چرا متوجه نیستید چرا نمی فهمید!!

هجو سنگین رهبر بر خواص (نجاستخوار) ادبیات نقد چیست؟ آیا همیشه با «شبهه فکری» روبرو هستیم که با نقد فکری آن را پاسخ بدهیم؟ یا گاهی مشکل برخی «شهوت عملی» است و باید بر آنان فشار آورد؟ ◼️هجو خواص رهبر: «هدف این است که توده‌های مردم مورد اغوا قرار بگیرند امّا وسیله اغوای توده‌های مردم، اغوای خواص است. امروز یکی از کارهای مهم، اغوای خواصّ جامعه است؛ کسانی که عنوانی دارند و امکانی دارند و احیاناً سوادی دارند و مانند اینها. چون وقتی خواص اغوا شدند، اگر به این خواصّ اغواشده فرصت داده بشود و امکان داده بشود، راحت توده مردم را اغوا خواهند کرد. ... دارند دائم با مزدورپروری، با حرام‌خوارسازی، با لطایف‌الحیل افرادی را حرام‌خوار می‌کنند؛ وقتی حرام‌خوار شد، مثل حیوان جَلّال، [نجاستخوار] دیگر خیلی مشکل میشود او را از حرام‌خواری دور کرد. و مزدورپروری میکنند» 👈 چقدر این واژگان، مکرر، تلخ و کوبنده‌اند! ◼️رسوایی خواص اغواگر برخی خواص مردم مبعوث را اغـــوا می‌کردند که «همه‌چیز با رهبر هماهنگ است» ولی رهبر علی‌الاصول آنها را رسوا کرد! آنهایی که هنوز توبه نکردند، پیوندشان را با حرام‌لقمگی و نجاستخواری بررسی کنند! ◼️آیا آقایان توبه می‌کنند؟ شعام برخلاف رأی رهبر، راه ناسازگار با اعتقادات تشیع (امامت) را پی‌گرفت. رهبر «میثاق غلیظ»ی از آنان گرفت که باید حقوق ایران و جبهه مقاومت رعایت شود! ولی نشد! ◼️کودتای حفظ امام و پس‌زدن امامت وی نگذاریم بدعت «حفظ امام و پس‌زدن امامت وی» باب بشود! این بدعت از سقیفه بدتر است! پس‌زدن امام کفر است و نقاب‌کردن امام برای لغزشهای خود، نفاق است؛ نه وفاق!

📚بررسی فنی «تداوم اعتماد به مسئولان دلسوز سه قوه که تلاششان ... مشهود است» ⁉️شبهه برپایه پیام و دستور ولایی رهبر (تداوم اعتماد به مسئولان دلسوز سه قوه که تلاششان ... مشهود است)، همه باید به قالیباف اعتماد داشته باشند و هر سخن یا کاری که نشان‌دهنده‌ی بی‌اعتمادی به قالیباف باشد، حرام ولایی و بر ضد وحدت است. توضیح این که «که تلاششان مشهود است» قید توضیحی (حال از ذوالحال) است، نه قید احترازی (صفت برای موصوف)؛ یعنی وقتی می‌گویند: «مسئولان که تلاششان مشهود است»، یعنی مسئولان این‌چنین هستند، نه «مسئولانی که تلاش‌شان مشهود است» که بتوان گفت پس برخی مسئولان این‌چنین نیستند. ◼️پاسخ شبهه ◽️آ. اگر خودِ رهبر به قالیباف اعتماد داشتند، چرا درباره‌ی مذاکره‌ی پاکستان فرمودند که این مذاکرات خلاف شرع بوده است؟ پس تداوم اعتمادِ گذشته، بی‌معنا می‌شود. ◽️ب. مردم از آغاز نیز به ادعاهای وفاق (قالیبافی) درباره هماهنگیِ همه‌چیز با رهبر اعتماد نداشتند و رهبر هم با «علی‌الاصول» این بی‌اعتمادیِ مردم را تأیید کردند. ◽️ج. اگر خودِ رهبر به قالیباف اعتماد داشتند، چرا در برابر خواستِ قالیباف درباره‌ی تفاهمنامه‌ی شیطانی، زیر بار نرفتند و اعتماد نکردند؟ پافشاریِ سنگینِ جریان وفاق، چیزی بیش از تعهد مکتوبِ رهبر از اینان و تهدید آنها به نظارتِ خودش و مردم برای تحقق حقوق ملت ایران و جبهه‌ی مقاومت را در پی نداشت. آیا تعهدِ مکتوب گرفتن و به مردم اعلام کردن، یعنی اعتماد داشتن به قالیباف؟! ◽️د. خودِ همین پیام «اعتماد» رهبر کی صادر شد؟ هنگامی که باند وفاق با همه‌ی ادعا و یال‌و‌کوپال و سِرتِقی بر ضد «علی‌الاصول» و هشدارهای رهبر بر خسران دنیا و آخرت در این بیراهه (یادآور مباهله میان علی‌الاصول و ضداصول)، شکست خورد و تفاهمنامه‌ی شیطانی به «تجربه‌ی تاریکی» (اشغال جنوب لبنان و محاصره‌ی دریایی ایران) بدل شد. در این هنگام، همه‌ی حیثیتِ قالیباف که تضمینِ تفاهم را «جان» خودش دانسته بود، بر باد رفت. پس چرا رهبر سخن از اعتماد به مسئولان (مثلاً قالیباف) می‌زند؟ 👈آیا می‌توان سندِ اثباتِ بی‌اعتمادی به همه‌ی ادعاهای قالیباف را علتِ صدورِ حکمِ اعتماد به وی دانست؟! ◼️ه. تلاش رهبر برای پاشیدن سایه‌ی اعتبار به قمارباختگان رهبر با کاربستِ دلالتِ التزامیِ امر به مردم برای اعتماد به مسئولان، به مسئولان فرصتی برای اعتمادسازی برای مردم می‌دهد؛ زیرا آنان در اوج ادعا، دچار شکست و بی‌اعتباری شدند و دشمن می‌تواند از این شکاف میان مردم و مسئولان بهره ببرد. در اینجا رهبر سخنِ صریحی در اعتباربخشی به قالیباف ندارند؛ مثلاً نمی‌گویند: «به مسئولان سه قوه، به‌ویژه سران سرافراز سه قوه، اعتماد کنید»؛ بلکه عبارتی کلی و مبهم در میان است که نه دشمن شاد بشود و نه باندِ وفاق بتواند به آن ببالد. ◼️تبیین قید «که تلاششان مشهود است» اصل در قید، احترازیت (یعنی محدودسازی موصوف) است. وقتی می‌گوییم «دوستِ خوب» بگزین، به معنای این نیست که هر دوستی خوب است. در شبهه‌ی قالیباف‌پرستان ادعا شده که قیدِ «که تلاششان مشهود است» قیدِ توضیحی است؛ زیرا «مسئولان سه قوه» معرفه است و جمله‌ی پس از معرفه، «حال و توصیف» آنان است (مسئولان ... که تلاششان مشهود است)، نه قیدِ محدودساز. اگر رهبر می‌خواست محدودیت درست کند، متبوع (مسئولان) را نکره می‌آورد («مسئولانی») تا صفت («مسئولانی که تلاششان مشهود است») درست شود. ◼️ تبیین خروجِ تخصیصیِ اعتماد به قالیباف اگر بینگاریم که رهبر فرموده بودند: «به مسئولان اعتماد کنید» یا بالاتر، فرموده بودند: «به همه‌ی مسئولان سه قوه اعتماد کنید» که دلیلی بسیار صریح و روشن است، باز هم این عبارت، دلیلِ عام است و اگر دلیلِ خاص یافت شود، باید آن را تخصیص زد. ◽️دلیل خاص برای عدم اعتماد به قالیباف چیست؟ - پافشاری بر راه فاسدِ پیشین در فرایند مذاکره و تفاهمنامه - تداوم تفرقه با مواضعِ مغایر با مواضعِ رهبر، به‌ویژه درباره‌ی تفاهمِ شیطانی که رهبر فرمود «تجربه‌ی تاریک» است و قالیباف می‌گوید «سند افتخار» - خلاف‌گویی درباره آزادسازیِ پول ایران - خلاف‌گویی درباره‌ی پیش‌شرطیِ آتش‌بسِ لبنان برای مذاکراتِ پاکستان و سپس عمل بر خلاف آن و سپس حاشا کردنِ وجود چنین پیش‌شرطی - گفته‌های فاسدی مانند نظریه‌ی «مردم گشنه» و نمونه‌های دیگر که اجازه‌ی اعتمادِ مردم به قالیباف را نمی‌دهد. دنباله نوشته در بخش دوم👇

... دنباله نوشته از بخش نخست ◼️ تبیین خروجِ تخصصیِ اعتماد به قالیباف شبهه‌افکن عبارت را تقطیع کرده می‌گوید: «اعتماد به مسئولان که تلاششان مشهود است» با اینکه جمله‌ی کامل چنین است: «اعتماد به مسئولان دلسوز در هر سه قوه که تلاش ایشان برای رفاه و سعادت ملت مشهود است» ◽️بررسی قیدِ تلاشِ «مشهود» برای رفاه و «سعادت» اگر جمله‌ی رهبر توضیحی باشد، پس تلاشِ قالیباف باید در راستای «رفاه» و «سعادت» ملت آشکار باشد. آیا: - مجلس تعطیل و نیمه‌تعطیل - عدم ابلاغ قانون عفاف و حجاب - گرانی‌های افسارگسیخته - عدم وجود «پیوستِ انسجام اجتماعی» برای