علم الیقین | جلسهٔ ۱۴ | ۲۷ دی ۱۴۰۲
استاد کرمانشاهانی (حفظه الله)
جلد ۱، صفحهٔ ۱۵: «و عنها العبارة تارةً بـ«الإحسان»: الإحسان أن تعبد الله كأنّك تراه»
📋 فهرست تولیدات رسانهای مرتبط:
۱. معرفینامه جلسه
۲. لیست مباحث مطرح شده + صوت
۳. خلاصه جلسه
پستهای فرعی:
۴. مقام احسان؛ آغازِ دیدنِ آخرت در همین دنیا
۵. چرا فعل بیبسمالله ابتر است؟
۶. کفرِ علما؛ جهلی که علاج ندارد
۷. دینِ مناسکی؛ پوستهای که جای مغز را گرفت
۸. قطاع طریق حق؛ و کلیدی که درویش نشان داد
فهرست مطالبِ: جلسه ١١ تا ١٣ ¦ جلسه ١۵
#علم_الیقین #استاد_کرمانشاهانی_حفظه_الله #فهرست_مطالب
📢 برای بهرهمندی از نکات معارفی، به مدرسهٔ معارفی ذکریٰ بپیوندید:
@ZikraSchool
هدایت شده از علم الیقین
📖 علم الیقین | جلسهٔ ۱۵ (معرفینامه جلسه)
🎙 استاد کرمانشاهانی (حفظه الله)
📅 ۱۱ بهمن ۱۴۰۲
چه گوهری در جهان هستی، نایابتر و گرانبهاتر از یقین است؟
امام صادق (علیهالسلام) فرمودند: «إنّ الإیمان أفضل من الإسلام، و إنّ الیقین أفضل من الإیمان، و ما من شیءٍ أعزّ من الیقین». در این جلسه، پس از بازخوانی مراتب سهگانهٔ ایمان (اسلام، ایمان، احسان و یقین)، به تبیین مراتب سهگانهٔ خودِ یقین پرداخته میشود. مرحوم فیض کاشانی (قدس سره) به پیروی از جناب خواجه نصیرالدین طوسی (قدس سره) در کتاب «اوصافالاشراف»، یقین را دارای سه مرتبه «علمالیقین»، «عینالیقین» و «حقالیقین» میداند و این مراتب را با تمثیل «پروانه و آتش» چنین تشریح میکند: علمالیقین، مقام استدلال از اثر به مؤثر؛ عینالیقین، مقام مشاهدهٔ جرم حقیقت؛ و حقالیقین، مقام وصول و فنای در حق که در آن، وجود انسان «آخرتی» گشته و پیش از مرگ جسمانی، حقایق توحیدی را معاینه میکند.
در ادامه، اصل بنیادین «تقدم علم بر عبادت» تبیین میشود؛ اینکه علم، ریشه (نور و حیات) و عمل، ثمرهٔ معرفت است و عبادتِ فاقد معرفت، تهی از حقیقت عبودیت است. همچنین حقیقت «عصمت» معصومین (علیهمالسلام) به کمال معرفت آنان بازگردانده میشود و مفاهیم «توفیق» (حضور علم در لحظه عمل) و «خذلان» (غفلت ناشی از اشتغال به کثرات دنیا) تحلیل میگردد. در بخش پایانی، با انتقاد از رویکرد تکبعدی در تفقه، عبادات به دو قسم «ظاهری (جوارحی)» و «باطنی (جوانحی)» تقسیم شده و ساختار چهارگانهٔ کتاب معرفی میگردد.
📌 آغاز از عبارت: جلد ۱، صفحه ۱۶:
«فنسبة الإحسان و الیقین إلى الإیمان»
🎧 برای شنیدن کامل این جلسه، از این طریق اقدام فرمایید.
