ونزوئلا دنبال ۳۱ تن طلای خود رفت؛ قفل خزانه باز می‌شود؟ 🔹 دولت ونزوئلا و اپوزیسیون این کشور در بیانیه‌ای مشترک اعلام کردند که برای بازسازی پس از زمین‌لرزه‌های ماه ژوئن، نیاز مبرمی به ۳۱ تن طلای ذخیره‌شده در بانک انگلستان دارند. 🔹 بر اساس گزارش فایننشال‌تایمز، از سال ۲۰۱۸، عدم شناسایی دولت سوسیالیستی ونزوئلا توسط لندن، دسترسی کاراکاس به این دارایی‌ها را مسدود کرده است. 🔹 بحران اقتصادی ونزوئلا با افزایش تورم ماهانه از ۱۳.۸ درصد در ژوئن به ۱۹.۹ درصد در ژوئیه همزمان با زلزله مهیب در این کشور شدت یافته است. 🔹 در حالی که دلسی رودریگز برای آزادسازی طلا از خزانه لندن به شاه چارلز نامه نوشته، اپوزیسیون بر ایجاد سازوکارهای شفافیت برای جلوگیری از سوءاستفاده دولت تأکید دارد. 🔹 بانک انگلستان نیز تا زمان رفع ابهامات حقوقی، از آزادسازی این منابع خودداری می‌کند. #استعمارشناسی

🎥 امام خمینی (ره): «ما امروز از دوستان می‌ترسیم! دیروز از دشمن‌ها می‌ترسیدیم.» @Fakhari_ir

