کـاکـتـوس احمد، صاحب غرفه گل و گیاه سرو، می‌گه رابطه‌ش با تیغ کاکتوس‌ها عالیه و بعد برای اینکه نشون‌مون بده منظورش دقیقا از «عالی» چیه، با نوک انگشت‌هاش تیغ‌هاشون رو نوازش می‌کنه. از دیدن این صحنه دردمون میاد ولی تعجب هم نمی‌کنیم. احمد همه عمرش رو گذاشته تا این گلخونه رو راه بندازه و حالا هر کدوم از این کاکتوس‌ها مثل بچه‌هاش می‌مونن. 📍درباره این غرفه اینجا بیشتر بخون: https://basalam.com/blog/sarvcactifarm/ @basalam

چطور مشتری رو نمک‌گیر غرفه‌مون کنیم؟ 1⃣ از خودت بگو کی هستی و چکار می‌کنی، چقدر تو بازار تجربه داری، چه هنری داری و مهارت‌هات چیه، مشتریا دوست دارن بدونن از کی خرید می‌کنن 2⃣ از مشتری بدون هر جا ردپایی از مشتری دیدی دنبال کن. گفتگو و تجربه‌های خرید، جاهایی هستن که می‌تونی اون‌ها رو بیشتر بشناسی. 3⃣ از محصولت بگو از صوت و تصویر و متن و فیلم، برای معرفی محصولت کمک بگیر. 4⃣ از گفتگو غافل نشو با صبر و حوصله گفتگو با مشتری رو ادامه بده، که غرفه‌های باحوصله مشتریاشون رو خوب نگه‌داشتن. 📍از این مطلب هم می‌تونی کمک بگیری: https://basalam.com/blog/customer-loyalty/ @basalam

چکـش آقای زندگانی، کاسب قدیمی بازار مسگرهای شیراز، جوون‌تر که بود، با پدرش به مغازه می‌رفت، اما اجازه نداشت جز درس‌خوندن کار دیگه‌ای بکنه. حواسش که از کتاب و دفتر پرت می‌شد، پدر با همین چکش - که نودسالی از عمرش می‌گذره - آروم به کمرش ضربه می‌زد که یعنی «درست رو بخون!» سر همین سخت‌گیری‌ها هم بود که تونست لیسانس اتومکانیکش رو از دانشگاه بگیره. 📍قصه کامل دلبستگی آقای زندگانی به این چکش رو اینجا بخون: https://basalam.com/blog/bazar-shiraz/ @basalam

دالکه به گویش لُری یعنی مادر! فاطمه مافی، توی یه خانواده خیاط به دنیا اومده بود ولی از خیاطی فراری بود. هر طوری بود مامان راضیش کرد خیاطی یاد بگیره و یاد گرفت. اون‌قدر که خودش هم به بقیه یاد می‌داد. حالا خیلی‌ها به کمک آموزش‌هاش تونستن کار و کاسبی خودشون رو راه بندازن. 📍غرفه دالکه این‌جاست https://basalam.com/mafi @basalam

نگاهش رو دوخت به من و گفت:«من نظامی‌ بودم، سرهنگ بازنشسته هستم.» برای یک لحظه جریان خفیف برق به تنم وصل شد، یک نفر توی دلم گفت:«خدا به خیر بگذرونه، سوال اضافه و بی‌خود نپرس، خیلی رسمی برو جلو.» باهاش گفت‌وگو کردم و از داستان زندگی و تلاش‌های سختش برای تحصیل و کار شنیدم. حالا خانم دهقانی توی مغازه‌‌ش در آران و بیدگل، با عشق و تلاش، از پسرش و عروسش گرفته تا مشتری‌ها رو غرق مهربونی خودش کرده؛ انقدر که به اسم «مامان‌دهقانی» می‌شناسنش! 📍داستان کامل خانم دهقانی رو، از زبون فاطمه دولتی اینجا بخون: https://basalam.com/blog/sadafkashan/ @basalam

بذار اسم محصولت رو مشتری انتخاب کنه مشتریا با چه اسمی دنبال محصولت هستن؟ اسمی رو برای محصولت انتخاب کن که مشتری توی کادر جستجو دنبالشه. 📍 این مطلب هم می‌تونه تو انتخاب اسم کمکت کنه: https://basalam.com/blog/product-name/ @basalam

