🌕 مذاکره با آمریکا در چه نقطه‌ای تبدیل به تجربه می‌شود؟ 🖋سید علی موسوی متن یادداشت در لینک زیر https://eitaa.com/esharat_57/407 #مذاکره #جنگ #موسوی ➕ @esharat_57

🌕 مذاکره با آمریکا در چه نقطه‌ای تبدیل به تجربه می‌شود؟ 🖋سید علی موسوی 🔷 بخش اول : عملیات روانی خسارت‌های جنگ، تکمیل پازل ترامپ برای تسلیم 1. خسارت‌های جنگ ابتدا حدود 200 میلیارد دلار اعلام شد. این رقم بعدها تا 500 میلیارد دلار نیز افزایش یافت. سخنگوی دولت عدد 270 میلیارد دلار خسارت را فعلا اعلام کرده است. این اعداد برای دریافت غرامت از دشمن ، می تواند با همان 500 میلیارد دلار و حتی بالاتر از آن مورد محاسبه قرار گیرد. معیار محاسبه می تواند قیمت ساختمان‌ها و زیرساخت‌ها در امریکا یا منطقه خلیج فارس باشد و حتی خسارت ناشی از عدم‌النفع را نیز شامل شود. 2. عدد واقعی هزینه بازسازی در ایران امروز ما، بسیار بسیار پایین‌تر از این اعداد و ارقام نجومی است. در میان واحدهای صنعتی فولاد مبارکه بیشترین خسارت را دیده است. به این معنا که دشمن به نقاط کلیدی آن آسیب رسانده است. در دست بالاترین برآوردها خسارت 5 میلیارد دلار است. هزینه بازسازی بسیار بسیار پایین تر از این است. هزینه کل واحدهای مسکونی خسارت دیده در دست بالاترین حالت حداکثر به 200 ملیون دلار می رسد. برای گرفتن خسارت از دشمن طبعا هرچه برآوردها بالاتر باشد بهتر است اما برای فاکتور کردن برای مردم خودمان این اعداد به شکل اغراق آمیزی در حال شکل دادن به «گفتمان تسلیم» است. 3. آنچه بیش از این اعداد، پروژه تکمیلی عملیات روانی دشمن را آفتابی می‌کند، اظهارات برخی از عناصر خط سازش در ایجاد وحشت از ادامه جنگ است. «ما ده سال باید مشغول ساخت کشور باشیم و دولت نیز توان مالی تأمین این هزینه را ندارد» این گزاره که پس از مقاله محمد جواد ظریف به صورت درگوشی در میان نخبگان رد و بدل می‌شد و اکنون به صورت رسمی بیان می‌شود، به وضوح غلط انداز است. متاسفانه وارد عملیات روانی دشمن شده‌ایم. عملیات روانی با پروژه‌ای اغراق آمیز برای ایجاد ترس از آغاز دوباره جنگ و زمینه سازی دوباره تسلیم شدن در مذاکرات با امریکا. اینجاست که به هوشمندی امام شهیدمان در خسارت بار بودن مذاکره با امریکا به دلیل تأثیر مخرب آن در نظام محاسبات مسئولان و به تبع مردم پی می‌بریم. 4. اظهارات سخنگوی دولت در رفع تکلیف از پرداخت هزینه بازسازی منازل تخریب شده خود مهمترین سیگنال دولت است. سینگالی که به وضوح سر باز زدن از دستور رهبر انقلاب بر «جبران خسارتهای مالی وارد آمده به امکنه و اموال شخصی» است. دستوری که ایشان صراحتا فرمودند «به منزله تکلیفی لازم الإجرا برای مسوولین محترم است که باید آن را اجرا کرده و گزارش آن را به بنده بدهند» بنابر اعلام شهرداری کمتر از 40 هزار واحد در تهران خسارت دیده اند که کمتر از 1000 واحد آن نیازمند بازسازی کامل است. (32 هزار واحد خسارت جزئی دیده اند که 50 درصد بازسازی شان تمام شده است.) متوسط هزینه ساخت کامل در سال گذشته متری 16 ملیون بوده است. برآورد دست بالا برای هزار واحد با هزینه متری 35 ملیون ساخت در امسال و با فرض 120 متر متوسط واحدها 4.2 میلیارد تومان می شود . بازسازی جزئی و کمتر از 8 هزار بازسازی متوسط را جمعا دست بالا برابر 5 هزار واحد بازسازی کامل بگیریم به علاوه هزار واحد یعنی حدود 6 هزار واحد بازسازی کامل یعنی حدود 25 همت هزینه. با دلار 150 هزار تومانی یعنی 166 ملیون دلار خواهد بود. 5. این رفتار سخنگوی دولت خواسته یا ناخواسته در حال انتقال فشار روانی ادامه جنگ به توده مردم است. آن هم در حالی که دولت در این جنگ تا به اینجا افزایش در آمد خوبی داشته است. درآمد دلاری دولت از محل نفت بشکه‌ای حدود 45 دلار بسته شده و در حال حاضر قیمت نفت ایران به حدود 140 دلار رسیده است و حداقل 3 برابر شده است. علاوه بر این فروش نفت ما افزایش 700 ملیون بشکه‌ای داشته است و به 1.7 ملیون بشکه در روز رسیده است. ایران روی کمتر از 20 ملیارد دلار درآمد نفتی حساب کرده بود که در وضعیت جنگی کنونی 4 برابر شده است. برآوردهای کارشناسان انرژی به خلاف توییت‌های ترامپ، عدم کاهش جدی قیمت نفت و گاز در سال پیش رو است. از این رو همین امر در درآمدهای گازی نیز مصداق دارد. ضربه دشمن به 4 فاز 3 تا 6 از 24 فاز پارس جنوبی به معنای به نابودی کامل این فازها نیست. طبق اعلام وزارت نفت در مورد این فازها: بخشی از آسیب‌ها تا کنون ترمیم شده و آماده تولید شده‌اند. حتی اگر فرض را به از دور خارج شدن این 4 فاز و مواردی دیگر بگذاریم، باز هم افزایش قیمت جهانی گاز، معادله درآمد را ترمیم می کند. مسئله در پتروشیمی‌ها، پالایشگاه‌ها نیز از همین دست است. مثلا بخش‌هایی از پالایشگاه لاوان تا ده روز آینده راه‌اندازی می‌شود. بازسازی پتروشیمی بوعلی در ماهشهر با تولید با حداکثر ظرفیت بقیه واحدهای پتروشیمی تا حدی قابل جبران است. طبعا تا راه‌اندازی برخی فازهای خاص، با واردات برخی مواد پتروشیمی می‌توان چرخه را تکمیل کرد.

