💢 مهدی خراطیان: متاسفانه ما نتوانستیم اقتصاد کشورهای محور مقاومت را بهم بدوزیم هر چند در حوزه نظامی موفق بودیم. الان هم شاهد واگرایی عراق در کریدور توسعه با ترکیه و امارات هستیم. حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد🔻 @HokmranOnline

💢 در حال حاضر شاهد یک تراژدی یا شاید سابوتاژ خطرناک در حوزه مدیریت نهاده های دامی و همچنین تلف شدن دامها با بیماری تب برفکی با احتمال تبعات گسترده امنیت ملی در کل کشور هستیم. هر گونه اهمال در این حوزه به منزله چراغ سبز به آشوبهای اجتماعی و در نهایت تجاوز دشمن به خاک ایران است. ✍🏻 مهدی خراطیان حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد🔻 @HokmranOnline

چین "خطوط قرمز" خود را در توسعه روابط دوجانبه با ایالات متحده مشخص کرد. ایالات متحده، اگر می‌خواهد روابط خود را با جمهوری خلق چین ادامه دهد، باید: در مسئله تایوان دخالت نکند؛ در موضوع دموکراسی و حقوق بشر فشار وارد نکند؛ نظام سیاسی چین را زیر سوال نبرد؛ حق چین در توسعه اقتصادی خود را محترم بشمارد.

⭕️چرا گفتمان‌های رمانتیک در سیاست خارجی محکوم به شکست‌اند؟ ▪️صلح، محصول «قدرت» است، نه‌ گفت‌وگو اساساً برجام بر پایه‌ی دستاوردهای ما در جنگ ٢٠٠۶ بود. زمانی که آمریکا قدرت میدانی ایران را مشاهده کرد و نتوانست قدرت و عاملیت ایران را انکار کند و ایران را به عنوان یک «قدرت منطقه‌ای» پذیرفت. زمانی که متوجه شدند باید با ایران معامله کنند. گفتمان‌های رمانتیک سازندگی، اصلاح‌طلبی و اعتدال و... که خود را صلح‌طلب می‌خوانند، خیال می‌کنند دکمه‌ی صلحی وجود دارد و حتی اگر در نقطه‌ی ضعف باشیم می‌توان صلح را با «مذاکره و قدرت استدلال» محقق کرد. اما غافل از این‌که اگر در نقطه‌ی ضعف باشیم و در «میدان» چیزی نداشته باشیم، طرف مقابل، حاضر به معامله نخواهد بود. ما نمونه‌های عینی بسیاری داریم که هر زمان که ما وجه «نظامیِ» «قدرت میدانیِ» خود را نشان دادیم، طرف مقابل برای معامله آمد. این مذاکره‌ی آخری (دولت وفاق ملی با دولت ترامپ)، معامله‌ی پوچی بود که در نهایت، ختم به جنگ نظامی شد. می‌گفتند یا «هرچه ما بگوییم» یا «جنگ». عیب این گفتمان‌ها و جریان‌ها در چیست؟ توهم محض نسبت به «معادلات قدرت». یا فاقد «نظریه‌های قدرت‌»اند یا «نظریات‌ قدرت‌»شان از اساس غلط است. ✍تفرشی

من تمرکز و تأکیدم روی «پالیسی‌پارادایم‌»ها است؛ نه جریان‌های مبتذل غربگرا (کاسه‌لیس غرب) که خیلی ارزش وقت‌گذاشتن ندارند. گاهی به‌گونه‌ای حاشیه‌ای و بیشتر برای تقریب‌ ذهن مخاطب به واقعیت ناچارم بیشتر اسم جریان و گفتمان، و کمتر اسم شخص بیاورم.

⭕️ در قلمرو «میانگین»ها، «من» گم می‌شود 🔹 چرا هوش مصنوعی کافی نیست؟ 🔸 اگر سؤالی ذهن شما را به خودش مشغول کرده باشد یا بخواهید دربارۀ موضوعی تحقیق کنید، به‌سراغ دوست یا آشنای صاحب‌نظرتان می‌روید و مسئله را با او در میان می‌گذارید. اما گاهی اطلاعات دوستتان هم کافی نیست. تصمیم می‌گیرید به‌سراغ اینترنت بروید یا گشتی در ابزارهای هوش مصنوعی بزنید. صفحۀ چت‌بات را باز می‌کنید و مسئله را تمام‌وکمال شرح می‌دهید. 🔸 پاسخ چت‌بات دقیق، مرتب و منطقی است. پاسخ دوست شما پر از تردید بود، اما سرشار از بینشهای شخصی و پیشنهادات غیرمنتظره. هوش مصنوعی در ارائۀ «پاسخ استاندارد» استاد است، اما آن «پیشنهاد غیرمنتظره» که تنها از ذهن یک انسان تراوش می‌کند محصول تجربه‌های زیسته، شهود و ریسک‌پذیریِ منحصربه‌فرد و خاص اوست. 🔸 هوش مصنوعی براساس «میانگینِ» داده‌های گذشته پاسخ می‌دهد. هدفش پیداکردن امن‌ترین و قابل‌قبول‌ترین پاسخ برای بیشترین تعداد افراد است. اما یک «منِ» انسانی می‌تواند برخلاف جریان شنا کند و ارزشی را در حاشیه ببیند که میانگین هرگز آن را نشان نمی‌دهد. 🔸 محدودیت هوش مصنوعی همین‌جاست؛ می‌تواند به شما بگوید «چه کتابی پرفروش است»، اما نمی‌تواند بگوید «کدام کتاب ناشناس می‌تواند دیدگاه شما را دگرگون کند». کشف ناشناخته‌ها و برجسته‌کردنِ حاشیه‌ها هنوز در حیطۀ توانایی انسان است. تنها یک «منِ» گزینشگرِ انسانی است که می‌تواند براساس تجربۀ زیسته‌اش به شما پاسخ دهد و به معنای واقعی کلمه با شما «همذات‌پنداری» و «همدلی» داشته باشد. 🔸 کار مجلۀ ترجمان تقویت همین «منِ» گزینشگر دربرابر استیلای «میانگین»هاست. ما تلاش می‌کنیم بعد از خواندن ده‌ها و صدها منبع، و گزینشگری از میان آن‌ها براساس الگویی که با تجربۀ زیستۀ ده‌ساله به آن رسیده‌ایم، نه محتواهای محبوب، که آنچه را سزاوار محبوبیت است انتخاب کنیم. این انتخاب براساس یک الگوریتم ازپیش‌معین نیست؛ بر پایۀ شمّی شکل گرفته که در طول یک دهه کار فکری در ترجمان نهادینه شده است. 🔹 تا شنبه ۱۷ آبان می‌توانید اشتراک مجلۀ ترجمان را با ۵۰ درصد تخفیف و ارسال رایگان تهیه کنید و، همراه اولین ارسال، یک کتاب نیز از انتشارات ترجمان نیز هدیه بگیرید. 🔹 لطفاً با بازنشر پست‌ها از ترجمان حمایت کنید و طرح اشتراک را به اطلاع دوستان و مخاطبانتان برسانید. 🔗 لینک خرید: https://B2n.ir/bp3486 🔺همچنین برای خرید ساده‌تر می‌توانید کلمۀ «اشتراک» را به آیدی زیر ارسال کنید: @Tarjomaaan @tarjomaanweb #تهور #جسارت #حریت_علمی #شجاعت

ستادکل نیروهای مسلح: اظهارات دربارۀ خرید تسلیحات خارجی بی‌اعتبار است 🔹هرگونه اظهارنظر درخصوص همکاری‌های نظامی و دفاعی با سایر کشورها، از جمله خرید یا فروش تجهیزات و تسلیحات، فاقد وجاهت و اعتبار رسمی است. @Farsna

ایران اینترنشنال یک فیلمی از ثابتی نماینده مجلس (که از شهرت رسانه‌ایش در مجری‌گری برنامه‌های سیاسی استفاده کرد و با نگاه شورای نگهبانی که صرف تبعیت از ولایت فقیه (نه تخصص و چارچوب تئوریک داشتن) برای تأیید کفایت می‌کنه وارد مجلس شد) منتشر کرده که گفته: «در روز چهارم بعد از جنگ با اسرائیل از چین سامانه هوایی گرفتیم.» خب این نماینده محترم نمیدونه که با انتشار این‌گونه اخبار، فرصت‌های همکاری با چین را از بین می‌برد. در حالی که در انتخابات حامی شعار «یک جهان فرصت، یک ایران جهش بود» شعار خیلی خوبی است ولی الزاماتی دارد تا دچار ساده‌انگاری دراین‌باره نگردیم. به فرض هم چنین سامانه‌هایی، نه تنها از چین که سایر کشورها نیز دریافت شده باشد، علنی‌کردن این‌‌دست مسائل از خطوط قرمز طرف چینی است! این یعنی مناسبات قدرت را نفهمیدن! کلا چپ و راست هم نداره! در عمل یا کنش سیاسی باید پنجاه جا را ملاحظه کرد. باید پی‌آمدهای عمل را، احتمالات مختلف را مدنظر قرار داد. #شومن #لمپن #مدیا_من #تقیه

