پول‌سازی «پتروشیمی خلیج فارس» با شوک قیمتی دلار! 🔻بیایید با یکی دیگر از واقعیت‌های اقتصاد سیاسیِ رانتی ایران، بیشتر آشنا بشویم. پتروشیمی خلیج فارس - شرکتی که این روزها بر سر ریاستش دعواست - با ثبت سود خالص ۱۸۷.۳ همت، رشد ۴۸ درصدی را نسبت به سال گذشته ثبت کرد. 🔺 نماد این شرکت در بورس (فارس) در هفته گذشته با بازدهی ۱۹.۶۱ درصدی، سومین سهام پربازده بورس تهران بود. 🔻دقت کنید که بخش قابل توجهی از این جهش سود نهایی، ناشی از افزایش نرخ تسعیر ارز (جهش قیمت دلار و تضعیف پول ملی) بوده است. 🔺پس میشود در ایران، نه نوآوری داشت و نه بهره‌وری را افزایش داد و نه شفافیت را افزایش داد و نه حتی تولید را بیشتر و بهتر کرد اما با همه‌ی این ضعف‌ها، بیش از ۱۸۷ همت، سود خالص ثبت کرد! زیبا نیست؟! 🌐@drAshiri

باسمه تعالی پیکر خسته و زخمی را مدام جراحی نمی‌کنند محمدمهدی خیرجو آتش وقتی شعله‌ور می‌شود که گرما، اکسیژن و ماده سوختنی هم‌زمان کنار هم قرار بگیرند. برای خاموش کردن آن هم کافی است این عوامل را از میان برداریم. در مدیریت بحران‌‌های فراگیر نیز منطق کم‌وبیش همین است؛ پس نباید اجازه داد چند عامل تنش‌زا در یک زمان به هم متصل شوند و بحران بزرگ‌تری بسازند. نگاهی به شرایط امروز جامعه نشان می‌دهد دست‌کم سه عامل نگران‌کننده هم‌زمان در حال برجسته شدن است، افزایش شتابان نرخ ارز و به تبع آن تورم و فشار روزافزون بر معیشت مردم، بحث‌های ضد و نقیض دولتمردان درباره قیمت بنزین و دوباره داغ شدن مسائل مربوط به بدپوششی و توسعه‌ی رفتارهای ناهنجار اجتماعی در اماکن عمومی. هیچ‌کدام از این مسائل برای جامعه ایران تازه نیست. تجربه آبان ۱۳۹۸، پاییز ۱۴۰۱ و حوادث دی‌ماه ۱۴۰۴ نشان داده است که هر یک از این عوامل، به تنهایی می‌تواند زمینه‌ساز نارضایتی و گسترش اعتراض و سوءاستفاده دشمن شود. نگرانی اصلی اما زمانی جدی‌تر می‌شود که این مسائل در میانه‌ی یک جنگ تمام عیار وجودی با آمریکا و رژیم صهیونیستی و تمام بدخواهان ملت ایران، هم‌زمان با یکدیگر فعال شوند و فشار اقتصادی، نگرانی‌های اجتماعی و بی‌اعتمادی روی هم قرار دهند. در چنین شرایطی، مهم‌ترین وظیفه سیاست‌گذار و مسئول این است که اجازه ندهد این حلقه کامل شود و این زنجیره را قطع کند. در میدان تقابل خارجی نیز نباید این واقعیت را نادیده گرفت که فشار اقتصادی صرفاً با هدف محدود کردن منابع کشور اعمال نمی‌شود. طبیعی است که طرف مقابل امیدوار باشد فشار اقتصادی در داخل به نارضایتی اجتماعی تبدیل شود و از شکاف‌های موجود برای افزایش فشار و رسیدن به نقطه جنگ و تجاوز استفاده کند. انتشار مطالب مکرر با چنین محتوایی از سوی ترامپ یا صحبت‌های اخیر ونس معاون اولش و اسکات سنت وزیر خزانه‌داری آمریکا، در همین راستا ارزیابی می‌شود. به همین دلیل، تصمیم‌های داخلی را نمی‌توان فارغ و جدا از شرایطی که کشور در آن قرار دارد بررسی کرد. مشکل درست از جایی آغاز می‌شود که هر دستگاه و هر بخش، مسئله خود را جدا از تصویر کلی کشور ببیند و بدون توجه به پیامدهای اجتماعی و مخاطرات امنیتی، اظهارنظر و عمل کند. اصلاحات اقتصادی از قضا در اصل امر بدی نیست؛ گاهی اصلاحات جدی و حتی سخت اجتناب‌ناپذیرند اما موضوع اینجاست که این نسخه‌هایی که پیچیده و تجویز می‌شود، بارها و بارها در سه دهه اخیر آزموده شده و هربار نتایج ناگوارتری برجا گذاشته است، پس باید یکبار برای همیشه این روند، تجربیات و عبرتها را پیش از هر اقدام جدیدی ارزیابی و حقیقت‌یابی کرد؛ مگر می‌شود یک شیوه و سیاست بظاهر درست، بارها و بارها نتایج غلط و پرهزینه‌ای برجای بگذارد و مجدد به سراغ همان افراد و شیوه‌ها برویم؛ به عبارتی بدون رودربایستی باید گفت، نتیجه شیوه‌هایی که این روزها از سوی برخی چهره‌های اقتصادی برای جراحی پیشنهاد می‌شود، از پیش مشخص است و در رد آن و غلط بودن مفروضاتش طی دهه‌های اخیر چندین جلد مثنوی هفتاد من کاغذ نوشته شده و کافیست به آن و ثمراتش در هر بار اجرا مراجعه کنند. از طرفی امروز مسئله، زمان و شیوه انجام این دست اقدامات به اصطلاح اصلاحی است که نیاز به بازنگری جدی دارد. جراحی را زمانی انجام می‌دهند که بیمار توان و تحمل آن را داشته باشد و پزشک نیز مطمئن باشد که تشخیص و سناریوی او برای درمان، مداخلات و زمینه‌‌ها و پیشنه درمان کاملا بررسی شده و با کمترین عوارض وضعیت بیمار را بهتر می‌کند. بیماری که از قضا به دلیل اشتباهات گذشته در تشخیص و درمان، به‌شدت ضعیف و خسته است و پیش از هر چیز به تثبیت شرایط و بازگشت قوای از دست رفته نیاز دارد. تجربه برخی سیاست‌های اقتصادی پرهزینه در سال‌های گذشته نیز نشان داده است که اصلاحات شتاب‌زده، بدون فراهم کردن مقدمات لازم و بدون توجه به آثار اجتماعی آن، می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد و امنیت کشور را به خطر بی‌اندازد. افزایش تورم و فشار بر زندگی مردم، فقط یک شاخص اقتصادی نیست که سهل‌انگارانه با آن برخورد کنیم بلکه مستقیماً بر احساس امنیت، امید و اعتماد عمومی اثر می‌گذارد. اگر افزایش نرخ ارز، فشار معیشتی، تصمیم‌های قیمتی و مناقشات اجتماعی هم‌زمان بر زندگی مردم سایه بیندازند، هر کدام می‌تواند دیگری را تقویت کند. در مقابل، اگر بتوانیم دست‌کم یک یا دو عامل را کنترل کنیم و التیام بخشیم، از شدت گرفتن چرخه بحران کاسته‌ایم و آنگاه به سمت حل مسائل پیش خواهیم رفت. در چنین شرایطی، اولویت‌ها به نظر بدیهی است، تصمیم یکپارچه با مدیریت واحد اقتصادی برای کاهش فشار تورم بر مردم، جلوگیری از شوک‌های ناگهانی، پرهیز از تصمیم‌های تحریک‌کننده اجتماعی و کنترل غیراعلامی و عالمانه پدیده‌هایی که می‌دانیم یک سر محرک خارجی دارد و تقویت ارتباط میان مردم و مسئولان برای ایجاد حس

اعتماد. ایران اسلامی عزیز امروز درست مانند پهلوانان اساطیری، در میانه گذر از هفت‌خوانی سخت، سرنوشت‌ساز و نفس‌گیر است؛ پهلوانی که تن ستبرش از پیکارهای پیاپی با دشمنان قلدر و ناملایمات روزگار، مجروح انواع و اقسام زخم‌ها و جراحت‌هاست و با تمام توان، استوار بر پای ایستاده تا از این گذرگاه پرمخاطره عبور کند. در چنین احوالی، هر دست ناشی یا تصمیم ناپخته‌ای که به بهانه اصلاح یا جراحی، مرهم را کنار بزند و زخم‌های تازه بر این پیکر مجروح بیفزاید یا جراحت‌های کهنه را باز کند، خطایی نابخشودنی و ناگوار است. باز کردن بی‌موقع این زخم‌ها در میانه میدان نبرد، نه تنها درمانی به همراه ندارد، بلکه رمق و توان باقی‌مانده پهلوان را می‌فرساید، قامت رشیدش را بر زمین می‌زند و او را در برابر حریف از پا درمی‌آورد. جنگ از حالت ترکیبی به یک جنگ تراکمی تبدیل شده؛ یعنی دشمن می‌خواهد لایه‌های مختلف فشار را آن‌قدر روی هم بچیند تا از یک لغزش داخلی استفاده کرده و ضربه نهایی را بزند. در این فضا، ندیدن تصویر کلان و دست زدن به تصمیم‌های جزیره‌ای و مقطعی، دقیقاً افتادن در تله‌ای است که برای کشور تدارک دیده‌اند. امروز پیش از هر تصمیم بزرگ، باید جامعه را آرام کرد. آرامش، مقدمه اصلاح است نه نتیجه‌ی آن.

شهید طهرانچی ترور خود را پیش‌بینی کرده بود محسن اسلام‌زاده مستندساز

⚡فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ⚡ 📸 ترامپ: من "بزرگترین" رئیس جمهور آمریکا هستم! «أنا رئيسُكُم الأكبر» «أنا رئيسُكُم الأعظم» @hamshenasi

شیخ محمد عمران (تولد: 1323– درگذشته‌ی: 1373 خورشیدی) از چهره‌های کم‌نظیر تلاوت و ابتهال مصر و جهان اسلام بود؛ قاری‌ای با شناخت ژرف از مقام‌های موسیقایی و قدرتی شگفت در تبدیل معنا به صوت. این روزها و ماه‌ها، استکبار و تکبر آمریکایی، زهرهای بسیاری در جان ما ریخته است؛ هرچند با نصرت الهی، مجاهدان حزب‌الله و لشکر حق، او را درهم‌کوبیده‌اند. اکنون، گوشِ دل و جان بسپاریم به این شاهکار تاریخی در هنر تلاوت قرآن کریم. در تلاوت سوره‌ی فصلت، از آیه‌ی ۱۵ به بعد، این ویژگی به‌خوبی آشکار می‌شود: از تکبّر قوم عاد در «مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً» تا فرود آمدن «رِیحًا صَرْصَرًا» و سرنوشت ثمود، صدا پیوسته با معنای آیات حرکت می‌کند. عمران قرآن را تنها خوش نمی‌خواند؛ معنا را در دستگاه صوتی خود مجسّم می‌کند. تغییر مقام، کشش صوت و سکوت‌های کوتاهش گویی هر بار زاویه‌ی تازه‌ای از آیه را آشکار می‌سازد. شاید راز ماندگاری تلاوت‌های او همین باشد: در صدای محمد عمران، موسیقی در خدمت کلام قرار می‌گیرد و شنونده پیش از آنکه درباره‌ی معنا بیندیشد، آن را احساس می‌کند. 🌐@drAshiri

‍ 🗒 ناترازی بنزین؛ مسئله قیمت نیست، مسئله دقت در حکمرانی است ▪️ یادداشت | حسن حسن‌خانی: وقتی حدود ۴۰ درصد بنزین کشور روزانه از طریق کارت‌های جایگاه و به‌صورت بی‌نام مصرف می‌شود، وقتی تراکنش‌های بانکی از افرادی حکایت دارد که در یک ماه بیش از ۳۵۰۰ لیتر بنزین مصرف کرده‌اند، وقتی ده‌ها هزار خودروی گران‌قیمت در خیابان‌ها تردد می‌کنند و حتی افرادی مالک بیش از ۲۰ خودروی شخصی هستند، اما هیچ سازوکار مالیاتی مؤثری برای این سطح از مصرف و مالکیت وجود ندارد، نمی‌توان ساده‌ترین راه را انتخاب کرد و هزینه ناترازی را با گران کردن بنزین از همه مردم گرفت. ➖ در چنین الگویی، کارگر، کارمند و راننده‌ای که مصرف عادی و ضروری دارد باید به‌خاطر رفتار گروه کوچکی از بدمصرف‌ها هزینه بیشتری بپردازد؛ در حالی که مسئله اصلی، فقدان استفاده مؤثر از داده و ضعف در هدف‌گیری سیاست است. ➖ از میان ۹۰ میلیون نفر جمعیت و حدود ۳۲ میلیون کارت سوخت، می‌توان برآورد کرد که تعداد مصرف‌کنندگان واقعاً نامتعارف بسیار محدود است؛ شاید در حد ۱۰۰ هزار نفر. البته باید مصرف حرفه‌ای وانت‌ها، تاکسی‌ها و رانندگان پلتفرمی را جدا کرد. مسئله، افرادی هستند که ماهانه بیش از ۳۰۰۰ لیتر مصرف دارند؛ از قاچاقچیان و «شوتی‌ها» تا مصرف‌کنندگان بسیار پرمصرف و غیرضروری. ➖ اگر سیاستگذاری دقیق باشد، تمرکز مالیاتی، نظارتی و محدودکننده بر همین گروه می‌تواند بخش بزرگی از مسئله را هدف قرار دهد؛ اما تصمیم شتاب‌زده، هم ۹۰ میلیون نفر را متحمل هزینه می‌کند و هم الزاماً ناترازی را رفع نخواهد کرد. ➖ در شرایط جنگی، بیش از هر چیز به دقت در تصمیم‌گیری نیاز داریم. دعوای «قیمتی یا غیرقیمتی» نیز بیهوده است؛ سیاستگذار باید همه جعبه‌ابزار خود را به‌کار گیرد. مسئله اصلی انتخاب یک ابزار نیست، بلکه کیفیت و دقت در استفاده از ابزارهاست. #رصد #یادداشت #بنزین 🌐 خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا دنبال کنید!

🌀«ناترازی بنزین» فقط بهانه‌ای برای گران‌سازی است 🔻سیدنظام‌ الدین موسوی(مستشار دیوان محاسبات): با ۵۰۰ میلیون دلار سرمایه گذاری می‌شد فاز دوم پالایشگاه آبادان را راه‌اندازی کرد و روزانه ۱۵ میلیون لیتر به تولید بنزین کشور اضافه کرد. ‌🔹 یادآوری: کل ناترازی ادعایی ۱۴ میلیون لیتر در روز است . 🌐@drAshiri

رمز موفقیت صلح حدیبیه در آینه بیعت رضوان محمدمهدی خیرجو   در ایامی که برخی با روایت‌های ناقص و گزینشی از صلح حدیبیه، یا با تکرار مکرر و دهان‌پرکن تعابیری چون صلح شرافتمندانه، می‌کوشند از این واقعه تاریخی دستاویزی برای توجیه عادی‌سازی روابط با آمریکا بتراشند، اما بازخوانی دقیق و واقع‌بینانه این واقعه‌ی تاریخی صدر اسلام، پرده از حقیقتی کاملاً وارونه نسبت به نیت و اراده این گروه‌های سیاسی برمی‌دارد؛ همان کسانی که مدعی‌اند، بگذارید مردم زندگی کنند و همه که نمی‌خواهند شهید شوند. واکاوی وقایع صلح حدیبیه از قضا اثبات می‌کند، این تفاهم نه نماد انفعال و عقب‌نشینی از اصول، بلکه مظهر بارز اقتدار، انسجام، مقاومت و تجلی روحیه شهادت‌طلبی مسلمانان بود. بدیهی است و امروز نیک می‌دانیم که این صلح‌نامه، کوتاه آمدن از مبانی و استقلال مسلمین نبود؛ بلکه هراس دشمن از اراده پولادین و خلل‌ناپذیر مسلمانان جان‌برکف بود که مشرکان را وادار به عقب‌نشینی از زیاده‌خواهی‌های خود کرد. این توازن قوا و کوتاه آمدن کفار، دقیقاً در نقطه عطف ماجرای «بیعت رضوان» شکل گرفت که کمتر به آن پرداخته شده است. در ماه ذی‌القعده سال ششم هجری، پیامبر اکرم حضرت محمد مصطفی(ص) به همراه حدود هزار و چهارصد تن از یاران خود، در جامه احرام و بدون سازوبرگ جنگی و تنها به قصد انجام مناسک عمره راهی مکه شدند. با این حال، سران قریش و کفار مکه با نخوت و سرکشی، راه را بر کاروان بستند و مانع ورود آنان به حریم امن الهی شدند. پیامبر اعظم(ص) برای اثبات نیت مسالمت‌آمیز خود و اتمام حجت، پس از فرستادن چند نماینده، در نهایت عثمان بن عفان را برای گفتگو به مکه فرستادند؛ اما بازگشت عثمان به درازا کشید و طولی نکشید که شایعه هولناک شهادت او به دست مشرکان، در اردوگاه مسلمانان در منطقه حدیبیه پیچید. در این لحظه خطیر و پرالتهاب، پیامبر مکرم اسلام(ص) تصمیمی سرنوشت‌ساز گرفتند و یاران را زیر سایه درختی فراخواندند تا عهدی تاریخی ببندند؛ بیعتی که به بیعت رضوان شهرت یافت. حضرت محمد(ص) دست در دست یاران نهاد و از آنان پیمان گرفت که تا پای جان بایستند و هرگز پشت به میدان نبرد نکنند و در صورت حمله کفار مکه، تا آخرین نفر بر عهد خود بمانند و بجنگند. مسلمانان با وجود قلت نفرات و دوری از مدینه و کمبود ادوات جنگ، یک‌صدا و با شوری وصف‌ناپذیر برای بذل جان هم‌پیمان شدند. خبر این انسجام حیرت‌انگیز و آمادگی بی‌چون‌وچرا برای شهادت، توسط دیده‌بانان قریش به مکه مخابره شد. سران قریش دریافتند با جمعی مواجه‌اند که شهادت را رستگاری می‌داند و رویارویی نظامی با آنان پرهزینه‌ترین گزینه خواهد بود و شکست‌شان ممکن نیست؛ از این رو، رعبی عمیق بر دل‌هایشان سایه افکند و سراسیمه سهیل بن عمرو را فرستادند تا به هر قیمتی با انعقاد یک معاهده، مانع از فوران این انگیزه قدسی و جهادی شوند. بدین‌سان، پیمان حدیبیه ثمره مستقیم این بازدارندگی و اقتدار ایمانی مسلمانان شهادت طلب بود.   نادیده گرفتن این واقعه مهم و تاریخی در صلح حدیبیه و غلبه یافتن ادبیات یأس و ضعف مقابل دشمن، یعنی همان فهم نکردن کامل این واقعه بزرگ صدر اسلام که مقدمه فتح مکه شد. در واقعه حدیبیه و بیعت رضوان، مسلمانان با وجود دوری از موطن، کمبود پشتیبانی، تدارکات نظامی و تعداد نفرات کمتر، هرگز کمبودها و کاستی‌های خود را فریاد نزدند تا جبهه کفر را جری‌تر کنند؛ بلکه با نمایش کوبنده همبستگی و روحیه شهادت‌طلبی، دشمن مغرور را از دستیابی به مقاصد شومش ناامید و وادار به عقب‌نشینی کردند. این همان الگوی درخشانی است که در بیانات اخیر رهبر معظم انقلاب، حضرت آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای(حفظه‌الله تعالی)، در پیام هفته دولت به ظرافت تبیین شد. در دوران خطیری که نظام اسلامی در مسیر وصول به «ایران هرچه قوی‌تر» گام برمی‌دارد، یکی از ضروری‌ترین امور، تبیین قدرت و روایت فتح و قوّت ایران و ملت عزیز آن است. مخابره ضعف، نقص و استیصال در شرایطی که دشمن به‌شدت برای پیشبرد اهداف منحوس خود به روحیه نیاز دارد، نه‌تنها دردی را دوا نمی‌کند، بلکه بزرگ‌ترین کمک به جبهه خصم است و ای‌بسا دل‌های دوستان و همراهان انقلاب را نیز دچار نگرانی، سرگردانی و تحیر سازد. درس مهم بیعت رضوان و ولایت‌پذیری تام و تمام مسلمین برای امروز ما این است که نباید با دیدن ضعف‌ها و مشکلات دچار هراس یا عقب‌نشینی شویم؛ بلکه باید با ایثار و اراده‌ای محکم، شجاعانه و باصلابت گوش به فرمان ولی خدا، پای کار باشیم و نواقص را بدون رودربایستی و فوری و به شیوه عملی و غیراعلامی برطرف کنیم و خم بر ابرو نیاوریم. پرواضح است بیان اشکالات و کمبودها در فضاهای عمومی و رسانه‌ای آنهم توسط مسئولان، نه تنها منجر به صلح و آرامش نمی‌شود، بلکه دشمن سفاک را در تحمیل جنگ و تکرار جنایت‌هایش مصمم‌تر می‌کند.

نکته بعد اینکه، اگر در حدیبیه، روحیه شهادت‌طلبی و ایثار وصف نشدنی مسلمانان جان‌فدای اسلام و پیامبر اعظم(ص) منجر به پیروزی و تحمیل خواست مسلمین شد، در دو جنگ اخیر نیز، همان روحیه‌ی والای شهادت طلبی در میان رزمندگان و نیروهای مسلح در ارتش و سپاه و بسیج و نیروهای انتظامی و امنیتی منجر به متوقف شدن ماشین جنگ دشمن و منصرف شدن او از ادامه‌ی نبرد شد. از طرفی این ایثار و از خودگذشتگی مردم در خیابان‌ها و شجاعت مثال زدنی آنها در حمایت از استقلال کشور بود که دشمن را به عقب‌نشینی و تغییر اهدافش واداشت. فلذا آنان که با هر ادبیاتی و به هر نیتی این روحیه شهادت طلبی را در مردم سرافراز و آگاه ایران و نیروهای مسلح جان برکف کتمان می‌کنند، در واقع مزیت اصلی ایستادگی ایران اسلامی مقابل قدرتهای زورگو را کتمان کرده و طلب جنگ و حمله دشمن به میهن‌مان را دارند! بر اساس آموزه‌ی قرآنی «وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّکَ فَحَدِّثْ»، آنچه امروز باید روایت و برجسته شود، نقاط قوت، دستاوردها و قدرت درونی ملت ایران است؛ ملتی که با ایثار و شجاعت در برابر دشمن تا بن دندان مسلح ایستاد و هرگز عقب ننشست. تنها با همین نگاه عزتمندانه است که می‌توانیم مانند یاران پیامبر اعظم در جریان حدیبیه، اقتدار بیافرینیم، موازنه قدرت را به نفع جبهه حق تغییر دهیم و دشمن را در اوج توهم قدرتش، وادار به عقب‌نشینی و شکست در محاسباتش کنیم.

🔹️صیانت از آزادی ممکن نیست مگر با آزادی ۴۸ سال از سلب آزادی امام موسی صدر و دو یار همراهش گذشت.