زیرنویس شبکه خبر: ۵تا پهباد طی ۴٨ساعت اخیر شکار شدن... دو دقیقه بعد: نه نه نه. ٧تا شکار شدن! با مگس‌کش می‌زنید مگه؟ ✍🏻 ابراهیم کاظمی‌مقدم #متن_کوتاه #فتح_خیبر #ترول 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰 وطن و تن اگر اکنون در گذشته بود؛ فکر کن در روزگار داریوش‌ها. بعدها فردوسی‌ای می‌آمد و روایت‌مان می‌کرد در شاه‌نامه، از که چه می‌گفت؟ فکر کن اسکندر با موی زرد و چشم آبی و صورت صاف و صوف آن‌ ور ایستاده و هارت و پورت می‌کند. فکرش را بکن این طرف یکی از کورش‌ها یا داریوش‌ها یا اشک‌ها یا شاپورها که خیلی هم ایرانی است که بدجوری هم عِرق دارد به این خاک و عرق می‌ریزد برایش با چند دسته از مردم طرف است؟ به روایت جنگ گوگمل عده‌ای از پارس، در نهان یا آشکار زیر بیرق الکساندر بودند. بدشان نمی‌آمد یونانی حرف بزنند. خوش‌شان هم می‌آمد زبان و الفبای یونانی را بگذارند جای میخی و فارسی. لذت هم می‌بردند که فاتحان، مجسمه هرکول را لخت و عور و مستهجن، بتراشند پای کوه بیستون؛ لمیده و نشسته بر پوستِ چیزی که روزگاری به‌ش می‌گفتند شیر. این‌ها کفتارند، کرکس‌اند یا چی؟ هر چه‌اند همیشه بوده‌اند. تا بوده از پس‌ماند شیرها می‌خورده‌اند و تا فرصت یافته‌اند دل و روده سلطان جنگل را هم سفره کرده‌اند. برگردم به حال. ایران ما در چه وضعی است؟ جنگ. با که؟ پرسیدن ندارد که. از بیابان تا خیابان آدم هست که حاضری زده پای وطن، پای ایران. شب و روز، روز و شب. از زن خانه تا مرد کارخانه. بسیج همگانی. هر کس به طریقی. تجمع و تفرق، فرقی ندارد. همه یک دل دارند و یک صدا: تن و جان فدای ایران و ایرانی. حالا برگردیم آن سمت. عمو ترامپ! بزن! بی‌بی! بکش! التماس عده‌ای برای تجاوز، برای حمله. خودشان آن‌قدر بی‌وجودند که به دست‌بوسی و پابوسی و کجا‌بوسی بیگانگان افتاده‌اند. بیگانه‌ها چه کسانی؟ معتادان و دیوانگان جنگ و خون. خون‌ریزها و خون‌خوارهای خوار و رسوای تاریخ بی‌آدم. می‌شود اسم این دسته را گذاشت روسپی‌های تجاوز و جنگ. شادند به قتل عام دخترکان بی‌گناه، به بی سر و صاحبی، به ویرانی، به گریه‌ی جگرخراش پدری که رفت بنزین بزند وقتی برگشت، دید نه از خانه چیزی مانده و نه از زن و بچه‌هاش. به جسد پسرکی که از او فقط یک دست و بازو مانده. خوب فکرش را بکن! یعنی چه این آدم‌ها؟ عریان و عیان می‌رقصند و کف و سوت و هورا. که چه؟ که ایرانِ ویران که ایرانیِ در بند دیوان جهان. که ضحاک و چنگیز زمانه خوراک‌شان بشود مغز کاوه‌ها. چه خوب می‌گفت که «درد ما ناو نیست؛ گاو است». ای تاریخ! برای خیلی بار دیگر این‌ها را بنویس. حافظه! این‌ها را در خود نگه بدار. روزگار نو می‌شود، آدم‌ها تکرار می‌شوند. ته ته‌ش و سر آخر، این زمستان هم می‌گذرد و روسیاهی می‌ماند برای این زغال‌ها. شاه‌نامه هم چند جا گذاشته برای زباله‌ها، برای آشغال‌ها. جایی کنار شغادها، جفت کی‌کاووس‌ها. سهراب و رستم روزگار ما یکدیگر را شناخته‌اند. بَه که چه کابوسی شده‌اند برای خائن‌ها و جانی‌ها. پیر و جوان، زن و مرد، کوچک و بزرگ از کران تا کران تا پای جان برای ایران. یک‌دل و یک صدا می‌خوانند: «در روح و جان من می‌مانی ای وطن! به زیر پا افتد آن دلی که بهر تو نلرزد. شرح این عاشقی ننشیند در سخن... می‌مانی ای وطن!». ✍🏻 استاد سعید احمدی #یادداشت_اختصاصی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🎼 وَطَن 🎙️ #علی‌زندوکیلی وطن شکوه مــــادرانـــه‌ منی وطن تو اشک بی‌بهانه منی #ترانه_نویسی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

#ریل 🌆 از شمرون تا شهرک و پاچنار.. ؛) #روز_جهانی_قدس #بهانش_بازیگوش 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

‌💠 بذل خون، بذری در جان جامعه شمارهٔ سیزدهم «سورهٔ فتح» منتشر شد. در این شماره می‌خوانید: 🔸 بذل خون، بذری در جان جامعه ✒️ شهید دکتر مصباح‌الهدی باقری 🔸 بندهٔ حق را توکل باید... 📝 #آیات_جنگ 🔸 آتش‌بس؛ تنها راه شکست ایران ✒️ سید علی یونس‌زاده 🔸 من وسط نمی‌ایستم 📝 #پیام_بسیجی 🔸 یک مشت گره‌کرده 📝 سرودهٔ محمدمهدی سیار #سوره_فتح 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

