می‌دانی آخر زینب چندسالی ست دست نوازشی مادرانه ، بر سرش کشیده نشده . . ؟ ببین حسن چگونه بغضش را فرو می‌خورد . . رحمی به دل ِ حسین کن بانو !

چه می‌گویی با مولایت ؟

فاطمه صدایت نزنند تا مبادا فرزندانِ حضرت صدیقه نگاهشان بارانی شود و دلشان اندوهگین ؟ . .

ام البنین !کاروان آمده انگار . . زینب را می‌بینی؟ نکند تو هم نشناختی اش ؟! قامت ِخم شده‌اش‌را دیدی ؟ خبر از عباست گرفتی یا نه ؟

نه ؛ گویی جویای ِ حال ِ حسین هستی . . آه از غربت حسین . . عباست هم بود . . تمام ِ پشت وپناه ِحسین . . مگر میشد دمی تنهایش بگذارد ! نه ام البنین ؛

دشمن نامردی کرد و بین‌شان فاصله انداخت . . . آری ! وگرنه کیست که بتواند در وفا وادب به گرد ِپای ِ عباسِ تو برسد . .

بانو الهی بمیرم برایتان که در پیری عصای ِ دست ندارید . . دل ِ اهل مدینه را خون کردید با روضه‌خوانی‌هایتان در بقیع بر مزار شهدا . .

بانو ! صدایم را میشنوی . . بانوجان ! بانو ام البنین ! صدای ِآشنایی می‌شنوید؟ چه صدایی ؟ بانو شما را به خدا چشمانتان را نبندید . . صدا ؟ صدای ِ علی ؟ سلام ِ ما فرزندانتان را هم برسانید به‌مولایمان . .

بماند یادگار دردودل ما والسلام علیکم و رحمة الله شب ِ وفات ِ بانو ام البنین | #قلم‌ِدل

آدمیزاد از شرّ غم خلاص نمی‌شه اِلّا به دوست داشتن حضرت زهرا ..

حالِ دلم تو روضه های حضرت‌مادر آروم گرفت. بعد از شب شهادت ام‌البنین هم بُعد کثیری از حاجتم روا شد((: مادری کردن برام واقعا((:♥️