˙ 𝑯𝑨𝑵 ˙
𝓨𝓸𝓾 𝓪𝓻𝓮 𝓶𝔂 𝓶𝓸𝓼𝓽 𝓫𝓮𝓪𝓾𝓽𝓲𝓯𝓾𝓵 𝓹𝓸𝓼𝓼𝓮𝓼𝓼𝓲𝓸𝓷...:) 𝓗𝓪𝓶𝓳𝓲𝓭 ᥫ᭡♫♪♬ 𝓗𝓪𝓶𝓮𝓭 𝓪𝓷𝓭 𝓜𝓪𝓳𝓲𝓭🤍🌑 •𝓗𝓪𝓶𝓳𝓲𝓭'𝓼 𝓯𝓻𝓲𝓮𝓷𝓭𝓼𝓱𝓲𝓹 𝓲𝓼 𝓪𝓷
ولی درمورد این ادیت کسی نظر ندادااا...💔
˙ 𝑯𝑨𝑵 ˙
ولی درمورد این ادیت کسی نظر ندادااا...💔
وای من ندیده بودمش چقد خفن بودددد😍🤍
★̶طلو؏ ماه و ډٻدم ټـﯡ سیاهے چشمات
#تازه‌نشر
#Rubika
𝕰𝖛𝖊𝖓 𝖎𝖋 𝖊𝖛𝖊𝖗𝖞𝖔𝖓𝖊 𝖎𝖘 𝖜𝖎𝖙𝖍 𝖒𝖊
𝖓𝖔 𝖔𝖓𝖊 𝖜𝖎𝖑𝖑 𝖇𝖊 𝖞𝖔𝖚(:
•𝕳𝖆𝖒𝖏𝖎𝖉'𝖘...
𝖋𝖗𝖎𝖊𝖓𝖉𝖘𝖍𝖎𝖕 𝖎𝖘 𝖆𝖓 𝖊𝖙𝖊𝖗𝖓𝖆𝖑 𝖋𝖗𝖎𝖊𝖓𝖉𝖘𝖍𝖎𝖕•💙🧡
@back_home
#اد_مهدیه
۱:توی ایتا
@hamjid_story
توی روبیکا چنل زیاد هست ولی این رماناش خیلی قشنگه
@youreggae
۲:مرسییییی❤️✨
۳:چشم
۴.۵:چشممممم
#بازگشت_بـہ_سوے_خانـہ
#پارت_۸۳
حامد
از اتاق رفتم بیرون و مستقیم رفتم سمت میز و نشستم همه سوالی نگاهم میکردن یا خنده نگاهشون کردم.
حامد؛ "حمید بود، سلام رسوند"
همه "سلامت باشه" ای گفتن و همونجوری نگاهم کردن.
حامد؛ "بعدا میگم چیکار داشت، غذاتون رو بخورید"
یکی یکی نگاهاشون رو برداشتن و مشغول شدن، بعد از خوردن غذا میز رو جمع کردیم و حانیه چایی ریخت و رفتیم نشستیم دور هم.
حامد؛ "خب حالا که جمعون جَمعه میخوام یه مسئله ای رو مطرح کنم"
همه نگاهای منتظرشون رو دادن به من.
حامد؛ "راستش الان دو سالی میشه که حمید عاشق شده و فقط من خبر داشتم، الانم زنگ زد و گفت که میخواد کار رو تموم کنه یعنی بریم خواستگاری"
ایمان؛ "جدی دایی عاشق شده؟!"
حامد؛ "آره"
نازی؛ "ایول یه عروسی افتادیم"
آیناز؛ "امسال چقدر عروسی داریم، حالا لباس چی بپوشم؟!"
دست نازی که شونه آیناز رو نشگون گرفت از چشمم دور نموند و باعث خندم شد.
حانیه؛ "پس چرا به من چیزی نگفت؟"
حامد؛ "حالا ایناش مهم نیست، مهم اینه که چجوری به اون دختر و مخصوصا باباش بگیم"
مونا؛ "چرا مگه باباش مخالفه؟"
حامد؛ "اون که هنوز نمیدونه ولی صد در صد مخالفت میکنه"
مجید؛ "اصلا مگه تو میشناسیش که اینجوری مطمئن میگی؟"
حامد؛ "آره...یعنی هممون میشناسیمش"
حانیه؛ "خب کیه؟"
سرم رو انداختن پایین و با انگشتام ور رفتم.
مجید؛ "خب بگو کیه دیگه؟ حامد؟"
نازی؛ "اوخ اوخ...فکر کنم من فهمیدم کیه"
نگاهی به نازی کردم و از توی نگاهش خوندم که درست فهمیده.
حامد؛ "آره درسته"
مونا؛ "میشه به ما هم بگید بفهمیم کیه؟؟"
نازی؛ "باباجون"
نفس راحتی کشیدم، بعدا یه جایزه خوب پیشم داری نازی دمت گرم نجاتم دادی.
آیناز؛ "یعنی الان دایی عاشق مهتاب شده؟"
حانیه؛ "خاله مهتاب"
مجید؛ "یه لحظه، حامد واقعا حمید عاشق مهتاب شده؟"
نازی؛ "آره دیگه، چیزه خیلی واضحیه"
مونا؛ "حامد یه چیزی بگو دیگه"
حامد؛ "چی بگم خب؟ اره حمید دو سالِ که عاشق مهتابِ"
مونا؛ "وایییی این یعنی باید یه سر بریم گذشته و برگردیم"
حامد؛ "متاسفانه"
حانیه؛ "شاید بابا این دفع قبول کرد"
حامد؛ "محاله"
ولی راست میگفت شاید واقعا حق با حانیه و حمید بود شاید واقعا احمد آقا فقط از من متنفره.