آسیب فولاد مبارکه کاملا جدی است و کشور ناچار از واردات ورق فولاد است که با افزایش دیگر درآمدها قابل جبران می‌باشد. تنها دریافت هزینه ترانزیت روزانه 20 ملیون بشکه عبوری از تنگه هرمز به ازای هر بشکه 1 دلار ، سالانه 7.5 ملیارد بشکه است. در صورت پایان جنگ و بازگشت تنگه به حالت عادی و دریافت عوارض از کلیه کالاها، برآوردها از مجموع درآمدها حدود 25 میلیارد دلار سالانه است. 6. اینگونه است که بدنه کارشناسی می تواند پیروزی را به تصویر پنهان شکست برساند. برخی از بدنه انقلابی ما به حق نیروهای انقلابی را از متهم کردن مسوولین و شکستن وحدت باز می‌دارند . نباید مسوولین را خائن بدانیم اما نباید فراموش کنیم که جریان نفوذی که یک ماه قبل از آغاز جنگ با فرمان امریکا و اسرائیل به تعبیر رهبر شهیدمان به دنبال «کودتا» بود، در بدنه اداره کننده کشور، نفوذ کرده و هنوز از شرش خلاص نشده‌ایم. مذاکره با امریکا برای این سلول های خفته در دوران شلیک موشک ها، فرصت جولان نمی‌داد. اکنون که نوبت به سکوت میدان جنگ رسیده است، این جماعت مشغول نقشه کشیدن اند. #مذاکره #جنگ #موسوی ➕ @esharat_57