☝️ نظراتی از کاربرهای مختلف، در کانال دکتر عبدالکریمی ذیل این یادداشت مطرح شد که منتشر می‌شود.

کاربر: نادر پودینه درود بر دکتر عبدالکریمی عزیز آنچه نویسنده فرمایش کرده اند ، تفسیر این مثل است: از کوزه همان برون تراود که دروست؛ تردیدی وجود ندارد که یک ذهنیت براساس ایدئولوژی دینی ، فقط میتواند آنچه در راستای ایدئولوژی اوست را بپذیرد و بر آن صحه گذارد و هر سخن و رای و نظر دیگر را باطل انگارد ، مضاف بر آنکه تحلیل های پیرامون و نقد آنها را نیز ، بنوعی حمله به خود برآورد نماید؛ اینکه نویسنده، مطالب را براساس دیدگاه خود به دودسته تقسیم کرده و براساس آن هرکس موافق دیدگاه دسته نخست باشد و نقدی بر دسته دوم داشته باشد را ، بزعم خود در مقابل خود می بیند و خود را مورد " هجوم بیرحمانه ، تخریب و ترور شخصیتی و رسانه ای" آنان می بیند، با توجه به دیدگاه ایدئولوژیک او ، جای تعجبی ندارد؛ حال آنکه این دیدگاه ایدئولوژیک است که نظریاتش را بر مبنای تفسیر وحی می شناسد و هر سخن مخالف را باطل می داند! مگر میشود کسی بر خلاف وحی نظر بدهد و سخنش باطل نباشد؟! از سوی دیگر در مدرنیته ، سکولاریسم ، دموکراسی و روابط بین الملل ، هیچ ابایی از نظر مخالف وجود ندارد! بلکه دیدگاههای مختلف بر مبنای عقلانیت خود، منافع خود و پارامترهای وابسته ، تصمیم گیری می کنند و چه بسا مخالفت آنان براین اساس ، موجب جنگ بین آنها نیز بشود! که صد البته رویکرد اعتقادی و ایدئولوژیک دینی ندارد؛ اساس تفکر فلسفی ، عقلانیت است که با ابزار منطق مسائل را واکاوی کرده و بیان می کند و از آنجایی که تفکر فلسفی سکولار خود را متعهد به ایدئولوژی نمی داند ، لذا ، هرگاه فیلسوف بداند که برخی پارامترها را که در ذهن خود به اشتباه تفسیر کرده ، ابایی از قبول منطق درست از سوی دیگری ندارد؛ چیزی که در فلسفه دینی قابل پذیرش نیست! چرا که مستلزم نپذیرفتن وحی است و آن ممکن نیست؛ اما موضوع از جایی بغرنج می شود که تفکر فلسفی بر مینای دین ، از تفسیرهای مختلف دینی ناشی میشود! در اینجا بین متفکرین دینی نیز اختلاف بوجود می آید و چه بسا زیربنای جنگ بین دینداران شود! و نمونه بارز آن در اسلام و در عصر حاضر ، داعش و عربستان و طالبان و جمهوری اسلامی و غیره میباشد ، که هیچیک آن دیگری راقبول ندارد و برای اثبات عقیدۀ خود حاضر به جنگ با یکدیگر هم هستند؛ برخی عناوین را نویسنده ، به غلط و یا براساس تفکر ایدئولوژیک خود تغییر داده است! مثلا ما عناوینی مانند «سازش با قدرت‌های استکباری» و یا «غرب‌زدگی» نداریم! بلکه این ناشی از تفکر ایدئولوژیک و تفسیر ذهنیت اوست؛ او می خواهد ، " فضای گفتگو" را به دلیل ناسازگاری با اعتقاداتش ترک کند ، لذا نام آنرا به سازش ، آنهم با استکبار جهانی می نامد! حال آنکه جامعه جهانی ، پس از جنگ های فراوان به این نتیجه رسیده است که فضای گفتگویی بین المللی تحت عنوان سازمان ملل ایجاد کند؛ چیزی که با ذهنیت ایدئولوژیک او همخوانی ندارد؛ قبل از تفسیر این مطلب در همینجا عرض کنم که سازمان ملل ، پدیده ای نوپا در جهان محسوب میشود و دلیلی ندارد که همگان ، حتی همان قدرت های استکباری ، به صورت تمام و کمال آنرا رعایت کنند ، بلکه این مسیر ، روندی عقلایی است که بشر در پیش گرفته و امید می رود که در آینده نواقص آن برطرف شود.

