طلسم؛جادو ₂₅ کنزو چشمانش را باز کرد و لبخندی زد و گفت: نگران نباشید بانوی من این اتفاق طبیعیه و به خاطر طلسمتونه؛ وقتی من پیشتون هستم کمتر درد دارید زیرا من مقداری مانا و جادو دارم که باعث می‌شود اثر طلسمتان مقداری کمتر بشود میکا با آرامش سرش را تکان داد خوب بانوی من به نظر می‌رسد که مشکل دیگری ندارید می‌گویم نارهان را برایتان بیاورند کنزو رو به ندیمه شخصی ملکه کرد و گفت:هانا، ناهار ملکه کجاست؟ هانا: ندیمه مینگ رو فرستادم تا ناهار ملکه را بیاورند کنزو چندی مکث کرد.. و سپس با عجله از اتاق ملکه بیرون زد به سمت متبخ رفت ،چند قدمی در متبخ زد ندیمه مینگ درحال هم زدن غذای بانو بود کنزو جلو رفت و محکم مچ ندیمه را گرفت: حواست هست داری چیکار می‌کنی ندیمه مینگ وحشت کرد و با دستپاچگی گفت: عالیجناب مـ من فقط داشتم صبح ملکه رو هم می‌زدم ~ کنزو: هم می‌زدی!؟ اونم توی ظرف؟ می‌دونی اگه وقتی غذا توی این ظرفه دوستم بریزی اثرات سم روی ظرف می‌مونه؟! اون سم رو که قایم کردی بده من! -اما عـ‌ عالیجناب کنزو: بدش من!.. ندیمه با دست‌های لرزان سم را از آستین لباسش درآورد آن را در دست کنزو گذاشت کنزو کمی ظرف سم را این طرف و آن طرف کرد بعد درش را باز کرد و پودر را بویید کنزو:از وزیر شو-چان بعید بود که همچین آدم نابلدی رو برای این کار بزاره؛ برو و به وزیر شوچان بگو ساکت بمونه و حرکتی نزنه منم قول میدم دهنم رو جلوی امپراطور بسته بمونه در مورد این موضوع چیزی بهش نگم ندیمه مینگ سرفرودآورد و سریع با ظرف غذا دور شد ــ تومار سومی بود که داشت می‌خواند

اگه یه روز نبودم با دیدن گنجشک یاد من بیوفت🍃

طلسم؛جادو ₂⁶ ادل: شما که صاحب جادو نیستید هستید؟ صدراعظم لبخند ریزی زد: من از جادوگران سلطنتی بودم عالیجناب ادل: و تمام این سال ها رو هم اینجا زندگی کردید صدر اعظم: بله عالیجناب ادل پس با من به قصر برگردید من می خواهم جادو را به کشور برگردانم شما هم همراه من بیایید و به من در این راه کمک کنید صدراعظم: من زمانی به قصر خواهم برگشت که جادو در کشور رواج پیدا کرده باشد حال قصر در شرایطی نیست که شوک به آن وارد بشود آمدن من پر دردسر خواهد بود سرورم ادل:درست است پس زمانی که اوضاع آرام شد شما را خبر خواهم کرد صدراعظم : سپاسگزارم سرورم عالیجناب هرگاه که از خواندنه طومارها خسته شدید مرا صدا کنید خواستار اینم که مکانی را به شما نشان بدهم ادل: تا زمانی که این طومارها تمام نشوند من دست از خواندنشان نمی کشم صدراعظم: هرطور که میلتونه سرورم در تمام طومارها در مورد استفاده از جادو قوی کردن جادو شجره نامه جادوگران سلطنتی چیز دیگر درباره جادو بود اما در هیچ کدامشان چیزی درباره بیدار کردن جادو نوشته نشده بود شمع روی میز دیگر توان سوختن نداشت؛انگشتان امپراطور دیگر نای باز کردن طومار را نداشت دستان خسته‌اش را روی هم قرار داد تا بالشتی گرم برای سرش شوند بعد چشمان غبار آلودش را بست ـــ با دستان کوچکش انگشت مادرش را گرفته بود ماه ها بود که پدرش را به چشم ندیده بود امروز ملکه به او قول داده بود که او را می‌برد تا پدرش را ملاقات کند -مادر پدر کجاست کی او را می‌بینیم؟! ملکه دستش را مشت کرد و با بغض گفت: پسرکم پدرت آنجاست~ -چی؟! پدر اونجاخوابیده با پاهای کوچکش به سمت جسد دوید: پدرر آرام ملافه را کشید و پدرش را با چشمانی بسته دید

طلسم؛جادو ₂₇ پدر، پدر، پدر بیدار شو!مادر چرا پدر بیدار نمی شود! پدر بغض کرد و چشمان کوچکش پر از اشک شد: پدر لطفا بیدار شو، چرا بیدار نمی شی ملکه: ادل بیا بریم پدرت قرار نیست بیدار شود! -نه،نه مادر پدر بیدار می شه باید بیدار شه ملکه:گفتم که بیدار نمی شه بیا برویم -نه من می خواهم پیش پدر بمونم! ملکه:هیری ادل رو بیار هیری دستان کوچک و نرم ادل را گرفت: عالیجناب بیایید برویم -نه نمی خواهم! هیری ادل را در آغوش گرفت:متاسفم اما باید برویم -نه،نه من نمی خوام ، من می خوام پیش پدر بمونم اشکان درخشان ادل آرام برای لباس گلبه ای هی می افتادند و رنگ لباس را تیر تر جلوه می دادند هیری ادل را به اقامتگاه خود برد و بعد لباسش را که حتی باران بهاری هم نتوانسته بود آن را دراین حد خیس کند را در آفتاب گذاشت تا خشک شود اما اما آن لباس هیچ گاه خشک نشد ـــ سر بلند کرد و آهی کشید خواب چندان خوشی نکرده بود صدراعظم آرام جلو آمد: عالیجناب حوصله دارید که آن مکان را نشانتان بدهم ادل: بله برویم وارد محوطه بیرونی مقبره شدند صدر اعظم: عالیجناب شما حتی به مقبره پدرتان هم تا به حال نرفته‌اید درست است؟! ادل: وقتی پدرم را خیانتکار معرفی کردند دیگر حتی برای او مقبره‌ای هم قرار ندادند و من آخرین باری که او را دیدم همان جسد خاکی بود که ۲۰ سال پیش دیدم صدراعظم: بعد از مرگ پدرتان به اون ننگ خیانت زدند در حالی که این موضوع حقیقت نداشت امپراطور قصد داشت از پدرتان دفاع کند اما حتی ملکه هم او را یاری نکرد مادر تان فقط ولیعهدی شما برایش مهم بود امپراطور وقتی که دید هیچکس طرفش نیست نتوانست خیانت پسرش را رد کند بعد پدرتان را در این مکان دفن کرد..

طلسم؛جادو ₂⁸ صدراعظم:اینجا جایی بود که امپراطور با دستان خودش تمام گیاهان را کاشته بود ادل لبخندی زد و سریع برگرداند: یعنی این فرشته‌ای که زانوی در بغل کرده سنگ قبر پدرم است صدراعظم: بله، عالیجناب. ادل با خشنودی چند قدم جلو رفت و زانو زد سرش را پایین انداخت و با دل سخن گفت -پس دلیل دور بودن مقبره امپراطور این بود که او می‌خواست در کنار پسرش به آغوش خاک برود صدراعظم: درسته، او ترجیح می‌داد در کنار پسرش باشد عالیجناب فکر می‌کنم به اندازه کافی به طومار ها نگاه انداخته‌اید و بیشتر از این چیز نخواهید یافت کرد حال پیشنهاد می‌دهم که به قصر بازگردی دوستانتان ساعت‌هاست که منتظر شما هستند ادای احترام کرد و از جای خویش بلند شد به سمت اسبش رفت و افسارش را گرفت روی برگرداند و بلند گفت: بدرود، پیرمرد بعداً می‌بینمت ـــــ ساکو آهی کشید و گفت: امیدوارم نامیرا دیر نکنه وگرنه اتفاق خوبی نمی‌افته نگهبان سوم از روی اسبش پایین پرید: ساکو از کجا مطمئنی که عالیجناب امروز میاد بیرون ساکو: شرایط جوری نیست که بخوان بیشتر بمونن درهای چوبی باز شدن و امپراطور بیرون آمدند ساکو: اوه سلام عالیجناب ادل: سلام مدت زیادیه که اینجا هستید -نه، اینطور نیست تازه اومدیم صدای سم‌های اسبی از دور به گوش می‌رسید نامیرا سوار بر اسبش با شتاب در حال نزدیک شدن بود نامیرا اسبش را نگه داشت و پیاده شد نامیرا نفس نفس زنان لب به سخن گشود :سلام. دیر که نکردم؟ ادل:نه به موقع اومدی بهتره زودتر راه بیفتیم سوار اسب‌هایشان شدند و آغاز کردند حرکت را در جاده ای بی‌پایان --- ادل:نامیرا تونست اون آدم‌هایی رو که می‌خواستی ببینی؟!