eitaa logo
مرکز بسیج اساتید، مدیران و نخبگان حوزه علمیه قم
1.6هزار دنبال‌کننده
10.6هزار عکس
2.2هزار ویدیو
491 فایل
دیده‌بانِ راهبردی؛ بازخوانیِ دقیق تحولات 📍 تحلیلِ تمدنی و تطبیقی با سیره ائمه (ع); 🔹پژواکِ نشست‌های تخصصی و بیانیه‌های جریان‌ساز 🔍 اینجا «خبر» اولویت نیست؛ بلکه «فهمِ تحولات» با عقلانیت سیاسی; 📩 ارسال یادداشت‌های تحلیلی و نخبگانی:👇 @ostad_basiji
مشاهده در ایتا
دانلود
🎞روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۷۸ | ۴ شهریورماه (۶/۳) 🔰قسمت سوم 🔻و در جای دیگری درباره آب می‌فرماید:» وَإِذِ اسْتَسْقَىٰ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ ۖ فَانفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا...» 🔸با این همه، دیدن معجزه لزوماً به معنای ثبات ایمان نیست. بنی‌اسرائیل پس از مشاهده این نشانه‌ها باز هم دچار طغیان شدند. حتی زمانی که از کنار قومی بت‌پرست عبور کردند، از حضرت موسی(ع) خواستند برای آنان نیز معبودی مانند معبود آن قوم قرار دهد:» اجْعَل لَّنَا إِلَٰهًا كَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ...» 🔻و در ادامه، هنگامی که حضرت موسی(ع) برای دریافت الواح تورات به کوه طور رفت، بنی‌اسرائیل در فاصله‌ای سی روز و سپس چهل روزه گرفتار فتنه سامری شدند و به گوساله‌پرستی روی آوردند. در این میان، هارون(ع) آنان را از این کار نهی می‌کرد، اما گروهی سخن او را نپذیرفتند. 🔺این سیر تاریخی نشان می‌دهد که مسئله مورد بحث، صرفاً یک رفتار مقطعی یا حادثه‌ای مربوط به یک دوره خاص نیست؛ بلکه سخنران تلاش داشت از خلال این نمونه‌ها، الگویی از رابطه میان نعمت، امتحان، طغیان، توبه، فرصت دوباره و بازگشت مجدد به سرکشی را نشان دهد. 🔸در همین چارچوب، مسئله «پیامبرکشی» به‌عنوان یکی از ویژگی‌هایی که قرآن درباره گروه‌هایی از بنی‌اسرائیل بیان کرده، مورد تأکید قرار گرفت. قرآن در چند موضع از قتل پیامبران «به غیر حق» سخن می‌گوید؛ از جمله:» وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ» و نیز:» وَقَتْلَهُمُ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ...» 👌سخنران تأکید کرد که بر اساس گزارش‌های قرآنی و روایی، شمار قابل توجهی از پیامبران بنی‌اسرائیل با مخالفت، توطئه و حتی قتل مواجه شدند. برای نمونه، در روایت تاریخی مطرح‌شده، یحیی(ع) به شهادت رسید، زکریا(ع) به شهادت رسید و درباره اسماعیل بن حزقیل، که در سخنرانی به «اسماعیل صادق‌الوعد» نیز تعبیر شد، ماجرای شهادت او نقل شد. 🔸در ماجرای حضرت عیسی(ع) نیز آنان قصد قتل ایشان را داشتند، اما به اذن الهی نتوانستند این کار را انجام دهند. قرآن می‌فرماید:» وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وََٰلكِن شُبِّهَ لَهُمْ...» و در ادامه:» بَل رَّفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا.» 🔺سخنران این پیشینه تاریخی را به حوادث معاصر پیوند زد و با اشاره به شهادت سید حسن نصرالله و همچنین قائد شهید امام سیدعلی خامنه‌ای (رض)، آن را در چارچوب همین سابقه تاریخی تحلیل کرد؛ به این معنا که برای جریانی که در روایت تاریخیِ ارائه‌شده سابقه مقابله با پیامبران و رهبران دینی دارد، ترور و حذف یک شخصیت بزرگ اسلامی نباید حادثه‌ای خارج از منطق تاریخی آن تلقی شود. 🔶از اینجا، محور دوم یعنی «ویژگی‌های یهود در قرآن» مطرح شد. سخنران گفت قرآن کریم حدود پانزده ویژگی برای یهود بیان کرده که شناخت آنها برای شناخت ماهیت این جریان ضروری است. یکی از مهم‌ترین این ویژگی‌ها، پیمان‌شکنی است. قرآن می‌فرماید: «فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً...» 🔺و در نقطه مقابل، درباره مؤمنان دستور می‌دهد: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ...» بنابراین، از منظر سخنران، کسی که بدون شناخت سابقه تاریخی و قرآنی، صرفاً بر وعده‌ها و پیمان‌های دشمن تکیه کند، ممکن است با خطای محاسباتی جدی مواجه شود. 🔶در محور سوم، بررسی رفتار یهود در عصر پیامبر اکرم(ص) قرار گرفت؛ بخشی که به تعبیر سخنران، بسیار شنیدنی و عبرت‌آموز است. او توضیح داد که گروه‌هایی از یهود، با توجه به پیشگویی‌های موجود در متون خود درباره ظهور پیامبر آخرالزمان در منطقه یثرب، پیش از بعثت پیامبر اکرم(ص) از مناطق فلسطین به حجاز و یثرب آمده و در آنجا ساکن شده بودند. امید آنان این بود که پیامبر موعود از بنی‌اسرائیل باشد و اگر چنین نشد، بتوانند او را تحت مدیریت و کنترل خود قرار دهند. 🔸اما هنگامی که پیامبر اکرم(ص) ظهور کرد و مشخص شد از بنی‌اسماعیل است نه بنی‌اسرائیل، رویکرد آنان تغییر کرد. در ابتدا پیمانی با پیامبر اکرم(ص) منعقد شد که بر اساس آن یهودیان متعهد به توطئه و فتنه نشوند و در مقابل، حقوق آنان نیز به رسمیت شناخته شود. ⚠️ اما از همان ابتدا بهانه‌گیری‌ها آغاز شد و در اولین مرحله موضوع، قبله اول مسلمانان (بیت‌المقدس) دستاویز طعنه و اعتراض آنها قرار گرفت و گفتند این چه دینی است که قبله مستقلی ندارد و از قبله ما استفاده میکند و تا توانستند دل پیامبر را آزردند. 💢 برای مطالعه قسمت چهارم اینجا کلیک کنید
