🔘 به بهانه یک دعوت ✍️ شهرام رامشت ❃ امروز جلسه‌ای در معاونت راهبردی ریاست جمهوری مرکز بررسی‌های استراتژیک، برگزار شد که هم فرصت بود و هم تهدید. این جلسه با حضور مقامات رسمی وزارت آموزش و پرورش، وزیر و برخی معاونین، صبح و عصر برگزار شد؛ صبح رسمی‌تر و با حضور وزرا (وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی هم شرکت داشتند) و جلسه عصر، برخی معاونین وزیر آموزش و پرورش به همراه دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش، و یکی از مشاورین وزیر برگزار شد. وجه تمایز اصلی جلسه صبح و عصر این بود که در جلسه عصر، افرادی (حدود ۱۵ نفر) دعوت شده بودند که در ۸ دقیقه، ایده خود را در موضوع جلسه به مسئولین ارائه و کمک کنند تا #عدالت و #کیفیت در نظام تعلیم و تربیت بهبود یابد. ❃ این سبک جلسات از جهاتی فرصت و از جهاتی تهدید هستند. نفس این که معاونین وزیر در جلساتی این‌چنینی یک روز از صبح را به این امر اختصاص دهند و سعی کنند با بدنه پژوهشی و مردمی آموزش و پرورش #ارتباط_مستقیم داشته باشند، بسیار پسندیده است. از طرفی، فرصت‌یافتن پژوهشگران و صاحب‌نظران برای ارتباط مستقیم و بی‌پرده با مسئولین و ارائه نکات و ایده‌ها نیز فرصتی کم‌نظیر است. تنوع صاحبان ایده از #معلمان گرفته تا #پژوهشگران و #اندیشکده‌داران باعث‌شده بود تا طیف گسترده‌ای از ایده‌ها را در سطوح مختلف شاهد باشیم. ❃ این فرصت البته می‌تواند لبه تیزی هم داشته باشد که آن را به #تهدید تبدیل کند. به نظرم این لبه تیز، عدم پالایش ایده‌های مطرح شده‌ در جلسه بود. من توفیق داشتم ۹ ارائه را بشنوم. در این میان، یکی از عزیزان #خاطره تعریف کرد؛ یکی از پژوهشگران نسبتاً مشهور حرف‌های همیشگی‌اش را که احتمالاً همه مسئولان چند بار شنیده بودند را مجدد #تکرار کردند؛ یکی دیگر #مدیریت_زمان نداشت و ده دقیقه صحبت کرد و به نتیجه نرسید؛ دیگری بحثی فلسفی درباره مفهوم #عدالت کرد و به ایده‌ای جز بازنویسی مبانی نظری سند تحول نرسید؛ فرد دیگری از ملاحظات استفاده از #شواهد در خط‌مشی‌گذاری صحبت کرد (۱)؛ فرد دیگری چندبار با غلطک از روی مسئولین آموزش و پرورش رد شد و در آخر هم ایده‌ای کلی داد که #بهره‌وری را باید زیاد کرد (۲)؛ در کمال تعجب یکی از ارائه‌ها #تبلیغ یک موسسه خصوصی بود! یکی بعد از خاطره‌گویی وقتشان تمام شد، گفتند خب ایده، گفتند پیش‌دبستانی الزامی شود! (۳) معلم عزیزی هم ایده‌ای ساده و بدیهی ارائه کردند که ...؛ در نهایت ارائه‌ای هم درباره پژوهش‌سرا داشتیم که به نظرم برای این ترکیب، بهترین ارائه بود، هر چند، به دلیل آماده نبودن اسلایدها و ارائه ضعیف، این ایده هم حیف شد. امیدوارم ارائه‌های بعدی که حدود ۷ مورد بود، این‌طور نبوده باشند... ❃ چطور این ارائه‌ها می‌توانند فرصت را به تهدید تبدیل کنند؟ وقتی فرد مسئول، ارتباطی میان مسائل خود و ارائه‌ها نمی‌یابد، طبیعتاً دل‌سرد می‌شود؛ چه رسد به این‌که، حرف‌های بدیهی، ناقص، توهین‌آمیز و بعضاً بی‌نتیجه را بشنود. در واقع جلسه‌ای که با زحمت بسیار تشکیل شده و با استفاده از قدرت #رئیس_جمهور و حمایت وزیر، چند تن از مسئولین آموزش و پرورش را برای شنیدن ایده‌ها آماده کرده، به دلیل اینکه آورده عینی برای حل مسائل مسئولین نداشته، به مثالی برای جلسات مشابه تبدیل می‌شود که تا اسم چنین جلساتی آید، به دلایلی که عرض شد، مورد بی‌مهری مسئولین قرار گیرد. ❃ البته امیدوارم که چنین نباشد و این جلسات با زحمت عزیزان مرکز بررسی‌ها، مستمر باشد. هرچند، ما هم در این طرف گود، باید روی مسائل یکی از حوزه‌ها #متمرکز شویم و تلاش کنیم پاسخ‌هایی ارائه دهیم که واقعاً معطوف به #مسأله هستند و صد البته با توجه به اقتضائات، عملی! حال که رئیس‌جمهور به آموزش و پرورش توجه ویژه دارند، وظیفه اهل اندیشه چند برابر است. نیاز داریم به راهکارهایی برای مسائل پیچیده که شاید از ذهن مسئولین اجرایی درون گود دور باشد. إن‌شاءالله توفیق داشته باشیم. پی‌نوشت: (۱) ارائه فنی و خوبی بود؛ اما به نظرم نیاز این جلسه نبود. هنوز در اجرا، خیلی عقب‌تر این حرف‌ها هستیم... (۲) اینکه باید بهره‌وری را زیاد کرد که تقریباً بدیهی‌ست؛ نیاز به سازوکارهایی دقیق با تقسیم‌کار مشخص داریم. دکمه افزایش بهره‌وری وجود ندارد یا اقلاً این دکمه کار نمی‌کند. (۳) به‌نظرم خاطرات ایشان ربط چندانی هم به پیشنهادشان نداشت... #هم_اندیشی #مرکز_بررسی‌ها #عدالت #کیفیت‌بخشی #رئیس_جمهور 🧭 @education_policy

لوازم سیاستی تقویت فرهنگ؛ شب یلدا ✍️ شهرام رامشت ❃ #فرهنگ صرفاً مجموعه‌ای از آیین‌ها، نمادها و مناسبت‌ها نیست که بتوانیم آن را با توصیه یا تبلیغ حفظ کنیم. فرهنگ، زمانی پایدار می‌ماند که درون سازوکارهای اداره کشور به رسمیت شناخته شود و لوازم آن در #خط‌مشی‌گذاری عمومی لحاظ شود. اگر انتظار داریم برخی آداب و رسوم اصیل ایرانی در زندگی اجتماعی مدرن‌مان دوام بیاورند، ناگزیر باید هزینه‌های #نهادی آن را بپذیریم و برای آن تصمیم بگیریم. اگر سیاست‌گذار ما از یک‌سو بر حفظ #هویت_فرهنگی تأکید کند، اما از سوی دیگر همهٔ ساختارهای اداری، آموزشی و اقتصادی را بر مبنای حداکثرسازی زمان کار طراحی کند، نتیجه چیزی جز فرسایش تدریجی فرهنگ نخواهد بود. در چنین شرایطی، آیین‌ها به بار اضافی بر دوش #زندگی_مدرن تبدیل می‌شوند و نسل‌های بعدی به‌تدریج از آن‌ها فاصله می‌گیرند و فرهنگ‌مان به خاطره تبدیل می‌شود. ❃ یکی از روشن‌ترین مثال‌ها در این زمینه، نسبت میان مناسبت‌های فرهنگی و نظم اداری–اقتصادی است. آیین‌هایی مانند #نوروز، #شب_یلدا یا برخی مناسبت‌های مذهبی مانند شب‌های قدر، ذاتاً با «زمان» سر و کار دارند؛ با شب‌نشینی، دیدار خانوادگی، سفر، یا مشارکت جمعی. اما اگر نظم رسمی کار و آموزش هیچ انعطافی نسبت به این زمان‌ها نداشته باشد، پیام ضمنی اداره‌کنندگان جامعه این است که فرهنگ امری فرعی و قابل‌تحمل در