🔴 چرا امام از دوستان می‌ترسید؟ ✍️ ناصر فخاری در فیلمی از سخنان امام خمینی در ۱۵ تیر ۱۳۵۸، جمله‌ای هست که پس از نزدیک به نیم قرن تجربه جمهوری اسلامی، معنای آن بسیار قابل تأمل است: «ما امروز از دوستان می‌ترسیم! دیروز از دشمن‌ها می‌ترسیدیم.» چند جمله قبل، امام علت این نگرانی را روشن می‌کند: «کارهای خلاف ما اسلام را بد جلوه می‌دهد.» نگرانی فقط از خطای یک مسئول نبود؛ مسئله این بود که مردم، رفتار کسانی را که به نام جمهوری اسلامی حکومت می‌کنند، به حساب اسلام بگذارند. جمهوری اسلامی مشروعیت خود را به اسلام، عدالت و اخلاق پیوند زده است. این رابطه اما یک‌طرفه نیست؛ همان‌گونه که اسلام به حکومت اعتبار می‌دهد، عملکرد حکومت نیز بر اعتبار اجتماعی اسلام اثر می‌گذارد. فساد، تبعیض، دروغ و ناکارآمدی یک کارگزار ممکن است ابتدا اعتماد به او، سپس اعتماد به نظام و در مرحله بعد باور به کارآمدی حکومت دینی را مخدوش کند. از این منظر، شاید بخشی از تحولات فرهنگی امروز جامعه را نباید صرفاً «بی‌دینی» نامید؛ مسئله در بخشی از جامعه می‌تواند فاصله‌گرفتن از «صورت رسمی و سیاسی دین» باشد؛ فاصله‌ای که تناقض میان آنچه از اسلام گفته‌ایم و آنچه مردم در حکمرانی دیده‌اند، در شکل‌گیری آن بی‌تأثیر نبوده است. 🔸 دشمن روی زخم می‌نشیند اینجاست که نقش دشمن معنا پیدا می‌کند. دشمن مثل مگس روی زخم می‌نشیند؛ اما مگس زخم را ایجاد نکرده است. یک فساد واقعی یا تبعیض واقعی را می‌گیرد، برجسته و تکرار می‌کند و سپس می‌کوشد معنای آن را گسترش دهد: فساد کارگزار ← فساد جمهوری اسلامی ← ناکارآمدی حکومت دینی ← ناکارآمدی اندیشه سیاسی اسلام عملیات شناختی در همین «تعمیم معنایی» قدرت پیدا می‌کند. ازاین‌رو، پاسخ جنگ شناختی فقط تولید محتوا و مقابله رسانه‌ای نیست. اگر زخم واقعی باشد، روایت دشمن مخاطب پیدا می‌کند. مهم‌ترین دفاع، کاهش فاصله میان ادعا و واقعیت است. زخم را باید بست. 🟢 ذخیره اخلاقی انقلاب و یک بازداوری اما در تمام این سال‌ها یک عامل مهم مانع از کامل‌شدن این تعمیم بوده است: «سرمایه اخلاقی امامین انقلاب» ساده‌زیستی، اخلاص و فاصله امام خمینی و آیت‌الله خامنه‌ای از بهره‌برداری شخصی از قدرت، یک «شاهد نقض» در برابر این ادعا بود که فساد برخی کارگزاران لازمه حکومت اسلامی است. به یک معنا، هرجا برخی مسئولان از سرمایه اجتماعی اسلام هزینه کردند، «سرمایه اخلاقی رهبری بخشی از این خسارت را جبران کرد.» شهادت آیت‌الله خامنه‌ای از این منظر اهمیت دیگری نیز پیدا می‌کند. شهادت، برای بخشی از جامعه یک «لحظه بازداوری» بود. شخصیتی که تا دیروز در مرکز منازعات سیاسی و داوری درباره همه عملکردهای حکومت قرار داشت، ناگهان با حاصل یک زندگی در برابر جامعه قرار گرفت: چند دهه حضور در بالاترین سطح قدرت، شیوه زندگی، نسبت با مال و امتیاز، ایستادگی در برابر دشمن و سرانجام نحوه رفتن. این به معنای نادرست‌بودن همه نقدهای گذشته یا رضایت عمومی از عملکرد جمهوری اسلامی نیست. اما می‌توانست فرصتی باشد تا بخشی از جامعه میان «نقد حکومت، خطای کارگزاران و داوری درباره شخصیت رهبر» دوباره تفکیک قائل شود. شاید یکی از آخرین خدمات آیت‌الله خامنه‌ای به اسلام و انقلاب نیز همین بود: شهادتش، زندگی او را به شاهد دیگری در برابر تعمیم خطاهای کارگزاران به رهبر و از رهبر به اصل مکتب تبدیل کرد. 🔻 دیگر نمی‌توان از این ذخیره بی‌حساب خرج کرد اما این تحلیل نباید به نتیجه‌ای آسوده‌کننده برای مسئولان برسد. هیچ نظامی نمی‌تواند تا ابد کسری اخلاقی و عملکردی کارگزارانش را از ذخیره اخلاقی رهبرانش جبران کند. مدیر فاسد جمهوری اسلامی فقط از بیت‌المال نمی‌خورد؛ گاه «از اعتبار رهبری و سرمایه اجتماعی اسلام نیز خرج می‌کند.» مبارزه با فساد، عدالت، شایسته‌سالاری، صداقت، پاسخگویی و احترام به مردم در جمهوری اسلامی فقط اصول حکمرانی خوب نیستند؛ بخشی از «دفاع از اعتبار اجتماعی اسلام» هستند. دشمن روی زخم خواهد نشست؛ اقتضای دشمنی همین است. اما مسئولیت نخست ما جنگیدن با مگس نیست؛ «زخم را باید بست.» شاید امروز معنای هشدار امام از همیشه روشن‌تر باشد: مردم ممکن است از خلال رفتار کارگزار جمهوری اسلامی درباره اسلام داوری کنند. و دفاع از اندیشه سیاسی اسلام، پیش از تریبون و رسانه، از یک نقطه دشوارتر آغاز می‌شود: از درست حکومت کردن. 📌 متن کامل یادداشت، مستندات و تحلیل تفصیلی در سایت منتشر شده است. @Fakhari_ir