🟡 ضرورت پرهیز از تصویر ضعف 🖋شهاب اسفندیاری متن یادداشت در لینک زیر https://eitaa.com/esharat_57/409 #رسانه #جنگ #اسفندیاری ➕ https://ble.ir/Shahab_Esf

🟡 ضرورت پرهیز از تصویر ضعف 🖋شهاب اسفندیاری خبرنگار شبکه ۱۴ رژیم صهیونسیتی اخباری جعلی به نقل از «منابع نزدیک به رئیس جمهور ایران» نقل کرده است. فارغ از محتوای این گزارش که نشانه‌های فراوانی حاکی از ساختگی بودن آن است یک نکته مهم از آن می‌توان برداشت کرد که برای سیاست رسانه‌ای جنگ ما بسیار اهمیت دارد. وقتی شبکه رژیم صهیونسیتی متوسل به جعل اخبار می‌شود تا از قول رئیس‌جمهور ایران پیام ضعف و ناتوانی ایران را منتقل کند مشخص است که آنها چقدر نیازمند برساخت تصویر ضعف از ایران برای وادار کردن ایران به تسلیم در برابر زیاده‌خواهی‌ها و زورگویی‌های خود هستند. نکته دوم این است که همه‌ی مقامات سیاسی و دولتی ما باید مراقب باشند آنچه اسرائیلی‌ها و آمریکایی‌ها می‌خواهند را از سر غفلت پیش‌دستانه به آنها تقدیم نکنند. هرگونه پیام ضعف از داخل هدیه به صهیونیست‌ها است. هرگونه پیام اشتیاق برای توافق توسط دشمن نشانه‌ی ضعف تلقی می‌شود. برآوردهای بی حساب و کتاب و بدون منبع و مأخذ از خسارت‌های وارده به تأسیسات زیربنایی و املاک و ابنیه خصوصی و دولتی که متاسفانه در روزهای اخیر توسط برخی مسئولان دولتی در برابر رسانه مطرح شده می‌تواند بازی در زمین دشمن باشد. اگر دستگاه مشخصی محاسبات دقیق و مستندی از خسارات دارد بهتر است شفاف و دقیق به نحوی که قابل ارزیابی توسط کارشناسان و صاحب‌نظران باشد بیان کند. اینکه ناگهان اعداد ۲۰۰ میلیارد و ۳۰۰ میلیارد دلار از محافلی نامعلوم در می‌آید و بر زبان برخی مسئولین جاری می‌شود یک بازی خطرناک و ضد منافع و امنیت ملی است. فعلا واقعیت این است که بودجه سال ۱۴۰۵ با نفت ۵۰ دلار بسته شده و با نسبت وابستگی بسیار اندک به نفت، در حالی‌که نفت ایران هم‌اکنون بالای صد دلار در حال فروش است. وقتی ملت پرافتخار ایران چهل و پنج شبانه‌روز در میدان‌ها و خیابان‌ها زیر بمباران دشمن حماسه‌ی حضور سروده‌اند، هر مقام و مسئولی که پیام ضعف و ناتوانی به دشمن بدهد در واقع تصویر این ملت را در این برهه‌ی سرنوشت‌ساز و تاریخی تحریف کرده است. #رسانه #جنگ #اسفندیاری ➕ https://ble.ir/Shahab_Esf

🌕 خدایش بخشایش آرد آنکه قدر خود را بداند و از حد خود تجاوز نکند. رَحِمَ اللّه ُ امرَءً عَرَفَ قَدرَهُ وَ لَم يَتَعَدَّ طَورَهُ 🖋 سید حسین شهرستانی متن یادداشت در لینک زیر https://eitaa.com/esharat_57/411 #صلح #جنگ #سیدحسین_شهرستانی @esharat_57