جناب سامیار رستمی در جواب به اشکال جناب پودینه: سلام و وقت بخیر جناب پودینه... آیا فکر نمیکنید بزرگترین و بیشترین نقصی که تمام نهادهای حقوقیِ بین المللی و بویژه سازمان ملل متحد دارند ناشی از کوتاهی ها و نواقص درون سازمانی نیست که قابل رفع و رجوع باشند زیرا منشور آنان را بهترین حقوق دانان دنیا در رشته روابط بین‌الملل نوشته و تدوین کرده اند و بالعکس ریشه این نقصان ها در تسلط ناعادلانه و سوء استفاده قدرت های بزرگ بر تمام ارکان اجرایی این سازمان هاست که عملاً آنها را در جهت منافع خاص خود بکار می گیرند و تا زمانی که این قدرت های بزرگ حاضر به پا پس کشیدن از این نفوذ و سیطره خود نباشند عملا هیچ اصلاحی صورت نخواهد گرفت؟ و دیگر آنکه اگر اینگونه باشد و شما این را بپذیرید فکر میکنید قدرت های بزرگ و نظام سلطه جهانی برای برقراری عدالت جهانی حاضر خواهند شد که از قدرت و نفوذ و تسلط خویش بر اینگونه سازمانها بکاهند؟ با دیدن این نوشته شما و بخصوص آخرین فراز آن  بصورت اتفاقی به یاد یک ضرب المثل کردی - لری افتادم که میگویند «پای  زور که بیاید وسط قباله هم باطل میشود» و اگر اینگونه باشد آیا حرف اول و آخر را در مناسبات بین‌المللی قباله می‌زند یا زور؟! در گوگل سرچ میکردم داستان و دست نوشته ای با عنوان ذیل برخورد کردم که خواندنش خالی از لطف نخواهد بود. زور یا قباله ✍️پرژین من به آدم ها خیلی اعتماد می کنم.خیلی زیاد.و بالاخره چوبش را خوردم.مختصر و مفید این که یخچال،گاز، تلویزیون و لباسشویی را یک جا از یک لوازم خانگی فروشی در بانه خریدم.کی؟ دقیقا یک ماه پیش.وسایل کی رسید؟ دیروز.چرا؟ چون اصلا قرار نبود برسد و فروشندگان که یک پیرمرد و پسرش بودند، گویا نقشه شان این بود که آنقدر وسایل را نفرستند تا من جان به لب شوم و خودم با زبان خودم بگویم وسایل را نمی خواهم پولم را پس بدهید.داشت این اتفاق هم می افتاد.تا اینکه با پدیده ای به نام شرخر آشنا شدم و بله دوستان استخدام شرخر هم به افتخارات اینجانب اضافه شد. ◇ گویا فروشندگان پول لازم داشتند و چون فهمیدند من تصمیم دارم نقد خرید کنم قیمت ها را خیلی کمتر از نرخ بازار می گفتند و قول دادند ارسالش رایگان باشد و حتی همراه وسایل کارگر هم بفرستند تا وسایل را بیاورند داخل خانه‌.همان جا شک کردم و یاد این جمله افتادم که وقتی همه چیز خیلی شیک و تر و تمیز است یک جای کار می لنگد.زندگی واقعی اینقدر هلو بیا تو گلو نیست و کلی چاه و چاله و سیاهچاله دارد.اما، به ندای درونی و شهود آنی ام محل نگذاشتم و در نهایت یک ماه وسط زمین و آسمان معلق ماندم.البته یخچال را فرستاده بودند و به زور تلویزیون و گاز را هم گرفتم.اما سر ماشین لباسشویی به مشکل شدیدی برخوردیم و بازی در می آوردند.چون دقیقا به اندازه قیمت لباسشویی تخفیف داده بودند و حاضر نبودند با اینهمه تخفیف کنار بیایند.اما، پای زور که وسط آمد بی شرف پفیوز زنگ زد و گفت: - واقعا چه نیازی به این کار بود؟ حالا برای اینکه شما ناراحت نشید یک هدیه هم همراه لباسشویی می فرستم! - نمی خوام آقا. ◇ بازاری های بانه هیچوقت اینطوری نبوده اند.نمی دانم چه اتفاقی افتاده است که بعضی ها شرافت را قورت داده اند و به بی شرفی شان می نازند. ◇ یک ماه است در حال مذاکره هستم و احساس می کردم بحای انسان با آدم آهنی طرفم.نه درخواست منطقی اثر می کرد.نه غیرمنطقی.وجدانا هیچ فلسفه و منطقی بر قلب و روح و روان کثیف این پدر و پسر اثر نداشت و یهو احساس کردم دارند مسخره ام می کنند و به من می خندند.پس دست به دامن زور شدم و با اینکه من به خریدهایم رسیدم اما متاسفم که در نهایت زور معادلات این زندگی مزخرف را حل می کند. ◇ یک ضرب المثل کوردی پر کاربرد هست که اشاره می کند: پای زور که بیاید وسط .قباله هم باطل است. یعنی زور حتی سند را بی اعتبار می کند چه برسد به چیرهای دیگر. ◇ خبر خوب اینکه ارسال وسایل رایگان بود به همراه حضور کارگر برای حمل تا داخل خانه😀 https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&opi=89978449&url=https://parzhin1359.blogfa.com/post/3884&ved=2ahUKEwjV84uN7tiQAxV2g_0HHR2QAPgQFnoECCAQAQ&usg=AOvVaw2CGnMcNZgUHtiHspqLsNHQ

پاسخ جناب پودینه: درود بر شما بله موافقم؛ و اشاره هم کردم که سازمان بین الملل یک سازمان نوپا محسوب میشود و ریشه ذاتی تشکیل آن و هدف آن ، همان الزام عمومی کشورها به رعایت برخی پارامترهای تعیین شده است و اینکه اشاره کرده اید ، جزو اشکالات و نواقص این سازمان نوپا و بطور کلی معاهده های بین المللی است که هنوز در مقیاس زیادی تحت نفوذ ابرقدرت ها قرار دارند؛ اما بهرحال ریشه در تفکر انسانی و دموکراسی دارد که در تناقض با روش های ایدئولوژیک است و همانطور که میدانید معیارهای مبتنی بر عقاید ایدئولوژیک غیر قابل اصلاح است! چرا که آنان خود را مسئول آن تفکر اعلام نمی کنند و بلکه معتقدند، این همان فرمان و خواست خداست ( من از جانب خدا سخن می گویم نه از جانب خود)؛ علاوه بر این اشکال که در تفکر ایدئولوژیک وجود دارد، یک اشکال بسیار بزرگتر هم در آن وجود دارد و آن تفسیر به رای از احکام دینی است که این مورد باعث تفرقه و واگرایی در دین و مذهب شده است و هرگز نیز به همگرایی نخواهد رسید و این در سیر تاریخی عملکرد دینی مشهود است و بسیار هم خطرناک است بطوریکه همانگونه که اشاره کردم ، جمهوری اسلامی داعش را خارج از دین برآورد می کند و خواهان نابودی اوست و اقدام عملی نیز انجام میدهد؛ طالبان نیز اندیشه " امارت اسلامی " را در ذهن پرورش میدهد و درصورت قدرت یافتن ، بدون هیچ تردیدی ، همۀ مخالفان را از دم تیغ خواهد گذراند؛ ترکیه بنوعی خود را داعیه دار رهبری مسلمانان می داند و الی آخر ! اما اکنون همان قدرت های بزرگ هم ، علیرغم آنکه تمایل به سلطه و به کرسی نشاندن خود را در سازمانهای بین المللی دارند ، لیکن در همه موارد به خواسته خود نمی رسند و در اینجا از نقصی که در این سازمان بنام حق وتو دارند ، استفاده میکنند؛ هر چند اگر در مورد مسئله ای بر علیه ایران چنین قطعنامه ای صادر شود و روسیه یا چین از حق وتوی خود به نفع ایران استفاده کنند، ایران نه تنها آنرا سلطه و اعمال نفوذ قدرتهای بزرگ برآورد نمی کند ، بلکه بحق و لازم می داند.