🔖 #علم_الیقین #استاد_کرمانشاهانی_حفظه_الله #علم_الیقین_جلسه_۱۵ #معرفی_نامه_جلسه
#مراتب_یقین #علم_الیقین #عین_الیقین #حق_الیقین #تقدم_علم_بر_عبادت
📢 برای دسترسی به سایر جلسات، به کانال صوتها بپیوندید:
@Elmolyaghin
مدرسه معارفی ذکریٰ
📖 علم الیقین | جلسهٔ ۱۵ (معرفینامه جلسه) 🎙 استاد کرمانشاهانی (حفظه الله) 📅 ۱۱ بهمن ۱۴۰۲ چه گوهری د
علم الیقین | جلسهٔ ۱۵ | ۱۱ بهمن ۱۴۰۲
استاد کرمانشاهانی (حفظه الله)
جلد ۱، صفحه ۱۶: «فنسبة الإحسان و الیقین إلى الإیمان»
📋 فهرست تولیدات رسانهای مرتبط:
۱. معرفینامه جلسه
۲. لیست مباحث مطرح شده + صوت
۳. خلاصه جلسه
پستهای فرعی:
۴. نایابترین گوهر جهان؛ سفری از اسلام تا حقالیقین
۵. «لو کشف الغطاء ما ازددت یقیناً»؛ راز یقین امیرالمؤمنین (علیه السلام) و حقیقت عصمت
۶. چرا عبادت بدون معرفت، تهی از حقیقت عبودیت است؟
۷. توفیق و خذلان؛ چرا گاهی دعوت اذان را میشنویم و گاهی نه؟
۸. فرائضی که از آن غافلیم؛ واجبات قلبی در قرآن و سنت
فهرست مطالبِ: جلسه ۱۴ ¦ جلسه ۱۶
📢 برای دسترسی به سایر جلسات، به کانال ما بپیوندید:
@Elmolyaghin
📢 برای بهرهمندی از نکات معارفی، به مدرسهٔ معارفی ذکریٰ بپیوندید:
@ZikraSchool
#علم_الیقین #استاد_کرمانشاهانی_حفظه_الله #فهرست_مطالب
مدرسه معارفی ذکریٰ
علم الیقین | جلسهٔ ۱۵ | ۱۱ بهمن ۱۴۰۲ استاد کرمانشاهانی (حفظه الله) جلد ۱، صفحه ۱۶: «فنسبة الإحسان و
📖 علم الیقین | جلسهٔ ۱۵ (خلاصه جلسه)
🎙 استاد کرمانشاهانی (حفظه الله)
📅 ۱۱ بهمن ۱۴۰۲
بسم الله الرحمن الرحیم
🕌 این جلسه به تبیین مراتب تشکیکی ایمان و یقین با استناد به آرای مرحوم فیض کاشانی و جناب خواجه نصیرالدین طوسی (قدس سرهما) اختصاص داشت.
🔹 بازخوانی مراتب سهگانهٔ ایمان
در ابتدای بحث، ضمن مقایسهٔ آرای علامه طباطبایی (قائل به چهار مرتبه) و مرحوم فیض (قائل به سه مرتبه)، مراتب سهگانهٔ ایمان بازخوانی شد:
▫️ اسلام
▫️ ایمان
▫️ احسان و یقین
تأکید گردید که ایمان، حقیقتی واحد و مشکک است که تفاوت مراتب اسلام و ایمان در این است که عمل در مرتبه اسلام بر اساس تکلیف است اما در مرتبه ایمان بر اساس حسن بودن آن و تفاوت مرتبه ایمان و احسان نه در ظاهر عمل، بلکه در تحول باطنی و شهودی سالک نهفته است. نسبت مرتبهٔ سوم به دوم، بسانِ نسبت مرتبهٔ دوم به اول است: «فنسبة الإحسان و الیقین إلى الإیمان، كنسبة الإیمان إلى الإسلام». مؤید این مراتب، روایت امام صادق (علیهالسلام) است: «إنّ الإیمان أفضل من الإسلام، و إنّ الیقین أفضل من الإیمان، و ما من شیءٍ أعزّ من الیقین».
🔹 مراتب سهگانهٔ یقین
در بخش دوم، مقام یقین بهعنوان غایت ایمان مورد مداقه قرار گرفت. با استناد به کتاب «اوصافالاشراف» خواجه نصیرالدین طوسی (قدس سره) و آیات سورههای تکاثر و واقعه، برای یقین سه مرتبه ترسیم شد:
1️⃣ علمالیقین: مقام استدلال از اثر به مؤثر (مشاهدهٔ اشیاء به واسطهٔ نور آتش).
2️⃣ عینالیقین: مقام مشاهدهٔ مستقیم جرم و حقیقت (معاینهٔ خودِ آتش).
3️⃣ حقالیقین: مقام وصول و فنای در حق (احتراق در آتش و انمحاء هویت).