🌕 خدایش بخشایش آرد آنکه قدر خود را بداند و از حد خود تجاوز نکند. رَحِمَ اللّه ُ امرَءً عَرَفَ قَدرَهُ وَ لَم يَتَعَدَّ طَورَهُ 🖋سید حسین شهرستانی در ماجرای ادامه جنگ و آتس‌بس، پرسش اصلی برای چون منی چیست؟ اینکه اکنون باید چگونه جنگید پرسشی در خور طاقت دانش و احاطه چون منی نیست. پرسش اصلی این است که من به مثابه نیروی اجتماعی، تا کجا می‌توانم مطالبه‌ای مفید و معتبر داشته باشم؟ اصل تعیین دوست و دشمن و راهبرد کلان رویارویی با خصم و موضوع جنگ و صلح و طرح کلی ایستادن بر کلیت منافع ملی، قطعا موضوعی است که به هر سوژه سیاسی آگاه مربوط است و می‌تواند/باید در آن، صاحب رأی و نظر باشد و مطالبه‌گری کند. اما تاکتیک‌های این مصاف، تیراژ شلیک و بانک اهداف موشکهای شلیکی، گامهای جزئی نبرد، زمان آتش‌بس (که برخلاف مفهوم راهبردی «صلح»، مفهومی صرفا تاکتیکی است) و شیوه معین تعامل محورهای نبرد (در اینجا مسئله نسبت محور ایران و لبنان)، موضوعی فنی و فراتر از کلی‌گویی‌های نظرورزانه یا مطالبه گری‌های آرمانخواهانه است. در اینجا مثل منی ترجیح می‌دهم حد و قدر خود را بسنجم و از مرزهای آن درنگذرم. حدشناسی مسئولانه در قبال جزئیات فنی و وجوه تاکتیکی سیاست درست به اندازه‌ی مشارکت فعال در مسائل اساسی سیاست، نشانه‌ی بلوغ سیاسی است. عواطف و مطالبات مردم نه‌تنها روا که ستایش‌انگیز است. مسئله بیشتر نخبگان یا شبه‌نخبگانی هستند که فراتر از حد و قدر خود سخن می‌گویند و جنجال می‌کنند. مثلاً اگر کسی در اندک زمانی به واسطه ذوق و قریحه سرشارش، منبری محبوبی شد، چرا باید گمان کند که می‌تواند در اموری که بیرون از احاطه آگاهی اوست نظر دهد؟! آنهم نه بصورت پرسش و مطالبه، بل به قواره نظر قطعی و جزمی. مگر نقدمان به سلبریتی های کذایی چه بود، جز اینکه تقوای شهرت را مراعات نمی‌کنند؟! پس بهتر است به جای ایجاد سرخوردگی و اختلاف‌افکنی و یاس‌پراکنی، انرژی مردم را در جهات سازنده و مفید هدایت کنیم. البته قاطبه مردم خود در همین مسیر هوشیارانه و امیدوارانه و عاقلانه و متحد گام برمی‌دارند. نخبگان باید بیشتر مراقب هیجانات خود باشند. #صلح #جنگ #سیدحسین_شهرستانی ➕ @esharat_57

🌕 جنگ؛ چگونه فرصت محسوب می‌شود؟! 🎙 سید حسین شهرستانی 🌐 شبکه یک سیما ➕ @esharat_57

🌕 چالش‌های اقتصادی جنگ و پاسخ‌های احتمالی 🖋 سیدآرش وکیلیان متن یادداشت در لینک زیر https://eitaa.com/esharat_57/415 #اقتصاد #بازسازی #سیدآرش_وکیلیان @esharat_57

