در حنجرهٔ دشت، صدا خواهد ماند در ياد، ز ما خاطره‌ها خواهد ماند ما ملتِ نابودی استكباريم مشتی كه گره شده ز ما خواهد ماند «سیدحسین متولیان» حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای رهبر معظّم انقلاب اسلامی در اولین پیام: «من این توفیق را داشتم که پیکر ایشان را بعد از شهادت زیارت کنم؛ آنچه دیدم کوهی از صلابت بود و شنیدم که مُشت دست سالمش را گره کرده بود». 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

(انتشار برای اولین بار) 🔻مشق مقاومت مرور «چیدمان» چشم‌نواز و نقاشانهٔ گروه هنری «صفحه» با موضوع مقاومت مستضعفان عالم و آزادی فلسطین نه بوم‌های کاغذی یا پارچه‌ای نقاشی، بلکه این کتاب‌ها هستند که «مشق مقاومت» در بسترشان و لابه‌لای کلمه‌های آن‌ها تاریخی از رنج‌دیدگی و ایستادگی یک ملت را ورق می‌زند. این‌چنین برگ‌هایشان مانند یک داستان با سِیر مشخص، آن‌قدر مرور می‌شود تا هرگز به فراموشی سپرده نشوند. - متن کامل مرور را در اینجا بخوانید - 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔹 امسال که در برابر رژیم اشغالگر قدس، دفاع دوازده‌روزه را تجربه کرده و اکنون این دو هفته را نیز پایدارانه سپری می‌کنیم، مقاومت‌های شهادت‌طلبانۀ مردم فلسطینْ هرلحظه برای ما ملموس‌تر می‌شود و سرنوشت ملت‌هایمان نیز بیشتر به هم گره می‌خورد. اینک پیوستن مردم این دو سرزمین برای نبرد با ستمگران اسرائیلی، لحظه‌ای ‌تاریخی‌ست تا گروه رسانه‌ای تازه‌نفس «صفحه» قصه‌ای آشنا را برایمان بازگو کنند؛ در ترکیبی از هنرهای چیدمان (Installation) و طراحی یا رَسم (Drawing). «مشق مقاومت» نیز اولین گامی‌ست که برای هم‌بستگی با مقاومت برداشته‌اند؛ با الهام از منتظر الحکیم (هنرمند عراقی) که با ذغال و بر سطحی انباشته از کتاب‌های بازشده و کنارهم‌چیده‌شده چهرۀ کودکان فلسطینی و خالد نَبهان (پدربزرگی که نوۀ شهیدش را با نجوای «روح، الروح» در آغوش گرفته بود) را طراحی کرده است. 🔹 بهار رحیمی در «مشق مقاومت»، صفحه‌های گشودۀ ۳۵ کتاب‌‌درسی «علوم و فنون ادبی» را کنار یکدیگر و با میخ به سطح یک تختۀ چوبی روی دیوار می‌آویزد. در ادامه هر نوبت که برگی از این کتاب‌ها را ورق می‌زَنَد و آن‌ها را با یک گیره‌کاغذی نگه می‌دارد، یک صحنه را با ذغال ترسیم می‌کند: سه صحنه از کودکان و نوجوانان ستم‌دیدۀ فلسطینی، عروسکی افتاده بر زمین محوطۀ خانه‌های تخریب‌شده‌شان و دست‌های سحر امامی (مجری و گویندۀ شبکۀ خبر سیما که در لحظۀ حملۀ موشکی اسرائیل به سازمان صداوسیما شجاعانه رجز خواند) و شهیدان سیدحسن نصر‌الله (همراه با دست‌نوشتۀ معروفشان: «قَطْعاً سَنَنْتَصِر») و آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای که در کنار یکدیگر به‌سمت بالا اشاره دارند یا نشانه رفته‌اند. سرانجام در نماهای پایانی، دو پسر و یک دختر نیز با مدادشمعی بر دفترنقاشی‌هایی که دقیقاً به‌جای آن کتاب‌درسی‌ها بر تخته‌چوبْ نصب شده‌اند، مسجد «قبة‌الصخره» (نماد فلسطین) را طراحی می‌کنند. 