گران‌سازیِ بنزین یعنی تلاشِ مشهود برای رفاه و سعادتِ ملت؟! حضرت عباسی؟! ◽️بررسی قید «دلسوز»؛ فاجعه زبان‌شناختیِ حذفِ صفتِ اول به این سه جمله بنگرید: - مسئولان که دلسوزند و تلاششان مشهود است - مسئولان که تلاششان مشهود است - مسئولان دلسوز در سه قوه که تلاششان مشهود است - سخنِ نخست نیرومندترین است. - سخنِ سوم سست‌ترین است. - سخنِ دوم که از بیخ، سخنِ رهبر نیست؛ چون صفتِ «دلسوز» در آن نیامده است. در ساختارِ بیان حکیمانه، هنگامی که چند صفت برای موصوف می‌آید، صفتِ نخست، بسترِ فهمِ بهترِ صفتِ دوم و قرینه معنایی و ساختاری فهم دیگر صفات است؛ یعنی موصوف و صفتِ نخست، بر روی هم بسترساز نشستن و فهم صفتِ دوم می‌شوند. مانند: «گرامیداشتِ دانشجویانِ پرانگیزه‌ی این دانشگاه که تلاشِ بسیار می‌کنند.» رخدادِ ساختارِ زبانی چیست؟ اگر بگوییم: «گرامیداشتِ دانشجویانِ این دانشگاه که تلاشِ هوشمندانه می‌کنند» دانشجویان، ذوالحال است و «تلاشِ هوشمندانه می‌کنند» گزارش حال آنان است؛ نه اینکه برخی دانشجویان (تلاشگر) را از دیگر دانشجویان (تنبل) جدا کند. اما هنگامی که می‌گوییم: «گرامیداشتِ دانشجویانِ پرانگیزه‌ی این دانشگاه که تلاشِ هوشمندانه می‌کنند» همین که قیدِ «پرانگیزه» برای موصوف می‌آید، موصوف را از دایره‌ی عامِ دانشجویان دانشگاه (معرفه) بیرون آورده، نکره می‌کند؛ یعنی موضوع، برخی از دانشجویان دانشگاه می‌شوند: مانند: «مسئولان دلسوز در سه قوه» در اینجا، جمله «که تلاششان مشهود است» دیگر قید برای یک موضوع معرفه (مسئولان سه قوه) نیست، بلکه قید برای «مسئولانِ دلسوزِ سه قوه» است که یک موضوع (موصوف) نکره است؛ نه موضوع (ذوالحال) معرفه! به‌ویژه اینکه صفت به‌گونه‌ی جمله آمده است و افزون بر عدمِ تطابقِ ساختارِ دو صفتِ مفرد و جمله، قیدِ «در سه قوه» نیز میان موضوف و صفت دوم جدایی افکنده است؛ پس این قید با این جدایش، بر سرِ موضوعِ نخست در نیامده، بر سرِ موضوعِ پرورده با صفتِ نخست و متمم (در سه قوه) آمده است و ازاین‌رو، قیدی (صفت) برای یک موضوع نکره (موصوف) است؛ نه حال برای یک ذوالحالِ معرفه و اصل در قیود نیز احترازیت است. ✅ جمع‌بندی نهایی با این نظام نقد، پنج چیز روشن شد: آ. سخنِ رهبر، یک امرِ مطلق برای اعتماد به همه‌ی مسئولان نیست و مگر چنین چیزی پذیرفتنی است! ب. «که تلاششان مشهود است» به دلیل حضورِ «دلسوز»، صفتِ احترازی است، نه حالِ توضیحی و لذا قالیباف از شمول بدوی آن نیز تخصصاً بیرون است. ج. اگر این را نپذیریم، قالیباف به دلایلِ خاص گوناگون، تخصیصاً از عموم این سخن خارج است. د. شبهه‌افکنان با تقطیعِ عبارت و حذفِ قیدِ «دلسوز»، دچار لغزش ساختاری شده‌اند. ◼️همسو 🔺امام شهید: هنر مسئولان «تکه‌تکه کردن اتحاد و همصدایی مردم ◽️بعثت مردم و فتنه مسئولان؛ اثبات فقهی نادرستی آتشبس 🔺۲روی قالیباف یا قالیباف ۲رو؟ ◽️وحدت مقدس در برابر وفاق گمراه 🔺بررسی پیام رهبر به دوگانه‌سازان تفرقه‌افکن

💠بزرگ‌ترین سکوی تولیدی خلیج فارس تبلور مجاهدت تلاشگران قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیاء(ص) 🔹سکوی ۶۲۰۰ تنی رشادت با اراده و پایداری تلاشگران و متخصصان قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیاء(ص) در شرکت صدرا و در شرایط حساس جنگ تحمیلی سوم، به بهره‌برداری رسید. sepahnews.ir | سپاه نیوز @sepahnews