🦋 این مراتب در قالب تمثیل «پروانه و آتش» تشریح گردید؛ پروانه ابتدا نور را میبیند (علمالیقین)، سپس دور شعله میچرخد (عینالیقین)، و در نهایت خود را به درون آتش میافکند و به «آتشِ صِرف» تبدیل میشود (حقالیقین). این غایتِ یقین است و فراتر از آن مقامی متصور نیست؛ چنانکه امیرالمؤمنین (علیهالسلام) فرمودند: «لو كشف الغطاء ما ازددت یقیناً».
✨ در این مقام، وجود انسان «آخرتی» گشته و پیش از مرگ جسمانی، حقایق توحیدی را معاینه میکند. یقین در اصطلاح، «اعتقادی جازم، مطابق با واقع و ثابت که زوال آن ممکن نباشد» است و تشکیل شده از دو رکن «علم به معلوم» و «علم به امتناع نقیض» است.
🔹 اصل بنیادین تقدم علم بر عبادت
در بخش سوم، اصل «تقدم علم بر عبادت» تبیین شد. علم بهعنوان ریشه (نور و حیات) و عمل بهعنوان ثمرهٔ معرفت معرفی گردید. استدلال شد که عبادتِ فاقد معرفت، تهی از حقیقتِ عبودیت است؛ چرا که خشیت و مهابت الهی تنها در ساحت علم نافع پدید میآید: «إنّما يخشى اللّهَ من عباده العلماءُ».
💠 حقیقت «عصمت» معصومین (علیهمالسلام) به کمالِ معرفت آنان بازگردانده شد؛ همانگونه که علم به سمی بودن غذا مانع از تناول آن میگردد، علم به حقیقت گناه نیز مانع از صدور معصیت است. در این میان، «توفیق» (حضور علم در لحظه عمل بهواسطهٔ الهام ملکی) و «خذلان» (غفلت ناشی از اشتغال به کثرات دنیا) مورد تحلیل قرار گرفت.
🔹 تقسیم عبادات و ساختار کتاب
در بخش پایانی، با انتقاد از رویکرد تکبعدی در تفقه، عبادات به دو قسم تقسیم شدند:
▫️ ظاهری (جوارحی): مانند نماز، زکات، روزه، حج (علم فقه).
▫️ باطنی (جوانحی): مانند توبه، صبر، شکر، توکل (علم اخلاق).
تأکید شد که ملکات فاضله همانند صبر و شکر، از فرائض واجب الهی هستند که در سنت و قرآن بدانها امر شده است: «تُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا»، «اصْبِرُوا وَ صَابِرُوا»، «وَ اشْكُرُوا لِلَّهِ»، «وَ عَلَى اللَّهِ فَتَوَكَّلُوا». همچنین از محرمات باطنی نهی شده: «وَ ذَرُوا ظَاهِرَ الْإِثْمِ وَ بَاطِنَهُ». در نهایت، ساختار چهارگانهٔ کتاب شامل ابواب «توحید»، «کتب و رسل»، «ملائکه» و «معاد» بهعنوان جامعِ تمامی معارف مهم دینی معرفی گردید.
و صلّی الله علی محمد و آله الطاهرین
🎧 برای شنیدن کامل این جلسه، از این طریق اقدام فرمایید.
🔖 #علم_الیقین #استاد_کرمانشاهانی_حفظه_الله #علم_الیقین_جلسه_۱۵ #خلاصه_جلسه
#مراتب_یقین #علم_الیقین #حق_الیقین #تقدم_علم_بر_عبادت #اوصاف_الاشراف #عبادات_جوانحی
📢 برای دسترسی به صوتهای درس علم الیقین، به کانال زیر مراجعه کنید:
@Elmolyaghin
📢 برای بهرهمندی از نکات معارفی، به مدرسهٔ معارفی ذکریٰ بپیوندید:
@ZikraSchool
مدرسه معارفی ذکریٰ
علم الیقین | جلسهٔ ۱۵ | ۱۱ بهمن ۱۴۰۲ استاد کرمانشاهانی (حفظه الله) جلد ۱، صفحه ۱۶: «فنسبة الإحسان و
نایابترین گوهر جهان؛ سفری از اسلام تا حقالیقین
🕌 امام صادق (علیهالسلام) فرمودند: «إنّ الإیمان أفضل من الإسلام، و إنّ الیقین أفضل من الإیمان، و ما من شیءٍ أعزّ من الیقین».