حاشیه زندگی کاری است، نه جزئی از آن. ❃ تصمیم درست دولت برای تأخیر دوساعتی در ساعت شروع به کار ادارات دولتی و مدارس پس از شب یلدا، اگر به‌درستی دیده شود، نه یک اقدام نمادین یا احساسی، بلکه نمونه‌ای ساده از پذیرش «لوازم فرهنگی» در #خط‌مشی‌گذاری است. چراکه اگر فردی تا نیمه‌های شب در یک آیین فرهنگی مشارکت کند و صبح زود ملزم به حضور کامل و بهره‌ور در محل کار باشد، تعارضی ساختاری شکل می‌گیرد. در این وضعیت، یا فرهنگ قربانی می‌شود یا کارایی. خط‌مشی‌گذاری هوشمند باید تلاش کند این تعارض را کاهش دهد، نه اینکه آن را به انتخاب فردی واگذار کند. ❃ نکته مهم این است که چنین تصمیم‌هایی نباید استثنایی، سلیقه‌ای یا موردی باشند. #پایداری_فرهنگی نیازمند منطق پایدار سیاستی است. یعنی دولت و نهادهای عمومی باید به‌صورت شفاف مشخص کنند که کدام عناصر فرهنگی را بخشی از #سرمایه_اجتماعی کشور می‌دانند و حاضرند برای آن‌ها تنظیمات نهادی انجام دهند. تأخیر در ساعت کاری، انعطاف در تقویم آموزشی، یا بازطراحی الگوهای کار در روزهای خاص، همگی ابزارهای سیاست‌گذاری هستند، نه امتیازات مقطعی. ❃ به نظر می‌رسد زمان آن رسیده که قدری در این باره تأمل کنیم و نسبت به آنچه می‌تواند لوازم سیاستی تقویت فرهنگ ایرانی – اسلامی باشد، تصمیم‌گیری کنیم. هرچند در این باره پیشتر تصمیماتی مشابه برای شب‌های قدر اتخاذشده اما، شاید به اندازه کافی کارامد نبوده و نیاز به بازنگری دارد. البته این ملاحظات لزوماً به معنی #تعطیلی بیشتر و ... نیست؛ بلکه به معنای مدیریت بهینه زمان‌های در اختیار است؛ چه بسا در برخی موارد باید از تعطیلات کم کنیم! همانطور که در نوروز به نظر زیاده‌روی کرده و روزهای بسیاری را به این بهانه و بدون دلیل منطقی تعطیل می‌کنیم. پی‌نوشت امروز هم مثل همیشه در ساعت همیشگی از خانه بیرون آمده و به سمت محل کار رفتم. در کمال تعجب، خیابان‌ها را خلوتِ خلوتِ خلوت یافتم! ظاهراً این تصمیم دولت، اگرچه دیر اعلام شد و قدری هم نارسایی داشت، مثلاً برای دانشجویان، اما مورد استقبال حداکثری #مردم قرار گرفته است. : ) 🌱#خط‌مشی‌گذاری #فرهنگ #شب_یلدا 🧭 @education_policy

📣 #فراخوان انجام پژوهش‌های کاربردی سلام و عرض ادب همانطور که مستحضرید، وزارت آموزش و پرورش همه ساله از طریق پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش اقدام به جمع‌آوری اولویت‌های پژوهشی دستگاه می‌کند. با توجه به تعدد اولویت‌ها، انجام تمام این پژوهش‌ها توسط پژوهشگاه نه ممکن است و نه مطلوب. از این‌رو، همه ساله این اولویت‌ها در اختیار عموم پژوهشگران قرار گرفته تا فرایند انجام پژوهش‌ توسط ایشان در قالب قراردادهای رسمی پژوهشی انجام شود. با آغاز به‌کار مرکز مطالعات راهبردی و سیاست‌پژوهی پژوهشگاه مطالعات، بخشی از اولویت‌ها به این مرکز مرتبط می‌شود. این مرکز حمایت خود را در راستای انجام پژوهشی‌های مرتبط با این حوزه اعلام داشته