🔹 نه بوم‌های کاغذی یا پارچه‌ای نقاشی، بلکه این کتاب‌ها هستند که «مشق مقاومت» در بسترشان و لابه‌لای کلمه‌های آن‌ها تاریخی از رنج‌دیدگی و ایستادگی یک ملت را ورق می‌زند. این‌چنین برگ‌هایشان مانند یک داستان با سِیر مشخص، آن‌قدر مرور می‌شود تا هرگز به فراموشی سپرده نشوند. بهره‌گیری از کتاب‌های ‌درسی فارسی‌زبان نیز در اینجا پیوندی از همدلی کودکان و نوجوانان ایرانی با هم‌سالان خود در فلسطین است. البته در این روزها این همدلی به‌سوی همدردی، گام برداشته و شهادت سوزناک دانش‌آموزان دبستان و پیش‌دبستانی «شجرۀ طیبۀ» میناب (نهم اسفند ۱۴۰۴) ر‌ا نیز به خاطر می‌آورَد. در همین لحظه است که دو وطن، آن‌چنان با مقاومت خود به یکدیگر نزدیک شده که مرزهایشان کنار می‌رود و تنها یک میهن به جا می‌مانَد. حتی اندوه با این پایداری، امیدوارانه جای خود را در ادامه به سلحشوری و حماسه (با حضور نمادها و رهبران شهید مقاومت) می‌بخشد تا آنکه در نهایت به پیروزی برسد. 🔹 «مشق مقاومت»، پس‌از دفاع دوازده‌روزه (خرداد و تیر ۱۴۰۴) به همت زهرا مفیدی‌کیا (سناریوپرداز و کارگردان)، بهار رحیمی (تصویرگر) و میلاد گودرزی (تهیه‌کننده)، طراحی و تهیه شد؛ اما موقعیت انتشار آن تا امشب امکان‌پذیر نشده بود. اکنون به مناسبت فرا رسیدن روز جهانی «قدس» و در پیوند سرخ ملت ایران با مردمان فلسطین، برای نخستین بارْ شما را به تماشای آن دعوت می‌کنیم. همچنین به‌عنوان پیشنهاد ایدۀ طراحی و تولید «مشق مقاومت» می‌تواند در حاشیۀ راه‌پیمایی فردا یا دیگر گردهمایی‌های مردم برای پشتیبانی از مقاومت فلسطین، با حضور و طراحی آنان دوباره اجرا شود و ورق خوردن این تاریخ ایستادگی را تداوم بخشد. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔻جمهوری شهادت مرور عکس مشهور روز قدس که با حضور پرچم خونین شهید، به تصویر مقاومت مردم ایران تبدیل شد. 🔹در یک لحظهٔ به‌خصوص، این قاب، همهٔ این جنگِ ما را در خود خلاصه کرده است. لحظه، ساختگی نیست. تصنّعی نیست. چیده نشده تا چیزی را به ما برساند، بلکه خودْ چیزی است؛ هم پلیس و نیروی مسلّح دارد، هم مردم. هم زن دارد، هم مرد. هم تفنگ دارد و هم پرچم. این عکس، تصویر مقاومت ماست؛ جمهوری اسلامی ایران؛ جمهوری شهادت. مرور کامل این عکس را از اینجا بخوانید. عکس باکیفیت را از اینجا دریافت کنید. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔻جمهوری شهادت مرور عکس مشهور روز قدس که با حضور پرچم خونین شهید، به تصویر مقاومت مردم ایران تبدیل شد. ✍محمدحسین بابایی 🔹خیره شده‌ایم به خونِ تو که پاشیده روی پرچمِ اللّه‌نشانِ ایران. ما همه می‌خواستیم جایِ تو باشیم. از همان لحظه که پای از خانه بیرون گذاشتیم، زیرِ ترس‌های فروخورده و گردوغبار قلب‌مان، نیّت‌ شهادت کرده بودیم. می‌خواستیم تا با خون‌مان، آمریکا و اسرائیل را رسوا کنیم. ما اما فقط نیّت کردیم، تو دل به دریا زدی؛ نمایندهٔ ما پیش خدا، شهیدِ روز قدس شدی. آدم‌ها بعد از شهادتت، دورِ پرچمِ تو جمع شده‌اند. ایستاده بر ارتفاع، به ما چشم دوخته‌اند. اما نه، گویی نه به ما، که به آخِرَت، چشم دوخته‌اند. از بند جهان و روزمرّگی‌هایش رسته‌اند. در آستانه ایستاده‌اند؛ تن‌هایشان اینجا در کنارِ ماست، روح‌شان بال‌بال می‌زند. با نگاهشان، ما را به خون فرا می‌خوانند. این مردم چه خوب درس‌های شیعی‌شان را آموخته‌اند و سخن اباعبداللّه را به گوشِ جان شنیده‌اند: «مرگ نیست مگر پلی که شما را از بینوایی و سختی به بهشت‌های فراخ و نعمت‌های جاودان می‌رسانَد. کدام یک از شما خوش نمی‌دارد که از زندان به قصر درآید؟». این درس‌ها را البته امام شهیدمان، امام خامنه‌ای (ره) از اباعبداللّه به ارث برده بود و به ما یاد داد. همو که در بالاترین نقطهٔ این عکس، در پناه آسمان، به ما می‌نگرد؛ پارچه‌نوشتهٔ «رهبر شهیدم» از ساختمانی آویزان است تا تو لحظه‌لحظه، به آن نگاه کنی و یادت باشد که این درس‌ها فقط برای حرف و مباحثه نیست، که باید به آن عمل کرد. شبیه آقایمان که خود دائما به یاد شهدا بود و عاقبت هم «امام شهید» شد. شاید این شیرزنِ شهید هم، لحظات آخر عمرش را با نگریستن به این پرچم سرخ‌رنگ و با یادِ آقایمان گذرانده باشد. 🔹ایستاده در سایهٔ «رهبر شهیدم»، هر کدام از آدم‌های داخلِ عکس، تکلیفی را به گردن گرفته است. یکی‌شان مثلِ مردِ چفیه‌بسته انتهای قاب، ققنوس‌وار، پرچمِ ایران را به اهتزاز درآورده‌ است؛ «بسوز ای سعی باطل، پرچم ایران نمی‌سوزد». اگرچه پرچمِ شهید ما از علم افتاده و به خونش متبّرک شده اما هنوز علمداری هست تا پرچم را بلند کند. 🔹جلوتر، مأمور پلیسی ایستاده است. با یک دست گوشهٔ پرچمِ خونین را گرفته، در دست دیگرش عکسی از آقامجتبی است؛ امامِ ما که با دیدن قرصِ صورتش، به یاد خداوند می‌افتیم و دست او را بالای همه دست‌ها می‌بینیم. آقامجتبی هم در این داغ، در این صحنهٔ شهادت، در کنارِ ماست؛ او که خود، مصیبت أعظم را دیده اما نگذاشته تا عمود خیمه بیفتد. صاحب‌عزا خود به ما وعدهٔ انتقام داده است و همین، ما را بس. 🔹گوشهٔ دیگر پرچم، در دست زن محجبه است. او با همین ایستادن باصلابت و خم نشدن و نشکستن، کارِ زینبی‌اش را می‌کند. پا پیش گذاشته تا جایِ خالیِ آن بانوی شهید را بگیرد و پرچم دیگری را با خون خودش متبرّک کند. بعد از دیدن این انسان‌ها، دیگر سخت می‌شود از مرگ ترسید. و آن پلیس دیگر هم، ایستاده در حاشیهٔ قاب، اسلحه‌اش را رو به آسمان گرفته و مواظب مردم است. همان مردمی که در پایین تصویر، در خارج از قاب، تکبیر می‌گویند؛ این هم‌نشینی، چقدر خوب «میدان با ما، خیابان با شما» را می‌نمایاند. 