در جهان هستی، گوهری نایابتر و گرانبهاتر از یقین وجود ندارد. اما این گوهر، یکباره به دست نمیآید؛ بلکه مسیری پلهپله دارد که انسان را از «اسلام» به «حقالیقین» میرساند.
🔹 مراتب سهگانهٔ ایمان
ایمان، حقیقتی واحد و مشکک است که سه مرتبه دارد:
▫️ اسلام: مرتبهٔ اول
▫️ ایمان: مرتبهٔ دوم
▫️ احسان و یقین: مرتبهٔ سوم (غایت سیر ایمانی)
نسبت مرتبهٔ سوم به دوم، بسانِ نسبت مرتبهٔ دوم به اول است: «فنسبة الإحسان و الیقین إلى الإیمان، كنسبة الإیمان إلى الإسلام». تفاوت مرتبه اول و دوم در این است که در مرتبه اول بر اساس تکلیف عمل میشود ولی در مرتبه دوم حسن بودن فعل سبب انجام آن است. و نیز تفاوت مراتب دوم و سوم نه در ظاهر عمل، بلکه در تحول باطنی و شهودی سالک نهفته است.
🔹 مراتب سهگانهٔ یقین
با استناد به کتاب «اوصافالاشراف» خواجه نصیرالدین طوسی (قدس سره) و آیات سورههای تکاثر و واقعه، یقین نیز سه مرتبه دارد:
1️⃣ علمالیقین: مقام استدلال از اثر به مؤثر
2️⃣ عینالیقین: مقام مشاهدهٔ مستقیم جرم و حقیقت
3️⃣ حقالیقین: مقام وصول و فنای در حق
🦋 مرحوم فیض (قدس سره) این مراتب را با تمثیل «پروانه و آتش» چنین تشریح میکند:
- پروانه ابتدا نور را میبیند → علمالیقین
- سپس دور شعله میچرخد → عینالیقین
- و در نهایت خود را به درون آتش میافکند و به «آتشِ صِرف» تبدیل میشود → حقالیقین
این غایتِ یقین است و فراتر از آن مقامی متصور نیست: «و لیس وراء هذا غایة».
🎧 برای شنیدن کامل این جلسه، از این طریق اقدام فرمایید.
🔖 #علم_الیقین #استاد_کرمانشاهانی_حفظه_الله #علم_الیقین_جلسه_۱۵
#مراتب_یقین #حق_الیقین #تمثیل_پروانه_و_آتش
📢 برای بهرهمندی از نکات معارفی، به مدرسهٔ معارفی ذکریٰ بپیوندید:
@ZikraSchool
📣 📣 📣 برنامه درس های حضوری حجة الاسلام و المسلمين کرمانشاهانی (ستوده) :
۱- فقه نکاح روزهای زوج ساعت ۸
۲- تفسیر تطبیقی بر اساس المیزان روزهای فرد ساعت ۸
۳- اصول هر شنبه تا چهار شنبه ساعت ۹
۴- ادامه الشواهد الربوبیه شنبه تا سه شنبه ساعت ۱۰
۵- ادامه منطق اشارات چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۱۰
۶- نهایه الحکمه شنبه تا چهارشنبه ساعت ۱۱
♦️مکان: قم، مدرسه امام حسین علیه السلام، حسینیه
🔹از اول مهرماه
@ZikraSchool
مدرسه معارفی ذکریٰ
علم الیقین | جلسهٔ ۱۵ | ۱۱ بهمن ۱۴۰۲ استاد کرمانشاهانی (حفظه الله) جلد ۱، صفحه ۱۶: «فنسبة الإحسان و
«لو کشف الغطاء ما ازددت یقیناً»؛ راز یقین امیرالمؤمنین (ع) و حقیقت عصمت
💠 امیرالمؤمنین علی (علیهالسلام) فرمودند: «لو کشف الغطاء ما ازددت یقیناً»؛ یعنی اگر تمام پردهها نیز کنار رود، چیزی بر یقین من افزوده نخواهد شد.
چرا؟ زیرا ایشان در غایتِ یقین و مقام فنا مستقر هستند. در این مقام، دیگر کمی و زیادی معنا ندارد: «و لیس وراء هذا غایة و لا هو قابل للزیادة».
🔹 حقالیقین؛ مقام وصول و فنا
مرحوم فیض (قدس سره) در تبیین این مرتبه میفرماید: «و حق الیقین بالنار: الاحتراق فیها و انمحاء الهویة بها»؛ یعنی سوختن در آتش و از میان رفتن هویت و تشخص در حقیقتِ آن.
