و قلبِ کلبه ویرایش بهانش همچنان می‌تپه…🫀 اون پایین هم سیدسجاد خشنودی، مثل همیشه در باب سلوک نوشتن، نوشته😎 #روایت_بهانش

🌿 هر لبخندی را رنگی‌ست. سپیدی لبخندت، پرچم سفیدی بود که در میانه‌ی جنگِ درون برافراشته می‌شد و آرامش را در کوزه‌ی جان می‌ریخت. لبخندی از جنس صلح! ✍🏻 پردیس قاسمیان –تحریریه بهانش #کوتاه_نوشت 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰 تا شیعه نباشی نمی‌فهمی یک‌سری حقایق در «بچه شیعه بودن» هست که تا خودت در این مکتب نباشی، هرگز آن‌ها را فهم و درک نخواهی کرد. ترامپ، نتانیاهو و اطرافیان حقیرشان گمان می‌کنند با چهار تا ترقه‌بازی و به فرضِ واهی، با قطع برق و انرژی، بچه شیعه تسلیم شده و می‌گوید: «چشم، بیایید توافق کنیم!» ‌ ای مردانِ نامؤمن و ای کافرانِ حربی! ما دو ماهِ تمام در محرم و صفر، مدام فریاد می‌زنیم که حسین (ع) هرگز با یزید بیعت نکرد و خونِ مطهرش را در این راه فدا نمود. ما هر روز گریه می‌کنیم و با سوزِ دل می‌گوییم: «ای کاش آنجا بودیم تا ندای مظلومانه‌ی هل من ناصر ینصرنی را با خونِ خودمان جواب می‌دادیم.» همین حالا که منِ شیعه‌ی نصفه و نیمه دارم این متن را می‌نویسم، بدنم از غیرت می‌لرزد و برای این جان‌فشانی در راهِ وطن و اسلام، بغض گلویم را می‌فشارد. ‌ ترامپ و امثال او نمی‌دانند که ما اگرچه شاید گاهی غر بزنیم، شاید از عملکرد بعضی مسئولین خسته شده باشیم و یا با هزاران مشکل دست‌وپنج نرم کنیم، اما با «تهدید»، ما جری‌تر و سرسخت‌تر می‌شویم. ما همچون گرگی بالان‌دیده، با دیدن ظلم، تشنه‌ی خون دشمنان می‌گردیم و در دفاع از آرمانمان، متجاوزان را می‌دریم. هرچقدر خون ما بچه شیعه‌ها را بیشتر بریزند، ما با چشمانی اشک‌بار اما استوار می‌گوییم: «کاش نفرِ بعدی، من باشم...» ‌ رهبرِ شهیدِ ما عاشقِ این بیت بود و مدام آن را زیرِ لب زمزمه می‌کرد: «فَکمْ دَقَّتْ وَ رَقَّتْ وَ اغْرَقَتْ / فُضولُ العَیْشِ أَعْناقَ الرِّجالِ» (پس چه بسیار ریسمان‌های تعلق و زرق‌وبرق‌های زندگی که در کمالِ ظرافت و نازکی، بر گردنِ مردان افتادند و آن‌ها را در خود غرق کردند.) ‌ ما تا زمانی به این دنیای خاکی تعلق داریم که به خواری و ذلت نیفتیم؛ اما آن لحظه که پای شرف در میان باشد، کارِ دنیا تمام است! آن‌جا دیگر می‌گوییم: «گورِ پدرِ دنیا» و این جانِ ناقابل را فدای خاکِ وطن و اعتلای اسلام می‌کنیم. ✍🏻 ابوالفضل گلستانی –تحریریه بهانش #یادداشت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