🎞روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۷۸ | ۴ شهریورماه (۶/۴) 🔰قسمت چهارم 🔺پس از آن، ماجرای بنی‌قینقاع اتفاق افتاد که به‌دلیل ایجاد فتنه و نقض پیمان از مدینه اخراج شدند. 🔹بنی‌نضیر نیز پس از طراحی نقشه ترور پیامبر اکرم(ص) و ماجرای سنگ بزرگی که قرار بود از بالای قله بر سر پیامبر انداخته شود، جبرئیل به پیامبر خبر داد و پیامبر آنها را از مدینه اخراج کرد. 🔹بنی‌قریظه نیز به دلیل خیانت آنان در جنگ احزاب و همدستی با مشرکان در طراحی و تحریک برای جنگ احزاب که به آنها وعده دادند از پشت سر به مسلمانان حمله کنند و شهر را ناامن سازند، به دستور پیامبر ص اخراج شدند. 🔸در ادامه، یهودیانِ اخراج‌شده در خیبر گرد آمدند و خیبر به کانون توطئه علیه مسلمانان تبدیل شد. سرانجام پیامبر اکرم(ص) قلعه‌های خیبر را محاصره و یکی پس از دیگری آنها را فتح کردند تا نوبت به قلعه‌ای رسید که بیشترین مقاومت را داشت. 🔺 در اینجا پهلوان یهود "مذهب" از قلعه خیبر بیرون آمد و رجزخوانی کرد: أَنَا الَّذِي سَمَّتْنِي أُمِّي مرحبا (من کسی هستم که مادرم مرا جنگاور و پهلوان نامیده است،) و با چند تن از مسلمانان جنگید و آنها را شکست داد تا اینکه پیامبر ص پرچم را به دست امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب(ع) سپرد. سخنران در اینجا با شور خاصی ماجرای خیبر را روایت کرد و به رجز معروف امیرالمؤمنین(ع) اشاره کرد: «أَنَا الَّذِي سَمَّتْنِي أُمِّي حَيْدَرَه» و در روایت مشهور دیگر: «أَنَا الَّذِي سَمَّتْنِي أُمِّي حَيْدَرَهْ كَلَيْثِ غَابَاتٍ كَرِيهِ الْمَنْظَرَهْ»/من آن کسی هستم که مادرم مرا حیدر نامید، حیدر، شیر میدان است و از معرکه فرار نمی‌کند و... 🔺سپس با اشاره به نبرد خیبر و ضربت امیرالمؤمنین(ع)، از آن به‌عنوان نمونه‌ای از شکست کانون فتنه یاد کرد. 🔸در این بخش با ذکر صلوات بلند حضار، سخنران خطاب به شیعیان امیرالمؤمنین(ع) گفت اگر قرار باشد کانون‌های توطئه علیه امت اسلامی در عصر حاضر نیز فتح شود، این مأموریت را باید شیعیان حیدر کرار بر عهده بگیرند و عزم خود را برای این میدان جزم کنند. در همین لحظه شعارهای جمعیت نیز فضای جلسه را حماسی‌تر کرد. 🔶در ادامه، محور چهارم یعنی «صهیونیسم و شکل‌گیری دولت یهود در دوران معاصر» مطرح شد. سخنران تأکید کرد که پرداختن کامل به ابعاد بین‌المللی این مسئله نیازمند بحثی مستقل است، اما در محیط‌های داخلی و میان مسلمانان باید ماهیت تاریخی و ایدئولوژیک مسئله برای مردم تبیین شود. 🔸 او همچنین به این نکته اشاره کرد که در فضای بین‌المللی، عنوان «یهودستیزی» در بسیاری از موارد به ابزاری برای جلوگیری از نقد و بررسی رفتار و سیاست‌های جریان صهیونیستی تبدیل شده و حتی کوچک‌ترین موضع‌گیری علیه یهودیان می‌تواند با این عنوان مورد حمله قرار گیرد. 🔶 در جمع‌بندی این چهار محور، سخنران به یک تحلیل کلان رسید: ریشه اصلی تقابل امروز با جریان یهودی ـ صهیونیستی، صرفاً در یک اختلاف سیاسی یا نزاع سرزمینی خلاصه نمی‌شود؛ بلکه دارای لایه‌ای ایدئولوژیک و آخرالزمانی است. 🔺او این ریشه را به نگاه تاریخی بنی‌اسرائیل به مسئله مدیریت عالم پیوند داد؛ از این منظر که پس از ظهور پیامبر اکرم(ص)، بنی‌اسماعیل در جایگاهی قرار گرفتند که جریان مدعی برتری بنی‌اسرائیل انتظار آن را نداشت. 🔺همین مسئله به تلاش برای ترور پیامبر اکرم(ص) و سپس تحولات پس از رحلت ایشان و ماجرای سقیفه پیوند داده شد و سخنران گفت که هدف اصلی این جریان، جلوگیری از قرار گرفتن مدیریت نهایی عالم در اختیار فرزندان اسماعیل و جلوگیری از تحقق وعده منجی موعود است. 🔺 بر اساس این تحلیل، منطقه خاورمیانه به‌دلیل جایگاه آن در تحولات آخرالزمانی، اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند و جریان صهیونیستی می‌کوشد از طریق فتنه‌افکنی و بحران‌سازی، مانع تحقق این روند شود. 🔺سخنران در پایان این بخش، نقش جمهوری اسلامی ایران را در این معادله برجسته کرد و گفت مردم ایران و نظام جمهوری اسلامی، خود را در جایگاه دفاع و پاسداری از سلاله رسول خدا(ص) و مقابله با اهداف این جریان می‌دانند. 🔷در همین لحظه یکی از دسته‌های خونخواهی از مقابل موکب عبور کرد و شعار «می‌میریم، ذلت نمی‌پذیریم» در فضا طنین‌انداز شد و حاضران نیز با آنان همراهی کردند؛ شعاری که فضای تحلیلی جلسه را برای لحظاتی به یک فضای حماسی تبدیل کرد. 👌حجت‌الاسلام والمسلمین استوارمیمندی در پایان سخنان اصلی تأکید کرد آنچه در این جلسه ارائه شد، تنها چکیده و اجمال بحثی است که برای ارائه کامل آن به چهار یا پنج ساعت زمان نیاز است و بسیاری از محورهای مطرح‌شده، اگر باز شوند، مطالب بسیار گسترده‌تری در پی دارند. 💢 برای مطالعه قسمت پنجم اینجا کلیک کنید
🎞روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۷۸ | ۴ شهریورماه (۶/۵) 🔰قسمت پنجم 🔶 بخش پرسش و پاسخ ⁉️در بخش پرسش و پاسخ، نخستین سؤال درباره سرنوشت یهود در آخرالزمان بود. سخنران در پاسخ، به آیات ابتدایی سوره مبارکه اسراء اشاره کرد و گفت قرآن درباره بنی‌اسرائیل می‌فرماید: «وَقَضَيْنَا إِلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيرًا * فَإِذَا جَاءَ وَعْدُ أُولَاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُوا خِلَالَ الدِّيَارِ وَكَانَ وَعْدًا مَّفْعُولًا...» 🔸آیه ۴ سوره اسراء از دو بار فساد و علو و برتری‌جویی بزرگ بنی‌اسرائیل سخن می‌گوید و آیه ۵ می‌فرماید که در وعده نخست، خداوند «بندگان دارای قدرت و سختی در جنگ» را بر آنان می‌گمارد. سپس در آیه ۶ از بازگشت قدرت سخن گفته می‌شود و آیه ۷ نیز قاعده‌ای مهم را بیان می‌کند: «إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لِأَنفُسِكُمْ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا...» 🔺اصل آیات، ناظر به سنت الهی درباره رفتار و پیامد اعمال بنی‌اسرائیل است و سخنران در تفسیر روایی مورد استفاده خود، «عباداً لنا» را به گروهی از مؤمنان پیوند داد که در آخرالزمان در برابر جریان فساد بنی‌اسرائیل قرار می‌گیرند. 🔺او در اینجا به روایتی از امام صادق(ع) استناد کرد که در پاسخ به سؤال درباره «عباداً لنا» تعبیر «والله هم أهل قم» را سه بار تکرار کرده است. در چارچوب تفسیری ارائه‌شده در جلسه، «اهل قم» لزوماً به معنای ساکنان جغرافیایی شهر قم نیست؛ بلکه قم در این روایات به‌عنوان یک مکتب و جریان فکری و معرفتی دیده می‌شود؛ مکتبی که علوم اهل‌بیت(ع) را از قم به دیگر نقاط عالم منتقل می‌کند و در آستانه ظهور، جریان فقیهانه‌ای از آن شکل می‌گیرد که پیروانی در سراسر جهان خواهد داشت. 🔻سخنران در ادامه به آیه پنجم سوره قصص استناد کرد: «وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ * وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَجُنُودَهُمَا مِنْهُم مَّا كَانُوا يَحْذَرُونَ.» 🔸او با تکیه بر روایات تفسیری، «مستضعفین» را به اهل‌بیت(ع) مرتبط دانست و نتیجه گرفت که سرنوشت نهایی عالم در نگاه روایی شیعه به جریان اهل‌بیت(ع) و امام زمان(عج) پیوند می‌خورد. 🔺در همین پاسخ، سخنران بر یک ویژگی دیگر در روش تاریخی جریان مورد بحث تأکید کرد: «کار پشت پرده». به تعبیر او، در بسیاری از حوادث تاریخی که در برخی روایات، برای یهود نقش و دخالت ذکر شده، هنگام مراجعه به تاریخ رسمی، ردپای آشکاری از آنان دیده نمی‌شود؛ زیرا شیوه عمل آنان در بسیاری از موارد، کار کردن از پشت پرده و باقی نگذاشتن ردپای مستقیم است. 🔺او این تحلیل را به چند دهه اخیر نیز تعمیم داد و گفت جریان صهیونیستی در اختلاف‌افکنی میان شیعه و سنی، میان اقوام و قومیت‌ها و همچنین میان جریان‌های سیاسی نقش قابل ملاحظه‌ای داشته و در عین حال تلاش کرده است خود را مستقیماً در معرض دید قرار ندهد. ⚠️سخنران سپس گفت امروز به‌دلیل احساس خطر وجودی، بخشی از این جریان دیگر شمشیر را از رو بسته است و آشکارتر عمل می‌کند. در عین حال، با اشاره به مجموعه روایات مهدویت، گفت در برخی روایات، جریان اصلیِ مقابل امام زمان(عج) با سفیانی پیوند خورده است و از آنجا که در این روایت‌ها اثری از استمرار دولت یهود در مرحله نهایی تقابل دیده نمی‌شود، این مسئله را می‌توان مایه امید به زوال دولت یهود در آستانه ظهور دانست. 🔺او در ادامه به کتاب «سقوط اسرائیل» اشاره کرد که توسط یکی از نویسندگان عرب‌زبان نوشته شده و آقای ذوالقدر آن را ترجمه کرده است و آن را کتابی خواندنی درباره روند زوال اسرائیل دانست. همچنین با اشاره به وعده‌هایی که «رهبر شهید» مطرح می‌کرد، ابراز امیدواری کرد زوال این «دولت غاصب و غده سرطانی» در آینده دیده شود. 💢 برای مطالعه جمع‌بندی بحث امشب اینجا کلیک کنید