قرآن کریم در معرفی آن روز میفرماید: «لمن الملک الیوم؟ لله الواحد القهار» (غافر: ۱۶). در آن ساحت، دیگر تعدد و غیریتی در کار نیست؛ نه گویندهای، نه شنوندهای و نه پاسخدهندهای که متمایز از حق باشند. بنابراین، از آنجا که متعلقِ یقین، «توحید» است، آیه «و بالآخرة هم یوقنون» بدین معناست که هر کس به حقیقتِ توحید یقین یابد، وجود او از حالت دنیوی خارج شده و واجد «وجودِ آخرتی» میگردد.
✨ چنین فردی در همین نشئه دنیا، حقیقت توحید را مشاهده کرده و به مقام حقالیقین نائل میشود. یقین، وجود انسان را منقلب میکند؛ لذا اهل یقین آنچه را که دیگران باید پس از مرگ مشاهده کنند، در حال حیات و پیش از مفارقت روح از بدن، مشاهده میکنند.
🔹 راز عصمت معصومین (علیهمالسلام)
در این مقام باید تأکید کرد که حقیقت «عصمت» در معصومین (علیهمالسلام)، چیزی جز کمالِ معرفت و علم ایشان نیست. چنین نیست که معصیت برای آنان جذاب باشد و نیرویی قهرآمیز یا طنابی نامرئی آنان را از گناه باز دارد؛ بلکه «علم» است که چنین کارکردی دارد.
برای تقریب به ذهن: اگر انسان بداند کاسهای حاوی زهر است، هرچند آن را به زیباترین شکل تزیین کرده و به عطر زعفران آمیخته باشند، هرگز میل به نوشیدن آن نمیکند. حتی احتمالِ وجود سم نیز مانع از اقدام میشود، چه رسد به علمِ قطعی. عصمتِ اولیای الهی نیز ناشی از مشاهدهٔ حقیقتِ کریه گناه به واسطهٔ نور علم است.
🎧 برای شنیدن کامل این جلسه، از این طریق اقدام فرمایید.
🔖 #علم_الیقین #استاد_کرمانشاهانی_حفظه_الله #علم_الیقین_جلسه_۱۵
#حق_الیقین #عصمت #لو_کشف_الغطاء
📢 برای بهرهمندی از نکات معارفی، به مدرسهٔ معارفی ذکریٰ بپیوندید:
@ZikraSchool
مدرسه معارفی ذکریٰ
علم الیقین | جلسهٔ ۱۵ | ۱۱ بهمن ۱۴۰۲ استاد کرمانشاهانی (حفظه الله) جلد ۱، صفحه ۱۶: «فنسبة الإحسان و
چرا عبادت بدون معرفت، تهی از حقیقت عبودیت است؟
🕌 مؤلف (قدس سره) در کتاب «علم الیقین» بر این قاعده بنیادین تأکید میورزد: «و اعلم أنّ تحصیل العلم مقدّمٌ على العبادة».
علم، «اصل»، «نور»، «حیات» و «ایمان» است و عمل در مرتبه متأخر، «ثمره» و «میوه» آن محسوب میشود. بر اساس این دیدگاه، عبادتِ عالم با عبادتِ جاهل تفاوت ماهوی دارد و اشتراک این دو تنها در پوسته و صورت عمل است.
🔹 دلیل تقدم رتبی علم بر عبادت
مؤلف میفرماید: «و ذلک لان من لم یعرف المعبود و لا کیفیة العبادة و لا ثمرتها لم یتأت له العبادة». به تعبیر دیگر، حقیقتِ عبادت برای کسی که معبود خود را نمیشناسد و لذا از کیفیتِ بندگی آگاه نیست و ثمره آن را درک نکرده است، ممتنع و دستنایافتنی است.
🔹 ثمرات علم نافع
علمِ نافع — که همان علمِ حقیقیِ منجر به عمل است — ثمرات انفسی و تربیتی مهمی دارد:
۱. ایجاد خشیت و مهابت الهی: «إنّ العلم النافع یثمر خشیة الله و مهابتها». کسی که عظمت حق را شناخته است، نگاهش به جهان و کانون محبت و حب و بغضهایش دگرگون میشود.