🌕 چالش‌های اقتصادی جنگ و پاسخ‌های احتمالی 🖋 سیدآرش وکیلیان در شرایطی که اقتصاد ایران در سال ۱۴۰۴ در وضعیت نزدیک به رکود تورمی بوده و نرخ تورم مصرف کننده به بیش از ۵۰ درصد رسیده بود و طبق برخی پیمایش‌ها تا ۵۷ درصد مردم در تامین مخارج روزانه دچار مشکل بودند، جنگ رمضان آغاز شد. با شروع جنگ، بورس تعطیل و تامین سرمایه دشوار شد. همچنین در اثر حمله به صنایع بالادستی فولاد و پتروشیمی تأمین برخی مواد اولیه نیز با چالش مواجه گشت و علاوه بر این مردم بر خرید مایحتاج ضروری روزانه متمرکز شدند و مخارج دیگر را متوقف کردند. علاوه بر این مشکلات، دشمن با اقداماتی نظیر محاصره دریایی و تخریب زیرساخت‌ها می‌کوشد تا فشار اقتصادی را تشدید کند. ترکیب این عوامل وضعیتی را ایجاد می کند که می تواند منجر به یک رکود اقتصادی جدی به همراه تورم و بیکاری شدید بشود. با این اوصاف، ضروری است برای جلوگیری از یک بحران بزرگ اقتصادی که موجب فرسایش شدید توان مقاومت ملی می‌شود، تدبیری اندیشیده شود. دولت تاکنون به منظور مدیریت شرایط بسته‌های تسهیل‌گری نظیر بخشودگی دیرکرد وام‌ها و رفع سوء اثر چک ها را مصوب کرده است. این موارد گرچه در کاهش بحران مفید است، اما در قیاس با شدت مشکلات فرارو کافی به نظر نمی‌رسد و از هم اکنون تعدیل گسترده نیروی کار مشاغل تولیدی آغاز شده است. این تعدیل نیرو می‌تواند با فعال سازی مطالبات بیمه بیکاری بار شدیدتری را بر صندوق‌های تامین اجتماعی وارد سازد و از تقاضای کل نیز به شدت بکاهد. در این شرایط ورود گسترده‌تر دولت به حوزه اقتصاد ضروری به نظر می‌رسد. کمترین اقدام دولت می‌تواند تامین وام‌های کم بهره برای واحد‌های تولیدی برای حفظ نیروی کار آنها، تعویق بازپرداخت وام‌ها و جلوگیری از افزایش اجاره‌ها باشد. این امر می‌تواند جلوی ورشکستگی شرکت‌های صنعتی و خدماتی را بگیرد. اما با رویکرد کینزی برای خروج از وضعیت رکود اقتصادی و جلوگیری از نرخ بیکاری تصاعدی، اقدامات اساسی‌تری ضرورت دارد. کمترین این اقدامات می‌تواند افزایش مبلغ کالابرگ‌ها و تحریک تقاضای مسکن با افزایش وام ها باشد. فراتر از آن دو راهبرد اشتغالزایی جدی، یکی انعقاد تفاهم نامه مسکن‌سازی انبوه با چین است که از سال ۱۴۰۱ معطل مانده، و البته باید مشروط بر استفاده از نیروی کار ایرانی باشد نه اتباع خارجی. به دلیل اینکه منابع این توافق از محل صادرات ایران به چین تامین می‌شود و در مقابل سرمایه و منابع وارد کشور می‌گردد، باعث افزایش پایه پولی نمی‌شود. فعال شدن بازار مسکن در پی خود بسیاری از رسته‌های شغلی وابسته را به حرکت در می‌آورد. اقدام دوم در شرایط جنگی می‌تواند راه‌اندازی صنایع اسلحه‌سازی باشد که چون وابسته به تامین سرمایه خصوصی و تقاضای اقتصادی مردم نیست، فارغ از مشکلات موجود می‌‌تواند منجر به اشتغال زایی گردد. تجربه آمریکا در دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ نشان‌دهنده نقش مهم صنایع اسلحه‌سازی در عبور از بحران بیکاری ناشی از کسادی بزرگ بوده است. البته تامین سرمایه مستقیم توسط دولت تورم زا اما در شرایط جنگی اجتناب ناپذیر است. #اقتصاد #بازسازی #وکیلیان @esharat_57