و اهتمام ویژه‌ای به تسریع فرایند‌های انجام پژوهش‌ها در این بخش دارد. در ادامه دو سند مکتوب به پیوست تقدیم می‌شود که یکی اولویت‌های پژوهشی کل دستگاه و دیگری برش پژوهش‌های مرتبط با مرکز مذکور است. از همه اساتید و پژوهشگران حوزه سیاست‌پژوهی دعوت می‌کنم تا ضمن بررسی همه اولویت‌ها، درصورت علاقه و توانمندی انجام هر یک از این پژوهش‌ها به بنده اطلاع دهند. ✅ لطفاً این پیام و پیوست‌های آن را بازنشر دهید تا به اهلش برسد. ✍️ شهرام رامشت پی‌نوشت: (1) صلاحیت‌های علمی و پژوهشی افراد و قوت پیشنهاده ارائه شده، شرط لازم و کافی برای تأیید اولویه پیشنهاده و شروع فرایند‌های اداری عقد قرارداد است. (2) با توجه به اینکه فرایند فراخوان پژوهشی مدتی است که آغاز شده، برخی از پژوهش‌ها تا مرحله تأیید پیشنهاده پیش رفته‌اند. لذا قبل از اقدام به نگارش پیشنهاده از عدم آغاز فرایند آن پژوهش اطمینان حاصل کنید. 🌱#خط‌مشی‌گذاری #سیاست_پژوهی #مطالعات_راهبردی #فراخوان_پژوهشی 🧭 @education_policy

📚 #گزارش_کارشناسی | نیازهای کّمی و کیفی تحصیل حداقل ۵۰ درصد دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه در رشته‌های فنی‌وحرفه‌ای و کاردانش (موضوع ماده (۸۷) قانون برنامه هفتم پیشرفت) 🔰 کانال «گروه آموزش‌وپرورش مرکز پژوهش‌های مجلس» در ایتا و بله 🆔 @ap_rcmajlis

📌 چکیده گزارش «نیازهای کّمی و کیفی تحصیل حداقل ۵۰ درصد دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه در رشته‌های فنی‌وحرفه‌ای و کاردانش (موضوع ماده (۸۷) قانون برنامه هفتم پیشرفت)» 🔸 براساس ماده (۸۷) قانون برنامه هفتم پیشرفت، وزارت آموزش‌وپرورش مکلف است تا پایان اجرای برنامه، حداقل ۵۰ درصد دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه را در رشته‌های فنی‌وحرفه‌ای و کاردانش سامان‌دهی کند. در حال حاضر ۴۳/۰۲ درصد دانش‌آموزان در هنرستان‌ها مشغول تحصیل هستند. 🔹 واکاوی دقیق‌تر این آمار نشان می‌دهد که توزیع آموزش‌های مهارتی در ابعاد مختلف متوازن نیست، به عنوان مثال ۵۱/۲۴ درصد دانش‌آموزان پسر در هنرستان‌ها مشغول به تحصیل هستند که بالاتر از هدف برنامه قرار دارد، اما تنها ۳۵/۱۱ درصد دختران در هنرستان تحصیل می‌کنند. این تفاوت ضرورت فراهم آوردن زیرساخت‌ها برای جذب هنرجویان دختر را نشان می‌دهد. 🔸 این گزارش با تکیه بر تحلیل جمعیتی، ظرفیت‌های موجود و نیازهای آینده، الزامات اجرایی تحقق برنامه هفتم را در حوزه‌های زیرساختی، نیروی انسانی، تجهیزات، منابع آموزشی و مالی تبیین می‌کند. تحقق هدف ۵۰ درصدی اضافه بر ظرفیت فعلی مستلزم آماده‌سازی زیرساخت برای پذیرش حدود ۵۶۳ هزار هنرجو تا پایان برنامه، احداث نزدیک به ۱۲۵۲ هنرستان، جذب بیش از ۵۱ هزار هنرآموز و استادکار، بازنگری در محتوای رشته‌های مهارتی و حدود ۲۰۰ هزار میلیارد تومان منابع مالی برای فضا و تجهیزات در طول سال‌های برنامه است. 