۲. تحقق حقیقت عبودیت: قرآن کریم میفرماید: «إنّما یخشی اللهَ من عباده العلماءُ» (فاطر: ۲۸). این حصر نشان میدهد که بدون معرفت، خشیتی حاصل نمیشود و بدون خشیت، عبادتِ حقیقی محقق نمیگردد.
🔹 دو نتیجهٔ کلیدی از پیوند معرفت و عمل
مؤلف (قدس سره) در تبیین این پیوند میفرماید: «و ذلک ان من لم یعرفه حق معرفته لم یهبه حق مهابته و لم یعظمه حق تعظیمه و حرمته». بر این اساس:
۱. علم، تمام طاعات را نتیجه میدهد: «فصار العلم یثمر الطاعة کلها». هیچ طاعتی بدون ریشه علمی محقق نمیشود و میزان طاعت هر فرد، دقیقاً به میزان علم و معرفت او بستگی دارد.
۲. علم، مانع تمام معاصی است: «و یحجز عن المعصیة کلها». علم حقیقی بسان سدّی است که انسان را از ارتکاب جمیع معاصی باز میدارد.
📌 برخلاف برخی تصورات معاصر که علمِ رسمی را زائد دانسته و تنها بر «پاکی دل» تأکید میکنند، سیره علمای سلف و نظام معرفتی دین بر این است که اصلاحِ اخلاق و عمل، فرع بر اصلاحِ توحید و معاد است. تا زمانی که مبانی توحیدی و نگاه انسان به مبدأ و معاد استوار نگردد، حرکت در مسیر اخلاق و عملِ صحیح میسر نخواهد بود.
رسول گرامی اسلام (صلیالله علیه و آله) فرمودند: «العلم إمام العمل، و العمل تابعه»؛ علم در جایگاه پیشوا و امام قرار دارد و عمل، پیرو و تابع محض آن است.
🎧 برای شنیدن کامل این جلسه، از این طریق اقدام فرمایید.
🔖 #علم_الیقین #استاد_کرمانشاهانی_حفظه_الله #علم_الیقین_جلسه_۱۵
#تقدم_علم_بر_عبادت #خشیت #معرفت
📢 برای بهرهمندی از نکات معارفی، به مدرسهٔ معارفی ذکریٰ بپیوندید:
@ZikraSchool
مدرسه معارفی ذکریٰ
علم الیقین | جلسهٔ ۱۵ | ۱۱ بهمن ۱۴۰۲ استاد کرمانشاهانی (حفظه الله) جلد ۱، صفحه ۱۶: «فنسبة الإحسان و
توفیق و خذلان؛ چرا گاهی دعوت اذان را میشنویم و گاهی نه؟
🕌 حقیقتِ ایمان و معرفت، تا زمانی که به «مقام عمل» نرسد، ثمرهٔ کامل خود را نمیدهد. اما تحقق ثمرات علم در مقام عمل، منوط به عنایت الهی است که از آن به «توفیق» تعبیر میشود. در اصطلاح دقیقِ معرفتی، توفیق و خذلان چنین تعریف میشوند:
🔹 توفیق؛ حضور علم در لحظهٔ عمل
توفیق، فراتر از یک تعارفِ عرفی، به معنای «حضور و تذکر علم در لحظه عمل» است. قلب انسان مرکز فرماندهی اوست؛ توفیق زمانی حاصل میشود که آن حقیقتِ علمی در لحظه تصمیمگیری، در قلب حاضر باشد.
✨ این حضور، نتیجه «الهام مَلَکی» است؛ یعنی ملائکه الهی آن علم را در مرکز فرماندهی انسان حاضر میکنند تا منجر به عمل صالح (مانند رفتن به مسجد هنگام اذان) شود.
🔹 خذلان و غفلت؛ غیبت علم در لحظهٔ عمل
در مقابلِ توفیق، مفهوم «خذلان» قرار دارد. خذلان به معنای خواری و انصرافِ انسان از علم به سبب اشتغال به کثرات دنیاست. در این حالت:
▫️ غفلت: عبارت است از غیبتِ آن حقیقتِ علمی از قلب در لحظه عمل.
▫️ نقش شیطان: شیطان زمانی وارد مرکز فرماندهی (قلب) میشود که دربان و مراقبی بر آن نباشد. او با ایجاد وسوسه و خطورات شیطانی، انسان را غرق در کثرات کرده و مانع از تذکرِ علم میشود.