🎞روایت_تبیینی از موکب_تبیینی_بصیرتی ج ۷۸ | ۴ شهریورماه (۶/۶) 🔰قسمت پایانی 🔶جمع‌بندی آنچه در این جلسه دنبال شد، تلاش برای تبدیل «شناخت دشمن» از یک شعار کلی به یک معرفت تاریخی و تحلیلی بود؛ معرفتی که از قرآن آغاز می‌شود، در تاریخ انبیاء امتداد پیدا می‌کند و سپس به رفتار یهود در عصر پیامبر اکرم(ص) و تحولات صهیونیسم در دوران معاصر می‌رسد. 🔸 محور اصلی سخنرانی این بود که دشمن را نمی‌توان فقط از روی رفتار امروز او شناخت؛ باید ریشه‌های تاریخی، ویژگی‌های قرآنی، روش‌های دشمنی، تجربه پیمان‌ها و نقض پیمان‌ها، شیوه نفوذ و فتنه‌افکنی و همچنین دستگاه فکری و ایدئولوژیک او را شناخت. 🔺در این نگاه، داستان بنی‌اسرائیل در قرآن یک تاریخ تمام‌شده نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از الگوهای امتحان، طغیان، توبه، پیمان‌شکنی، مقابله با انبیاء و عاقبت عملکرد انسان‌هاست که برای امت اسلامی نیز جنبه هشدار و عبرت دارد. 🔶سخنران در نهایت، تقابل امروز با جریان صهیونیستی را در چارچوبی بزرگ‌تر از یک نزاع سیاسی و سرزمینی تحلیل کرد و آن را دارای ابعاد اعتقادی، ایدئولوژیک و آخرالزمانی دانست. لذا شناخت این جریان باید هم‌زمان با شناخت سنت‌های الهی باشد؛ همان سنتی که قرآن در سوره اسراء درباره فساد و علو بنی‌اسرائیل و در سوره قصص درباره به ارث رسیدن زمین به مستضعفان از آن سخن می‌گوید. 🔸پیام نهایی جلسه نیز این بود که جامعه مؤمن اگر دشمن، روش‌های دشمنی و نقاط قوت و ضعف خود را بشناسد، در جنگ ادراکی و سیاسی فریب نخواهد خورد و می‌تواند در برابر پروژه‌های تفرقه، تحریف و سلطه ایستادگی کند؛ چنان‌که در فضای حماسی موکب، شعار «می‌میریم، ذلت نمی‌پذیریم» به‌عنوان ترجمان همین روحیه در میان حاضران طنین‌انداز شد. ┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄ روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات
📌 بسیج طلاب و روحانیون در مسیر تحول؛ عبور از برنامه‌محوری به مسئله‌محوری 💠 شرکت‌کنندگان در دوره توانمندسازی و تعالی مدیران بسیج طلاب و روحانیون سراسر کشور، با صدور بیانیه‌ای در پایان این دوره، بر ضرورت عبور از روزمرگی و برنامه‌محوری و حرکت به سمت تشکیل شبکه‌ای مؤمن، بصیر، مسئله‌شناس، کنشگر و مسئله‌حل‌کن تأکید کردند. 🔗 متن کامل بیانیه را از اینجا بخوانید
📝 | سیره نبوی در تأسیس حکومت اسلامی و شکل‌گیری امت واحده؛ از «تألیف قلوب» تا «امت‌سازی»(۳/۱) ✍🏼 حجت‌الاسلام سیدنواب موسوی بسم الله الرحمن الرحیم 🔶یکی از مهم‌ترین ابعاد بعثت پیامبر اعظم حضرت محمد مصطفی(ص) که گاه در مطالعات تاریخی تحت‌الشعاع جنبه‌های فردی و عبادی رسالت قرار می‌گیرد، مأموریت تمدنی و سیاسی آن حضرت برای تأسیس جامعه توحیدی و شکل‌دهی به «امت» است. 🔸پیامبر اکرم(ص) تنها پیام‌آور مجموعه‌ای از گزاره‌های اعتقادی و اخلاقی نبود؛ بلکه مأموریت داشت بر اساس توحید، عدالت، کرامت انسانی و حاکمیت الهی، جامعه‌ای نوین بنا کند؛ جامعه‌ای که در آن، ایمان مشترک و آرمان مشترک، جایگزین مناسبات قبیله‌ای، نژادی و تعصبات جاهلی شود. 🔺 از همین منظر، تشکیل حکومت اسلامی در مدینه را باید نه یک حادثه صرفاً سیاسی، بلکه مرحله‌ای اساسی در تحقق عینی رسالت نبوی و آغاز یک حرکت تمدن‌ساز دانست. 🔶۱. پیامبر اکرم(ص)؛ از «جامعه مؤمنان» تا «امت» قرآن کریم هنگامی که از جامعه مطلوب اسلامی سخن می‌گوید، تعبیر «امت» را به کار می‌برد: «إِنَّ هَٰذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً»/«این امت شما، امتی واحد است» (انبیاء: ۹۲) 🔺این آیه نشان می‌دهد که وحدت امت اسلامی یک امر حاشیه‌ای و تاکتیکی نیست؛ بلکه در منطق قرآن، بخشی از هویت جامعه توحیدی است. پیامبر(ص) در مدینه این اصل قرآنی را از سطح اندیشه به عرصه نهادسازی اجتماعی منتقل کرد. 🔸یکی از نخستین اقدامات مهم رسول خدا(ص) پس از ورود به مدینه، ایجاد پیوند برادری میان مهاجران و انصار بود. این اقدام صرفاً یک توصیه اخلاقی نبود؛ بلکه مهندسی اجتماعی جامعه جدید اسلامی بود. جامعه‌ای که سال‌ها گرفتار نزاع‌های قبیله‌ای اوس و خزرج بود، اکنون با محوریت ایمان و رسالت، از هویت‌های متعارض به هویت واحد اسلامی عبور می‌کرد. 