کاشکی اون فرد بفهمه که من راجبش دقیقا همینجوریم و تمام چیزایی که میگه رو یادم میمونه(به خودت بگیر)

کصخل بفهم کل اکسپلورو لایک و ریپست کرده

مرا ببوس.

غرق شدن برای من فقط مردن در آب نیست. بیشتر شبیه لحظه‌ایه که می‌فهمی دیگه رابطه‌ات با کنترل قطع شده. تا قبلش فکر می‌کنی هنوز سهمی از اختیار داری، هنوز می‌تونی مسیر رو عوض کنی، اما یه نقطه‌ای می‌رسی که واقعیت جلوتر از اراده حرکت می‌کنه. ترسناک‌ترین بخشش کم شدن نفس نیست؛ ترسناک‌ترین بخشش اینه که می‌فهمی خواستن، همیشه قدرت نیست. این‌که سال‌ها بهت گفتن اگه بخوای، اگه بجنگی، اگه کوتاه نیای، می‌تونی از هر چیزی رد بشی، اما غرق شدن جاییه که این روایت فرو می‌ریزه. اون‌جا می‌فهمی خیلی از چیزایی که اسمش رو گذاشتیم «انتخاب»، در اصل فقط وقتی وجود دارن که شرایط اجازه بده. وقتی شرایط نده، تو هنوز زنده‌ای، اما دیگه تصمیم‌گیرنده نیستی. بیشتر شبیه کسی هستی که داره اتفاق رو از درون خودش عبور می‌ده. غرق شدن برای من یعنی دیدنِ مرزِ واقعیِ توانِ انسان. نه مرزی که توی حرف‌هاست، نه مرزی که توی انگیزشی‌ها می‌گن، بلکه اون مرزی که بی‌سر و صدا میاد و نشون می‌ده قدرت، همیشه مالِ تو نبوده؛ فقط تا وقتی بهت قرض داده شده که دنیا مخالفت نکنه.