توی استهبان به هر درخت انجیری که نگاه کنید، چندتا از این قوطی‌ها ازشون آویزون شده. این قوطی‌ها نه برای جادو و جنبلن و نه برای پردادن پرنده‌ها! کارشون گرده‌افشانیه. ماه سوم و چهارم سال که می‌رسه، سه چهارتا دونه‌ی انجیر بَر (یا همون نر) رو می‌ندازن توی این قوطی‌ها تا یه جور پشه گرده‌شون رو به انجیرهای ماده منتقل کنن. اگه این کار رو نکنن، یا انجیری به عمل نمیاد یا اگه هم به عمل بیاد، شیرین نمی‌شه. @basalam

سیامک پای درس بابا و بابابزرگش کاسبی رو یاد گرفته واسه همین دلش به حرف پدربزرگ قرصه که همیشه می‌گفت: " پسرم نون حلال هیچ‌وقت قطع نمی‌شه شاید بالا و پایین داشته باشه ولی قطع نمی‌شه" غرفه سیامک، سوغات کردستانه 📍گیوه و عسل رو از غرفه‌ش بخر https://basalam.com/kordestanii @basalam

ذهن قضاوت‌گرم با خودش فکر می‌کنه: «پسر جوونیه! اشتباه کردم! بعیده چیزی از اخلاق بازاریا بدونه، حتما از ایناست که پدرش یه حجره یا دکان خالی داشته و می‌خواسته پسر ته‌تغاری‌ش بره کار یاد بگیره و بعدا بشه وردست خودش، حتما همین الآن کلی به ما غر می‌زنه که زودتر تمومش کنید و برید.» از این می‌پرسم که چطوری سر از بازار درآور‌ده‌ و چند وقته اينجاست؟ از جوابش متعجب می‌شم. ۱۸ سال! ۱۸ ساله که هر روز توی همین بازار و راسته‌ست و به‌قول خودش روز دوم- سوم تعطیلات عید کلافه می‌شه. 📍داستان کامل محمد رو، از زبون فاطمه سادات موسوی اینجا بخون: https://basalam.com/blog/shiflay/ @basalam

📍این مطلب هم بهت کمک می‌کنه https://basalam.com/blog/checklist-product-name/ @basalam

یقین دارم مثل همه مصاحبه‌های قبلی قرار است در محل کار آقای رمضانی‌پور با هم گپ بزنیم اما او در خانه‌شان را باز می‌کند و تعارف‌مان می‌کند بالا! مادر و آقا مهدی می‌روند آشپزخانه و من نگاهم را سُر می‌دهم به همه‌جا و قلابم گیر می‌کند به عکسِ آقای‌رمضانی‌پور بزرگ، یعنی پدرِ مهدی. از آقا مهدی و کسب‌وکارش همینقدر می‌دانم که گز و لوازم‌قنادی می‌فروشد و شغلش را از پدرش به ارث برده. مهدی که برمی‌گردد کنارمان، دفتر و خودکارم را دست می‌گیرم و دلیل حضورمان را برایش توضیح می‌دهم، او با حوصله گوش می‌کند و همین طور که چشم‌هایش را به زمین دوخته می‌گوید: «خیلی هم عالیه. در خدمتتونیم...» 📍داستان کامل خانواده رمضانی‌پور رو، از زبون فاطمه دولتی اینجا بخون: https://basalam.com/blog/khajoo/ @basalam

درس و دانشگاهش رو تا ارشد مهندسی شیمی ادامه داد بعد رفت برای خدمت سربازی. همون روزهای سربازی بخت و آینده خودش رو هم رقم زد و ازدواج کرد. توی قلب چوب ایران، مازندران بود و حالا می‌خواست کار و کاسبیش رو با چوب راه بندازه. وقتی از همسرش خواست که وام ازدواج‌شون رو به‌جای خرید جهیزیه و سور و سات عروسی بدن به چوب، تنها جوابی که گرفت، بله بود. 📍غرفه عمو چوب رو از این‌جا ببین: https://basalam.com/amoghoob @basalam