آسمون رو نگاه کنید. گفتم گناهان شاعرانه! گناهان شاعرانه روحیه‌ی شاعر ما رو وادار می‌کنن به مشروعیت بخشیدن بهشون. مشکل ما اینه که شاعرانه گناه می‌کنیم و بعد انگار بازگشت ازشون به اندازه‌ی کافی شاعرانه نیست. آدم و حوّا هم شاعرانه اشتباه کردند.

آرزو داشتم یک‌نفر بود که می‌شد بی‌شرمانه راجع‌به گناهان شاعرانه باهاش صحبت کرد. متأسفانه این احساس صمیمیت رو فقط با آدم و حوّا دارم.

برو با چمران حرف بزن راجبش😒

؟ =)

مگه چمران رو می‌شناسی؟

نه دیدم همه دارن دعوات میکنن منم بکنم

الهی آتیش بگیرید😡

تو با من راجب گناه حرف نزنی با کی بزنی😡

گفتم فقط صحبت کنیم، با تو ممکنه وسوسه شم و خودم به گناه بیفتم❤️‍🔥

منظار؟!

نباید منظار خاصی داشته باشی چون اونروز گفتی عشق واقعی هیچوقت منجر به گناه نمیشه