🔺در کنار آن، پیمان مدینه نیز نشان‌دهنده تلاش پیامبر(ص) برای ایجاد نظم سیاسی و اجتماعی مبتنی بر قرارداد، مسئولیت متقابل و امنیت عمومی بود. بنابراین، سیره نبوی نشان می‌دهد که حکومت اسلامی از همان ابتدا با سه عنصر اساسی پیوند خورده است: توحید در مبنا، عدالت در ساختار و وحدت در جامعه. 🔶۲. وحدت در سیره نبوی؛ نکته مهم برای فهم دقیق وحدت اسلامی این است که وحدت در منطق نبوی به معنای انکار تفاوت‌های مذهبی، قومی و فرهنگی نیست. پیامبر(ص) جامعه‌ای متکثر را مدیریت کرد، اما اجازه نداد تکثر به تنازع و اختلافِ ویرانگر تبدیل شود. ◀️قرآن کریم می‌فرماید: «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا وَلَا تَفَرَّقُوا»/«همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و پراکنده نشوید.» (آل‌عمران: ۱۰۳) 🔺دقت در تعبیر «جمیعاً» نکته‌ای بنیادین دارد؛ وحدت در این آیه یک توصیه فردی نیست، بلکه یک امر اجتماعی و جمعی است. از سوی دیگر، محور وحدت نیز «حبل‌الله» است؛ یعنی وحدت مطلوب اسلام، وحدت حول حقیقت، توحید، قرآن، پیامبر(ص) و اصول مشترک امت اسلامی است. 🔺از این منظر، وحدت اسلامی را نباید به یک پروژه موقت سیاسی تقلیل داد؛ بلکه باید آن را یک راهبرد هویتی، تمدنی و تاریخی دانست. 🔶۳. حکومت نبوی؛ ابزار تحقق عدالت و امت‌سازی در سیره پیامبر اکرم(ص)، قدرت سیاسی هدف نهایی نیست. حکومت، وسیله‌ای برای تحقق توحید اجتماعی، عدالت، امنیت، کرامت انسان و هدایت جامعه است. 🔷قرآن درباره فلسفه ارسال پیامبران می‌فرماید: «لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَیِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْکِتَابَ وَالْمِیزَانَ لِیَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ» (حدید: ۲۵) 🔺بنابراین، حکومت اسلامی در منظومه نبوی را باید در نسبت با قیام مردم به قسط فهم کرد. پیامبر(ص) با تشکیل حکومت، میان «اعتقاد» و «نظام اجتماعی»، و میان «اخلاق» و «قدرت»، پیوند برقرار کرد. 🔺از همین جا یک اصل مهم به دست می‌آید: اسلام نه جامعه را بدون حکومت رها می‌کند و نه حکومت را از ارزش‌های توحیدی و اخلاقی جدا می‌سازد. 🔶۴. وحدت امت؛ یک ضرورت امنیتی نیست، یک ضرورت تمدنی است اگر وحدت اسلامی را صرفاً از منظر مقابله با دشمن تحلیل کنیم، بخش مهمی از حقیقت آن را از دست داده‌ایم. وحدت، پیش از آنکه یک تاکتیک امنیتی باشد، شرط تحقق ظرفیت تمدنی امت اسلامی است. ⚠️قرآن کریم هشدار می‌دهد: «وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِیحُکُمْ»/ «با یکدیگر نزاع نکنید که سست می‌شوید و قدرت و شکوهتان از میان می‌رود.» (انفال: ۴۶) 🔺تعبیر «تذهب ریحکم» بسیار معنادار است؛ اختلاف داخلی صرفاً موجب ناراحتی یا کاهش محبت میان مسلمانان نمی‌شود، بلکه قدرت اجتماعی و تاریخی امت را فرسایش می‌دهد. 🔺بر این اساس، مسئله وحدت در جهان اسلام را باید در منظومه‌ای بزرگ‌تر دید: استقلال، اقتدار، پیشرفت، عدالت، امنیت، عزت و تمدن اسلامی، همگی به میزان قابل توجهی با سرمایه اجتماعیِ وحدت امت ارتباط دارند. 💢 برای مطالعه قسمت دوم اینجا کلیک کنید
📝یادداشت | سیره نبوی در تأسیس حکومت اسلامی و شکل‌گیری امت واحده؛ از «تألیف قلوب» تا «امت‌سازی»(۳/۲) 🔰قسمت دوم 🔶۵. وحدت اسلامی در منظومه فکری امام خمینی(ره) امام خمینی(ره) در احیای گفتمان وحدت اسلامی، یک تحول مهم ایجاد کرد. ایشان وحدت را از سطح توصیه‌های اخلاقی و مناسبت‌های مذهبی به سطح راهبرد سیاسی ـ تمدنی جهان اسلام ارتقا داد. 👌در اندیشه امام، مسلمانان با وجود تفاوت‌های مذهبی، در اصول بنیادینی همچون توحید، قرآن، پیامبر اکرم(ص)، قبله و بسیاری از مبانی اعتقادی و اخلاقی اشتراک دارند. بنابراین، اختلافات مذهبی نباید به عاملی برای تضعیف اصل امت اسلامی تبدیل شود. 👌یکی از شاهکارهای امام خمینی(ره) در این زمینه، تبدیل مسئله فلسطین به مسئله‌ای فرامذهبی و اسلامی بود. از این منظر، دفاع از قدس و فلسطین نه مسئله یک قوم یا مذهب، بلکه مسئله‌ای مرتبط با هویت و مسئولیت مشترک امت اسلامی تلقی شد. 👌همچنین ابتکار نام‌گذاری هفته وحدت را باید در همین چارچوب فهم کرد؛ یعنی تلاش برای تبدیل یک اختلاف تاریخی در تعیین تاریخ ولادت پیامبر اکرم(ص) به فرصتی برای بازخوانی شخصیت پیامبر(ص) و تقویت همگرایی مسلمانان. در منظومه امام خمینی(ره)، وحدت یک «تعارف سیاسی» نیست؛ بلکه مقدمه قدرت‌یابی مستضعفان و شرط رهایی امت اسلامی از سلطه قدرت‌های استکباری است. 