جناب سامیار رستمی در جواب به اشکال جناب پودینه: سلام و وقت بخیر جناب پودینه... آیا فکر نمیکنید بزرگترین و بیشترین نقصی که تمام نهادهای حقوقیِ بین المللی و بویژه سازمان ملل متحد دارند ناشی از کوتاهی ها و نواقص درون سازمانی نیست که قابل رفع و رجوع باشند زیرا منشور آنان را بهترین حقوق دانان دنیا در رشته روابط بین‌الملل نوشته و تدوین کرده اند و بالعکس ریشه این نقصان ها در تسلط ناعادلانه و سوء استفاده قدرت های بزرگ بر تمام ارکان اجرایی این سازمان هاست که عملاً آنها را در جهت منافع خاص خود بکار می گیرند و تا زمانی که این قدرت های بزرگ حاضر به پا پس کشیدن از این نفوذ و سیطره خود نباشند عملا هیچ اصلاحی صورت نخواهد گرفت؟ و دیگر آنکه اگر اینگونه باشد و شما این را بپذیرید فکر میکنید قدرت های بزرگ و نظام سلطه جهانی برای برقراری عدالت جهانی حاضر خواهند شد که از قدرت و نفوذ و تسلط خویش بر اینگونه سازمانها بکاهند؟ با دیدن این نوشته شما و بخصوص آخرین فراز آن  بصورت اتفاقی به یاد یک ضرب المثل کردی - لری افتادم که میگویند «پای  زور که بیاید وسط قباله هم باطل میشود» و اگر اینگونه باشد آیا حرف اول و آخر را در مناسبات بین‌المللی قباله می‌زند یا زور؟! در گوگل سرچ میکردم داستان و دست نوشته ای با عنوان ذیل برخورد کردم که خواندنش خالی از لطف نخواهد بود. زور یا قباله ✍️پرژین من به آدم ها خیلی اعتماد می کنم.خیلی زیاد.و بالاخره چوبش را خوردم.مختصر و مفید این که یخچال،گاز، تلویزیون و لباسشویی را یک جا از یک لوازم خانگی فروشی در بانه خریدم.کی؟ دقیقا یک ماه پیش.وسایل کی رسید؟ دیروز.چرا؟ چون اصلا قرار نبود برسد و فروشندگان که یک پیرمرد و پسرش بودند، گویا نقشه شان این بود که آنقدر وسایل را نفرستند تا من جان به لب شوم و خودم با زبان خودم بگویم وسایل را نمی خواهم پولم را پس بدهید.داشت این اتفاق هم می افتاد.تا اینکه با پدیده ای به نام شرخر آشنا شدم و بله دوستان استخدام شرخر هم به افتخارات اینجانب اضافه شد. ◇ گویا فروشندگان پول لازم داشتند و چون فهمیدند من تصمیم دارم نقد خرید کنم قیمت ها را خیلی کمتر از نرخ بازار می گفتند و قول دادند ارسالش رایگان باشد و حتی همراه وسایل کارگر هم بفرستند تا وسایل را بیاورند داخل خانه‌.همان جا شک کردم و یاد این جمله افتادم که وقتی همه چیز خیلی شیک و تر و تمیز است یک جای کار می لنگد.زندگی واقعی اینقدر هلو بیا تو گلو نیست و کلی چاه و چاله و سیاهچاله دارد.اما، به ندای درونی و شهود آنی ام محل نگذاشتم و در نهایت یک ماه وسط زمین و آسمان معلق ماندم.البته یخچال را فرستاده بودند و به زور تلویزیون و گاز را هم گرفتم.اما سر ماشین لباسشویی به مشکل شدیدی برخوردیم و بازی در می آوردند.چون دقیقا به اندازه قیمت لباسشویی تخفیف داده بودند و حاضر نبودند با اینهمه تخفیف کنار بیایند.اما، پای زور که وسط آمد بی شرف پفیوز زنگ زد و گفت: - واقعا چه نیازی به این کار بود؟ حالا برای اینکه شما ناراحت نشید یک هدیه هم همراه لباسشویی می فرستم! - نمی خوام آقا. ◇ بازاری های بانه هیچوقت اینطوری نبوده اند.نمی دانم چه اتفاقی افتاده است که بعضی ها شرافت را قورت داده اند و به بی شرفی شان می نازند. ◇ یک ماه است در حال مذاکره هستم و احساس می کردم بحای انسان با آدم آهنی طرفم.نه درخواست منطقی اثر می کرد.نه غیرمنطقی.وجدانا هیچ فلسفه و منطقی بر قلب و روح و روان کثیف این پدر و پسر اثر نداشت و یهو احساس کردم دارند مسخره ام می کنند و به من می خندند.پس دست به دامن زور شدم و با اینکه من به خریدهایم رسیدم اما متاسفم که در نهایت زور معادلات این زندگی مزخرف را حل می کند. ◇ یک ضرب المثل کوردی پر کاربرد هست که اشاره می کند: پای زور که بیاید وسط .قباله هم باطل است. یعنی زور حتی سند را بی اعتبار می کند چه برسد به چیرهای دیگر. ◇ خبر خوب اینکه ارسال وسایل رایگان بود به همراه حضور کارگر برای حمل تا داخل خانه😀 https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&opi=89978449&url=https://parzhin1359.blogfa.com/post/3884&ved=2ahUKEwjV84uN7tiQAxV2g_0HHR2QAPgQFnoECCAQAQ&usg=AOvVaw2CGnMcNZgUHtiHspqLsNHQ

