زنی را آفریده بودی نجیب دلربا آرام و مطیع تو، او را خستگی‌ناپذیر و نوشین میخواستی تو لبخندش را می‌خواستی و گشاده‌رویی‌هایش را گله‌هایش می‌آزردَت اشک‌هایش می‌رنجاندَت آرزوهایش می‌ترساندَت نقص‌هایش را انکار کردی سکوتش را نادیده گرفتی از بدخلقی‌هایش فرار کردی دردهای زن بزرگ شدند حرفهاش زیاد و خنده‌هاش ماسیدند زنی که خدا آفریده بود در زنی که تو آفریده‌ بودی جا نشد زن، زنِ تو غمگین بود .. https://eitaa.com/barayeto_1403

بالاخره امروز...چه کابوسِ بوسیدنی‌ای.

نور خواهی ،مستعد نور شو.

امید دارم خدا همه رو از آدم های ناشایست و تاریک دور نگه داره.

و کاش میمردم بعد از فمت یمت یرنی. 2022.