🔳 آرزوی امیرالمؤمنین ▫️امیرالمومنین علیه‌السلام وقتی از یاران خود راضی نبودند، مقایسه‌ای معنادار میان یاران خود و معاویه انجام دادند: «معاویه ده تن از شما را از من بستاند و يک تن از مردان خود را به من دهد.» اساساً داشتن یاورانی خوب از لوازم یک کار بزرگ و حرکت به سمت قله است. 🔺شهید سلیمانی مطلبی با این مضمون دارند: اگر همراهان فردِ خوبی، افراد خوبی نباشد، شکست خواهد خورد. و برعکس آن، اگر همراهان فرد، افراد خوبی باشند، ولو خود فرد آدم خوبی نباشد، پیروزی به‌دست می‌آید. ▫️اگر به شهدای رده‌بالای این جنگ تحمیلی نظر کنیم، همه از بزرگان و ریش سفیدان هستند. کسانی که در جوانی و قبل از آن‌که به مقامی برسند در این مسیر بودند. حال که مویی سپید کرده‌اند و لذت قدرت را چشیدند، همچنان در این راه ثابت قدم بوده و در نهایت به شهادت رسیدند. 🔹در مقابل، وقتی به صدر اسلام نگاه کنیم، افرادی که از بزرگان بودند، در لحظات حساس، حق و امام را تنها گذاشتند. اما در این سوی تاریخ، پیرانی هستند که چون جوانانِ عاشق، شیدای شهادت‌اند. ▪️با این وجود که نه تنها جوانان، بلکه پیران نیز مشقِ عشق می‌کنند، می‌توان در رسیدن به قله لبریز از امید بود. بله، همان یارانی که امیرالمومنین علیه‌السلام آرزوی‌شان را داشت، اینجا هستند. ✍🏻 #مهدی_دانشی #روایت_صادق #یادداشت ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh 🌐 http://revayatesadegh.ir

🔰 علائم نگارشی، اشتباهات املایی و تایپی 📝 خیلی کوتاه و جزئی می‌گم: انتهای جملات تعجبی از علامت تعجب، انتهای جملات پرسشی از علامت سوال، انتهای باقی جملات خبری از نقطه، برای مکث کوتاه از ویرگول، قبل از کلماتی مثل اما، اگر، البته، همان‌طور، همان‌گونه و…، بعد از کلماتی از جمله مثل، مانند و… از نقطه‌ویرگول و برای شروع دیالوگ از دو نقطه استفاده می‌شه. 📚 مثال: 🔸 عبوسانه گفتم اشتهات باز شده نه؟ 🔸 از روی ترس هینی گفت و با وحشت به‌سمتم برگشت اخم‌آلود به من توپید: این چه وضع اومدنه ترسوندیم 🔸 بی‌اهمیت شانه‌ای بالا انداختم و گفتم- مهم نیست حالا چرا نمیری پیش مامان و بابات 🔸 آهی کشید و پاسخی نداد من هم ترجیح دادم که دیگر ذهنم را درگیر مسائل خانوادگی آترین نکنم غافل از اینکه آن مسائل به من و خانواده‌ام مربوط می‌شد. قبل از خروج از آشپزخانه لیوان آبی برای خود ریختم و نوشیدم سپس رو به آترین گفتم من میرم بخوابم شب به‌خیر ✍🏻 تصحیح: 🔹 عبوسانه گفتم: اشتهات باز شده، نه؟ 🔹 از روی ترس هینی گفت و با وحشت به‌سمتم برگشت. اخم‌آلود به من توپید: این چه وضع اومدنه؟ ترسوندیم. 🔹 بی‌اهمیت شانه‌ای بالا انداختم و گفتم: مهم نیست! حالا چرا نمیری پیش مامان و بابات؟ 🔹 آهی کشید و پاسخی نداد. من هم ترجیح دادم که دیگر ذهنم را درگیر مسائل خانوادگی آترین نکنم؛ غافل از اینکه آن مسائل به من و خانواده‌ام مربوط می‌شد. قبل از خروج از آشپزخانه، لیوان آبی برای خود ریختم و نوشیدم؛ سپس رو به آترین گفتم: من میرم بخوابم. شب به‌خیر. #راهنمای_نویسندگی #ویراستاری #علامت‌گذاری ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔻«از باب استعاره نیست اگر عاشورا را قلب تاریخ گفته‌اند. زمان هر سال در محرم تجدید می‌شود و حیات انسان هر بار در سیدالشهدا.»🔺 ✍️سید مرتضی آوینی #نقل_قول #شهید_آوینی #نویسنده_متعهد ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