🔶۶. وحدت در منظومه فکری رهبر شهید انقلاب؛ در اندیشه رهبر شهید انقلاب اسلامی نیز وحدت اسلامی جایگاهی بنیادین دارد. نکته قابل توجه آن است که ایشان وحدت را به معنای کنار گذاشتن اعتقادات مذهبی نمی‌دانند؛ بلکه بر همزیستی مؤمنانه، همکاری بر مشترکات و جلوگیری از تبدیل اختلافات به دشمنی و نزاع تأکید می‌کنند. 🔺در این منظومه، امت اسلامی باید از مرحله «همزیستی منفعل» عبور کرده و به مرحله همکاری فعال و هم‌افزایی تمدنی برسد. از این منظر، وحدت اسلامی چند لایه دارد: 🔹لایه نخست، وحدت اعتقادی و هویتی: بازگشت به قرآن، پیامبر اکرم(ص) و اصول مشترک اسلامی. 🔹لایه دوم، وحدت اجتماعی: ممانعت از تبدیل اختلافات مذهبی به نزاع اجتماعی و دشمنی میان مسلمانان. 🔹لایه سوم، وحدت سیاسی: همکاری کشورهای اسلامی در مسائل کلان جهان اسلام و دفاع از منافع امت. 🔹لایه چهارم، وحدت تمدنی: تبدیل ظرفیت‌های عظیم علمی، اقتصادی، فرهنگی و انسانی جهان اسلام به یک قدرت تمدنی. 🔺این نگاه، وحدت را از یک شعار مناسبتی خارج کرده و آن را در منظومه تمدن نوین اسلامی قرار می‌دهد. 🔶۷. نقطه اتصال سیره نبوی و اندیشه امامین انقلاب ♦️اگر بخواهیم یک گزاره محوری از این منظومه استخراج کنیم، می‌توان گفت: پیامبر اکرم(ص) «امت» را تأسیس کرد؛ امام خمینی(ره) گفتمان امت اسلامی را در عصر معاصر احیا کرد؛ و رهبر شهید انقلاب، این گفتمان را در افق تمدن نوین اسلامی دنبال کرده است. ✅در سیره نبوی، مسجد، پیمان اجتماعی، اخوت، عدالت، حکومت و جهاد در خدمت ساختن امت قرار گرفتند. ✅در اندیشه امام خمینی(ره)، انقلاب اسلامی، ولایت فقیه، بیداری مسلمانان، مسئله فلسطین و وحدت مذاهب به عناصر احیای هویت امت اسلامی تبدیل شدند. ✅و در منظومه فکری رهبرشهید، این حرکت در افق بیداری اسلامی، مقاومت، استقلال امت، همگرایی ملل مسلمان و تمدن نوین اسلامی امتداد پیدا کرده است. 🔺بنابراین، میان این سه مرحله یک پیوستار فکری وجود دارد: رسالت نبوی ← تشکیل جامعه و حکومت اسلامی ← تأسیس امت ← احیای هویت اسلامی ← وحدت امت ← اقتدار اسلامی ← تمدن نوین اسلامی. 💢 برای مطالعه جمع‌بندی بحث اینجا کلیک کنید
📝 یادداشت | سیره نبوی در تأسیس حکومت اسلامی و شکل‌گیری امت واحده؛ از «تألیف قلوب» تا «امت‌سازی»(۳/۳) 🔰قسمت پایانی 🔶جمع‌بندی امروز اگر بخواهیم «هفته وحدت» را از سطح یک مناسبت تقویمی به یک فرصت معرفتی و تمدنی ارتقا دهیم، باید آن را به پرسش بزرگ‌تری پیوند بزنیم: ⁉️چگونه می‌توان در جهان متکثر امروز، امت اسلامی را از وضعیت پراکندگی و واگرایی به سمت همگرایی، اقتدار و تمدن‌سازی هدایت کرد؟ 🔺پاسخ این پرسش را باید در سیره پیامبر اکرم(ص) جست‌وجو کرد؛ آنجا که پیامبر(ص) میان توحید و سیاست، اخلاق و قدرت، اخوت و حکومت، ایمان و تمدن پیوند برقرار کرد. 🔺و در روزگار معاصر، امام خمینی(ره) و رهبر شهید انقلاب با بازخوانی همین منطق نبوی، تلاش کرده‌اند مسئله وحدت را از یک توصیه اخلاقی به یک راهبرد تاریخی برای بازسازی هویت و اقتدار امت اسلامی تبدیل کنند. 🔺از این منظر، وحدت اسلامی نه به معنای یکسان‌سازی مذاهب است، نه حذف اختلافات علمی و نه صرفاً یک تاکتیک در برابر دشمن؛ بلکه یعنی: 🔹اختلاف داشته باشیم، اما دشمن یکدیگر نباشیم؛ 🔹مذهب خود را عمیقاً بشناسیم، اما مقدسات دیگر مسلمانان را تحقیر نکنیم؛ 🔹در مسائل علمی گفت‌وگو کنیم، اما در برابر دشمن مشترک متفرق نشویم؛ 🔹و از «تکثر مذهبی» عبور کنیم و به «هم‌افزایی امت اسلامی» برسیم. ♦️و شاید بتوان جوهره پیام هفته وحدت را در این جمله خلاصه کرد: پیامبر اکرم(ص) امت را برای عبادت خدا ساخت، حکومت را برای اقامه قسط بنا کرد و وحدت را برای حفظ قدرت و هویت امت سامان داد؛ و امروز، امت اسلامی اگر بخواهد در مسیر تمدن‌سازی گام بردارد، ناگزیر از بازگشت عالمانه به همین منظومه نبوی است. 👌هفته وحدت، در حقیقت یادآور یک «تاریخ» نیست؛ یادآور یک «رسالت» است: بازسازی امت محمد(ص). ┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄ روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات
40.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎬 | برشی از سخنرانی با موضوع "جنگ شناختی و رسانه‌ای؛ امنیت شناختی"، در موکب تبیینی-بصیرتی 🔶"راهبردهای تسلط دشمن بر مغز منطقی" 🎤 حجت‌الاسلام والمسلمین محمودی (4⃣) 💢 مشاهده قسمت‌های: 1️⃣ | 2️⃣ | 3️⃣ | 5️⃣ | 6⃣ ┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄ روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات
📝 | فقه الانتقام (۲/۱) ✍🏼 معاونت سیاسی-اجتماعی 🔶موضوع خونخواهی امام شهید را نمی‌توان در چهارچوب فقه فردی محدود کرد؛ این بحث هم‌زمان دارای ساحت حق‌اللهی و حق‌الناسی است که حق‌الناس آن، علاوه بر خانواده، شامل حق جامعه و امت اسلامی می‌شود؛ و امت را نیز اولیای دم محسوب می‌کند. 🔺ازاین‌رو، موضوع در سه سطح فقه فردی، فقه النظام و فقه الحکومة قابل‌بررسی است. جنایت علیه امام مسلمین به‌دلیل نقش بی‌بدیل در هدایت جامعه، صرفاً یک جنایت خانوادگی نیست و با جنایت عادی تفاوت ماهوی دارد. 🔸قاعده عدالت و تناسب جرم و مجازات، همراه با قاعده مفسده‌زُدایی، حق جامعه و سیره عقلا، ایجاب می‌کند قصاص این جنایت غیرقابل‌گذشت باشد؛ زیرا عفو آن، مفسده‌ای بزرگ‌تر ایجاد می‌کند. رویکرد فقهی و حکیمانه، دفاع از کیفر عادلانه و پرهیز از تفرقه را طلب می‌کند و این بررسی، نشان‌دهنده پویایی فقه اسلامی در مسائل پیچیده است. 🔶ضرورت مواجهه صحیح با موضوع خونخواهی امام شهید موضوع خونخواهی امام شهید، هم نباید گرفتار «بی‌عملی» شود، و هم نباید در چالش «بدعملی» بیفتد. این حق و عهد عظیم، هم نباید به حاشیه رانده شود؛ و نیز نباید پیگیری آن با روش‌های تفرقه‌انگیز یا غیرحکیمانه مواجه شود. 🔺این نکته از آن جهت قابل توجه است که در شرایط کنونی که اتحاد مقدس، اولویت غیرقابل‌انکار است، برخی ممکن است به بهانه حفظ این اولویت، پرداختن به خونخواهی را به مصلحت ندانند. ♦️در مقابل، برخی دیگر نیز ممکن است با مواجهات هیجانی، این موضوع مهم و حیاتی را خواسته یا ناخواسته، به بهانه بروز نزاع و دوقطبی در جامعه تبدیل کنند. اتحاد مقدس، در شرایط حساس کنونی، یک اصل راهبردی و یک تکلیف شرعی و عقلی است. 🔷از این رو، هرگونه اقدامی به نام خونخواهی، که به تشتت و تفرقه بینجامد، بدون شک مردود است. از این رو به‌نظر می‌رسد بعد از عبور از این دو رویکرد تفریطی و افراطی، راه سوم رویکرد حکیمانه و فقیهانه است، که هم به عدالت است و هم از گسست اجتماعی جلوگیری می‌کند. 🔶تجربه زیست اجتماعی، دو گزاره مهم را به ما یادآوری می‌کند: 🔹اولا چه بسا حقایقی که با مواجهه نادرست، نه تنها به نتیجه نرسیده‌اند، بلکه به اختلاف و چالش دامن زده‌اند. 🔹ثانیا طرح مسائل حیاتی جامعه، اگر از مجاری دقیق علمی و فقهی عبور نکند، یا به فراموشی سپرده می‌شود و یا به ابزاری برای تنش‌های سیاسی و اجتماعی بدل می‌گردد. 🔸خونخواهی امام شهید، به دلیل جایگاه والای امام مسلمین در نظام اسلامی و تأثیر بی‌نظیر ایشان در هدایت و صیانت از جامعه، از حساسیت مضاعفی برخوردار است. از این رو، واکاوی خونخواهی باید در چهارچوبی علمی، فقیهانه و حکیمانه صورت گیرد تا هم از انفعال و سکوت و هم از شتاب‌زدگی و اقدامات بی‌ضابطه پرهیز شود. 🔶خونخواهی امام شهید، فراتر از فقهی فردی خونخواهی امام شهید علاوه بر بُعد فقه فردی، از یک‌سو، ساحت حق‌اللهی دارد و از سوی دیگر، ساحت حق‌الناسی؛ و حق‌الناس آن نیز نه فقط ناظر به خانواده و اولیای دم نیست، بلکه شامل حق جامعه و حق امت نیز می‌شود. بدین ترتیب، این بحث دارای ابعاد فقهی، کلامی، حِکمی، اجتماعی و تمدنی است. 🔷به‌عنوان مثال، جنایاتی که جنبه حق‌الناسی دارند، معمولاً قابل گذشت از سوی اولیای دم هستند، اما قتل امام مسلمین که نقشی بی‌بدیل در هدایت جامعه اسلامی ایفا می‌کند، صرفاً یک جنایت خانوادگی محسوب نمی‌شود و ابعاد اجتماعی و تمدنی آن، آن را از شمول قواعد عادی قصاص و عفو خارج می‌سازد. 🔷به عبارت دیگر، اولیای دم امام مسلمین، منحصراً فرزندان و خویشان ایشان نیستند و امت اسلامی نیز به‌نوعی، اولیای دم محسوب می‌شوند. این نکته، موضوع را به حوزه فقه نظام و فقه حکمرانی می‌کشاند. 🔶سه‌سطح تحلیل فقهی خونخواهی امام شهید خونخواهی امام شهید، در سه چهارچوب فقهی جای می‌گیرد: 🔹۱. فقه فردی: که در کتاب‌هایی همچون «کتاب القصاص» تدوین شده است. این سطح بیشتر ناظر به روابط حقوقی اشخاص حقیقی با یکدیگر است. 🔹۲. فقه النظام: که در پی ترسیم وضع مطلوب برای جامعه اسلامی است. 🔹۳. فقه الحکومة (حکمرانی): که ناظر به نحوه گذر از وضع موجود به وضع مطلوب است و راهکارهای اجرایی احکام فقه النظام را بررسی می‌کند. تفاوت فقه نظام با فقه حکمرانی در همین نکته است: اولی به «چه باید باشد» و دومی به «چگونه باید شد» می‌پردازد. ♦️خونخواهی امام شهید، از آنجا که هم به قواعد حقوقی فردی بازمی‌گردد و هم به نظم اجتماعی و تمدنی، در سطح اول منحصر نیست و در دو سطح بعدی نیز تحلیل قرار می‌گیرد. 💢 برای مطالعه قسمت پایانی اینجا کلیک کنید
