#قطرات_بارانی_۲.۶۱۳
#پرسش
سلام و ادب خدمت استاد بزرگوار
بزرگان تو سوره ی مبارکه ی یوسف ، شمس سجده کننده به حضرت رو حضرت یعقوب (ع) میدانند .
در تدبر سوره ی تکویر شنیدم استاد شمس رو مصداق زن در خانه دانستند . میتونم بپرسم بر چه اساسی انجا به مذکر و اینجا به مونث تفسیر شد؟
#پاسخ
سلام و رحمت الهی بر شما و این عید عظیم بر شما مبارک.
۱ـ قرآن از *سجده* حضرت یعقوب به پسرش سخنی نگفته است.
بلکه می فرماید: وَ *رَفَــــعَ أَبَوَيْهِ عَلَى الْعَـــرْشِ* وَ خَــرُّوا لَهُ سُجَّداً .. (۱۰۰)
که احتمالا منظور از خرّوا، *برادران* است.
۲ـ بسیاری از کلمات قرآن، (مثل: مؤمنین و ظالمین) هم بر مردان و هم بر زنان اطلاق می شود.
به امام رضا صلوات الله علیه هم *شمس الشموس* گفته می شود.
پس مؤنث یا مذکر بودن *لفظ* ربط چندانی به *مصادیق* آن لفظ ندارد.
آنچه مهم است *نقش شمس* یا *قمر* بودن است.
👈واژه: #شمس #یوسف_۱۰۰
🔻 ما را می توانید در رسانه های زیر دنبال کنید:
ایتا، بله، سروش، واتساب، تلگرام، سایت، اینستاگرام
@dr_ghofrani2
قطرات بارانی _ ۲۷۷۵
پرسش
نفس مسوله، لوامه، امّاره و مطمئنه مراتب کدام یک از این دو من مادی، عقلانی هستند؟
پاسخ
با سلام و احترام و عرض تسلیت سالروز شهادت حضرت سیدالساجدین و زین العابدین امام سجاد صلوات الله علیه.
*نطفه* در ابتدا یک *ظرف مادی و خالی* است، لذا هیچ *تحرکی* ندارد.
اما پس از *چهار ماه،* به أمر الهی، *روح* در او *حلول* می کند و او *انسان* نامیده می شود و *شأن* یک انسان را دارد و در شکم مادر، *تحرک* پیدا می کند.
پس بعد از *تولد،* هر *نوزادی* دارای *دو مـــن* است: اول: *من خیالی و مادی و غریزی* و سرشار از « شهوت و غضب ». دوم: *من عقلانی و قلبی و فطری،*
تا زمانی که انسان در دوران *طفولیت* (وابستگی و أنگل بودن) است، *نفسانیت* او بر *عقلانیت* او *غلبه* دارد و او را به انواع *رذائل* می کشاند.
به *این مرحله* از وضع انسان، که هنوز صاحب *تشخیص* نیست، *نفس أمّاره* گفته می شود:
وَ ما أُبَرِّئُ نَفْسي *إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّـــــارَةٌ بِالسُّوءِ* ... (یوسف/۵۳)
از زمانی که انسان به *حد نصابی* از *عقلانیت* و *بلـــوغ* می رسد و تا حدودی با *نفسانیت* خود حالت *برابری* پیدا می کند و *کارهای زشت و غیر مجاز* او را *سرزنش* می کند.
به *این مرحله* از وضع انسان، که صاحب *تشخیص* شده است، *نفس لــــوّامــه* گفته می شود:
وَ *قالَ الشَّيْطانُ* .... *دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لي* فَلا تَلُومُوني وَ *لُومُـــوا أَنْفُسَكُمْ*
.... (إبراهیم/۲۲)
با *آغاز جوانی،* انسان وارد مرحله *سطحی نگری* و *دنیاگرائی* می شود و *جذابیت های فانی و بافته شده و مزخرف* برایش خودنمائی می کنند و او را به سمت خود می کشانند:
إِنَّما مَثَلُ الْحَياةِ *الدُّنْيــا* ... حَتَّى إِذا *أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَـها وَ ازَّيَّنَـتْ* ....(یونس/۲۴)
به *این مرحله* از وضع انسان، که عقلانیت انسان مورد *آزمون سخت* گزینش *دنیا* یا *آخرت* قرار می گیرد، *نفس مسوله* گفته می شود.
پس *نفس مسوله،* مقطعی از زندگی انسان است که *ثروت* و *شهرت* و *شهوت* و *قدرت دنیا* برایش بسیار *دوست داشتنی* می شود.
لذا حضرت یعقوب علیه السلام، *حسادت* و *خیانت* آن برادران را چنین تفسیر نمود:
وَ *جاؤُ عَلى قَميصِهِ بِدَمٍ كَذِبٍ* قالَ: *بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنْفُسُكُمْ* ... (یوسف/۱۸)
و *سامری* گوساله ساز هم *سوء استفاده از علم* خود را *تسویل نفسش* نامید:
قالَ فَما خَطْبُكَ يا *سامِرِيُّ* (۹۵) قالَ: بَصُرْتُ بِما لَمْ يَبْصُرُوا بِهِ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِنْ أَثَرِ الرَّسُولِ فَنَبَذْتُها *وَ كَذلِكَ سَوَّلَتْ لي نَفْسي* (طه/۹۶)
سومین مرحله زندگی انسان، زمانی است که انسان *عاشق حق* می شود و با *اراده* مؤمنانه، *عقلانیت* خود را بر *نفسانیت* خود غلبه می دهد،
به *این مرحله* از وضع انسان، که او، متعهدانه، *حـــقّ* را در هر زمینه ای بر *باطل* ترجیح می دهد، *نفس مطمئنه* گفته می شود.
پس *نفس مطمئنه* مخصوص زمان *فعال شدن قلـــب* است:
.... وَ *قَلْبُــــــهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإيمانِ* .... (نحل/۱۰۶)
در این *مرحله* است که انسان وارد مقام *بندگی* می شود و *لیاقت* ورود به *جنّت خاص الهی* را پیدا می کند:
*يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ* (۲۷) ارْجِعي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً (۲۸) *فَادْخُلي في عِبـــــادي* (۲۹) *وَ ادْخُلي جَنَّــــــــتي* (۳۰)
چهارمین مرحله زندگی انسان، زمانی است که انسان عاقل و مؤمن و مطمئن و عبد، *مُلهـم* می شود و خداوند در خواب و بیداری، با *الهام* و *وحی* به او *مأموریت های ویژه* می دهد:
أَ كانَ لِلنَّاسِ عَجَباً *أَنْ أَوْحَيْـنا إِلى رَجُـــلٍ مِنْهُمْ* .... (یونس/۲)
وَ *أَوْحَيْـنا إِلى أُمِّ مُوسى* أَنْ أَرْضِعيهِ ... (قصص/۷)
وَ إِذْ *أَوْحَيْـــــتُ إِلَى الْحَوارِيِّينَ* أَنْ آمِنُوا بي وَ بِرَسُولي ... (مائده/۱۱۱)
در این مرحله است که انسان مورد *هدایت خاص* قرار می گیرد و *تمام امور* او هم *اصلاح* و او لایق *بهترین حــال* می شود:
*سَيَهْدِيــــــهِمْ* وَ *يُصْلِـــحُ بَالَــــــهُمْ* (محمد/۵)
(به زودى آنان را ـ به راه حق ـ هدایت مى کند و حالشان را إصلاح و نيكو مى گرداند.)
*اللهم ارزقنا*
👈واژه: #نفس #یوسف_۱۸_۵۳ #اماره #لوامه #ابراهیم_۲۲
#مسوله #یونس_۲_۲۴ #مطمئنه #نحل_۱۰۶ #مائده_۱۱۱
🔻 ما را می توانید در رسانه های زیر دنبال کنید:
ایتا، بله، سروش، واتساب، تلگرام، سایت، اینستاگرام
@dr_ghofrani2
1149705985_-212996.pdf
108.4K
قطرات بارانی _ ۲۷۹۶
📌همراه با نظرات استاد
👈واژه: #تمکین #تمکن #تسلیم #کهف_۸۴ #یوسف_۲۱و۵۶ #آل_عمران_۲۶
🔻 ما را می توانید در رسانه های زیر دنبال کنید:
ایتا، بله، سروش، واتساب، تلگرام، سایت، اینستاگرام
@dr_ghofrani2