شما فکر کنید دقیقا دو هفته پیش از این قسمتی از صحبتای نویسنده موردعلاقتو دیده باشی و انقدر ازش خوشت اومده باشه که حتی درموردش یادداشت هم بنویسی، بعد دو هفته بعدش آدم موردعلاقت متن همون حرفا رو میذاره رو جلو چشمت که: مال تو چون نادر دوست داری.
صبح داشتم تو اینستا چرخ میزدم که یهو دیدم یهسری حرومزاده استوری گذاشتن که خامنهای مرده و خوشحالی میکردن؛ با خودم گفتم حتما باز از این حرفای الکیه تا مردمو بترسونن، چند ثانیه بعد صدای گریه مامانمو شنیدم و وقتی فهمیدم چهخبره طوری شوکه شدم که حتی نتونستم گریه کنم.
اما بچها، خدای رهبر خدای ما هم هست؛ و ما هیچ چارهای جز امیدواری نداریم، ما نباختیم چون خدا رو داریم، نباختیم چون ایمان و اعتقادمون رو هنوز نابود نکردن، نباختیم چون هنوز هم متحد و همفکر و همدل هستیم. همه ما نگرانیم و دلمون آشوبه، اما ما در برابر تمام شیاطین، در برابر تمام جادو جنبلهایی که اونا دارن، خدا رو داریم؛ همون خدایی که موسی و عیسی و ابراهیم داشتن، همون خدایی که همیشه بوده و همیشه خواهد بود، ما مردم معمولی فقط میتونیم دعا کنیم برای پیروزی حق علیه باطل، حدیث کساء و سوره فتح رو خیلی بخونیم اینروزا، غمی که الان ته دلمونه خیلی سنگینه، خیلی خیلی زیاد؛ اما این نباید به قیمت تموم شدن امید ما باشه؛ که همانا خداوندِ خدا روزنهایست روشن به سوی هرآنچه که در انتظارش هستیم..
و در آخر هرکسی، حتی اگر آدم نزدیکی باشه؛ اگر خوشحال شد بخاطر شهادت بزرگی، اگر خوشحال شد بخاطر کشته شدن بچههای دبستانی بیگناه، اگر خوشحال شد چون فکر میکنه آمریکا و اسرائیل قراره برای ما حکومتی پر از شادی و خوشی بیارن، بهشون بگید که حرومزادن؛ حرومزادگی خیانت به وطن و کشورته، خیانت به سرزمین و رگههای وجودته؛ بیتفاوتی نسبت به سرزمین و بذر کینه رو درش کاشتن خیانتیه که من و شما هیچوقت نباید ببخشیم.