#ریل 🛤️ به من نشون بده کجای روحت غمِ عمیق‌تری داره تا اون‌جا رو بیشتر دوست داشته باشم #عاشقانه‌ها 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔰سه عینک نویسندگی کتاب را که می‌بندید، یک حس آشنا میاد سراغتان: کاش من هم می‌تونستم چنین چیزی بنویسم. بعد نگاه می‌کنید به پیش‌نویس خودتان و دلتان می‌گیرد. متن خام است، شخصیت‌ها نفس نمی‌کشند و داستان کشش ندارد. نتیجه؟ یک جمله تلخ: استعدادش را ندارم. صبر کنید. رمانی که تمام کردید و شگفت‌زده‌تان کرد، بارها بازنویسی شده. پیش‌نویس اول همان رمان هم احتمالاً به اندازه مال شما شلخته بود. فرق نویسنده حرفه‌ای و تازه‌کار در بازنویسی است، نه در جادوی نوشتن. اینجاست که به سه عینک می‌رسیم: عینک اول را بزنید برای دیدن کلیت. از متن فاصله بگیرید و بپرسید: شخصیت چه می‌خواهد؟ چه چیزی سد راهش است؟ هر صحنه‌ای که بدون آن داستان سرپا می‌ماند، حذفش کنید. بی‌رحم باشید. عینک دوم را بزنید برای جان دادن به صحنه‌ها. «علی عصبانی بود» فقط اطلاع‌رسانی است. اما «علی لیوان را کوبید و آب روی کاغذها پاشید» خشم را نشانتان می‌دهد. دیالوگ‌ها را واقعی کنید: آدم‌ها همیشه مستقیم حرف نمی‌زنند، طفره می‌روند، کنایه می‌زنند. عینک سوم را بزنید برای پالایش. سراغ تک‌تک کلمات بروید و هرچه اضافه است قیچی کنید. جمله‌ها را بلند بخوانید تا ریتم خراب را بگیرید. داستان علی در پیش‌نویس اول شخصیت ثابتی نداشت، صحنه‌ها گزارش بودند و زبان سنگین بود. با سه عینک، ساختار منسجم و صحنه‌ها جان گرفتند و کلمات سبک شدند. پس ناامید نشوید. شاید فقط به سنگ خام نگاه می‌کنید. سه عینک را امتحان کنید: از دور ببینید، در صحنه نفس بکشید و کلمه‌ها را بتراشید. رمان شما زیر همان سنگ منتظرتان است. ✍🏻 #سیدسجاد_خشنودی 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

کوه را خواهم کند. زیر آفتاب سکوت، تن نحیف اندیشه را، ورزیده خواهم کرد. شخم خواهم زد، زمین خشکیده دل. عشق را خواهم کاشت، در هوای طوفانیِ غم. زیر نور شمع بی‌جان، کتاب خواهم خواند. قرص نانی کافیست، در برابر ریاضت و فقر. جسم هرچه لاغر تر، فکر پر بار تر. ✍🏻 سیده‌نرگس موسوی –تحریریه بهانش #شعر 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📌تکثر روایت در سوگ یک جوان به تازگی در مراسم خاکسپاری جوان معتادی حضور داشتم که به زندگی خود پایان داده بود. آنچه بیش از خودِ مرگ، ذهنم را درگیر کرد، روایت‌های متکثری بود که پیرامون این واقعه شکل می‌گرفت. گویی هر کس نه درباره او، بلکه درباره جهان‌بینی خود سخن می‌گفت. یکی خدا را مسئول این سرنوشت می‌دانست. دیگری زخم‌های کودکی و رنج‌های انباشته سالیان را. کسی از نفرین‌های همسرش سخن می‌گفت، دیگری تصمیم همسرش به جدایی را علت اصلی برمی‌شمرد. برخی نیز انگشت اتهام را به سوی ساختارهای سیاسی نشانه می‌رفتند. در چنین لحظاتی از خود پرسیدم: چرا هر کس مقصری متفاوت برمی‌گزیند؟ انسان‌ها حوادث را آن‌گونه که هستند نمی‌بینند؛ آن‌ها را از دریچه تجربه زیسته، باورهای فرهنگی و دغدغه‌های شخصی خود تفسیر می‌کنند. مرگ‌های تراژیک، به‌ویژه خودکشی، نوعی «بحران معنا» ایجاد می‌کنند. ذهن انسان تاب مواجهه با بی‌معنایی را ندارد؛ از این رو بی‌درنگ در جست‌وجوی علتی می‌گردد که این رخداد دردناک را در شبکه‌ای از مفاهیم آشنا جای دهد. هر کس آن علتی را برجسته می‌کند که با دستگاه فکری او سازگارتر است. فردی به تقدیر پناه می‌برد، منتقد به ساختار، روان‌شناس به زخم‌های روحی، و عامه مردم گاه به نفرین، بخت یا سرنوشت. شاید حقیقت این باشد که چنین رخدادهایی محصول یک علت واحد نیستند. زندگی انسان صحنه تلاقی نیروهای متعدد روانی، خانوادگی، اقتصادی و اجتماعی است. اصرار بر یافتن یک مقصر نهایی، بیش از آنکه ما را به حقیقت نزدیک کند، میل ما به ساده‌سازی واقعیت را آشکار می‌سازد. آنچه در آن مراسم شنیدم، برای من صرفاً مجموعه‌ای از توضیحات درباره مرگ یک جوان نبود؛ بلکه آینه‌ای بود که جامعه در آن خود را بازمی‌تاباند. هر روایت، بخشی از واقعیت را روشن می‌کرد و در عین حال بخش‌های دیگری را در تاریکی فرو می‌برد. شاید به همین دلیل است که فهم یک تراژدی انسانی، بیش از آنکه به پاسخ‌های قطعی نیاز داشته باشد، به درک پیچیدگی زندگی محتاج است. ✍🏻 #لیلا_خدایار –تحریریه بهانش #روایت 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