پاسخ جناب پودینه: درود بر شما بله موافقم؛ و اشاره هم کردم که سازمان بین الملل یک سازمان نوپا محسوب میشود و ریشه ذاتی تشکیل آن و هدف آن ، همان الزام عمومی کشورها به رعایت برخی پارامترهای تعیین شده است و اینکه اشاره کرده اید ، جزو اشکالات و نواقص این سازمان نوپا و بطور کلی معاهده های بین المللی است که هنوز در مقیاس زیادی تحت نفوذ ابرقدرت ها قرار دارند؛ اما بهرحال ریشه در تفکر انسانی و دموکراسی دارد که در تناقض با روش های ایدئولوژیک است و همانطور که میدانید معیارهای مبتنی بر عقاید ایدئولوژیک غیر قابل اصلاح است! چرا که آنان خود را مسئول آن تفکر اعلام نمی کنند و بلکه معتقدند، این همان فرمان و خواست خداست ( من از جانب خدا سخن می گویم نه از جانب خود)؛ علاوه بر این اشکال که در تفکر ایدئولوژیک وجود دارد، یک اشکال بسیار بزرگتر هم در آن وجود دارد و آن تفسیر به رای از احکام دینی است که این مورد باعث تفرقه و واگرایی در دین و مذهب شده است و هرگز نیز به همگرایی نخواهد رسید و این در سیر تاریخی عملکرد دینی مشهود است و بسیار هم خطرناک است بطوریکه همانگونه که اشاره کردم ، جمهوری اسلامی داعش را خارج از دین برآورد می کند و خواهان نابودی اوست و اقدام عملی نیز انجام میدهد؛ طالبان نیز اندیشه " امارت اسلامی " را در ذهن پرورش میدهد و درصورت قدرت یافتن ، بدون هیچ تردیدی ، همۀ مخالفان را از دم تیغ خواهد گذراند؛ ترکیه بنوعی خود را داعیه دار رهبری مسلمانان می داند و الی آخر ! اما اکنون همان قدرت های بزرگ هم ، علیرغم آنکه تمایل به سلطه و به کرسی نشاندن خود را در سازمانهای بین المللی دارند ، لیکن در همه موارد به خواسته خود نمی رسند و در اینجا از نقصی که در این سازمان بنام حق وتو دارند ، استفاده میکنند؛ هر چند اگر در مورد مسئله ای بر علیه ایران چنین قطعنامه ای صادر شود و روسیه یا چین از حق وتوی خود به نفع ایران استفاده کنند، ایران نه تنها آنرا سلطه و اعمال نفوذ قدرتهای بزرگ برآورد نمی کند ، بلکه بحق و لازم می داند.