حق انتخاب با کیست؟ ♦️عراقچی: «پذیرش درخواست توقف جنگ از سوی ایران فرصتی تازه برای دیپلماسی فراهم کرده و غرب آسیا اکنون در آستانه انتخابی تاریخی است؛ یا ادامه خشونت، یا حرکت به‌سوی صلحی پایدار.» 🔺️یک حرف با وزیر کارآمد و با درایتِ دولت: خشونت را از کدام طرف خواندید؟ صلح پایدار چگونه قرار است برقرار شود؟ 🔻جناب، یادتان بماند ما خشونت طلب نبودیم، مقاومت کردیم؛ دفاع کردیم برای جلوگیری از پرپر شدن کودکان و مردم کاملا عادیِ کشورمان. حواستان باشد روزی نرسد که روایت کنند ما جهتِ خشونتِ ماجرا بودیم. 🔸راستی صلح را کدام طرفِ ماجرا می‌خواهید محقق کنید؟ اگر صلح، آن طرفِ میز باشد، تاریخ به یاد دارد و ما به چشم دیده‌ایم پایداری‌اش هجوی بیش نیست؛ بی‌پا بودنش مرام آن طرفی‌هاست؛ و گرنه که ما غرب آسیایی‌ها زندگی آرام‌مان را داشتیم. لطفا فراموش نشود که جنگ‌های در پسِ دیپلماسی فرصت‌‌سوز است. 🔹اعتماد شما را نمی‌دانم اما به ما آموختند اعتماد مانند کاغذ تا نخورده و صاف است. چروک شود یا خش‌دار شود، دیگر مثل روز اول نمی‌شود. ▪️مارگزیده‌ی مذاکراتیم و چروکیده‌ای از اعتماد در دست داریم؛ خواهشمندیم انتخاب‌هایتان را حساب‌شده در تاریخ ثبت کنید تا دل داغدارِ خانواده‌ی صدها شهید این جنگِ متوقف شده، نلرزد. ✍️زینب رحیمی تالارپشتی #روایت_صادق #دیپلماسی_عزت #یادداشت ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh 🌐 http://revayatesadegh.ir

♦️ جامانده! 🔹 در لوح محفوظ تاریخ، افرادی که بیشترین غم را به دوش کشیدند، آنانی بودند که از قافله عشق جاماندند. 🔸 برای همه انسان‌ها پیش آمده است که مهمانی از شهرستان یا از جایی دور برای دید و بازدید می‌آید و چند روزی هم‌سفره و هم‌صحبت خانواده می‌شود. اما وقتی عزم برگشت می‌گیرد، غربتی سنگین بر دل انسان می‌نشیند؛ این احساس ناشی از فراق است. این حال به شدت عمیق‌تر می‌شود زمانی که دل به قافله عشق سپرده باشی و تکلیف تو ماندن و روایت و جهاد بعد از آن واقعه باشد. در این حالت، لحظه به لحظه زندگی انسان پر از حسرت و آه است و جامانده همیشه احساس غربت می‌کند. 🔹 تعهدی برای ضمانت انسان بعد از میدان جهاد وجود ندارد. بسیاری در میدان‌ها هم‌نوا و همصدا با حق بودند، اما در ادامه‌ی مسیر نتوانستند بر نفس خود غلبه کنند. افراد کمی بودند که بعد از دیدن و چشیدن طعم حقیقت، پای آرمان خود ماندند. این درد فراق یا با رفتن به قوس صعود التیام می‌یابد، یا با رفتن به قوس نزول (بل هم اضل) از بین می‌رود. ✍🏻 جواد جعفری #یادداشت #روایت_صادق ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh 🌐 http://revayatesadegh.ir