🔹در یک لحظهٔ به‌خصوص، این قاب، همهٔ این جنگِ ما را در خود خلاصه کرده است. لحظه، ساختگی نیست. تصنّعی نیست. چیده نشده تا چیزی را به ما برساند، بلکه خودْ چیزی است؛ هم پلیس و نیروی مسلّح دارد، هم مردم. هم زن دارد، هم مرد. هم تفنگ دارد و هم پرچم. این عکس، تصویر مقاومت ماست؛ جمهوری اسلامی ایران؛ جمهوری شهادت. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔹عکس ماندگار روز قدس ۱۴۰۴؛ در یک لحظهٔ به‌خصوص، این قاب، همهٔ این جنگِ ما را در خود خلاصه کرده است. لحظه، ساختگی نیست. تصنّعی نیست. چیده نشده تا چیزی را به ما برساند، بلکه خودْ چیزی است؛ هم پلیس و نیروی مسلّح دارد، هم مردم. هم زن دارد، هم مرد. هم تفنگ دارد و هم پرچم. این عکس، تصویر مقاومت ماست؛ جمهوری اسلامی ایران؛ جمهوری شهادت. 🔹عکاس: یوسف مذنب 🔻 مرور این عکس با عنوان «جمهوری شهادت» را از اینجا بخوانید. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

در عصر لال بودن دنیا، خوشا به ما ماییم حرفِ تازهٔ از حنجر آمده فائزه امجدیان عکاس: یوسف مذنب مرور این عکس را با عنوان «جمهوری شهادت» از اینجا بخوانید 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔻این سوگ می‌جنگد مرور «توفیق عُظما»؛ تازه‌ترین نوحۀ حسین فخری در رثای شهید آیت‌الله خامنه‌ای 🔹 امسال شام شهادت امیرالمؤمنین علی (ع)، رنگ‌وبوی دیگری با یاد شهیدان ایرانی جبهۀ مقاومتْ پیدا کرد. مسجد جامع خرمشهر نیز همین‌طور؛ آن میعادگاه رزمندگان دفاع مقدس و نماد همیشه‌آشنای حماسه و پیروزی ایرانیان. در شبستان آن بود که پیکرهای شهیدان، تشییع شد و در رثای آنان نوحه‌هایی مانند «ممد نبودی ببینی» به آسمان رفت. در دومین شب قدر ۱۴۰۴ نوای حسین فخری، رزمندۀ بسیجی و خرمشهریِ همان سال‌ها بار دیگر از قلب این مسجد، طنین‌انداز شد؛ اما حال، نوبت به آن رسیده بود تا عزاداران برای شهادت رهبر شهیدان بر سینه زنند. - متن کامل مرور را از اینجا بخوانید - 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔹 امسال شام شهادت امیرالمؤمنین علی (ع)، رنگ‌وبوی دیگری با یاد شهیدان ایرانی جبهۀ مقاومتْ پیدا کرد. مسجد جامع خرمشهر نیز همین‌طور؛ آن میعادگاه رزمندگان دفاع مقدس و نماد همیشه‌آشنای حماسه و پیروزی ایرانیان. در شبستان آن بود که پیکرهای شهیدان، تشییع شد و در رثای آنان نوحه‌هایی مانند «ممد نبودی ببینی» به آسمان رفت. در دومین شب قدر ۱۴۰۴ نوای حسین فخری، رزمندۀ بسیجی و خرمشهریِ همان سال‌ها بار دیگر از قلب این مسجد، طنین‌انداز شد؛ اما حال، نوبت به آن رسیده بود تا عزاداران برای شهادت رهبر شهیدان بر سینه زنند. 