◾️ بذل خون، بذری در جان جامعه • نسخهٔ الکترونیکی شمارهٔ سیزدهم ویژه‌نامهٔ «سورهٔ فتح» (نسخه مناسب مطالعه در تلفن همراه) #معرفی_مجله 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰 تدبیر ۲۵۰ ساله؛ نقش راهبردی عالمان دین در گذار از فتنه‌های آخرالزمان سیر تاریخی و حرکت ۲۵۰ ساله‌ی ائمه اطهار (ع)، همواره بر مدار آماده‌سازی جامعه‌ی شیعی برای گذار به دوران غیبت استوار بوده است. بر اساس فرمایش حضرت ولی‌عصر (عج)، یگانه راهکار صیانت از مکتب اهل‌بیت در برابر تندباد حوادث و هجوم فتنه‌ها، رجوع به راویان حدیث و عالمان دین است. تدبیر راهبردی ائمه (ع) برای مواجهه با رویدادهای آخرالزمانی، اعطای مقام نیابت به طلاب و سپردن سکان راهبری به حوزه‌های علمیه در عموم مسائل جامعه است. این نقش بی‌بدیل که ریشه در کلام معصوم دارد، نه تنها امت را در مسیر روشن مکتب اهل‌بیت ثابت‌قدم نگاه می‌دارد، بلکه به موضع‌گیری‌ها، مشروعیت و قطعیت می‌بخشد. دامنه‌ی این رسالتِ واگذارشده، از مرتبه‌ی روشنگری و تعمیق باورهای ایمانی آغاز می‌گردد و تا الگوسازی، هدایتگری و مدیریت میدانِ عمل و جهاد امتداد می‌یابد؛ رسالتی که غایت آن، رهایی جامعه‌ی شیعی از حیرت و سردرگمی در غبار فتنه‌هاست. بر این اساس، مراتب نقش‌آفرینی حوزه‌های علمیه و طلاب را می‌توان در محورهای زیر صورت‌بندی کرد: ۱. روشنگری و تبیین دقیق تهدیدها و فرصت‌های نهفته در حوادث زمانه. ۲. ترسیم نقشه‌راه اصولی، جهت تبدیل تهدیدها به فرصت و دستیابی به اهداف مطلوب. ۳. تعیین شاخص‌ها و ملاک‌های قطعی در حرکت‌های اجتماعی بر پایه آموزه‌های اصیل دینی. ۴. توزیع وظایف و تعیین نقش‌ها در کنش‌های جمعی، بر مبنای نقشه‌راهِ ترسیم‌شده. ۵. حضور فعال و پیشگامانه به عنوان الگوی عملی در عرصه‌های کار جهادی. ۶. روایتگریِ صحیح از میدان جهاد و تثبیتِ روایت‌های حق در افکار عمومی. بدین‌ترتیب، حوزه‌های علمیه و طلاب در جایگاهی از راهبری جامعه قرار می‌گیرند که نه تنها نشان از منزلت والای آنان دارد، بلکه تکلیف و مسئولیت بسیار سنگینی را بر دوش ایشان می‌نهد. در همین راستا، امام سجاد (ع) در نامه‌ای تاریخی به محمد بن مسلم زهری، با بیانی قاطع و هشداردهنده، رسالت خطیر عالمان در برابر جامعه را متذکر می‌شوند. در فرازی از این نامه آمده است: «... لاَ تَحْسَبَنَّ اَللَّهَ قَابِلاً مِنْكَ بِالتَّعْذِيرِ وَ لاَ رَاضِياً مِنْكَ بِالتَّقْصِيرِ؛ هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ لَيْسَ كَذَلِكَ! أَخَذَ عَلَی‌ اَلْعُلَمَاءِ فِي كِتَابِهِ إِذْ قَالَ: لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنّٰاسِ وَ لاٰ تَكْتُمُونَهُ... فَانْظُرْ لِنَفْسِكَ فَإِنَّهُ لاَ يَنْظُرُ لَهَا غَيْرُكَ، وَ حَاسِبْهَا حِسَابَ رَجُلٍ مَسْئُولٍ...»(۱) «گمان مبر که خداوند عذرت را بپذیرد و یا به کوتاهی و تقصیرت رضایت دهد؛ هیهات، هیهات! چنین نیست. خداوند در کتاب خویش از عالمان پیمان گرفته است آنجا که می‌فرماید: "باید [حقایق را] برای مردم بیان و روشن کنید و آن را کتمان ننمایید..." پس به وضعیت نفس خویش بنگر؛ چرا که جز تو کسی مراقب آن نیست، و از نفس خود حساب بکش، همانند حساب کشیدن از مردی که [در پیشگاه خداوند] مسئول و پاسخگوست...» (۱) تحف العقول، ج ۱، ص ۲۷۴ ✍🏻 #زهرا_شعبان‌زاده #یادداشت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

ببین آمریکا؛ ببین اسرائیل! دیگه داری زیادی دور بر می‌داریا. پاشو بیا؛ نیروی‌های مسلح نمی‌خواد؛ حریفت منم. من از دسته‌ی دخترای کاپشن صورتی ایران، حریفت هستم. در حاشیه راهپیمایی روز قدس ۱۴۰۴ ✍🏻 زینب رحیمی #حریفت_منم #روز_جهانی_قدس #عکس‌نویس 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

صدایی از ملکوت.. 🕊️ 🔻از هیچ چیز نترسید!🔻 #رهبر_نویسندگان 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh