💠 فوری | یک فروند جنگنده تهاجمی چندمنظوره و دوسرنشین «F-15E استرایک ایگل» آمریکای متجاوز هدف قرار گرفت 🔹️روابط عمومی سپاه: یک فروند جنگنده تهاجمی چندمنظوره و دوسرنشین «F-15E استرایک ایگل» آمریکای متجاوز در بامداد چهارشنبه با موفقیت توسط سامانه های پدافندنوین هوافضای سپاه مورد هدف قرار گرفت و در حاشیه مرزهای جنوب غربی کشور سقوط کرد. sepahnews.ir | سپاه نیوز @sepahnews

💠 فوری | روابط عمومی سپاه: امروز پنجشنبه ۱۴ اسفندماه، ۳فروند پهپاد پیشرفته هرمس و یک فروند پهپاد MQ9 تا این لحظه، در آسمان غرب، جنوب‌غرب و جنوب ایران، توسط سامانه‌های پدافند پیشرفته نوین سپاه و تحت کنترل شبکه یکپارچه پدافند هوایی کشور رهگیری و منهدم شده‌اند. sepahnews.ir | سپاه نیوز @sepahnews

هرکس از اماکن حساس فیلم گرفت به وزارت اطلاعات گزارش کنید وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران: 🔹در صورتیکه فردی نسبت به تهیه عکس یا فیلم را از اماکن حساس یا ساختمان ها و محلهای آسیب دیده اقدام نماید، همچنین به ثبت موقعیت مراکز با دستگاه GPS و یا تلفن همراه و علامت گذاری مکانها بپردازد میتواند عامل دشمن آمریکایی - صهیونی باشد. 🔹در صورت مشاهده چنین مواردی موضوع را بلافاصله به کانال رسمی ستادخبری وزارت اطلاعات در پیام رسان های ایتا، بله و روبیکا به آدرس vaja113@ ارسال فرمایید. @TasnimNews

🔻دعوت دکتر بیژن عبدالکریمی به تشکیل هسته‌های مقاومت ملی «آمده‌اند که ایران را به هر بهانه‌ای تکه تکه کنند و چیزی از این سرزمین باقی نماند. از همه‌ی مردم، از یکایک جوانان می‌خواهم که هسته‌های مقاومت تشکیل دهند و مراقب خیابان‌ها و مرزها باشند.» 🔻کانال هسته پیشگام جمعیت ملی ایران در تلگرام @Haste_Pishgam 💡 سیمافکر؛ ویدئو رسانه فرهنگ و سیاست ایران در تلگرام @simafekr_com

‌۱۷:۲۸/ ۱۴ اسفند اعلام کشورهای اروپایی مبنی بر ارائه پایگاه‌های منطقه‌ای خود به امریکا نشان‌دهنده غیرعملیاتی شدن پایگاه‌های امریکا در منطقه است. @dolfiniran

دلیل اصلی عدم ورود جدی انصارالله یمن به درگیری، اهرم‌سازی در برابر ورود اعراب به درگیری با ایران است. رژیم صهیونیستی با تحرکات امنیتی و آمریکا با فشارهای سیاسی تلاش زیادی داشته‌اند تا خصوصا دو کشور عربستان و امارات را به طور کامل و مستقیم وارد درگیری و بمباران ایران و حتی تصرف جزایر ایرانی(با توجه به بمباران‌های کنونی بر این جزایر) کنند، با این حال در عبور از پاسخ محکم ایران به تاسیسات و زیرساخت‌های آن‌ها، ورود یمن به عرصه جهت انهدام این دو کشور کافی است. این معادله همچنان برقرار است.

پدافند ایران هر چند در جنگ ۱۲ روزه و قبل‌تر دچار ضربات سختی شده بود، اما به وضوح در این جنگ، شاهد افزایش شکار پهپادهای دشمن و در برخی مواقع موشک‌های کروز آنها هستیم. همچنین شگفتی‌هایی که انتظار داشتیم در پدافند بلند رخ دهد هم هر چند به صورت کم و پراکنده و نقطه‌ای، اما اتفاق می‌افتد. دیروز فیلمی منتشر شد که جنگنده دشمن به شدت در حال پرتاب فلر است و این نشان می‌داد که تهدید برای آنها جدی است. البته این نوع و میزان پدافند با سطح امکانات طرف مقابل برابری ندارد اما وقوع تک اتفاقات بزرگی باعث افزایش ریسک و عدم اطمینان در دشمن می‌شود. @Muhallel

در این کانال، بر خلاف اغلب رسانه‌های گفتمان انقلاب، گزینش اخبار و تحلیل‌ها، نه با احساسات‌گرایی، بلکه در چارچوب منطق #رئال‌پالتیک است. اگر چه از جنس بازیگری جمهوری اسلامی که نظر به #دین و #امر_قدسی دارد غافل نیست. @world_order

اکانت سازمان اطلاعات سپاه در توییتی به زبان عربی خطاب به کشور‌های همسایه: آمریکایی‌ها می‌خواهند از برادران عرب ما به عنوان سپر انسانی استفاده کنند. ما ناگزیر آمریکایی‌ها را شناسایی و هدف قرار خواهیم داد. بنابراین، بهتر است آنها را در هتل‌ها پناه ندهید و از مکان‌های آنها دور بمانید. وظیفه اسلامی شماست که محل اختفای تروریست‌های آمریکایی را به طور دقیق گزارش دهید. اطلاعات خود را در تلگرام برای ما ارسال کنید 🆔@world_order