🔹 همچنین، افزایش مشارکت بخش غیردولتی و بازنگری در رشته‌ها به تناسب بازار کار ضروری است. نکته حائز اهمیت دیگر، لزوم توجه به نیازهای بازار کار و الگوی توسعه صنعتی است. در صورتی که گسترش رشته‌ها و پوشش آموزش‌های مهارتی، بی‌توجه به این نکته مهم باشد در آینده‌ای نزدیک با سیل نیروهای فنی مواجه خواهیم بود که بازار کار پذیرای آنها نخواهد بود. 📚 متن کامل این گزارش را اینجا بخوانید. ـــــــــــــــــــــ 🔰 کانال «گروه آموزش و پرورش مرکز پژوهش‌های مجلس» در ایتا و بله 🆔 @ap_rcmajlis

🔰ترمیم | قسمت سوم 👤 دکتر شهرام رامشت ➖ هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان ➖ عضو تیم نگارش نقشه راه اجرایی سند تحول 📌نقد و بررسی نسخه ترمیم از منظر اسلوب سند نویسی 🔹 تاریخچه شکل گیری سند تحول از احساس نیاز تا شروع نگارش 🔹بررسی مدل مورد استفاده برای نگارش سند تحول و روش های پیشنهادی جایگزین 🔹بررسی نقاط ضعف و قوت پیش نویس نسخه ترمیم یافته از منظر تطابق با شیوه های استاندارد سند نویسی 〰با ما همراه باشید در بستر بعثنا: 🌐https://boesnaa.ir/?p=1937447 ┄┅═☫ @boesna_news ☫═┅┄

در سوگ جگرگوشه‌های میناب ✍️ شهرام رامشت موشک باران مدرسه‌ای در شهرستان #میناب در روز اول #جنگ_رمضان اتفاق عجیبی بود که باعث شهادت بیش از ۱۶۵ دانش‌آموز و معلم شد و بهت جامعه جهانی را برانگیخت. بعد از این حادثه تلخ، هر که اندک وجدانی در شاکله وجودی‌اش باقی بود، از این حادثه به رنج آمده و دهان به دادخواهی گشود (۱). در همین راستا، کنش‌های مختلفی در داخل توسط افراد مختلف سیاسی و دانشگاهی انجام شد. #وزیر محترم آموزش و پرورش نامه‌هایی به سلیم المالک؛ مدیرکل سازمان علمی، آموزشی و فرهنگی جهان اسلام (#آیسسکو)، خالد العنانی؛ مدیر کل #یونسکو و کاترین راسل‌؛ مدیر اجرایی #یونیسف ارسال کردند و ضمن گزارش جنایات صورت گرفته از آن‌ها درخواست کردند تا این عمل دشمنان خون‌خوار #انسانیت را #محکوم کنند (۲). علاوه بر ایشان، دبیرکل کمیسیون ملی #یونسکو در ایران، در نامه‌ای به دبیران کل کمیسیون‌های ملی کشورهای عضو یونسکو، نسبت به حملات اخیر رژیم صهیونیستی و ایالات متحده به خاک ایران #ابراز_نگرانی شدید کرده (!) و از کمیسیون‌های ملی یونسکو خواسته است با فعال‌سازی دیپلماسی علمی و فرهنگی، در گسترش صلح و پاسداشت میراث مشترک بشری و حقوق بین‌الملل نقش مؤثر ایفا کنند. جمعی از اساتید #علوم_تربیتی دانشگاه‌های مختلف کشور نیز با تنظیم و ارسال نامه‌ای به دبیر کل سازمان ملل، کشتار کودکانمان در میناب را #محکوم کردند. که به زعم ایشان، این پیگیری منجر به صدور بیانیه‌ای صریح توسط یونسکو در #محکومیت جنایت تجاوز به مدرسه میناب شده است. (۳) اینکه #منفعل نباشیم و نسبت به این جنایت، حرف و کنشی داشته باشیم، فی نفسه بد نیست؛ اما این رویکرد نیز انفعالی ضمنی در خود دارد که باعث می‌شود این کنش‌ها به اندازه کافی راه‌گشا نباشند. پیشنهاد می‌کنم #وزیر