🔰 «منادیانِ حسین» 👀 این عکس را خوبِ خوب نگاه کنید! و میزان استقبال حضار را بنگرید. 🏴 دوبرنامه مذهبی (آن هم با زمینه عزاداری!) بصورت همزمان در حال برگزاری است. آن هم در پارکی که اساساً جای تفریح و تفرج است. 📷 جلوی تصویر، یک روحانی جوان، نونهالان و نوجوانان پارک را گرد هم آورده. با هنر تبلیغی خود از محرم و امام حسین(ع) با آن‌ها سخن می‌گوید. 🗣️ پشت تصویر نیز روحانی دیگری در حال پرده‌خوانی محرم است. جمعیت زیادی از بزرگترها پای منبر سیار او نشسته‌اند. 🔹 جالب آنجاست که این پارک در بافت نسبتا محروم شهر زنجان واقع شده و حتی نام جالبی هم بین ساکنین منطقه ندارد! 🔸 آری این است ظرفیت #محرم این است معجزه #تبلیغ حسینی درود خدا بر همه خادمان تبلیغ و خادمان حسین(ع) ✍️ میثم صحبتلو #روایت_صادق #یادداشت ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh 🌐 http://revayatesadegh.ir

🔻«مپندار تنها عاشوراییان را بدان بلا آزموده‌اند ولاغیر، صحرای بلا به وسعت همه تاریخ است.»🔺 ✍️سید مرتضی آوینی #نقل_قول #شهید_آوینی #نویسنده_متعهد ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🧑🏻‍🏫 «معلم ادبیات» چه فایده‌ای دارد؟ 🧠 فرض کنید استاد ادبیات در دانشگاه هستید و بخش قابل‌توجهی از سرمایه‌گذاران ریسک‌پذیر دنیا متقاعد شده‌اند که یک ماشین می‌تواند همان چیزهایی که شما درس می‌دهید را بیاموزد – اگر هم همین حالا نتواند، به‌زودی زود خواهد توانست. به‌علاوه، این ماشین‌ می‌تواند از دانشجویان آزمون بگیرد، تکالیف و امتحانات آن‌ها را تصحیح کند و عادلانه نمره بدهد. حالا شما و همکارانتان باید در اقتصاد همیشه در حال تغییر امروز، به دنبال فرصت‌های شغلی هیجان‌انگیز و جدید بگردید، چون دیگر نیازی به شما نیست. 💬 سرمایه‌داران خطرپذیر می‌گویند این مجازاتی درخور برای شمایی است که به خواندن و نوشتن علاقه داشتید. چون به‌جای ادبیات، باید از همان ابتدا می‌رفتید برنامه‌نویسی یاد می‌گرفتید. سپس اضافه می‌کنند که البته امروز به برنامه‌نویسان هم دیگر چندان نیازی نیست. 🔍 طی چند سال گذشته، به دلیل پیشرفت‌های صورت‌گرفته در آنچه که با تسامح «هوش مصنوعی» نامیده می‌شود، خیلی‌ها به آیندۀ کارشان شک کرده‌اند. فیل کریسمن، استاد نویسندگی دانشگاه میشیگان که بیست‌سال است در دانشگاه ادبیات درس می‌دهد نیز از همین دسته است. کریمسن می‌نویسد: همیشه هستند افرادی که هر فناوری و مد جدیدی که از راه می‌رسد را دستمایه قرار می‌دهند و دست به پیش‌بینی‌های عجیب‌وغریب می‌زنند، این روزها هم ظاهراً کارشان شده پیش‌بینی پایان آموزش عالی «به‌شیوۀ فعلی». 🎗️ او به یاد می‌آورد که طی این بیست‌سال هم همیشه حرف از این بوده است که تدریس ادبیات دیگر آینده‌ای ندارد. بااین‌حال، به نظر می‌رسد کارکردن در حوزه‌ای که به‌وضوح در حال کوچک‌شدن است، اما هنوز از بین نرفته مزایایی دارد. چون این موقعیت آدم را به فکر فرو می‌برد. 