🔹 فخری که مضمون نوحه‌های عاشورایی‌اش جلوه‌ای سلحشورانه از زندگانی امام‌حسین (ع) و خانواده و یاران آن حضرت را ارائه می‌کند، در تازه‌ترین مرثیه‌خوانی‌اش با نام «توفیق عظما» نیز سوگ شهید آیت‌الله خامنه‌ای را با پایداری درهم‌می‌آمیزد. این نوحه در بند اندوه و ماتم، محدود نمی‌شود؛ بلکه میان مردم، خروش انتقام را جاری می‌کند و آن‌ها را به حماسه، صبر و ایستادگی فرامی‌خوانَد. ازسوی دیگر این واحدخوانی، نه‌تنها جای رهبر شهیدمان را خالی نمی‌بیند، بلکه امتداد راه و منش ایشان را ترسیم می‌کند. همچنین دوشادوش رزمندگان مؤمن وطن یا همان «سپاه امام‌ زمان»، مقاومتی مستحکم را برای نابودی دشمنان کافر و خون‌خواهی آیت‌الله خامنه‌ای، ادامه می‌دهد. بااین‌همه در «توفیق عظما» مانند دیگر نوحه‌خوانی‌های فخری، اندوهی در لحن او موج می‌زند و آن را رها نمی‌کند؛ همچنان که فضای سینه‌زنی مردم، این داغدار بودن و خالی بودن همیشگی جای امام شهید انقلاب را پررنگ‌تر می‌سازد. 🔹 «توفیق عظما» به‌شیوۀ سوگ‌خوانیِ «واحد»، خوانده می‌شود: عزاداران به‌صورت تک‌ضربی بر سینه‌ها می‌کوبند و در سکوت خود، گوش به پیش‌خوان یا سَرخوان (که حسین فخری‌ست) می‌دهند. از این بابت، فرصتی برای سینه‌زنان و به‌طور کلی، مخاطبان واحدْ فراهم می‌شود تا با تأنی و درنگ، دربارۀ مضمون‌های این نوحه تأمل و با آن، ارتباط درونیْ برقرار کنند. همچنین سوگواران در مدت این واحدخوانی، آیین بومی «چِلاب‌زنی» را به جا می‌آورند که در محرم برپا می‌شود: هر عزادار، کمر نفر حاضر در سمت چپ خود را با دست چپ گرفته‌ و با دست راست، به‌صورت هماهنگ و بافاصله به سینه می‌زند؛ درحالی‌که همگی در حلقه‌های پیوسته و پشت‌سرهم، دورتادور پیش‌خوان می‌چرخند. ازاین‌رو «توفیق عظما» موقعیتی‌ست که حتی مرثیه‌های عاشورایی فخری و دراصل، جان‌فشانی حسین بن علی (ع) و یاران شهیدش را به یاد می‌آورد. 🔹حسین فخری در نوزدهم اسفند ۱۴۰۴ (شب بیست و یکم ماه مبارک رمضان)، طی نوحه‌خوانی‌های خود، واحد «توفیق عظمی» را براساس سروده‌ای از سیدمحمدرضا یعقوبی آل در مسجد جامع خرمشهر خواند. نسخه‌ای تصویری از آن، منتشر شده که به آن، گوش و چشم می‌سپاریم. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

🔻هُمای غیرت دربارهٔ پرواز هُمای که این روزها بیش‌از پیش، پای ایران مانده است ✍🏼محمدحسین لشکری 🔹برخلاف هنرمندانی که نمک به زخم ایران می‌زنند و مردم و وطن را به دشمن می‌فروشند، پرواز هُمای یکی از آن هنرمندانِ باغیرتی است که پای ایران و مردم مجاهدش مانده است. هُمای، همان خوانندهٔ خوش‌صدای موسیقی سنتی ایران با صدای مخملی که اصالت گیلان را در خود دارد و طنین آوازش برای عموم آشناست. هُمای از همان ابتدای جنگ رمضان، تکلیفش را روشن کرد و پای وطن ایستاد و علیه وطن‌فروشان خروشید؛ چراکه تفاوتِ مدعیانِ وطن‌دوستی در زمان صلح با آنان که در روزگار سختی در میدان هنر و رسانه می‌جنگند، در همین لحظات سرنوشت‌ساز مشخص می‌شود. 