تغییرات در تعداد مساجد در انگلستان، که در دو نقشه نشان داده شده است: در سمت چپ، سال 1950 و در سمت راست، سال 2026

دکتر خیرجو: بیش از نیمی از تجارت جهانی نفت از تنگه‌ی هرمز می‌گذرد نه بیست درصد! آمریکا، ایران را محاصره کرده و ایران، جهان را محاصره کرده است. #قدرت_بازدارندگی_ایران 🌐@drAshiri

چند روزی است ترانه‌ی اسپانیایی «Éramos dos críos» ــ «ما دو بچه بودیم» ــ در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود؛ ترانه‌ای ساده با صدای مردی اندوهگین، گیتار اسپانیایی و قصه‌ی دو کودک که بی‌آنکه نام احساس خود را بدانند، چیزی را تجربه کرده‌اند که سال‌ها بعد معنایش روشن می‌شود. یکی رفته است، بی‌خداحافظی؛ اما آنچه گفته نشده، در حافظه مانده است. جذابیت فرهنگی ترانه شاید از همین‌جا آغاز شود. شنونده‌ی ایرانی ممکن است اسپانیایی نداند، اما پیش از آنکه ترجمه‌ی شعر را بخواند، چیزی را فهمیده است. «Ay»های کشیده، مکث صدا و گیتاری که گویی میان نواختن و نالیدن ایستاده، عاطفه را پیش از واژه منتقل می‌کنند. این همان نقطه‌ای است که می‌توان به مفهوم «ادبیات جهانی» گوته اندیشید. مراد گوته از *Weltliteratur* محوشدن تفاوت فرهنگ‌ها در یک فرهنگ جهانی یک‌دست نبود؛ برعکس، مسئله آن بود که اثر یک ملت بتواند از مرز زبان خود عبور کند و انسانی در فرهنگی دیگر، در آن چیزی از تجربه‌ی خویش بیابد. «Éramos dos críos» نیز از اندلس می‌آید، اما قصه‌اش جغرافیا نمی‌شناسد. درباره‌ی تجربه‌ای است که بسیاری از آدم‌ها آن را می‌شناسند: چیزی را زمانی داشته‌ایم، بی‌آنکه ارزشش را بدانیم، و سال‌ها بعد تازه فهمیده‌ایم چه از دست رفته است. شاید راز گردش چنین ترانه‌ای در شبکه‌های اجتماعی همین باشد. الگوریتم‌ها تازه‌اند، اما دلتنگی نه. فناوری می‌تواند یک قطعه‌ی محلی را در چند لحظه به آن سوی جهان برساند؛ اما آنچه سبب ماندنش می‌شود، فناوری نیست، بلکه توانایی آن در بیدارکردن خاطره‌ای شخصی در انسانی از فرهنگی دیگر است. شاید جهانی‌شدن حقیقی فرهنگ همین باشد: نه اینکه همه یک ترانه بخوانند، بلکه اینکه ترانه‌ی دیگری، خاطره‌ی خود ما را بیدار کند. ــ صدا و ویدیوی این آهنگ را می‌توانید در فرسته‌ی بعد بشنوید و ببینید.ــ 🌐@drAshiri

Éramos dos críos

🎬 «به رَسم کِرام»؛ تصنیف غزل رهبر شهید انقلاب با صدای حسام‌الدین سراج منتشر شد 🎙 قطعه موسیقی «به رَسم کِرام» با غزلی از حضرت آیت‌الله العظمی شهید سیدعلی خامنه‌ای رضوان‌الله‌علیه «امین» در نجوا با حضرت علی بن موسی الرضا علیه‌السلام متتشر شد. ● این تصنیف در ایام شهادت حضرت علی‌بن موسی‌الرضا علیه‌آلاف‌التحیةوالثنا با صدای استاد «حسام‌الدین سراج» و آهنگسازی امیرحسین سمیعی توسط رسانه رهبر شهید انقلاب تهیه و منتشر شده است. @hamshenasi

