البُكاء لا يُنافي الصبر هذا البُكاء يُعبّر عن حالة طبيعيـة في الإنسـان بلْ عن حالة راقية في الإنسان في مشاعرهِ في عواطفهِ . [ السّيد حسن نصر الله ]
همش صدای عزیز وقتایی که بعد از نماز بند بند انگشتاش رو میشمرد و میگفت : "شکراً لله" تو گوشم پخش میشه .
امروز دنیای سیاست دنیای تصاویر است. باید با کلامت، با کنشت، با واژههایی که به کار میبری و هر حرکت دست و گردش نگاهت، تصویری بسازی و پیامی را مخابره کنی. سیاست عرصهی صحنهگردانیِ مهارتهاست. اگر ژنرال نظامی رقیب سر از اتاق مذاکرهی غیرمستقیم در میآورد، تو ژنرالهایت در میدان غوغای قدرت راه بیندازند و عرصه را با قدرتنمایی اقتدارشان بر رقیب تنگ کنند تا رقیب بفهمد زمین را و قواعد زمین را تو تعیین میکنی. و این پیامِ "مذاکره در سایهی قدرت" با تصویری که تو ساختهای به جهان مخابره شود.
چند ماه قبل با یکی از دانشآموزانِ علاقهمند به رشته علوم سیاسی میگفتم: اهلِ سیاست، اهل قلم است. باید بتوانی بنویسی، باید ذهنِ گشاده و دایرهی واژگانی گسترده داشته باشی. باید اهلِ آرایه های ادبی باشی. باید بتوانی از یک خودکارِ آبی به امضای مذاکرات دیپلماتیک برسی و یک جریان را با قلمی منحصر به فرد تحلیل کنی، باید بتوانی از توصیف مخاطبپسندِ یک فنجان چای به جملهی معروفِ "حالا وقتِ چاییه" و مباحث مقتدرانهی تحلیل جنگِ ۳۳ روزه و ۱۲ روزه برسی. اهلِ سیاست بودن ایجاب میکند که اهل قلم باشی.
إنّما سُمِّيت الدُّنيا دُنيَا
لأنَّها أدنَى من كُلِّ شَيء
الامام علي (ع)
•| مَلْجَأ |•
ولی من هرجا تصویرِ شما رو دیدم ناخودآگاه بود لبخندی که بر صورتم نقش بست، حتی اگه وسط مستندِ رئالیستیِ جنگِ کریدورها و هجومِ دادهها و اطلاعاتِ اسناد اجلاس سران جی۷ باشه.