🔹او علاوه بر موضع‌گیری‌های صریح و روشنش در فضای مجازی، با انتشار بخش‌هایی از اثر تازه‌اش به نام «حُکم دل»، بار دیگر هنرِ‌ خود را رو کرد. همین نودثانیهٔ منتشرشده از آن، نوای غمگین اوست از شهادت هم‌وطنانش؛ اما خشمگین است خطاب به دشمنان و وطن‌فروشان که با جان مردم قمار می‌کنند. «حکم دل» ما را یاد قطعهٔ «بشرکُش‌ها» هم می‌اندازد؛ اثری که در سال ۹۵ علیه ترامپ خواند. هُمای در آن قطعه با ترکیب تحریرهای اپرایی و موسیقی سنتی، فریاد زده بود: «جهان بازیچهٔ دست بشرکُش‌هاست... بشر را گر حقوقی باشد، آن را با بشر کشتن کنند آزاد». وضعیتی که در این روزها نیز شاهد آن هستیم. هرچند که بعد داستان جزیرهٔ اپستین، برملا شده که آن‌ها «بشرخوار» نیز هستند. 🔹امّا ما غیرت هُمای را پیش‌از این‌ها نیز دیده بودیم. در سال ۹۴، تیتراژ فیلم «یتیم‌خانهٔ ایران» را خواند و زمزمه کرد: «تا در هوای تو هستم، از بوی خاک تو مستم». قطعات ملی همای هم‌چون دانه‌های یک تسبیح به هم پیوسته‌اند و کلماتی چون «شهید»، «عشق» و «ایمان» پای ثابت قطعات اوست. او معتقد است: «روزِ مرگِ یک هنرمند، روزی است که حقیقت را بیان نکند»؛ و همین باور است که او را وامی‌دارد حتی در میان تندبادِ توهین‌ها، حق را فریاد زند. 🔹او در سال ۹۴، پس‌از ۸ سال دوری از کنسرت نیز قطعه‌ای را با عنوان «سرزمین بی‌کران» در تالار وحدت اجرا کرد که در اجرا و آهنگ‌سازی، هم‌ردیف بهترین موسیقی‌های ملّی معاصر ما قرار می‌گیرد. در همان کنسرت،‌ مرثیه‌ای را نیز با عنوان «گمنام» به یاد ۱۷۵ شهید غواصِ عملیات کربلای ۴ اجرا کرد که مانند دیگر قطعات یادشده، ترانه‌ها و آهنگ‌سازی‌هایشان بر عهدهٔ خودش بود. 🔹وفاداری هُمای به انقلاب اسلامی در سال ۹۹ با قطعهٔ «انفجار جان» در وصف حاج قاسم سلیمانی به اوج رسید؛ اثری که اخیراً با بازنشر ویدئویی به یاد کودکان میناب، دوباره در صفحهٔ این هنرمند، جان گرفت. الغرض اینکه پرواز همای هم‌چنان پای عهد کهن خود مانده است، همان‌گونه که با شعری از شمس خلخالی در قطعهٔ «من که می‌میرم»، آرزوی قلبی‌اش را چنین بیان می‌کند: «من که می‌میرم چرا با عشق و با ایمان نمیرم؟ / تا برای سرزمینم، میهنم، ایران نمیرم/ آرزو دارم شود خاک وطن آرامگاهم/ تا میان کشوری بیگانه سرگردان نمیرم». 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

«بسم‌اللهِ» امام و امت مثنوی محمدمهدی سیار برای شروع رهبری آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای که با خلاقیت و پختگی محمود کریمی، به نوحه‌ای متفاوت بدل شد 🔹درست یک‌روز پس‌از اعلام خبر رهبری حضرت‌ آیت‌الله سیدمجتبی‌ خامنه‌ای، محمود کریمی، یک مثنوی از محمدمهدی سیار را در حرم امام رضا (ع) خواند. شعری که در شب گذشته‌اش،‌ در اولین شب قدر و در همان اولین ساعات اعلام خبر رهبری ایشان، به‌سرعت در پیام‌رسان‌ها، کانال‌به‌کانال می‌چرخید