مجید؛ "به نظره من حانیه راست میگه ممکنه الان قبول کنه"
حامد؛ "اگه اینجوری باشه یعنی..."
نازی؛ "فقط از بابای من متنفره"
حامد؛ "دقیقا"
چون نازی کنارم نشسته بود صدای آروم و زمزمه وارش به گوشم خورد.
نازی؛ "و همینطور من"
مونا؛ "این چه حرفیه میزنید، کی گفته بابا از تو بدش میاد؟"
تک خنده ای کردم.
حامد؛ "کی گفته؟! خودم با چشمام دیدم"
مونا؛ "کی دیدی؟ حالا چون بابام مخالفت میکرد برای ازدواج بد شد؟"
حامد؛ "مونا نزار جلو بچه ها بگم"
حانیه؛ "عههه حامد بسه دیگه"
مونا؛ "نه اتفاقا بزار بگه چون دیگه بزرگ شدن و بچه نیستن"
حامد؛ "باشه پس میگم، از همون اول که رفیق مجید شدم تا همین امروز هزاران بار با چشمام دیدم که پدر شما از من نفرت داره"
مونا؛ "یکیش رو بگو"
مجید؛ "موناااا حاااامددد"
مونا؛ "نه داداش بزار بگه"
مجید؛ "بس کنید"
حامد؛ "نه مجید بزار بهش بگم تا قانع بشه پدرتون از من بدش میاد"
مونا؛ "بگو"
#بازگشت_بـہ_سوے_خانـہ
#پارت_۸۴
نازی
دعواشون خیلی بد بود، صداشون خیلی بلند نبود و سر جاشون بودن اما من کلا از اینکه مامان و بابا بخوان بحث کنن خوشم نمیومد.
حامد؛ "مثلا وقتی من و مجید بچه بودیم به همتون گفت حق ندارید من رو ببینید جوری که من تو خانواده مجید فقط یه خاله پری خدابیامرز رو دیدم که مثل مادرم بود"
مونا؛ "آهاااا پس بگو کینه ای هستی! این موضوع برمیگرده به ۳۰ سال پیش و تو هنوز یادته"
اخمای بابا بدجوری به هم گره خورد.
حامد؛ "مونا حواست هست چی داری میگی؟! من کینه ایم؟؟! میخوای چند نمونه دیگه بگم که همتون قانع بشین؟"
مونا؛ "بگو میشنویم"
حامد؛ "خیله خب خودت خواستی"
[فلش بک: سال ۱۳۸۴، ۲۰ سال قبل]
حامد؛ "الهی من قربون اون کوچولو برم"
مونا؛ "خدانکنه، میگم حامد تو دوست داری دختر باشه یا پسر؟"
حامد؛ "فرقی نداره فقط خودش و مامانِ قشنگش سالم باشن من هیچی نمیخوام"
مونا؛ "نه دیگه اینجوری کیف نمیده بگو دیگه دختر یا پسر؟"
حامد؛ "خب...دختر، دختر خیلی خوبه مهربونه باباییه اگه روزی دعوامون شد پشته منه"
مونا؛ "عهه حامد! حالا که اینجوری شد من پسر دوست دارم چون اگه دعوامون بشه پشته منه"
حامد؛ "اون پدر سوخته هر چی بود، بود! مهم اینه که زندگیه ما رو تغییر بده و امیدمون برای ادامه دادن باشه"
مونا؛ "امشب بریم خونه بابا اینا بهشون بگیم خوشحال بشن، مجید و حانیه هم قراره برن سونوگرافی برای تئین جنسیت شب میان اونجا"
حامد؛ "چشم، حالا پیاده شو که رسیدیم"
حامد
با ذوق وارد بیمارستان شدیم و رفتیم بخش سونوگرافی و بد از ربع ساعت انتظار وارد اتاق شدیم و مونا دراز کشید و دکتر دستگاه رو روشن کرد صدای قلبش رو پخش کرد که نگاهی به مونا انداختم هر دوتامون ذوق کرده بودیم براش الهی من فداش بشم، خدایا یه درخواست دارم ازت درسته گفتم فرقی نداره ولی ته دلم دوست دارم دختر باشه این یکی دختر باشه بقیه هر چی بود فرقی نداره.
دکتر؛ "خب تبریک میگم..."
حامد؛ "بچم دختره؟؟!"
دکتر؛ "بله مبارک باشه"
مونا با خوشحالی بلند شد و رفتیم بیرون.
مونا؛ "تو که برات فرقی نمیکرد دختر باشه یا پسر"
حامد؛ "اره خب ولی گفتم که دختر دوست دارم"
مونا؛ "از امشب باید بشینیم اسم پیدا کنیم براش میخوام اسمش خیلی قشنگ باشه"
حامد؛ "اون که حتمااا"
مونا نگاهی به شکمش کرد.
مونا؛ "قربون دخترِ نازنینم برم"
حامد؛ "آهااا آ باریکلا خودشه"
مونا؛ "چی خودشه؟"
حامد؛ "اسمش رو میزاریم نازنین"
مونا؛ "نازنین؟...باید بهش فکر کنم"
حامد؛ "شما فکر کن ولی تهش باید همین باشه"
مونا؛ "کی گفته تو باید اسمش رو انتخاب کنی؟"
حامد؛ "ببخشید دخترِ منه"
مونا؛ "دختر منم هست"
حامد؛ "یعنی نازنین قشنگ نیست؟"
مونا؛ "چرا قشنگه"
حامد؛ "خب حله دیگه نازی خانم زودتر بیا که بابات طاقت دوریت رو نداره"
هر دو خندیدیم و رفتیم سوار ماشین شدیم و با مونا رفتیم خونه.