انی وی

شبِ پانزدهم: نمی دونم تا چه حد بتونم منظورم رو برسونم. ولی می‌خوام بگم مرگ یه حادثه ی عجیب و کاملاً بی‌نظیر و به شدت کم تکرار و ناشناخته و برتره که در حالت عادی اینجور وقایع شگفت انگیز فقط برای تعداد کمی از آدما یا فقط توی فیلما اتفاق میوفته درحالی که شما اون قد خوش‌شانس هستید که تک تکتون تجربه ش کنید و از این حیث واقعاً فوق‌العاده‌س!

نقش باشد پیش نقاش و قلم؛ عاجز و بسته چو کودک در شکم! گاه نقشش دیو و گه آدم کند گاه نقشش شادی و گه غم کند...

خودم یه بحثی رو تو گروه یا پی وی شروع می‌کنم بعد خودم حال ندارم ادامه‌ش بدم -_-

واقعاً عجیبه تا وقتی اشتراک فیلیمو دارم فیلمایی که می‌خوام ببینم رو نماوا داره دفعه بعد که نماوا می‌گیرم چیزی که می‌خوام رو فیلیمو داره😐 هیچ چیز این دنیا سر جاش نیس😔😂

*حس خوبی که همچین پیامی غافلگیرانه تو رگ هام تزریق می‌کنه..

will you give me yourself? shall we stick by each other as long as we live?...

وقتی دوست دارم این کتابو بخونم ولی خسته تر از اونی ام که بتونم چشمام رو باز نگه دارم، تنها کاری که می‌تونم بکنم اینه که بازوهام رو دورش قفل کنم، کتابو بغل بگیرم و دراز بکشم! اینجوری شاید کمی حس پنهون شده میون برگه های کاهی رنگش بهم منتقل شه! تا شاید بعدتر به متنش برسم!

گفتی: غزل بگو! چه بگویم؟ مجال کو؟ شیرین من، برای غزل شور و حال کو؟ پر می‌زند دلم به هوای غزل، ولی گیرم هوای پر زدنم هست، بال کو؟ #قیصر_میگه

شبِ شونزدهم: آیا بعد از مرگ تنها تر می‌شم؟

-I'm deeply sad-