♦️نوحه‌‌خوانی برشی از کتاب «فتح خون» ✍🏻#شهید_آوینی 🎙#محمود_کریمی 🔻این حسین است که عرصات غایی خلافت تکوینی انسان را تا آنجا پیموده است، که دیگر جز جان میان او و مقصود فاصله نیست. #فتح_خون #صوتی ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

از کربلا تا لیلةالمبیت: ابعاد ناشناخته مبارزات اسلامی 🔍 گاهی انتظار ما از افراد امروزی، مانند بزرگانی از دین در صحنه‌های خاص است. جدا از این بحث که چه کسی را می‌توان با بزرگان دین مقایسه کرد و چه کسی را نباید، کدام واقعه قابل تطبیق تاریخی است و کدام واقعه از نظر تاریخی درست نیست، باید به این نکته توجه کرد که اهل بیت ما همواره در حال مبارزه علیه جبهه استکبار بودند، اما این مبارزه همیشه به شکل فیزیکی و با شمشیر نبوده است. 🛡️ تصور بسیاری از مردم این است که اگر بخواهند تصویر حضرات را در ذهن خود تداعی کنند، حتماً آنها را با لباس جنگ و کلاه‌خود و شمشیر به دست تصور می‌کنند. اگر بخواهند آنها را در صحنه‌های مختلف زندگی ببینند، فقط وقایع جنگی مانند کربلا را به یاد می‌آورند و باقی عمر شریف ایشان را نادیده می‌گیرند. برای مثال، پیامبر ما در جنگ‌های زیادی شرکت کرده و به قول امیرالمؤمنین، ما در سختی‌های جنگ به او پناه می‌بردیم. ⚔️ با این تفاصیل، هیچ‌کس حق ندارد به این شخصیت بزرگ بگوید ترسو. او در موقعیتی که باید بجنگد، شمشیر به دست می‌گیرد، اما این تنها یک روی سکه زندگی پیامبر ماست. ایشان در عمر مبارک شصت و سه ساله خود، مدل‌های مبارزاتی دیگری نیز داشتند. برای مثال، در واقعه لیله‌المبیت، آیا می‌توانیم بگوییم که پیامبر فرار کرد یا ترسید؟ یا این دوراندیشی و حفظ جان پیامبر، با همکاری امیرالمؤمنین، به عنوان یک نبوغ استراتژیک و حفظ اطلاعات درست یاد می‌شود؟ 🕊️ دقیقاً به همین دلیل، عدم حضور رهبر معظم انقلاب در مراسم عزاداری شب‌های محرم نیز نباید به عنوان ترس تعبیر شود. در میان تمام هجمه‌ها و تهمت‌هایی که ضد انقلاب و معاندین به ایشان می‌زنند، به نظر من ترسو بودن، دور از ذهن‌ترین گزینه است. کسی که در اوج ترورهای دهه ۶۰ سخنرانی‌های عمومی زیادی می‌کند، لباس سربازی می‌پوشد و به جبهه می‌رود، و پیش از انقلاب با وجود دستگیری‌های مکرر توسط ساواک و تبعید، از مبارزه و انقلابی‌گری دست نمی‌کشد، و بعد از ترور سید حسن نصرالله و اسماعیل حنیه در بین آحاد مردم در نماز جمعه حاضر می‌شود، هر چه باشد، قطعاً ترسو نخواهد بود. ✍️ #ابراهیم_کاظمی‌مقدم #روایت_صادق #یادداشت ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh 🌐 http://revayatesadegh.ir