#ریل 🛤️ قلبمی، مـــامـــان… 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

📌 #فراخوان دومین همایش بین المللی پژوهش در عصر نوین ⏰پذیرش مقالات از تاریخ ۳ خرداد لغایت 1مرداد۱۴۰۵ آدرس سایت khzconf.ir نمایه سازی مقالات در سیویلیکا دبیر اجرایی مهران طاهری 09169820283 پشتیبان دریافت مقالات در ایتا @Bbkr24 لطفا توجه داشته باشید مقالات حتما در فرمت و سربرگ همایش ارسال شوند. 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

از زمان برقراری سکوت نظامی صحنه نبرد به جهت حفظ اتحاد و همدلی سعی کرده‌ایم هیچ موضعی را بر علیه گفت‌و‌گوها و پیش‌نویس تفاهم اولیه رسانه‌ای نکنیم و امیدوار باشیم میدان دیپلماسی نیز مانند میدان رزم با مجاهدت پیش رود و به تثبیت پیروزی ها بیانجامد. فرمایشات دیشب وزیر محترم خارجه در توضیح و دفاع از کلیات متن تفاهم هیچ نسبتی با تثبیت پیروزی نداشته و بازگشت به شرایط قبل از جنگ تحمیلی دوازده روزه است. انگار نه خانی آمده نه خانی رفته! فاجعه بارتر اینکه در ذهنیت وزارت خارجه، مقاومت عامل جنگ معرفی می‌شود و حتی به فریب بودن مذاکرات علی رغم اعتراف دشمن توجه نمی‌شود. حال اگر این اعلام تثبیت پیروزیهای زودهنگام توسط مسئولین از روز صدم جنگ و فضای رسانه‌ای که ایجاد کرده بودند که البته با حملات دشمن ناکام ماند و همینطور اعلام زودهنگام نهایی سازی متن تفاهم برای فشار‌ به جهت امضای تفاهم باشد، همچنان حضور مجاهدانه مردم در خیابان و مطالبه شرایط تایید شده رهبری معظم ضرورت دارد و موجب پشت‌گرمی مسئولین شعام جهت تصمیم گیری به دور از خطای محاسباتی خواهد بود و در نهایت این امر رهبری معظم است که فصل الخطاب جنگ و صلح خواهد بود و مردم خیابان با تمام وجود تابع تصمیم معظم له خواهند بود. ✍🏻 استاد امین اسدپور #یادداشت_اختصاصی #نقد_درون_گفتمانی 📝بهانش | بهانه‌اے براے نوشتن✿ ✏️@bahanesh

🔻هیشکی تو بازار به کاسب بدقول نسیه جنس نمیده... ✍🏻 #پردیس_قاسمیان #کوتاه_نوشت #نقد_درون_گفتمانی 📝بهانش | بهاے نوشتن✿ ✏️@bahanesh