📌 بنابراین، بیتوفیقی به این معناست که مثلاً بانگ اذان به گوش برسد، اما به سبب حضور شیاطین در قلب و غلبهٔ غفلت، اصلاً تذکرِ علم و میل به بندگی در دل ایجاد نشود.
💠 توفیق، حضورِ تذکر است و خذلان، غیبتِ تذکر به سبب انصراف به دنیا.
🎧 برای شنیدن کامل این جلسه، از این طریق اقدام فرمایید.
🔖 #علم_الیقین #استاد_کرمانشاهانی_حفظه_الله #علم_الیقین_جلسه_۱۵
#توفیق #خذلان #غفلت
📢 برای بهرهمندی از نکات معارفی، به مدرسهٔ معارفی ذکریٰ بپیوندید:
@ZikraSchool
مدرسه معارفی ذکریٰ
علم الیقین | جلسهٔ ۱۵ | ۱۱ بهمن ۱۴۰۲ استاد کرمانشاهانی (حفظه الله) جلد ۱، صفحه ۱۶: «فنسبة الإحسان و
فرائضی که از آن غافلیم؛ واجبات قلبی در قرآن و سنت
🕌 مؤلف در بخش پایانی، بحثی بسیار دقیق و تکاندهنده مطرح میکند که شایسته است حوزههای علمیه در مقام تفقه و استنباط، توجه مضاعفی به آن داشته باشند:
«فرائض الله» تنها منحصر در اعمال جوارحی نیست، بلکه شامل «فرائض جوانحی» (اعمال مربوط به قلب و باطن) نیز میشود.
🔹 تقسیم عبادات به دو قسم
بر اساس این مبنا، عبادات به دو قسم کلی تقسیم میشوند:
1️⃣ عبادت ظاهری (تقوای جوارح)
شامل اعمالی است که از تقوای جوارح و ابدان ناشی میشود؛ مانند:
▫️ نماز، زکات، روزه و حج
▫️ ترک معاصی ظاهری همچون زنا، ربا و شرب خمر
📚 دانش ناظر به این حوزه: «علم شریعت» یا «علم فقه»
2️⃣ عبادت باطنی (تقوای قلوب و ارواح)
این قسم که از تقوای ظاهر بهمراتب مهمتر است، ناظر به باطن و جان انسان است؛ مانند:
▫️ توبه، صبر، شکر، توکل و تفویض
▫️ ترک ملکات رذیله همچون حسد، کبر، عجب، غرور و ریا
📚 دانش ناظر به این حوزه: «علم سِرّ» یا «علم اخلاق»
🔹 وجوب هر دو قسم
مؤلف (قدس سره) تأکید میکند: «کلتا العبادتین فریضةٌ». هر دو قسم عبادت (ظاهری و باطنی) فریضه و واجب هستند. دلیل این وجوب، ورود امر صریح به هر دو در کتاب و سنت است:
✅ امر به عبادات باطنی در قرآن:
▫️ «تُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعًا أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ» (نور: ۳۱)
▫️ «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صَابِرُوا» (آل عمران: ۲۰۰)
▫️ «وَ اشْكُرُوا لِلَّهِ» (بقره: ۱۷۲)
▫️ «وَ عَلَى اللَّهِ فَتَوَكَّلُوا» (مائده: ۲۳)
✅ نهی از معاصی باطنی در قرآن:
▫️ «وَ ذَرُوا ظَاهِرَ الْإِثْمِ وَ بَاطِنَهُ» (انعام: ۱۲۰)
▫️ «وَ لَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَ مَا بَطَنَ» (انعام: ۱۵۱)
💠 باید توجه داشت که اینها صرفاً کمالاتِ اخلاقی و استحبابی نیستند، بلکه «امر» دلالت بر وجوب دارد. لذا ما نیازمند تدوین «فقه الاخلاق» هستیم تا واجبات قلبی و ملکات رذیلهای که باید ترک شوند را به دقت استنباط کنیم.
🔹 تکلیف به قدر وسع
البته باید در نظر داشت که تکلیف به هر دو قسم، به قدر وسع و طاقت انسان است: «التکلیف بکلتیهما إنّما هو بقدر الوسع و الطاقة». مردم در درجات مختلفی از کمال و نقص قرار دارند و به میزان ظرفیت علمی خود، مکلف به عمل هستند. از اینروست که گفته شده: «الطرق إلی الله بعدد أنفاس الخلائق»؛ یعنی هر انسانی متناسب با ظرفیت و استعداد خویش، راهی برای سیر به سوی حق دارد.
🎧 برای شنیدن کامل این جلسه، از این طریق اقدام فرمایید.
🔖 #علم_الیقین #استاد_کرمانشاهانی_حفظه_الله #علم_الیقین_جلسه_۱۵
#عبادات_جوانحی #فقه_الاخلاق #واجبات_قلبی
📢 برای بهرهمندی از نکات معارفی، به مدرسهٔ معارفی ذکریٰ بپیوندید:
@ZikraSchool
هدایت شده از علم الیقین
📖 علم الیقین | جلسهٔ ۱۶ (معرفینامه جلسه)
🎙 استاد کرمانشاهانی (حفظه الله)
📅 ۱۸ بهمن ۱۴۰۲
آیا تا به حال فکر کردهاید که اگر «وصول به حقیقت» برای انسان ممکن نباشد، تمام ساختار وجودی و نیازهای تکوینی او — همانند درختی ریشهدار در جهانی بدون آب — یک دروغ بزرگ و لغو خواهد بود؟
در این جلسه، همزمان با تبیین حقیقت مبعث بهعنوان غایت آفرینش، با برهان تلازم میان نیاز تکوینی و واقعیت خارجی، ضرورت وجود انبیاء و یگانگی ماهوی اسلامیت و انسانیت اثبات میشود. در ادامه، دیدگاه مرحوم علامه طباطبایی (قدس سره) ذیل آیه مبارکه «أَفِی اللَّهِ شَکٌّ» واکاوی شده و معنای دقیق «فاطر» و بیان صدیقین در بداهت وجود حقتعالی تبیین میگردد. همچنین روشن میشود که محور اصلی دعوت پیامبران (علی نبینا و آله و علیهم السلام)، نه اثبات اصل وجود خدا، بلکه توحید در ربوبیت و الوهیت و نفی شرک خفی در زندگی روزمره بوده است.
آیه محوری جلسه: «أَفِی اللَّهِ شَکٌّ فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ» (ابراهیم: ۱۰)
📌 آغاز از عبارت: جلد ۱، صفحه ۲۵:
«المقصد الاول: فی العلم بالله جلّ جلاله»
🎧 برای شنیدن کامل این جلسه، از این طریق اقدام فرمایید.
🔖 #علم_الیقین #استاد_کرمانشاهانی_حفظه_الله #علم_الیقین_جلسه_۱۶ #معرفی_نامه_جلسه
#ضرورت_نبوت #بیان_صدیقین #علامه_طباطبایی #توحید_در_ربوبیت #فاطر_السموات
📢 برای دسترسی به سایر جلسات، به کانال صوتها بپیوندید:
@Elmolyaghin
مدرسه معارفی ذکریٰ
📖 علم الیقین | جلسهٔ ۱۶ (معرفینامه جلسه) 🎙 استاد کرمانشاهانی (حفظه الله) 📅 ۱۸ بهمن ۱۴۰۲ آیا تا به
علم الیقین | جلسهٔ ۱۶ | ۱۸ بهمن ۱۴۰۲
استاد کرمانشاهانی (حفظه الله)
جلد ۱، صفحه ۲۵: «المقصد الاول: فی العلم بالله جلّ جلاله»
📋 فهرست تولیدات رسانهای مرتبط:
۱. معرفینامه جلسه
۲. لیست مباحث مطرح شده + صوت
۳. خلاصه جلسه
پستهای فرعی:
۴. دلالت درخت بر آب: چرا انکار پیامبران، «دروغ دانستن واقعیت» است؟
۵. آیا اسلامی شدن غیر از انسانی شدن است؟
۶. خدای «فاطر» یعنی چه؟ / معنای دقیق شکافتن پردهٔ عدم
۷. برهان صدیقین به زبان ساده؛ اثبات خدا از راه «اصل واقعیت»
۸. شرک مدرن؛ چطور بدون آنکه بدانیم دچار شرک در ربوبیت میشویم؟
فهرست مطالبِ: جلسه ۱۵ ¦ جلسه ۱۷
#علم_الیقین #استاد_کرمانشاهانی_حفظه_الله #فهرست_مطالب
📢 برای دسترسی به صوتهای درس علم الیقین، به کانال زیر مراجعه کنید:
@Elmolyaghin
📢 برای بهرهمندی از نکات معارفی، به مدرسهٔ معارفی ذکریٰ بپیوندید:
@ZikraSchool