🔹 کریسمن می‌گوید هر معلم ادبیاتی حالا باید پاسخی جدی برای این سوال پیدا کند که «ارزش کار من در چیست؟» خود او پاسخ واضحی دارد: «من عاشق ادبیات و درس‌دادن آنم. و فکر می‌کنم همۀ بچه‌ها باید فرصت این را داشته باشند که ادبیات بخوانند». اگر این پاسخ از نظرتان کافی نیست، باید بحث بزرگتری را باز کنیم: چه شد که به اینجا رسیدیم که «‌درس و کار» را صرفاً چیزهایی بدانیم که باید هر چه زودتر از دستشان خلاص شد تا به «اهدافی دیگر» برسیم؟ و آن‌وقت آن اهداف چیستند؟ سفر به مریخ یا دانلودکردن سریع‌تر. ⚠️ واقعیت دیگری هم وجود دارد: دسته‌ای از مخالفان علوم انسانی را هیچ‌وقت نمی‌توانید راضی کنید. منظور آن‌هایی است که زیبایی، غنا یا نیکی برایشان اموری غریبه و مبهم است، و فقط سرعت و بهره‌وری را می‌فهمند. کریسمن اسم آن‌ها را «نهلیست‌ها» می‌گذارد و می‌گوید حتی افلاطون هم در نهایت نتوانست نهلیست‌ها را قانع کند. 🔄 بنابراین در دنیایی که هر روز زمام امور بیشتر به دست نهیلیست‌ها می‌افتد، طرفداران علوم انسانی هم باید غیر از تلاش برای توضیح‌دادن خودشان و اثبات ارزشمندی کارهایشان، به راه‌های دیگری متوسل شوند. شاید بد نباشد معلمان ادبیات سری به دانشکده‌های کسب‌و‌کار بزنند و از تاریخ غنی نهفته در آثار ادبی، «راه‌های مذاکره و فروش» بیرون بکشند. یا شاید بتوانند دوره‌هایی برای ثروتمندانی برگزار کنند که می‌خواهند تمایز اجتماعی‌شان را با سواد ادبی نشان دهند. یا شاید هم باید با تمام توان جلوی این مسیر سودمحور‌شدن همه‌چیز، از جمله دانشگاه، بایستند. 📌 آنچه خواندید مروری کوتاه است بر مطلب «آیا تدریس ادبیات و نوشتن آینده‌ای دارد؟» که در سی‌وچهارمین شمارۀ مجلۀ ترجمان علوم انسانی منتشر شده است. این مطلب در تاریخ ۶ اسفند ۱۴۰۳ در وب‌سایت ترجمان نیز بارگذاری شده است. این مطلب نوشتۀ فیل کریسمن است و فرشته هدایتی آن را ترجمه کرده است. برای خواندن نسخه کامل این مطلب و دیگر مطالب ترجمان، به وب‌سایت ترجمان سر بزنید. 🔗 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید: b2n.ir/r22680 #راهنمای_نویسندگی #اهمیت_نویسندگی #معرفی_مجله #ترجمان ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📌 میدان و دیپلماسی؛ پیوند ناگسستنی در هندسهٔ دفاع ملی 🔍 تقابلی واهی میان برخی از مردم و حتی نخبگان شکل گرفته است: جداسازی میدان و دیپلماسی. برخی گمان می‌کنند وقتی میدان وارد عمل می‌شود، دیپلماسی باید سکوت کند، و زمانی که دیپلماسی سخن می‌گوید، میدان حق حضور ندارد. اما درک نمی‌کنند که این دو، مقوله‌هایی جداناشدنی هستند؛ مانند دو لبه‌ی یک قیچی که تنها با هم کارآمد می‌شوند. افسر ارتش، سرباز نظام است و دیپلمات ارشد نیز سرباز نظام است، هر دو با تمام وجود برای میهن تلاش می‌کنند. این دوگانه‌سازی نادرست، ریشه در نادانی و کج‌فهمی دارد، چراکه میدان و دیپلماسی، دو بازوی یک حاکمیت هستند و یکدیگر را تکمیل می‌کنند. 🔰 رهبر انقلاب در این باره فرموده‌اند: «بدانند همه، سیاست خارجی در هیچ جای دنیا در وزارت خارجه تعیین نمی‌شود. سیاست خارجه در مجامع بالادستی وزارت خارجه مشخص می‌شود. البته وزارت خارجه هم مشارکت دارد، اما تصمیم‌گیری تابع وزارت خارجه نیست. وزارت خارجه مجری است. کشور ما هم به همین شکل است. نباید جوری حرف بزنیم که گویی سیاست‌های کشور را قبول نداریم، جوری نباشد که دشمن را شاد کنیم.» 