محترم، به عنوان نماینده تعلیم و تربیت جمهوری اسلامی ایران، نامه‌ای به تمام وزرای تربیت در جهان نوشته و ضمن شرح جنایات صورت گرفته، به آن‌ها هشدار دهند که داعیه داران #صلح و #برابری در سازمان‌های جهانیِ صهیونیستی، هیچ ابایی از کشتار #دانش_آموزان بی‌گناه در کشورهای شما ندارند کما اینکه اخیراً‌ در غزه و ایران این را اثبات کرده‌اند. بود و نبود این نهادها نفعی به حال شما ندارد؛ جز این‌که هر از چندی همه اعضا را با اسناد بالادستی صهیونیستی مورد تحکم قرار می‌دهند. وقت آن رسیده که جملگی از این نهادها خارج شویم که از #ابراز_نگرانی و #محکومیت آن‌ها آبی برای شما گرم نمی‌شود (۴). حتی شاید خوب باشد که وزیر محترم ابتکار عمل را در دست گرفته و پیشنهاد تأسیس یک سازمان جدید فرهنگی را به جهانیان بدهند و #سیاست_کلان تربیتی ایران را در سپهر انقلاب اسلامی در فضای بین‌المللی دنبال کنند. پی‌نوشت: (۱) از عده‌ای بگذریم که حتی پس از تأیید مقامات آمریکایی به نقل از رویترز (نه بسیج نیوز) هنوز می‌گویند موشک‌های میناب کار خودشان است تا مظلوم نمایی کنند! خدا همه ما را هدایت کند... (۲) متن نامه‌ها در این صفحه قابل رؤیت است. (۳) نکاتی درباره این کنش اساتیدم دارم که اگر سایر اساتید نفرمودند، ادا می‌کنم؛ إن‌شاءالله. (۴) واقعاً از این ابراز نگرانی‌ها و محکومیت‌ها چه منفعتی به ما می‌رسد؟ مگر در همین جنگ رمضان، دبیر کل سازمان ملل ابراز نگرانی‌ نکرده؟ چه نفعی برای مردم ما دارد و خواهد داشت؟ دوران سازمان‌های بین‌المللی پساجنگ جهانی دوم و نظمی که ایجاد کردند، به سر آمده. هر چه زیر بار ظلم آن‌ها رفتیم کافیست؛ در طلیعه نظم جدیدی هستیم و طرحی نو می‌خواهیم... 🌱 #سیاست_تربیتی #خط‌مشی_تربیتی #تربیت_انقلابی 🧭 @education_policy

نظامات بی‌تربیتی در حاکمیت اسلامی ✍️شهرام رامشت اگر بپذیریم که #هدف تشکیل حکومت اسلامی، و علت اهتمام و توجه اسلام به حکومت و سیاست به این دلیل است که تمام شرایط را در خدمت تربیت انسان مهذب و با فضیلت در آورد (۱)، آنگاه تمامی #نظامات_اجتماعی آن حکومت باید در خدمت این هدف باشد. در نتیجه اگر هر یک از این نظامات با هدف تربیت انسان کامل و متعالی ناسازوار باشد، #نقض_غرض از تشکیل حکومت اسلامی است. ما بر این باوریم که نظام تربیتی، #امام سایر نظامات اجتماعی است و به یک معنا بار اصلی تربیت و البته حرکت بقیه نظامات بر دوش این نظام است که خود جلوه‌گاه‌های مختلفی در مدرسه، خانواده، مسجد، رسانه و ... دارد. هر چند این مهم بدین معنی نیست که سایر نظامات نقش تربیتی ندارند. اگرچه نظام‌های تربیت رسمی و غیررسمی، بازیگران اول #تربیت_انسان_تراز یا تحقق‌بخش آرمان‌های حکومت اسلامی هستند، لیکن در برخی موقعیت‌ها، سایر نظامات، تأثیری به مراتب ماندگارتر از تربیت به شیوه معمول آن دارند؛ چرا که تأثیرشان #آنی و #عینی توسط متربیان حس می‌شود. یکی از این موقعیت‌ها، #جنگ است. فرض