راز پست‌های اعصاب‌خردکن ایکس فاش شد 🔻یک پژوهش جدید نشان می‌دهد الگوریتم شبکه اجتماعی ایکس ممکن است به‌جای نمایش محتوایی که کاربران واقعاً به آن علاقه دارند، پست‌هایی را تقویت کند که با ارزش‌ها و دیدگاه‌های آنها در تضاد است. 🔻به زبان ساده‌تر، اگر کاربری با یک دیدگاه به‌شدت مخالف باشد، احتمال اینکه چنین محتوایی وارد فید او شود افزایش پیدا می‌کند. 🔻یک پست توهین‌آمیز، افراطی یا خشم‌برانگیز ممکن است باعث شود کاربر به جای عبور از آن، وارد بحث شود و پاسخ بدهد. همین پاسخ می‌تواند از نگاه سیستم توصیه محتوا به‌عنوان یک سیگنال مهم تعامل ثبت شود. 🔻به این ترتیب، چرخه‌ای شکل می‌گیرد که پژوهشگران آن را نوعی «حلقه بازخورد خشم» توصیف می‌کنند: کاربر محتوایی تحریک‌کننده می‌بیند، عصبانی می‌شود، به آن پاسخ می‌دهد، الگوریتم این رفتار را به‌عنوان نشانه‌ای از تعامل بالا ثبت می‌کند و سپس محتوای مشابه بیشتری در اختیار همان کاربر قرار می‌دهد./ فارس 🌐@drAshiri

نامه جمعی از فعالین اجتماعی به نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی درباره ضرورت بازسازی مقاومت اجتماعی ریاست محترم مجلس شورای اسلامی نمایندگان محترم ملت ایران با سلام و احترام در شرایطی که کشور با فشارهای اقتصادی، تورم بالا و پیامدهای ناشی از وضعیت جنگی و نااطمینانی‌های خارجی روبه‌رو است، حفظ امنیت معیشتی مردم به یکی از مهم‌ترین الزامات مقاومت اجتماعی و پایداری اقتصادی تبدیل شده است.تجربه‌های تاریخی و جهانی نشان می‌دهد که در دوره‌های جنگ و بحران، دولت‌ها ناگزیرند برای حفاظت از زندگی روزمره مردم، نقش فعال‌تری در تنظیم بازارهای حیاتی ایفا کنند. افزایش شدید هزینه‌های زندگی، به‌ویژه در حوزه کالاهای اساسی و مسکن، فشار قابل‌توجهی بر خانوارهای کم‌درآمد و طبقه متوسط وارد کرده است.در چنین شرایطی که کشور و جامعه بیش از هر زمان دیگری به نمایندگی شدن در میدان سیاست نیاز دارد. بر این اساس تصمیم به تعطیلی طولانی مدت «رأس امور»، تصمیمی توجیه‌ناپذیر بوده و امید است که هرگز تکرار نگردد. اکنون که پس از مدت‌ها مجلس کم‌وبیش از تعطیلی خارج شده است لازم است در این موقعیت ویژه، از ظرفیت‌های قانونی خود برای نمایندگی خواست عمومی استفاده کرده و اقداماتی فوری برای محفاظت از معیشت و زندگی عموم مردم و تقویت مقاومت اجتماعی کشور در نظر گیرد... اسامی امضاکنندگان: سیدعلی موسوی، سیدسعید لواسانی، محسن قنبریان، علیرضا میرغفاری، شهاب اسفندیاری، محمدرضا قائمی نیک، سعید شعرباف، جمال یزدانی، رقیه فاضل، روح‌الله رشیدی، میثم مهدیار، مجتبی نامخواه. 🆔 @nameh_jomhour | نامه‌جمهور