🌍 ایران به دلیل موقعیت ویژه‌ی ژئوپلیتیک و ژئواستراتژیک، ناگزیر است در عرصه‌های گوناگون حضور یابد تا از تمامیت ارضی و منافع ملی خود دفاع کند. در واقع، مهم‌ترین مأموریت دیپلماسی، صیانت از حریم کشور است. با این وصف، دوگانه‌انگاری میدان و دیپلماسی اساساً نادرست است و جبهه‌گیری علیه یکی به نفع دیگری، رویکردی نابخردانه خواهد بود. به‌ویژه در شرایط کنونی که رژیم صهیونیستی با واکنش‌های نمایشی، حضور ایران در ژنو را به بهانه‌ی «نقض حقوق بشر» زیر سؤال برده است، ارزش حضور سربازان نظام در عرصه‌ی بین‌المللی بیش از پیش آشکار می‌شود. 🤝 بنابراین میدان و دیپلماسی نه رقیب، که هم‌پیمانان استراتژیک هستند. دیپلماسی قوی، پشتوانه‌ی میدان است و میدان مقتدر، پشتیبان دیپلماسی. در این مسیر، وحدت رویه میان تمام نهادهای نظام، ضامن حفظ امنیت و عزت ملی است. ✍️ جواد جعفری #روایت_صادق #یادداشت ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh 🌐 http://revayatesadegh.ir

🔰کربلا و قدرتِ زبان: از فریادِ حسین(ع) تا فریبِ یزید 🗣️ هر جامعه‌ای، خواه متمدن یا غیرمتمدن، نظام ارزشی خاص خود را به نسل آینده منتقل می‌کند. این ارزش‌ها در زبان متجلی شده و تقویت می‌شوند. از همین روست که گفته می‌شود زبان واقعیت را می‌آفریند یا احیا می‌کند. زبان ساختاری گسترده و پنهان است که در روح و جان انسان نفوذ می‌کند. روش استفاده فرد از زبان، تحت تأثیر دامنه واژگان و کاربردهای آن قرار دارد. 🗣️ کاربردهای زبان در پنج دسته جای می‌گیرد: ۱. کاربرد عاطفی: بیان احساسات و عواطف. ۲. کاربرد سازنده: تقویت روابط میان افراد. ۳. کاربرد ادراکی: انتقال اطلاعات و دانش. ۴. کاربرد معنایی: تأثیرگذاری بر افکار و رفتارها. ۵. کاربرد مشخص‌گر: تبیین دقیق مفاهیم و موضوعات. 🔍 مشخص‌سازی صرفاً به نامیدن چیزی خلاصه نمی‌شود، بلکه شیوه‌ای است که افراد را معرفی می‌کند و بر واکنش‌های ارتباطی آنان اثر می‌گذارد. ⚔️ در سال ۶۱ هجری، پیش از واقعه عاشورا، نمایندگان دربار یزید برای گرفتن بیعت از امام حسین (ع) آمدند تا سلطه یزید بر مسلمانان تثبیت شود. اما امام (ع) با تکیه بر اراده الهی و با انگیزه حق‌طلبی، مبارزه با بی‌دینی و ظلم، از بیعت سر باز زد و راه کوفه را در پیش گرفت. ⁉️ اما چگونه مردمی که خود امام حسین (ع) را دعوت کرده بودند، پس از چندی او را مرتد و کافر خواندند و این فاجعه هولناک را بر خاندان پیامبر (ص) روا داشتند؟ 🧠 نقش زبان مشخص‌گر در تحریف حقایق: گروه‌های سلطه‌گر همواره خود را برتر از آنچه هستند جلوه می‌دهند و رقبا را پست‌تر و ضعیف‌تر از واقعیت معرفی می‌کنند. آنان با استفاده از زبان مشخص‌گر، القاب تحقیرآمیز بر مخالفان می‌نهند تا ظلم و ستم خود را توجیه کنند. این القاب نه‌تنها حقوق انسانی گروه مظلوم را نادیده می‌گیرد، بلکه جرأت مقاومت را نیز از آنان سلب می‌کند. ⚠️ منشأ بسیاری از واژگان توهین‌آمیز، حس برتری‌جویی عده‌ای است که می‌کوشند خود را گروه برتر جا بزنند. این تحقیرهای زبانی، به‌مرور گروه تحت ستم را در معرض خطر قرار می‌دهد و به ابزاری برای توجیه ستم‌های جسمی و روحی تبدیل می‌شود. 