّ مهلک برای اوست. همان‌طور که دولت دوم روحانی در باتلاقی فرورفت که خودش در انتخابات سال ۹۶ ساخته بود. نشانه‌های مهمی در ماه‌های پس از آن انتخابات رخ‌نمایی کرد و آن توبه مدافعان انتخاباتی از حمایت سابق بود. تیم آقای روحانی حتماً رفتار اصلاح‌طلبان و سلبریتی‌ها در نیمه دوم سال ۹۶ در خاطر‎شان هست. آن رفتار هیچ معنایی جز پشیمانی نداشت. 

مغلطه‌هایی مثل «اگر دلسوزی نسبت به دیگران منتهی شود به خانمان‌سوزی برای ملت ایران» برای دالان انتخابات راه‌گشا بود؛ اما برای شرایط فعلی روحانی و ایران خیر. این جملات برای سالن شیرودی و ایامی که ماکتی از «کلید» به روحانی می‌دادند شورآفرین است؛ ولی حالا که دیکته نوشته شده و دولت او پر از غلط در پیشگاه ماست و نظام سیاسی در میانه کارزار دفاع ملی است، بعید است جوابگو باشد. 🆔@nazm_jahani

آمریکا و اسرائیل در دو هدف خودشان در تجاوز به ایران شکست خوردند/ باید استراتژی ملی نوین طبق نظر مردم تدوین شود/ اسرائیل بزرگترین شکست را روز دوشنبه احساس کرد - دکتر حسن روحانی آمریکا و اسرائیل در دو هدف خودشان در تجاوز به ایران شکست خوردند/ باید استراتژی ملی نوین طبق نظر مردم تدوین شود/ اسرائیل بزرگترین شکست را روز دوشنبه احساس کرد - دکتر حسن روحانی https://www.rouhanihassan.com/Fa/News/116484/آمریکا-و-اسرائیل-در-دو-هدف-خودشان-در-تجاوز-به-ایران-شکست-خوردند-باید-استراتژی-ملی-نوین-طبق-نظر-مردم-تدوین-شود-اسرائیل-بزرگترین-شکست-را-روز-دوشنبه-

🔸ظریف: زمان تغییر پارادایم فرا رسیده است 🔹محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه پیشین جمهوری اسلامی ایران دریادداشتی که در نشریه «فارن پالسی» منتشر شده است با بیان اینکه جنگ‌طلبان از بستن هر پنجره‌ای برای دیپلماسی سود می‌برند و ما باید این فرصت را از آنها بگیریم تا نتوانند پارادایم تهدید مخرب را تثبیت کنند، تاکید کرد: اکنون زمان تغییر پارادایم است. 🔹در متن یادداشت وزیر امور خارجه پیشین جمهوری اسلامی ایران، آمده است: غرب آسیا در یک نقطه عطف خطرناک قرار دارد. فجایعی که در غزه در جریان است، تجاوز اخیر علیه ایران که با مقاومت مردم و نیروهای مسلح کشورمان دفع شد و تداوم بی‌ثبات‌سازی سوریه، به وضوح نشان می‌دهد که برای بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی و حامیان جهانی‌اش، تنها تهدید به اصطلاح وجودی در واقع «صلح و آرامش» است. 🔹مدت‌هاست که کشورهای منطقه در چرخه‌های تعارض و فرصت‌های ازدست‌رفته گرفتار شده‌اند. ساختن آینده‌ای متفاوت نیازمند بصیرت، شجاعت و تصمیمی آگاهانه برای گسست از جبرگرایی تاریخی است. برای ایران، این تغییر از درون آغاز می‌شود و به محیط پیرامونی اش تابش می‌یابد. لینک خبر (https://irna.ir/xjVgDG) tv.irna.ir @IRNA_1313

🔸حسن روحانی در این نطق ویدئویی می‌خواهد ضمن حفظ جایگاه درون‌نظامی، از ادبیات و گفتمان رسمی حاکمیت به‌طور کنترل‌شده فاصله بگیرد. این تمایز به‌گونه‌ای طراحی شده که هم دلسوزانه جلوه کند، هم با بدنه‌ی اجتماعی ارتباط برقرار نماید. 🔸حاکمیت پس از تجربیات دوره ریاست‌جمهوری روحانی (به‌ویژه در سال‌های ۹۲ تا ۹۶) به او بدبین شده است. انتقادات تند روحانی در این نطق از «دستگاه امنیتی، نیروهای مسلح و حاکمیت»، امکان بازسازی اعتماد را ناممکن می‌سازد. 🔻تناقض و دوگانگی مرگبار و ویرانگر: ستایش وحدت ملی در کنار تضعیف ارکان امنیتی 🔸روحانی از یک سو ادعا می‌کند ایران در خطر دشمن است، ولی از سوی دیگر با انتقاداتش ارکان قدرت ملی را لگدکوب می‌کند. او در میانه‌ی کارزار دفاع ملی با حمله به نهادهای مسئول مقابله با تهدیدات، اقتدار ملی را تضعیف می‌کند؛ رفتاری که غیرمنطقی و مخرب است. اگر ایران در خطر است، پس چرا ارکان دفاعی آن را هدف می‌گیری؟! 🔸مستندات عینی از سخنان خود روحانی: ▪️در نقد نیروهای مسلح: «نیروی مسلح به وظایف ذاتی خودش عمل کند [...] اقتصاد کار نیروهای مسلح نیست. تبلیغات کار نیروهای مسلح نیست». ▪️در حمله به دستگاه اطلاعاتی: «دستگاه اطلاعاتی که می‌خواهد در کاسبی و تجارت باشد دستگاه اطلاعاتی نمی‌شود [...] از کجا درست کردیم این را؟». ▪️پیشنهاد جایگزینی ساختار: «باید یک دستگاه اطلاعاتی مردم‌پایه درست کنیم [...] دستگاه اطلاعاتی که یک عده‌ای در اتاقی بنشینند قوی نیست». 🔸پی‌آمدهای عملی: این نقدها با «نیش و کنایه» و در بحبوحه بحران امنیتی، عملاً به لگدکوب کردن عناصر قدرت ملی منجر می‌شود. 🔸تناقض آشکار در پیشینه او: خود معمار سیاست‌های امنیتی به‌عنوان «دبیر شورای عالی امنیت ملی»، امروز «ستون فقرات امنیت ایران» را هدف می‌گیرد. 🔻شکست استراتژی بازگشت ۱. ایدئولوژی فرسوده: ایده‌های اصلاحی او «تکراری» و فاقد نوآوری است؛ نه جذابیت گفتمان رادیکال (موسوی) را دارد، نه توان بسیج پوپولیستی (احمدی‌نژاد). ۲.تکرار الگوی شکست‌خورده: شعار «کلید بازگشت» در انتخابات ۹۶ او را پیروز کرد، اما دولت دوم به «باتلاق» کشیده شد تا جایی که حامیانش از حمایت پشیمان شدند. ۳.فضاسازی به‌جای راه‌حل: نطق اخیر او در شرایط کارزار دفاع ملی، بیش از آن‌که راه‌حل‌محور باشد، فضاسازی سیاسی است و به وحدت ملی آسیب می‌زند. 🔻فاجعه تناقض: وحدت در گفتار، تفرقه در کردار حسن روحانی به وجود وحدت اشاره می‌کند و می‌گوید: «مردم در برابر تجاوز یکپارچه هستند [...] این محاسبه اشتباه دشمن بود». اما در واقع، عملیاتی تفرقه‌افکن را اجرا می‌کند و می‌گوید: «حاکمیت را از آن مردم بدانیم [...] نوکر مردم باشیم [...] قوه قضائیه مستقل از جناح‌ها». نتیجه، این‌که، ستایش وحدت در سخن، همراه با پیشنهادات «انشقاق‌آفرین» که حاکمیت را «غیرمردمی» معرفی می‌کند. 🔻بندبازی بی‌حاصل روحانی برای حل تعارض با حاکمیت تنها به شعارهای کلی مانند «استراتژی ملی نوین طبق نظر مردم تدوین شود [...] با مردم مشورت کنیم» بسنده می‌کند، بی‌آنکه با سابقه ۸ ساله ریاست‌جمهوری، مکانیزم اجرا ارائه دهد. (شعارهای کلی و نقصان راهبردی) این استراتژی، «غیرعملیاتی» است (مثل دستگاه اطلاعاتی مردمی بدون طرح اجرایی) و نیز از پاسخ به ناکامی‌های دولت خود (اقتصاد، اعتراضات ۱۴۰۱) طفره می‌رود. 🔻جمع‌بندی: تله سیاسی بی‌خروجی روحانی در «تله سیاسی» گرفتار شده: نه می‌تواند اعتماد حاکمیت را بازگرداند، نه حمایت مردم را جلب کند. «بندبازی سیاسی» او نه برای نظام پذیرفتنی است، نه برای جامعه جذاب. 🔗چه بسا با کمک غرب و دیگر اقدامات غربگرایان مانند ظریف، این روایت و تجویز برای مقاومت (تغییر پارادایم) بتواند پشتوانه‌ی اجتماعی پیدا کند.

جریان دیپلماسی‌گرای افراطی، اساساً قدرت و قواعد آن را نمی‌شناسد. در واقع، یا فاقد نظریه‌ی قدرت است، یا نظریه‌ی قدرت به‌روزی ندارد. #نظریه‌ی_قدرت ظریف همان حرف‌های سابقش را تکرار کرده است. وقتی می‌گوید تغییر پارادایم، یعنی الگوی فرصت‌محور جایگزین الگوی تهدید‌محور شود. او می‌گوید: «... همکاری منطقه‌ای واقعی همچنان دست‌نیافتنی باقی مانده است. در چندین دهه‌ فعالیت دیپلماتیک، در تدوین ابتکاراتی مشارکت داشته‌ام که همواره به دلیل پارادایم سوءظن و تهدید خنثی شده‌اند. از پیشنهاد امنیت خلیج فارس در طول جنگ ایران و عراق، تا اعلامیه ناکام همکاری با همسایگان در ساحل جنوبی خلیج فارس پس از تجاوز عراق به کویت در سال ۱۳۶۹ (۱۹۹۰) و ابتکارات بعدی مانند «مجمع گفت‌ وگوی منطقه‌ای»، «پیمان عدم تجاوز»، «پویش صلح هرمز (طرح امید)»، «انجمن گفت‌ وگوی مسلمانان غرب آسیا (موده)» و آخرین مورد یعنی «شبکه خاورمیانه برای پژوهش و پیشرفت اتمی (مِناره)»—همه این ابتکارات به دلیل بی‌اعتمادی متقابل با تردید مواجه شدند.» او می‌گوید: «در سطح منطقه‌ای، باید به همکاری به جای سوءظن و درگیری پرداخت.» یعنی مقاومت که امری مقدس است، منجر به سوء ظن شده و آن را به درگیری تقلیل می‌دهد. او می‌گوید: «پیشنهادهای گذشته ایران (مثل "پویش صلح هرمز" یا "شبکه مناره") به دلیل بی‌اعتمادی شکست خوردند، اما اکنتن پنجره فرصت وجود دارد. می‌گوید: اکنون زمان ایجاد میثاق جدیدی تحت نظارت ملل متحد برای گذار از پراکندگی به هم‌افزایی است. در سطح جهانی می‌گوید: «باید به دیپلماسی علیرغم بی‌اعتمادی بازگشت. غرب (آمریکا و اروپا) با اقداماتی مانند خروج از برجام، حمایت از تجاوز عراق به ایران و تحریم‌ها، اعتماد ایران را تخریب کرده‌اند. اما جنگ‌طلبی جایگزین دیپلماسی نیست؛ تداوم آن منجر به فروپاشی نظم منطقه‌ای و افراط‌گرایی خواهد شد. (❌یعنی مقاومت را تقلیل به جنگ‌طلبی داده و کماکان معتقد به دیپلماسی به غرب بی‌اعتماد است. تداوم مقاومت، منجر به فروپاشی نظم منطقه‌ای می‌شود و نه زیاده‌خواهی غرب استکباری. همه‌ی‌ این‌ها هم قربانی افراط‌گرایی است و نه استکبار. در جنگ‌طلبی هم تفاوتی بین نتانیاهو با آیت‌الله خامنه‌ای قائل نشده یا بهتر است بگویم متن مبهم است. ) دکتر ظریف بی‌توجه به قواعد قدرت می‌گوید: «غرب برای تغییر پارادایم باید مسئولیت اقدامات گذشته را بپذیرد و گام اول را بردارد.»😂 (همون حرفهای قدیمی لیبرال‌ها که در دوره‌ی بیست‌ساله‌ی رمانتیک بین‌الملل زده می‌شد) میگوید: «ایران می‌تواند با گفت‌وگوی چندجانبه (مثلاً طرح "مناره" برای همکاری هسته‌ای صلح‌آمیز یا توافق عدم تجاوز با آمریکا) مشارکت کند. ❌❌❌ «جنگ‌افروزان با بستن هر پنجره‌ای به‌روی دیپلماسی رشد می‌کنند. ما باید فرصت را برای تحکیم پارادایم مخرب تهدید و خاموش کردن امید از آنها بگیریم. زمان انتخاب اکنون فرا رسیده است. انتخاب برای ایران، منطقه و قدرت‌های جهانی روشن است: تکرار فاجعه‌بار گذشته، یا شجاعت ساختن مشترک آینده. اکنون زمان تغییر پارادایم است.» جمع‌بندی: ظریف تغییر پارادایم را گذار از چرخه تهدید/سوءظن/جنگ به چرخه توانمندسازی/همکاری/صلح می‌داند؛ تغییری که هم برای ایران، هم منطقه و هم جامعه جهانی اجتناب‌ناپذیر است.