📝 یادداشت | فقه‌الانتقام (۲/۲) 🔰قسمت پایانی 🔶خونخواهی در فقه فردی مرحوم صاحب جواهر با استناد به آیات «کُتِبَ عَلَیکُمُ الْقِصاصُ... وَ لَکُمْ فِی الْقِصاصِ حَیاةٌ» (بقره: ۱۷۸ - ۱۷۹) و «وَ کَتَبْنا عَلَیهِمْ فیها أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ...» (مائده: ۴۵)، سه حکمت را برای قانون قصاص بیان کرده است: 🔹تحقق عدالت کیفری با رعایت تناسب جرم. 🔹بازدارندگی از جرم؛ از این رو، قصاص مایه امنیت و حیات اجتماعی است. 🔹پایان دادن به چرخه انتقام‌جویی که وقتی حق قصاص به اولیای دم اعطا می‌شود، مانع از رفتارهای انتقام‌جویانه شخصی، بی‌ضابطه و تسلسلی می‌شود. 🔶سطوح جنایت از منظر فقهی آنچه در این بحث باید مورد توجه قرار گیرد، این است که میان این سطوح مختلف جنایت، تفاوت ماهوی وجود دارد. ظلم به یک فرد عادی، هرچند بزرگ و نارواست، اما ظلم به امام مسلمین که نقشی بی‌بدیل در هدایت و صیانت از جامعه اسلامی دارد، ابعاد بسیار فراتری دارد. 🔺 این جنایت، نه تنها به یک خانواده، بلکه به تمام امت اسلامی و به تاریخ و تمدن آن ضربه وارد می‌کند. یکسان دانستن احکام این سطوح از جنایت، با اصل و قاعده عدالت ناسازگار است. 🔷 همان‌ طور که ظلم فرعون، قارون و نمرود هرگز با ظلم فردی که به همسرش ستم روا می‌دارد یا مرتکب قتل یک فرد می‌شود، برابر نیست؛ اگرچه هر دو ظلم هستند، اما مرتبه و سنخ آن‌ها متفاوت است و این تفاوت، در احکام و آثار حقوقی و کیفری نیز تأثیرگذار است. 👌عدالت اقتضا می‌کند که هر جنایتی به اندازه خود مجازات شود. اگر ظلمی، هم جنبه فردی، هم جنبه اجتماعی و هم جنبه تمدنی داشته باشد، نمی‌توان آن را با یک جنایت ساده فردی برابر دانست. ♦️ از این رو، ضرورت دارد که خونخواهی امام شهید، در چهارچوب فقه نظام و فقه حکمرانی نیز بررسی شود. زیرا اساسا جنایت علیه امام مسلمین، به چند دلیل از شمول احکام عادی قصاص و عفو خارج است: 🔹دلیل اول بر اساس قواعد فقهی، ناظر به «مفسده‌زُدایی» و «ضرر» است؛ زیرا عفو از قصاص در این جنایت، می‌تواند مفسده‌ای بزرگ‌تر از خود جنایت ایجاد کند. 🔹دلیل دوم بر اساس قاعده «عدالت» است که می‌گوید مجازات باید متناسب با جرم باشد و در اینجا، تناسب میان جرم و مجازات، ایجاب می‌کند که قصاص، غیرقابل‌گذشت باشد. 🔹دلیل سوم ناظر به «حق جامعه» است که به‌عنوان یکی از اولیای دم، نمی‌تواند از حق خود بگذرد، حتی اگر به‌فرض خانواده امام چنین بکنند. 🔹دلیل چهارم بر اساس سیره عقلایی و بنای عقلا در جوامع بشری است که جنایات علیه رهبران و شخصیت‌های برجسته، با جنایات عادی برابر دانسته نمی‌شوند و نظام‌های حقوقی، برای آن‌ها احکام ویژه‌ای در نظر می‌گیرند. 🔶جمع‌بندی موضوع خونخواهی امام شهید را نمی‌توان در چهارچوب فقه فردی محصور کرد. رویکرد حکیمانه و فقیهانه، اقتضا دارد که این مسئله در سطوح فقه نظام و فقه حکمرانی نیز مورد تدقیق قرار گیرد و ابعاد اجتماعی، تمدنی و حق‌اللهی آن نیز به دقت بررسی شود. 👌تأکید بر غیرقابل‌گذشت بودن قصاص قاتل امام مسلمین به معنای نادیده گرفتن فضیلت عفو و بخشش نیست، بلکه بر اساس قاعده عدالت و تناسب جرم و مجازات، این نتیجه حاصل می‌شود که جنایت در این سطح، نه تنها به یک خانواده یا گروه خاص، بلکه به تاریخ، تمدن و هویت یک امت ضربه وارد می‌کند. از این رو، جامعه اسلامی باید با نگاهی راهبردی و مبتنی بر اصول فقهی و حکمی، هم از کیفر عادلانه قاتل دفاع کند و هم از هرگونه اقدامات تفرقه‌انگیز و غیرعلمی پرهیز نماید. پرداختن به چنین مباحثی، نشانه بالندگی و پویایی فقه اسلامی است که توانایی مواجهه با مسائل نوپدید و پیچیده‌ای مانند خونخواهی امام مسلمین را دارد. ┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄ روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات
43.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎬 | برشی از سخنرانی با موضوع "جنگ شناختی و رسانه‌ای؛ امنیت شناختی"، در موکب تبیینی-بصیرتی 🔶"حربه‌های دشمن؛ عامل پیروزی آمریکا بر شوروی" 🎤 حجت‌الاسلام والمسلمین محمودی (5⃣) 💢 مشاهده قسمت‌های: 1️⃣ | 2️⃣ |3️⃣ | 4️⃣ | 6⃣ ┄┄┅┅❅🇮🇷❅┅┅┄┄ روبیـــکا | بـــله | روبیــنو | ایتـــا | آپــــارات