😔 در واقعه عاشورا، دشمنان با تحقیر، تهدید، تطمیع و فریب، چنان فضایی ساختند که حتی دوستداران امام حسین (ع) به‌ناچار یا از ترس، در جنایتی بی‌سابقه علیه امام زمانشان شرکت کردند. در زیارت اهل‌بیت می‌خوانیم: «"قتل الله من قتلك بالأيدي و الألسن» (خدا بکشد کسی را که تو را با دست و زبان کشت) 🕊️ بررسی تاریخ به ما می‌آموزد که حق و باطل را از هم تشخیص دهیم و در دام نیرنگ دنیاطلبانی که با زبان فریبنده و ابزارهای مادی به فریب می‌پردازند، نیفتیم. کُلُّ یَومٍ عاشورا، وَ کُلُّ أرضٍ کَربَلا. هر روز عاشوراست و هر سرزمینی کربلا. ✍️ #فاطمه_تجویدی #روایت_صادق #کربلای_ایران #یادداشت ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh 🌐 http://revayatesadegh.ir

🔻«شهدا، شاهد بر باطن و حقیقت عالمند و هم آنانند که به دیگران حیات می‌بخشند.» «قرن‌هاست زمین انتظار مردانی اینچنین را می‌کشد تا بیایند وکربلای ایران را عاشقانه بسازند و زمینه‌ساز ظهور باشند، آن مردان آمدند و رفتند، فقط من وتو ماندیم و از جریان چیزی نفهمیدیم…»🔺 ✍️سید مرتضی آوینی #نقل_قول #شهید_آوینی #نویسنده_متعهد ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📝 قطع و وصل کردن کلام یعنی اینکه کجا جمله‌ام تمام می‌شود، کجا جمله‌ی بعدی شروع می‌شود. این قطع و وصل‌هاست که یک کلیّت را سامان می‌دهد به نام متن. متنِ هر چیزی. 🚗 مهارت قطع و وصل کردن کلام، چیزی شبیه گرداندن فرمان خودرو در ابهام خیابان است. ما در وضعیت هوشیارانه‌ای هستیم و حواسمان به این است که کی در خیابان هست و کی نیست، کجا فقط فرمان را نگه داریم و مستقیم برویم، کجا ترمز کنیم. این مهارت ربط دارد به اندازه و طول جملات و ربط دارد به اینکه راهبرد ما برای پخش کردن پیاممان در متن چه باشد. برای مثال، آیا قصد داریم مخاطب را تا ته متن تشنه نگه داریم و یکهو برایش رمزگشایی کنیم یا اینکه نه، قرار است قطره قطره در مسیر متن به او اطلاعات بدهیم. 📱 به چیزهای دیگری هم ربط دارد: تصور ما از حوصله‌ی مخاطب، اجازه‌ی پلتفرم به ما برای پرگویی یا کم‌حرفی. وقتی اجازه داریم پرگو باشیم، جملات طولانی هیچ عیبی ندارد و می‌شود جملات را دیرتر تمام کرد (قطع کردن دیرتر اتفاق بیفتد). وقتی قرار است مخاطب را چندان تشنه نگه نداریم، جملات کوتاه ممکن است سرعت انتقال بالاتری داشته باشد؛ پس «قطع و وصل»، سریع‌تر است. 🛣️ مثل نشستن پشت فرمان است گرداندن جای مکث و راندن جملات. در طول زمان و به تجربه، توانایی غریزی ـ شهودی ما برایش بیشتر می‌شود. ولی خب، همیشه شروعش خودخواسته و خودآگاه است. یعنی اینکه یک کار مداوممان جمله‌نویسی باشد و حواس‌جمعی نسبت به سایز و اندازه‌ی جملاتی که نوشتیم؛ کم یا زیاد. ✍🏻 #مصطفی_پورنجاتی #راهنمای_نویسندگی #نویسندگی_خلاق ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📎 هویت افتخار - هویت استخفاف 📖 بحث #هویت_افتخار در مقابل #هویت_استخفاف در قرآن بحث جذابی است. طاغوت همواره در برابر جریان ایمان هویت استخفاف را در پیش گرفته و قرآن همواره نسبت به مؤمنان در صدد ایجاد و تقویت هویت افتخار است. با این نگاه می شود آیات قرآن را #بازخوانی نمود. 