جواب جناب سامیار رستمی: درود مجدد و نیز سپاس از پاسخ شما... فقط یادآوری میکنم که سوالات من هیچ ربطی به جمهوری اسلامی و ایدئولوژی آن که اشاره فرمودید ندارد زیرا این نواقص و ایراداتی که سازمان های بین المللی دارند قبل از جمهوری اسلامی هم داشته اند و در دو سال گذشته و با جنایات اسرائیل در غزه بوضوح مشخص شد که اینگونه سازمانها عمدتاً و نمی‌گویم تماماً ابزاری در دست قدرت های بزرگ هستند و نقصان ها و ایرادات و یا به عبارت بهتر ناکارآمدی آن نه به دلیل مشکلات ساختاری و قانونی درون آن بلکه به دلیل آن است که محملی عامه پسند برای پیشبرد اهداف و منافع قدرت های بزرگ بوده است و اینکه این قدرت ها کدامشان از جمهوری اسلامی دفاع کرده یا خواهند کرد نه تنها ارتباطی با سوالات من نداشت بلکه اتفاقا مؤید درستی آن مطلبی است که من عرض کردم یعنی استفاده ابزاری از این سازمان های بین المللی در راستای منافع و بده بستان های قدرت های بزرگ... و به گمانم با این اوصاف نه فقط برای ایران بلکه باید برای تمام ملت های دیگر دنیا و بخصوص پس از آبروریزی دو سال گذشته این سازمانها و نهادهای بین المللی در مواجهه با اسرائیل درس بزرگی باشد که باید به دنبال تمام منابع قدرت اعم از نظامی سیاسی اقتصادی فرهنگی و... باشند و اینکه این منابع چگونه و بر اساس چه مکانیزم هایی محقق می‌شوند برای هر کشور و ملتی متفاوت خواهد بود🙏

جواب جناب پودینه: درود بر شما بله متوجه هستم؛ بنده هم نواقص سازمانهای بین المللی را نفی نمی کنم؛ اما این تنها راه بشر برای گذر از قدرت نمایی ( با هر معیاری ) و رسیدن به خرد جمعی است؛ مقایسه آز ان جهت بود که بنده در متن پیشین به آن اشاره داشتم والا برشمردن نواقص موجود در سازمانهای بین المللی – بدون مقایسه آن با معیار های دیگر – راهگشا نیست؛ اکنون اگر ایران نیز از اسرائیل یا هر کشور دیگری ، شکایتی داشته باشد ، اولین راه ، مراجعه به سازمانهای بین المللی است ، همانگونه که در مواردی اینکار را انجام داده است؛ مگر اینکه از مراجعه به این سازمانها نتیجه لازم را نگرفته باشد و یا عملا مورد تجاوز مستقیم و حمله قرار گرفته باشد که وظیفه ذاتی هر حکومتی دفاع از کشور است؛ ضمن آنکه در کنار این راه برای تعامل کشورها و مردم جهان ، به این مورد هم اشاره کردم که راههای رهبری جوامع با معیارهای ایدئولوژیک می تواند بسیار فاجعه آمیز باشد.

نظر کاربری دیگر با عنوان مهدی: هیچ حکومت قدرتمندی دانش و تکنولوژی خود را رایگان و به بهای تشکر در اختیار ما قرار نخواهد داد . کما اینکه روسیه و چین نیز نشان دادند در تعامل با ما نه تنها دستکمی از غرب ندارند بلکه خساست بیشتری نیز بخرج می‌دهند . منی که جز آیات ، روایات ، خرافات و بدعت تولید کننده هیچ دانش و علمی نیستم ناچارم در اقتصاد ، صنایع ، فنون و حتی ورزش که برخاسته از بیگانگان است به آنها رجوع و مبتنی بر دستور العملی که کارآمدی خود را نشان داده از این امکانات بهره برداری کنم . از شرقی و اسلامیزه نمودن گزاره های مدرن وصله ناجوری چون جمهوری اسلامی زاییده نمیشود . که جمهورش از بیگانگان به عاریت گرفته و اسلامش را با اغماض اگر قبول کنیم از خودمان بوده و به آن چسبانده ایم ، نتیجه اش اینی است که اکنون نه حکومت جمهوری داریم و نه اسلامی ...... پاسداشت آزادگی ، فرهنگ ، آداب و سنن یک جامعه با روش جمهوری اسلامی در تقابل با غرب که برخی چون عبدالکریمی تمام قد و تا پای جان در کنارش ایستاده اند ممکن نیست . آنچه که شما میخواهید مستلزم ایجاد علوم و فنونی با خاستگاه ایرانی است تا ما را از بقول شما سلطه که در اصل تعامل و بده و بستان است بی نیاز کند . امروز باشکوه ترین مراسم برگزاری ماه رمضان ، حج و دیگر آموزه های اسلامی در همین کشورهای اسلامی از نظر جمهوری اسلامی بی عرضه و تحت سلطه استکبار برگزار می‌شود . حال اگر در حال مدرن سازی فرهنگی ، آزادی حجاب ، برگزاری کنسرت و دیگر تظاهرات غربی هستند بواسطه نیاز ، خواست و اراده اکثریت جامعه در برخورداری از امکانات و آزادی هایی است که در دنیای امروز خود را مستحق آن دانسته و منافاتی با حفظ شعائر و فرهنگ بومی ندارد . بگیر و ببند و قوانین حکومتی در برابر مدرنیته به اسم مقاومت در برابر سلطه کشور را بلحاظ صنعتی عقب مانده و گدای در خانه چین و روسیه گردانده و این فشار ها در بعد فرهنگی به شرایط اسفناکی چون پوشش اعتراضی می انجامد . باشد که با ادامه وضع موجود ( اگر تاب آوری آن را داشته باشیم که بعید میدانم ) کشورهای همسایه عربی به پیشرفته ترین تکنولوژی هسته ای غیر نظامی همچون آب شیرین کن ها و دیگر مواهب علم وارداتی دست یابند و سرمایه های خود را در مسیر درست مصرف کنند و ما دارایی مان را مسیر مقاومت در شکم مفسدان دور زننده تحریم ، نیابتی ها ، موشک ، روسیه ، چین ، توسعه امامزاده قلقلی و فسقلی و سرپوشیده کردن مسیر راهپیمایی اربعین و اموری از قبیل خرج کرده و در اشک بر وفات ائمه دین از ملائک پیشی گیریم ....

جواب کاربری با عنوان «فرشید» به جناب مهدی: خودتحقیری را مصداق تویی 🤷‍♂😁 البته که شما هیچ هنری جز حقارت ندارید ولی ما مسلمین اولین علم آوران در جهان هستیم به اعتراف هونکه و گوستاولوبون و ویل دورانت که پیش ازین مستندانش را ریپلای زدم اما چون در آن اسناد، ارباب تقدیس شده تان را بربر دانسته بود به تریج قبای تان برخورد . در باب ورزش نیز ۱۴۰۰ سال پیش توصیه به آموزش شنا ، سوارکاری ، تیراندازی، و ... کلهم اجمعین از همچی عقبی و چون نامسلمانی، خبر نداری که مسلمین قبل از طلوع بیدار شده و سحر خیز هستن و جمود و خمودی در دین شان مذموم شمرده شده است ! درباره عاریت گرفتن جمهوری از غرب نیز اشتباه میکنی زیرا که ۱۴۰۰ سال پیش بر "شورا بینهم" تاکید شده و طرح بیعت گرفتن معرب همان رای دادن است و چه بسا که آنان از ما کپی کرده باشند تنها چیزی که از غرب عقبیم، عریان شدن ست که شما برایش له له میزنید که آنهم در اصل تحجر ست و نه تجدد زیرا از بشر نئاندرتال بدینسو سعی در پوشش بود و هنر بافت پارچه در طول هزاره ها و با تلاش بسیار بدست آمد و هنوز هم در طبقه نجبا و اصیل زادگان مانند دربار انگلیس، رعایت پوشش از سنت های سلطنتی ست و عروس هنرپیشه شان را بخاطر عدم رعایت و پوشیدن دامن کوتاه از قصر بیرون کردند چرا که برهنگی را مختص کنیزکان و زنان طبقه پست جامعه میدانند و نه زنان اصیل درباری !

جامعه ما و ایران ما، به شدت نیازمند #گفت‌وگو است. گفت‌‌وگو بین طیف‌ها، گفتمان‌ها، جریان‌ها و سلیقه‌های مختلف و متفاوت. این امر، نیازمند مؤلفه‌های مختلفی از #آداب_گفت‌وگو‌؛ مانند علم‌داشتن، صبوری، گشودگی ارتباطی، گستردگی زبانی، هوشمندی و... است.

🔹زهران ممدانی؛ کابوس ترامپ و نماد عبور از نظم آمریکایی 🔻آیت‌الله عباس کعبی در یادداشتی به موضوع انتخاب زهران ممدانی به عنوان شهردار نیویورک پرداخت؛ ◽️در میانه تحولات پرشتاب سیاسی و اجتماعی امریکا، پیروزی زهران ممدانی، مسلمان شیعه 34 ساله، در انتخابات شهرداری نیویورک، نشانه‌ای از شکاف عمیق در نظم لیبرال غربی و آغاز گفتمان جدیدی در سیاست آمریکاست. ◽️این پیروزی، شکست نمادین ترامپیسم و پیروزی گفتمان مقاومت، عدالت‌خواهی و همزیستی در قلب آمریکا است. ◽️ممدانی با نقد صریح سیاست‌های نژادپرستانه، سرمایه‌داری افراطی و فساد ساختاری، نشان داد که گفتمان ترامپ دیگر پاسخ‌گوی نیازهای جامعه شهری امریکا نیست. ◽️برخلاف بسیاری از سیاستمداران آمریکایی، ممدانی با صراحت از حقوق فلسطینی‌ها دفاع کرده و خواستار توقف حمایت بی‌قید و شرط واشنگتن از رژیم صهیونیستی شده است. ◽️ ممدانی با حضور در مراسم عاشورا و تأکید بر آموزه‌های امام حسین (ع)، مفاهیم ایثار، عدالت و مقاومت را به سیاست شهری در آمریکا پیوند زده است. ◽️او اسلام‌هراسی را محکوم کرده و خواستار همزیستی مسالمت‌آمیز میان ادیان و اقوام در نیویورک شده است. ◽️پیروزی او نشان‌دهنده قدرت نسل جدیدی است که با گفتمان عدالت‌محور، ضد نژادپرستی و ضد سرمایه‌داری، در حال بازتعریف سیاست آمریکاست. زهران ممدانی با تلفیق هویت دینی، عدالت اجتماعی و مقاومت فرهنگی، توانسته است گفتمانی نوین در مدیریت شهری و سیاست ملی آمریکا خلق کند. این رخداد، نه‌تنها کابوس ترامپ، بلکه نشانه‌ای از افول اقتدار آمریکا و انزوای آن در میان ملت‌های جهان است. @HawzahNews

😳😳😳 #توهم

اظهار نظر در این‌باره، نه شتابان و سریع، که نیازمند درک مناسبات سیاسی آمریکا است. آیا از ارتباط ممدانی با دموکرات‌ها خبر دارید؟ این احتمال وجود ندارد که این رخداد، توطئه دموکرات‌ها علیه ترامپ باشد؟ چه مقدار از رویکردهای سوسیالیستی ممدانی در شهر سرمایه‌داری آمریکایی خبر دارید؟ ممدانی با سرمایه‌داری و سرمایه‌داران آن‌جا چه خواهد کرد؟ ممدانی با اسرائیل مخالف است یا نتانیاهو؟ این‌هارا می‌دانید؟ حال، تناقضات رفتاری او را چه می‌کنید؟ این‌که در تجمعات همجنس‌گرایان حضور دارد، خط مشی سیاسی او حساب نمی‌شود؟ به‌خصوص کسانی اظهار نظر کنند که خود بخشی از حاکمیت جمهوری اسلامی محسوب می‌شوند! چه نیازی به این کار است؟ ضمناً او حداکثر شهردار یکی از شهرهای آمریکا است. چرا این‌قدر حماسه‌سرایی؟! چرا این‌قدر عجله در تحلیل و قضاوت؟ حالا بر فرض دستاورد باشه، چه ربطی به جمهوری اسلامی داره؟ چگونه میخاید اثباتش کنید؟ شاید از بغض سیاست‌های نژادپرستانه‌ی آمریکا و نسل‌کشی اسرائیل باشه! چه بسا اصلا دلیل اصلی، حمایت او از همجنسگرایی باشد که در بیان مواضعش علنا قول حمایت داده است. چه بسا مخابره‌کردن این تصویر غلط در ایران، یک توطئه بوده است که در نهایت زمینه‌ساز مذاکره با آمریکا در آینده شود. زمانی که شاید ممدانی در آمریکا رئیس جمهور شود. یعنی ممدانی، خارج از قدرت لابی آمریکا به کرسی قدرت رسیده است؟ در سیستم آمریکا، اگر مهره سیستم نباشی، حذفت می‌کنند. ساختار سیاسی آمریکا و لابی‌‌گری در سیاست کلان آمریکا به‌گونه ای است که اصلا عوض شدن یک مهره کوچک تأثیر چندانی ندارد. زمین بازی همان است حتی اگر مهره مخالفی باشی. شاید ممدانی برای این بالا آمده تا از چهره شنیع آمریکا که حامی جنایت‌های صهیونیست ها بود بکاهد. چگونه به استکبارستیزی ربطش می‌دهید؟ چه تخصصی درباره ساختار سیاسی آمریکا دارید؟

‌📌ساختار خودترمیم‌گر آمریکا یا انتقال پیام ۱۳ آبان به نیویورک!؟ 🔻من نمیدانم چگونه و با چه فرمولی با انتخاب زهران ممدانی به عنوان شهردار نیویورک «پیام ۱۳ آبان به نیویورک رسید»، اما امیدوارم به مانند سابق و طرح مباحثی همچون «تا ۱۰ سال آینده آمریکا تجزیه می شود»، این گزاره‌ جدی گرفته نشود! فواد ایزدی: پیام ‌#۱۳_آبان به ‌#نیویورک رسید. سه شعار اصلی زهران ممدانی، شهردار جدید نیویورک، در مقایسه با دیگر نامزدها: ۱-حمایت از آرمان فلسطین. ۲-عدالت‌خواهی. ۳-مبارزه با نژادپرستی در سیاست‌های داخلی و خارجی. افرادی که سه شعار بالا را برجسته کنند حکمرانان آینده کل ‌#آمریکا خواهند بود. 🔻انتخاب زهران ممدانی بازتابی از ظرفیت بازسازی و ترمیم درونی ساختار سیاسی ایالات متحده است. آمریکا در طول تاریخ خود نشان داده که با درک واقع‌گرایانه از تضادهای اجتماعی، تضاد را از میان نمی‌برد، بلکه آن را در خود جذب و هضم می‌کند. 🔻به همین دلیل، ساختار سیاسی منحصر به فرد این کشور، مسیر بقای خود را نه از راه نادیده گرفتن بحران، بلکه از طریق ادغام بحران در ساختار قدرت طی می‌کند و هر بحران اجتماعی یا سیاسی، فرصتی است برای نوسازی مشروعیت و اصلاح درون‌زا. 🔻به تعبیر گرامشی، این فرآیند نوعی «هژمونی نرم» است؛ یعنی جذب و همزیست‌سازی نیروهای منتقد در دل ساختار رسمی تا از شدت تضادها کاسته شود و انرژی اعتراضی جامعه در چارچوب مشارکت سیاسی کانالیزه گردد. 🔻وقتی از «خودترمیم‌گری» یا «هژمونی نرم» در آمریکا سخن می‌گوییم، در واقع به این نکته اشاره داریم که ساختار قدرت در این کشور، به‌جای حذف نیروهای مخالف—از چپ‌گرایان و رنگین‌پوستان گرفته تا مهاجران—آنان را در قالب‌های نهادی و رسمی جذب می‌کند. انتخاب چهره‌هایی چون ممدانی نمونه‌ای روشن از این سازوکار است: ادغام منتقد در دل سیستم تا خواسته‌های رادیکال یا اعتراضی در زبان سیاست رسمی ترجمه و تلطیف شوند. 🔻نتیجه‌ی این فرایند، کاهش احتمال شورش اجتماعی خشونت‌بار، افزایش مشروعیت سیاسی و در نهایت بازتولید ثبات در دل تغییر است. انتخاب زهران ممدانی، نماینده‌ای مهاجر و چپ‌گرا، شاید نقطه‌ی مقابل ترامپ است، اما از نظر کارکرد سیاسی، پیوستار همان منطق خودترمیمی محسوب می‌شود. 🔻اگر ترامپ صدای طبقات خشمگین و سفیدپوست حاشیه‌نشین بود، ممدانی صدای نسل جوان، اقلیت‌های رنگین‌پوست و مهاجرانی است که خواهان عدالت اجتماعی‌اند. 🔻در نبود چنین درک واقع‌گرایانه‌ای از سازوکارهای درونی قدرت در آمریکا، برخی‌ها در ایران مدام به این اشتباه خود پافشاری می کنند که این کشور در آستانه فروپاشی یا جنگ داخلی تغییر حکمرانی است. حال آن‌که تجربه تاریخی نشان داده، نظام سیاسی آمریکا از دل بحران‌ها تغذیه می‌کند و ساختار قدرت و مکانیزم‌های خودترمیمی آن، بحران‌ها را می‌بلعد و شکاف‌ها را ترمیم می کند نه آنکه بلعیده شود! #مصطفی_نجفی

این خا‌م‌اندیشی‌ها، امکان واقع‌بینی و تصمیم صحیح و کارآمد را از تصمیم‌گیر می‌گیرد.