کنید در #کتاب_درسی (تربیت رسمی) از فضائل مقاومت در برابر دشمن گفته‌شده، #مساجد و #پایگاه‌ها نیز بر آن تأکید دارند، #خانواده نیز بر آن باور دارد، #رسانه‌ های رسمی از این فضیلت حمایت می‌کنند و قس علی هذا. حال از قرار روزگار در حکومت اسلامی جنگی میان کفار و مسلمین رخ داده است. دانش‌آموزان کودک و نوجوان، دست در دست اولیاء خود در حمایت از رزمندگان و در راستای مقامت در برابر دشمن، هر شب در خیابان‌ها بر علیه دشمنان شعار داده و خواستار جنگ تا پیروزی هستند. به یک معنا دانش‌آموزان در حال درس پس دادن در میدان عمل و عمیق‌کردن دانسته‌های خود در عمل هستند و به یک معنا، در حال #تربیت شدن هستند. در این میانه پرشور حماسه، #نظام_سیاسی کشور به یک‌باره بانگ بر می‌آورد که #آتش_بس (اعلام پیروزی!) کنیم و تمام! دشمن هر چقدر باید ادب می‌شده، شده و بیش از این جنگیدن، خسارت است؛ بلاتشبیه به آنچه در جام زهر قطعنامه ۵۹۸ یا آتش‌بس در جنگ ۱۲ روزه اتفاق افتاد! حالِ این دانش‌آموز ما الان چگونه است؟ احساس نمی‌کنید او به شدت سرد و گرم شده و احتمالاً #ترَک برداشته؟ چطور از یک‌طرف اینگونه در نظام تربیتی، مقاومت در برابر دشمن مطلوب شمرده شده و میدانی آن را تعمیق کرده، و از طرفی دیگر، در #عمل_سیاسی اینگونه نتیجه عکس می‌گیرد. انگار یک سکته در تربیت او ایجاد شده که نه، ببین، یک‌جاهایی هست که باید مذاکره کرد و آتش بس داد، ولو پشت خیمه معاویه باشیم! (۲) تصور کنید در طول دوران نوجوانی دانش‌آموز ما، این فرایند معیوب چندبار تکرار شود و هِی در میانه آتش بر کفار، نظام سیاسی بانگ #مذاکره و #آتش‌بس بر بیاورد. دانش‌آموز تربیت‌شده ما چه ویژگی‌هایی پیدا می‌کند؟ آیا با توجه به نتیجه عینی و آنی نظام سیاسی، آنچه در نظام تربیت رسمی و غیررسمی آموخته را در #میدان_عمل کَشک نمی‌پندارد؟ آیا مشروعیت نظام تربیتی رسمی و غیررسمی متزلزل نمی‌شود؟ آیا دانش‌آموزان به سمت #وادادگی و #تساهل میل پیدا نمی‌کنند؟ آیا چنین ویژگی‌هایی باید در انسان تراز حکومت اسلامی باشد؟ آیا نقض غرض از تشکیل حکومت اسلامی ... و هزاران «آیا» و «چرا»ی دیگر که متفکران علوم انسانی را به اندیشیدن به آن‌ها دعوت می‌کنم؛ نگران انسان تربیت شده در این #موقعیت هستم و بیم‌ دارم که این فرصت عظیم تربیتی را که این روزها شاهد آن در کوچه و خیابان هستیم، به ثمن بخس بفروشیم و تا سال‌ها حسرت آن را بخوریم... پی‌نوشت: (۱) امام خمینی‌، ولایت فقیه، ص۳۳ (۲) اگر خواننده محترم نیز چنین عقیده‌ای دارد، استغفار ۷۰بندی امیرالمؤمنین را برای توبه توصیه می‌کنم! 🌱 #خط‌مشی_تربیتی #تربیت_انقلابی #نظام_تربیتی #نظام_سیاسی #حکومت_اسلامی 🧭 @education_policy

بازگشایی مدارس چند کلامی با همکاران عزیزم در وزارتخانه ✍️شهرام رامشت سلام الحمدلله که هستید و هستیم و بچه‌ها هم هستند. خداقوت بابت همه زحمت‌هایی که از اول این جنگ برای دانش‌آموزان کشیدید. حتی ممنون از اینکه در بعضی موارد زحمت نکشیدید! چون اگر ورود می‌کردید شاید مدخل کنش مردم بسته می‌شد و وضعیت مردمی فعلی بهم می‌خورد؛ هرچند در مواردی هم جایتان واقعا خالی بود. باری؛ موضوع بحث این کلام کوتاه ستایش #انفعال ستاد تا صف آموزش و پرورش در #جنگ نیست. این از آن موضوعاتی است که إن‌شاءالله بعد از جنگ باید پرونده‌اش باز شود؛ فعلاً در دسته مگوست. مضمون پیام وزارتخانه برای ادامه سال تحصیلی این بود که #آموزش در سراسر کشور تا پایان جنگ به صورت #غیرحضوری برگزار می‌شود. از قرائن بر می‌آید که #جنگ_رمضان حداقل تا پایان سال تحصیلی جاری به طول خواهد انجامید و این بدان معناست که امسال را غیرحضوری به پایان خواهیم رساند. در این تصمیم، من محل مشورت نبودم و از نزدیک اقتضائات شما را لمس نکردم. اما همین‌طور که از دور نگاه می‌کنم، نکاتی درباره این تصمیم به نظرم می‌آید: ۱) در حال حاضر استان‌هایی داریم که نیمی از حملات جنگ در آنجاست (مثل #تهران )، استان‌هایی هم داریم که بویی از جنگ به مشامشان نخورده (مانند #خراسان_جنوبی یا دیگر استان‌های شرقی). برخی استان‌ها هم در میانه هستند، بعضی روزها جنگ بوده و بعضی روزها نه. آیا شرایط این استان‌ها اقتضای متفاوتی در #آموزش آن‌ها ایجاد نمی‌کند؟ ۲) حدود سی تا چهل درصد جمعیت کشور در #روستا زندگی می‌کنند و این جنگ، جز در موارد معدود وارد روستاها نشده. آیا این اقتضای متفاوتی در #آموزش آن‌ها ایجاد نمی‌کند؟ ۳) کیفیت اینترنت در همه‌جای کشور یکسان نیست، برخی استان‌هایی که درگیر جنگ هم نیستند، به دلایل زیرساختی، اینترنت پایداری ندارند. زیرساخت #شاد و روزی دو ساعت آموزش در آن هم که خودش قصه پر غصه‌ای است. آیا این اقتضای متفاوتی در #آموزش بچه‌ها ایجاد نمی‌کند؟ ۴) مگر بین خودمان، اصل بر این نبود که آموزش #حضوری باشد و در شرایط اضطرار آموزش، #ترکیبی شود؟ حالا که اضطرار همه شهرها و روستاهای ایران #یکسان نیست. آیا این موضوع اقتضای متفاوتی در #آموزش بچه‌ها ایجاد نمی‌کند؟ #ایران کشور پهناوری با اقتضائات متنوع است و این جنگ هم در این تنوع ضرب شده. اتخاذ یک #خط‌مشی_سراسری برای چنین کشوری با چنین اقتضائاتی، اگر چه از بی‌تصمیمی بهتر است (!) اما لزوماً بهترین تصمیم نیست (۱). راستش را بخواهید با توجه به آگاهی قبلی شما در وزارتخانه از وقوع احتمالی جنگ، و حتی پس از شروع جنگ در اسفندماه، انتظار اتخاذ ساده‌ترین راه در این شرایط را نداشتم. هرچند شاید چیزهایی هم هست که ما از آن اطلاع نداریم. الله اعلم. إن‌شاءالله که وعده نصرت الهی شامل حالمان شود و این جنگ نیز هر چه سریع‌تر با پیروزی اسلام و مسلمین ختم بخیر شود. پی‌نوشت: (۱) در نکوهش خط‌مشی‌های سراسری در ایران، پیشتر اینجا به فراخور نکاتی گفته بودم و إن‌شاءالله بیشتر هم خواهم گفت. 🌱 #خط‌مشی_تربیتی #انفعال #آمورش_حضوری #آموزش_ترکیبی #خط‌مشی_اختصاصی #جنگ_رمضان #خط‌مشی_سراسری 🧭 @education_policy