💠 هویت استخفاف : شیطان - نماد استکبار- از همان ابتدا، بهانه‌ی تمرّدش را تصورش از برتری جنس خود (آتش) از جنس انسان (خاک) برشمرد. اعراف ۱۲ : قالَ ما مَنَعَكَ أَلاَّ تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ قالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَني‏ مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طينٍ ص ۷۶: قالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ خَلَقْتَني‏ مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طينٍ «أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ» همان خط فکری اولیای ابلیس در برابر مؤمنان است ... زخرف ۵۴ : فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطاعُوهُ هود ۲۷: فَقالَ الْمَلَأُ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ ما نَراكَ إِلاَّ بَشَراً مِثْلَنا وَ ما نَراكَ اتَّبَعَكَ إِلاَّ الَّذينَ هُمْ أَراذِلُنا بادِيَ الرَّأْي‏ منافقون ۸ : يَقُولُونَ لَئِنْ رَجَعْنا إِلَى الْمَدينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ و ... 💠 هویت افتخار : قرآن مدام در مقابل جریان ابلیس برای مؤمنان ایجاد هویت افتخار می نماید. آل عمران ۱۳۹ : وَ لا تَهِنُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ. منافقون ۸ : یقولُونَ لَئِنْ رَجَعْنا إِلَى الْمَدينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ بلا فاصله می فرماید : وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنينَ وَ لكِنَّ الْمُنافِقينَ لا يَعْلَمُونَ ای مؤمنان مبادا جلوه‌گری و جنب و جوش و رفت و آمد پيروزمندانه کافران فریبتان دهد: آل عمران ۱۹۶ : لا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذينَ كَفَرُوا فِي الْبِلادِ سخن جهان‌خواران، غمگین‌تان نکند؛ همۀ عزت از آنِ خداست : یونس ۶۵: وَ لا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَميعاً جالب اینکه خداوند در آیه ۵۴ مائده که در بعضی روایات آمده که این آیه در مورد حضرت مهدی و اصحاب ایشان نازل شده است «نَزَلَ فِي الْقَائِمِ عَلَيْهِ السَّلَامُ وَ أَصْحَابِه‏»، یکی از وِیژگی های یاران امام زمان علیه السلام را شدت فروتنی و خاکساری در برابر مؤمنان «أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنينَ» و شدت سرافرازی و بی اعتنایی به عزت کاذب کفار «أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرينَ» بر شمرده است. (تفسیر المیزان) مائده ۵۴ : ... فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرينَ يُجاهِدُونَ في‏ سَبيلِ اللَّهِ ... یعنی یاران حضرت صاحب -ارواحنا فداه- به خوبی در برابر هویت استحفاف طاغوت، دارای هویت افتخار و عزّتند. و این خط در قرآن عظیم قابل پیگیری است ... ✍️ #محمد_طائبی_اصفهانی #روایت_صادق #یادداشت ✿📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh 🌐 http://revayatesadegh.ir