⭕️لزوم احیای موارنه واقعی قدرت ✍️حسین قتیب ‌جنگ امروز را نمی‌توان صرفاً یک حادثهٔ نظامی یا یک بحران مقطعی دانست؛ این جنگ محصول یک عدم‌توازن عمیق در ساختار قدرت در خاورمیانه است. وقتی کشوری در محیطی آنارشیک و بی‌رحم از سیاست بین‌الملل زندگی می‌کند، امنیت نه با نیت‌های اعلامی بلکه با توازن واقعی قدرت تعریف می‌شود. حملهٔ امروز ایالات متحده و اسرائیل، در این چارچوب، بیش از هر چیز نتیجهٔ یک خلأ راهبردی است؛ خلأیی که از سال‌ها باقی ماندن ایران در وضعیت «آستانهٔ هسته‌ای» شکل گرفت. آستانهٔ هسته‌ای، برخلاف تصور رایج، بازدارندگی کامل تولید نمی‌کند. این وضعیت نه به معنای تسلیح واقعی است و نه به معنای صرف‌نظر کردن از آن. چنین موقعیتی در واقع نوعی وضعیت خاکستری است که هم نگرانی رقبا را برمی‌انگیزد و هم هنوز هزینهٔ حمله را برای آنان به سطح بازدارنده نمی‌رساند. ‌در نظریهٔ روابط بین‌الملل، به‌ویژه در سنت واقع‌گرایی ساختاری، این مسئله بارها تحلیل شده است. کنث والتز، یکی از مهم‌ترین نظریه‌پردازان این مکتب، استدلال می‌کرد که در بسیاری از موارد گسترش محدود سلاح‌های هسته‌ای می‌تواند به ثبات بیشتر منجر شود. منطق استدلال او ساده اما عمیق بود: سلاح هسته‌ای جنگ را به‌شدت پرهزینه و غیرقابل پیش‌بینی می‌کند و همین امر دولت‌ها را محتاط‌تر می‌سازد. به باور والتز، وقتی دو طرف از توان نابودی متقابل آگاه باشند، انگیزه برای جنگ کاهش می‌یابد و نوعی بازدارندگی پایدار شکل می‌گیرد. او حتی در بحثی مشهور دربارهٔ خاورمیانه استدلال کرد که اگر ایران نیز به توان هسته‌ای دست یابد، نوعی موازنه در برابر برتری هسته‌ای اسرائیل ایجاد می‌شود و همین موازنه می‌تواند احتمال جنگ‌های بزرگ را کاهش دهد. ‌اما ماندن در نقطهٔ میان این مسیر، یعنی وضعیت آستانه‌ای، دقیقاً همان نقطه‌ای است که بیشترین بی‌ثباتی را تولید می‌کند. در این وضعیت، رقیبان می‌دانند که ظرفیت بالقوه در حال شکل‌گیری است، اما هنوز بازدارندگی نهایی تثبیت نشده است. بنابراین ممکن است به این نتیجه برسند که اگر قرار است اقدامی انجام دهند، اکنون زمان آن است؛ پیش از آن‌که موازنهٔ قدرت تغییر کند. از این منظر، حملهٔ امروز را می‌توان نتیجهٔ همین محاسبه دانست. ‌این مسئله در خاورمیانه ابعاد پیچیده‌تری دارد. ایران در محیطی قرار دارد که نه دارای یک نظام ائتلافی قدرتمند است و نه از چتر امنیتی یک بلوک بزرگ بهره می‌برد. در مقابل، با بازیگری روبه‌رو است که از برتری نظامی و هسته‌ای قابل توجهی برخوردار است و امنیت خود را در جلوگیری از ظهور هرگونه تهدید راهبردی تعریف می‌کند. در چنین محیطی، نبود موازنهٔ سخت می‌تواند به اقدام‌های پیشگیرانه و جنگ‌های ناگهانی منجر شود. ‌تلخی جنگ امروز دقیقاً در همین‌جا نهفته است. هزینه‌ای که ایران اکنون می‌پردازد، صرفاً هزینهٔ یک درگیری نظامی نیست؛ هزینهٔ یک عدم‌توازن طولانی‌مدت در ساختار قدرت است. شهرها، زیرساخت‌ها، اقتصاد و روان جامعه بهای این شکاف راهبردی را می‌پردازند. جنگ همیشه ویرانگر است، اما وقتی در شرایط عدم‌توازن رخ می‌دهد، بهای آن برای طرف ضعیف‌تر به‌مراتب سنگین‌تر می‌شود. ‌اگر از زاویهٔ نظری به این وضعیت نگاه کنیم، می‌توان گفت که یکی از خطاهای مهم در راهبرد امنیتی ایران، باقی ماندن طولانی در وضعیت آستانه‌ای بوده است. این وضعیت نه امنیت کامل ایجاد کرد و نه نگرانی رقبا را کاهش داد. نتیجه آن شد که ایران امروز هزینه‌ای را می‌پردازد که شاید حتی از هزینه‌های یک تغییر قاطع در توازن قدرت نیز بیشتر باشد. ‌امیدوارم که رهبران سیاسی ایران از این جنگ درس گیرند: درس تلخ این جنگ آن است که در سیاست بین‌الملل، خلأ قدرت پایدار نمی‌ماند. یا موازنه‌ای ایجاد می‌شود، یا عدم‌توازن دیر یا زود خود را در قالب بحران و جنگ نشان می‌دهد. اگر هدف جلوگیری از تکرار چنین فاجعه‌ای باشد، هر راهبرد آینده ناگزیر باید به مسئلهٔ احیای نوعی موازنهٔ واقعی در محیط امنیتی منطقه توجه کند؛ زیرا بدون موازنه، ثبات تنها یک آرزو باقی می‌ماند.