بیا ترانه ی لبریز از، غزل هایم بریز طعم عسل را به کام دنیایم تو ای بهانه ی شادی مگر نمی‌دانی؟! چقدر بی تو غمینم چقدر تنهایم بیا که بی تو شکسته پَرِ کبوترِ دل ببند! بال مرا! حضرتِ مداوایم! کنار خمره‌ی انگور چشم تو خوبم نفس‌ترین غزلم! با تو مست و شیدایم مرا نگاه تو کرده‌ست عاشقِ خالق تمام هستی و جانم!... امید فردایم به انتظار تو تن داده‌ام به بی‌تابی که عطر یوسفی ات میکند زلیخایم مرا پناه بده در حصارِ آغوشت بیا بهانه‌ی سرتاسرِ غزل‌هایم #اعظم_کلیابی #بانوی_کاشانی #عاشقانه #بهانه_غزل

هر شب جمعه به یاد حرمت میخوانم صد و ده بار الهی به حسین ابن علی #اعظم_کلیابی #بانوی_کاشانی #دلتنگی #حرم_لازم #اللهم_ الرزقنا_حرم

پشت نگاهم سرزمینی حیرت‌انگیز است ابری نمی‌بارد ولی خاکش غزل‌خیز است با یاد چشمت می‌سرایم یک غزل با عشق اما ردیف و قافیه با غم گلاویز است حال و هوای شعر من ابری و بارانی ست حال و هوای شاعرش هم‌رنگ پاییز است مضمون تویی که بیت‌هایم با حضور تو ایهام تلخی دارد و از شِکوِه لبریز است پرپر زدم شاید بگویی دوستت دارم پرپر زدم دیدم لبت درگیر پرهیز است اعجاز دارد نور تو؛ پروانه خواهم شد از پیله تا پروانگی راهی دل‌انگیز است #اعظم_کلیابی #بانوی_کاشانی

مثل نوری که گذر می‌کند از پنجره‌ها می‌شوم محو تماشای تو از منظره‌ها به دعاهای سپیدار  لب چشمه قسم به صدای عطش‌آلود شب زنجره‌ها، قدر یک لحظه دلم تاب ندارد بی‌تو دوره‌گردی شده‌ام همسفر شب‌پره‌ها نیستی، در دل مهتابی و آرامم باز سور و ساتی‌ست به پا بین غم و دلهره‌ها می‌دوم سمت هیاهوی نجیب گل سرخ می‌چکد بغض من از خستگی حنجره‌ها یاد چشم تو مرا زنده نگه داشته‌است کهنه کی می‌شود آن ناب‌ترین خاطره‌ها بر لب طاقچه‌ها جای تو گل کاشته‌ام‌ کاش می‌شد که بیایی به لب پنجره‌ها #اعظم_کلیابی #بانوی_کاشانی