و مورد استقبال واقع شده بود. اما این مداحی صرفا به شعر متکی نبود. محمود کریمی با انتخاب کلمه‌ای از بیت سوم شعر به‌عنوان گوشوارهٔ مداحی،‌ آن را به یک نوحهٔ متفاوت، تبدیل کرد و در اجرا، فرمی را از آنِ خود ساخت. عبارت تکرارشونده این بود: «بسم‌الله». انتخاب این کلمه از دو جهت معنادار بود: هم بسم‌اللهی بود برای ما که بیعت کنیم با رهبرمان و هم بسم‌اللهی بود برای شروع رهبری آقامجتبی. متن کامل مرور را از اینجا بخوانید. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

«بسم‌اللهِ» امام و امت مثنوی محمدمهدی سیار برای شروع رهبری آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای که با خلاقیت و پختگی محمود کریمی، به نوحه‌ای متفاوت بدل شد 🔹درست یک‌روز پس‌از اعلام خبر رهبری حضرت‌ آیت‌الله سیدمجتبی‌ خامنه‌ای، محمود کریمی، یک مثنوی از محمدمهدی سیار را در حرم امام رضا (ع) خواند. شعری که در شب گذشته‌اش،‌ در اولین شب قدر و در همان اولین ساعات اعلام خبر رهبری ایشان، به‌سرعت در پیام‌رسان‌ها، کانال‌به‌کانال می‌چرخید و مورد استقبال واقع شده بود. اما این مداحی صرفا به شعر متکی نبود. محمود کریمی با انتخاب کلمه‌ای از بیت سوم شعر به‌عنوان گوشوارهٔ مداحی،‌ آن را به یک نوحهٔ متفاوت، تبدیل کرد و در اجرا، فرمی را از آنِ خود ساخت. عبارت تکرارشونده این بود: «بسم‌الله». انتخاب این کلمه از دو جهت معنادار بود: هم بسم‌اللهی بود برای ما که بیعت کنیم با رهبرمان و هم بسم‌اللهی بود برای شروع رهبری آقامجتبی. 🔹با توجه به اینکه زمان زیادی از اعلام رسمی خبر برگزیدن سومین رهبر انقلاب اسلامی نگذشته بود، این ذکر به‌گونه‌ای در مراسم تکرار می‌شد که بیعت مردم با امام خود برای آغاز دورانی تازه از زعامت امت را تداعی می‌کرد. در این نوحه‌ نیز پس‌از یک یا چند بیت که مضمون‌هایشان بیعت پایدارانه با آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای‌ست، بند «بسم‌الله»، هم شبیه دعای خیری برای سومین رهبر انقلاب اسلامی بود و هم مردم را شور قیام، می‌بخشید و آنان را به مقاومت تا تحقق پیروزی و خون‌خواهی وامی‌داشت. علاوه‌بر آن، وزن رجزگونۀ شعر نیز ازطریق هم‌خوانی و سینه‌زنی مردم، با مضمون حماسه‌وار آن هماهنگ شده بود. به همین خاطر مثنوی «بیعت سرخ»، فقط پیمان ملت ایران با آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای نبوده و نیست؛ بلکه رجز سپاه میلیونی امّتی‌ست که با فرماندۀ خود برای آغاز نبرد، هم‌صدا می‌شوند. البته این درون‌مایه، رنگی از رازونیاز را نیز با نوحه همراه می‌کند؛ یعنی یک نیایش سلحشورانه با ولی فقیه و نایب عام امام‌مهدی (عج). 🔹نسخهٔ تصویری (سازآرایی‌شده با دونوازی سنج و دمام) و صوتی این مداحی در کانال «بافتار»، قابل‌دسترسی‌ست. 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane