ای جمهوری اسلامی ای مقدس‌ترین نظام سیاسی دنیا روزت مبارک 🌹 چه انسان‌های شریف که خونشان در تأسیس و تثبیت تو بر زمین ریخته شد. چه جان‌های پاک که برای تو فداکاری های بی نظیر کردند. سعادتمندم که در زمانه‌ی تو زندگی می‌کنم و افتخار هواداری‌ات نصیبم شده... @hamshenasi

#تحلیل_راهبردی در یک گروه تخصصی، یک پرسش عمومی طرح شده: ایرانِ پس از جنگ، چگونه ایرانی است؟ نگرانی‌های اصلی چیست؟ چرا امیدوارید؟ پاسخ بنده: سؤال، حاوی پیش‌فرض خاصی است. کدام «وضعیت» و کدام ایران؟ در یک نگاه کلی، ما با دو ایران، روبرو خواهیم بود و این دو ایران، ناشی از یک وضعیت است: عبور از مرز بازدارندگی یا عدم عبور از آن. ایران اول، ایرانی است که باید مسیر مذاکره را طی کند و استدلال‌های پایه‌ی‌ آن هم بدین شرح است: «ما از امریکا و اسرائیل، ضعیف‌تریم و آنها بمب اتمی دارند و ما را به سرزمین سوخته تبدیل خواهند کرد؛ پس فوراً جنگ را تمام کنید و مذاکره کنید.» این ایران، همان ایرانِ از دست‌رفته‌ی دهه‌ی نود و ایرانِ برجامی است که کارآمدی خود را اثبات کرد و ما را به این روز سیاه افکند. ایران دوم، ایرانی‌ست که توانسته مرز بازدارندگی را رد کند و عملاً با ایجاد ضربه‌های کوبنده‌ی مستقیم نظامی و فشار بزرگ به اقتصاد جهانی و دسترس‌پذیر کردنِ اهرم‌های واقعی و جدید قدرت (مثل تنگه‌ی هرمز و باب‌المندب) «می‌تواند» با زبان و شرایط زور آمریکایی، در حدّ خودش مقابله کند. ما در دهه‌ی نود هم این فرصت را داشتیم، تنگه‌ی هرمز، به تازگی و بر اثر پدیده‌های زمین‌شناسی به وجود نیامده، قدرت موشکی و توان پهپادی هم همچنین، نیروی رزم و آمادگی دفاعی هم همچنین؛ ما همه‌ی اینها را داشتیم اما «اراده‌ی» این تغییر را نداشتیم. حالا و با تجربه‌ی دردناک مذهب یا سندروم مذاکره‌گرایی و دریافت دردناک‌ترین ضربه‌ها، لازم است ایران را حفظ کنیم؛ این ایران، صرفاً با تمنّیّات سیاسیون حفظ نمی‌شود بلکه با تدبیر و قدرت‌ عینی حفظ خواهد شد، به نحوی که بازدارندگی خود را اثبات کند. با دو ایران، روبروایم: ایرانِ جنگ‌زده‌ی بدون توان بازدارندگی و ایران جنگ‌زده‌ی با توان بازدارندگی. اراده‌ی عقل عالی نظام، انتخاب ایران دوم است. این انتخاب حدود صد روز، زمان میخواهد. برای ثبت در تاریخ و آرشیو این گروه گرامی: به احتمال بالا، این جنگ، تا اواخر خردادماه امسال طول خواهد کشید. 👈تحلیل‌های مختصر و مستند: @drAshiri

دلایل احتمال بالا برای یک جنگ صد روزه سعید اشیری ۵ فروردین ۱۴۰۵ https://eitaa.com/drashiri/482

🔹 وقتی تردید، جای تدبیر می‌نشیند ✍ ناصر فخاری در بزنگاه‌های تاریخی، کلماتِ مسئولان صرفاً «اظهارنظر» نیست؛ هر جمله، سیگنالی است که یا اراده یک ملت را تقویت می‌کند، یا دشمن را به محاسبه‌ای تازه می‌کشاند. در چنین شرایطی، آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، «وضوح در تصمیم» و «صلابت در بیان» است. تاریخ نشان داده است که ابهام، تردید و لحن‌های دوپهلو، نه‌تنها از تنش نمی‌کاهد، بلکه طرف مقابل را در پیشروی جسورتر می‌کند. در منطق حکمرانی علوی، این مسئله به‌روشنی تبیین شده است. امیرالمؤمنین علیه‌السلام در توصیه‌ای بنیادین هشدار می‌دهند که: «آدم ترسو را در مشورت خود راه مده، زیرا تو را از اقدام‌های لازم بازمی‌دارد.» این گزاره، صرفاً درباره یک ویژگی فردی نیست؛ بلکه ناظر به یک خطر جدی در نظام تصمیم‌سازی است: وقتی ترس یا بی‌خردی، به هر دلیلی، به لایه‌های تصمیم‌گیری راه پیدا کند، نتیجه‌اش نه احتیاطِ عاقلانه، بلکه تعویق در اقدام، تضعیف در اراده و ارسال پیام ضعف به بیرون خواهد بود. از سوی دیگر، قاعده‌ای دیگر از همان مکتب، واقعیتی را یادآور می‌شود که نمی‌توان از آن چشم پوشید: در مواجهه با تجاوز، بازدارندگی، نه با توصیه‌های یک‌طرفه، بلکه با پاسخ متناسب شکل می‌گیرد. مسئله امروز، نقد یک شخص یا یک موضع خاص نیست؛ مسئله این است که در میدان‌های حساس، آیا «تصمیم» بر مبنای درک درست از واقعیت‌ها گرفته می‌شود، یا سایه‌ای از تردید و محاسبه‌های نادرست، جهت‌گیری‌ها را مخدوش می‌کند؟ گاهی مشکل، نه در جایگاه مسئول، بلکه در حلقه مشاورانی است که به‌جای تقویت قدرت تصمیم، آن را فرسوده می‌کنند. و گاهی، مسئله عمیق‌تر از این‌هاست. در هر صورت، تجربه تاریخی یک قاعده ساده دارد: ملت‌ها هزینه تردیدهای لحظه‌ایِ مسئولان خود را، سال‌ها پرداخت می‌کنند. و در میدان‌هایی که طرف مقابل، زبان قدرت را بهتر از هر زبان دیگری می‌فهمد، ابهام، هرگز مترادف عقلانیت نیست. @Fakhari_ir

#تحلیل_جنگ مجله‌ی‌ اکونومیست بر روی جلد از جدیدترین شماره‌ی‌ خود نوشته است: هرگز مانع دشمنی نشو که در حال اشتباه کردن است! 👈تحلیل‌های مختصر و مستند: @drAshiri

#تحلیل_جنگ ▫️این عبارت - که معمولاً به ناپلئون بناپارت منسوب می‌شود - یکی از اصول طلایی در استراتژی‌های نظامی و سیاسی است. ۱. مفهوم راهبردیِ این جمله چیست؟ وقتی گفته می‌شود «هرگز مانع دشمنی نشو که در حال اشتباه کردن است»، یعنی اگر رقیب شما تصمیمی می‌گیرد که به ضرر خودش و به نفع شماست، بهترین واکنش «سکوت» و «تماشا کردن» است. دخالت شما ممکن است باعث شود او به اشتباهش پی ببرد و مسیرش را اصلاح کند. ۲. چرا چین از درگیری آمریکا و ایران خشنود می‌شود؟ ▫️از دیدگاه مجله اکونومیست، چین از تنش‌های احتمالی یا اشتباهات محاسباتی ترامپ در قبال ایران به چند دلیل استقبال می‌کند: ▫️انحراف تمرکز: هر چقدر آمریکا بیشتر در خاورمیانه درگیر شود، تمرکز و منابعش از منطقه «ایندو-پاسیفیک» (جایی که چالش اصلی چین است) منحرف می‌شود. ▫️هزینه‌های گزاف: جنگ یا تنش فرسایشی، قدرت اقتصادی و نظامی آمریکا را تحلیل می‌برد بدون اینکه چین هزینه‌ای پرداخت کرده باشد. ▫️انزوای دیپلماتیک: اگر اقدامات آمریکا تندروانه تلقی شود، فاصله میان واشینگتن و متحدان اروپایی‌اش بیشتر شده و این فضا برای نفوذ دیپلماتیک چین بازتر می‌شود. ۳. نقش چین در این میان چیست؟ در این سناریو، چین ترجیح می‌دهد: ▫️نقش میانجی‌گر صلح‌طلب را بازی کند. ▫️بدون درگیری مستقیم، نظاره‌گر تضعیف موقعیت بین‌المللی آمریکا باشد. ▫️از اشتباهات تاکتیکی رقیب برای تثبیت قدرت خود در آسیا استفاده کند. ▫️به زبان ساده: چین معتقد است اگر ترامپ با تصمیمات نسنجیده در غرب آسیا، آمریکا را به دردسر بیندازد، این یک «هدیه استراتژیک» برای پکن است؛ پس چینی‌ها دلیلی نمی‌بینند که بخواهند جلوی این اشتباه را بگیرند یا به آمریکا هشدار بدهند. 👈تحلیل‌های مختصر و مستند: @drAshiri

#تحلیل_جنگ برتری نسبی ایران در افکار عمومی منطقه؛ 📌نتایج یک نظرسنجی تازه 🔹️نظرسنجی جدید مؤسسه Geopoll: 38٪ اسرائیل را مقصر جنگ می‌دانند؛ ۲۹٪ آمریکا؛ ۱۸٪ ایران

در مارس 2026، GeoPoll از شهروندان سراسر پاکستان، عربستان سعودی، مصر، کنیا، نیجریه و آفریقای جنوبی نظرسنجی کرد تا بفهمد که آنها چگونه درگیری رو به افزایش ایران، اسرائیل و آمریکا را درک، تجربه و به آن پاسخ می‌دهند. یافته‌ها قابل توجه است و پیامدهای مستقیمی برای دولت‌ها، سازمان‌های بین‌المللی و نهادهای رسانه‌ای دارد. ▫️ 100٪ از این درگیری آگاه هستند. بسیار بالا. ▫️70٪ معتقدند که استفاده از سلاح‌های هسته‌ای محتمل است . ▫️72٪ معتقدند که این ممکن است. آغاز جنگ جهانی سوم باشد. ▫️ 38٪ اسرائیل را مقصر جنگ می‌دانند؛ ۲۹٪ آمریکا؛ ۱۸٪ ایران. ▫️ ۴۳٪ به دلیل جنگ، آمریکا را کمتر مطلوب می‌دانند. ▫️۲۵٪ می‌گویند رسانه‌های غربی گمراه‌کننده هستند. ▫️۷۰٪ می‌گویند قیمت سوخت به طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار گرفته است. ▫️۶۹٪ در مورد هزینه‌های زندگی "بسیار نگران" هستند. ▫️ ۵۴٪ می‌خواهند دولتشان خواستار صلح شود. منبع: https://www.geopoll.com/blog/iran-israel-us-conflict-report/ 👈تحلیل‌های مختصر و مستند: @drAshiri

#تحلیل_جنگ ▫️در جریان جنگ اخیر، سطح همدلی و نگاه مثبت به ایران در افکار عمومی کشورهای مهم منطقه، به‌طور محسوسی بالاتر از اسرائیل ارزیابی شده است. ▫️پاکستان با ثبت ۸۲ درصد همدلی با ایران، بالاترین میزان را در این نظرسنجی به خود اختصاص داده است. ▫️در مصر نیز حدود ۴۹ درصد از افکار عمومی نسبت به ایران نگاه مثبت دارند که نشان‌دهنده وزن قابل توجه این رویکرد در این کشور است. ▫️نکته قابل توجه، وضعیت عربستان سعودی است؛ جایی که با وجود حملات صورت‌گرفته به منافع آمریکا در این کشور، حدود ۲۰ درصد از مردم با ایران ابراز همدلی کرده‌اند و اکثریت (حدود ۶۵ درصد) گزینه «هیچ‌کدام» را انتخاب کرده‌اند. 👈تحلیل‌های مختصر و مستند: @drAshiri

#تحلیل_جنگ 📢 CNN: اکثریت آمریکایی‌ها از نحوه مدیریت جنگ ایران توسط ترامپ ناراضی‌اند. ▫️بر اساس گزارش CNN، همزمان با سخنرانی مهم ترامپ درباره جنگ ایران، یک نظرسنجی جدید نشان می‌دهد. ▫️حمایت عمومی از این جنگ و نحوه مدیریت آن به‌شدت کاهش یافته است. منبع: https://www.cnn.com/2026/04/01/politics/donald-trump-iran-war-white-house-speech-cnn-poll

🚨 سقوط حمایت مردمی از جنگ ایران؛ نظرسنجی CNN زنگ خطر برای ترامپ 📢 CNN: اکثریت آمریکایی‌ها از نحوه مدیریت جنگ ایران توسط ترامپ ناراضی‌اند بر اساس گزارش CNN، همزمان با سخنرانی مهم ترامپ درباره جنگ ایران، یک نظرسنجی جدید نشان می‌دهد 📌حمایت عمومی از این جنگ و نحوه مدیریت آن به‌شدت کاهش یافته است. 📊 افکار عمومی علیه جنگ طبق داده‌های مطرح‌شده: • اکثریت آمریکایی‌ها با ادامه جنگ ایران مخالف‌اند • بسیاری معتقدند: 📌ترامپ نتوانسته اهداف جنگ را به‌وضوح توضیح دهد ▫️شکاف سیاسی در داخل آمریکا • جمهوری‌خواهان بیشتر از جنگ حمایت می‌کنند • اما: • دموکرات‌ها و مستقل‌ها عمدتاً مخالف‌اند • این اختلاف به یکی از بزرگ‌ترین شکاف‌های سیاسی داخلی تبدیل شده است. 📉 کاهش محبوبیت مدیریت ترامپ • نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد: • میزان رضایت از مدیریت جنگ پایین است • حتی در میان برخی حامیان ترامپ 📌تردید درباره ادامه جنگ افزایش یافته ▫️مخالفت با تشدید جنگ • اکثریت مردم: • مخالف اعزام نیروهای زمینی هستند • و خواهان پایان سریع جنگ‌اند 📌حدود ۹۰٪ آمریکایی‌ها پایان سریع جنگ را مهم می‌دانند ▫️پیام اصلی خبر • جنگ ایران به یک چالش داخلی بزرگ برای ترامپ تبدیل شده • فشار افکار عمومی در حال افزایش است • و تصمیمات آینده ممکن است تحت تأثیر این نارضایتی قرار گیرد. 📊 جمع‌بندی • اکثریت آمریکایی‌ها از جنگ ایران ناراضی‌اند • مدیریت ترامپ با انتقاد گسترده روبه‌رو شده • مردم خواهان پایان سریع جنگ هستند • سخنرانی ترامپ می‌تواند مسیر بعدی را تعیین کند ▫️برآیند: 📌جنگی که قرار بود قدرت امریکا را نشان بدهد حالا به نقطه ضعف داخلی ترامپ تبدیل شده است. 👈تحلیل‌های مختصر و مستند: @drAshiri

«به برهوت واقعیت خوش آمدید!» هوش مصنوعی (AI) قرار بود در نقش یک «مترجم و میانجیِ کلان» عمل کند و با سنتز کردن داده‌ها، یک «فرهنگ واحد جهانی» بسازد. در این نگاه، AI به مثابه یک «عقلِ کل» دیده می‌شد که می‌تواند بر تفاوت‌ها غلبه کند. اما خطای این نگاه آن بود که تصور می‌کرد «معنا» صرفاً از طریق پردازشِ حجم عظیمی از داده‌ها (Big Data) خلق می‌شود، در حالی که فرهنگ و معنا، ریشه در «زیست‌جهانِ» (Lifeworld) انسان‌ها و تجربیات تاریخیِ آن‌ها دارند، نه صرفاً در اشتراکات آماریِ کلمات. امروز بعد از جنگی که بانیان هوش مصنوعی بر ایران تحمیل کردند، توهمِ «جهان‌شهرِ الگوریتمی» از هم پاشیده است. سال‌هاست که متفکرانی مانند ژان بودریار استدلال می‌کردند که ما در عصر «وانموده‌ها» (Simulacra) و «فراواقعیت» (Hyperreality) زندگی می‌کنیم؛ جایی که تصاویر رسانه‌ای و مجازی، از خودِ واقعیت واقعی‌تر شده‌اند. اما جنگی که اسرائیل و به تبع آن آمریکا بر ایران تحمیل کردند، عملا راهی بی‌بازگشت به امری واقعی و ابطال وضعیت «وانموده‌ها» گشوده است. جنگ، درد، خون، ویرانی، و مهم‌تر بحران انرژی و انسداد زندگی برای دنیای سکولار امروز، همه دارای نوعی «اصطکاک» و «سرسختیِ هستی‌شناختی» هستند که قابلِ تقلیل به کدها و صفر و یک‌های هوش مصنوعی نیستند. وقتی بمبی واقعی منفجر می‌شود یا انسانی واقعی جان می‌بازد، و یا وقتی انرژی از دسترس انسان دنیوی شده خارج می‌شود، شوکِ ناشی از این «حقیقتِ سخت»، پرده‌ی نرم و لطیفِ مجاز را پاره می‌کند. هوش مصنوعی در نهایت یک ماشینِ «بازنمایی» (Representation) و «پیش‌بینی» است. AI می‌تواند داده‌های جنگ را تحلیل کند، تلفات را بشمارد، یا حتی تصاویر دیپ‌فیک (Deepfake) بسازد؛ اما نمی‌تواند «درد» را درک کند و نمی‌تواند «معنای فداکاری»، «قهرمانی»، «حماسۀ حضور» از یک سو، و «وحشتِ بقا»، «ترس از مرگ»، یا «ظلم» را پردازش کند. رنجِ انسانی و واقعیات زندگی دارای چگالی‌ای است که از ظرفیتِ شبکه‌های عصبیِ مصنوعی خارج است. بنابراین، در مواجهه با واقعیاتِ مهیبِ فیزیکی (مثل جنگ)، روایت‌گریِ مبتنی بر هوش مصنوعی دچار اختلال و رنگ‌باختگی می‌شود، زیرا انسان‌ها در بحران‌های هویتی و وجودی، به دنبال «حقیقتِ ملموس» می‌گردند، نه خروجیِ بی‌روحِ یک مدل زبانی. بدین‌ترتیب جهانِ مبتنی بر هوش مصنوعی، تنها در دورانِ «صلحِ شبیه‌سازی‌شده» و «رفاه» می‌تواند توهمِ غلبه بر واقعیت را داشته باشد. اما هنگامی که پای موجودیت استعماری غرب و واقعیات سیاه تمدن دنیوی نظام سلطه به میان می‌آید، قوانینِ سختِ فیزیک، بیولوژی و جغرافیا، دوباره سیطره‌ی خود را بر جهانِ الگوریتم‌ها دیکته می‌کنند. https://eitaa.com/Habibollah_Babai