🌕 تحولات بزرگ با کارهای کوچک درباره نقش زن‌ها در بعثت مردم 🖋 فاطمه رایگانی متن یادداشت در لینک زیر https://eitaa.com/esharat_57/417 #کار_کوچک #زن #رایگانی @esharat_57

🌕 تحولات بزرگ با کارهای کوچک درباره نقش زن‌ها در بعثت مردم 🖋 فاطمه رایگانی این شب‌ها زن‌ها در اجتماعات خیابان صدرنشین‌اند. این را حتما از زبان خیلی از رسانه‌ها و تحلیل‌گران شنیده‌اید. و البته پرسش از علتش را: این جلوه از بعثت مردم چرا انقدر پررنگ است؟ مثل بسیاری از جلوه‌های دیگر حضور مردم در این ایام و در ایام جنگ تحمیلی دوم، ما با یک پدیده جدید بی‌سابقه روبرو نیستیم، بلکه ظرفیتی همیشگی بنا بر موقعیت تازه‌ای ظهور جدیدی پیدا کرده است. چنانکه رهبری در روز ۱۲ بهمن وقتی حرف از مبعوث‌شدن مردم می‌زند به تکرار پدیده اشاره می‌کند و می‌گوید قبلا چنین شده این بار هم شد و دوباره هم خواهد شد! یعنی اساسا بعثت یک چنین اتفاقی است. در بخش نبوت طرح کلی، رهبر شهید انقلاب در توصیف بعثت گفته کسی مبعوث می‌شود که یک درونمایه قوی دارد که او را برای به دوش‌کشیدن مسوولیت مستعد می‌کند. به‌زعم من یکی از آن استعدادها که در زنان غلبه دارد، امکان خلق اثر بزرگ در میدان‌های کوچک است که پیش از این هم بوده اما چون در خیابان رقم نخورده به چشم نیامده اما دستاوردهای بزرگی داشته است. زن‌ها از خیر کوچک نمی‌گذرند برای همین مشمول سنت الهی هم می‌شوند و مسیر انجام کارهای بزرگ برایشان فراهم می‌شود. مثلا خیلی‌ها در روزهای اول تجمعات خیابانی به کمبود پرچم اشاره می‌کردند. در چنین موقعیتی زنان چه می‌کنند؟ وقتی دیدند هیچ نهادی دستشان را نمی‌گیرد از همان ظرفیت پیرامون با کمک‌های مردمی پول هر تعداد پرچمی که بتوانند را جور می‌کنند و از اولین بازار می‌خرند و با وسواس کامل دانه‌دانه توزیعش می‌کنند. و این کار وقتی ضریب می‌خورد در تعداد بیشتری از جمع‌های زنانه دو اتفاق رخ می‌دهد: افراد از درون احساس کنشگری و اثرگذاری دارند، در میدان هم باری از دوش نهادهای فرهنگی برداشته‌اند. یکی از بهترین مثال‌ها برای نشان‌دادن این ظرفیت که به تمامه ادا شد، اما هرگز صورت‌بندی نشد و به اشاره کامل درنیامد مربوط به ایام بحران کروناست. در آن ایام اغلب کشورهای صنعتی با مشکلات عمده‌ای مواجه بودند از جمله بحران کمبود ماسک؛ و دولت هم منتظر نشسته بود تا با ورود کرونا به ایران با این بحران مواجه شود. زن‌ها چه کردند؟ تا شنیدند ماسک در کشور نایاب شده به این فکر کردند که چطور مشکل را حداقل در خانه خودشان برطرف کنند. چرخ‌ خیاطی‌های خانه را راه انداختند و با پارچه‌های بلااستفاده خانه برای خانواده خودشان ماسک دوختند. الگو را در گروه‌های مجازی گذاشتند و بقیه هم همین کار را در خانه کردند. بعد چرخ خیاطی‌ها منتقل شد به مسجد و کم‌کم پارچه‌ها از بازارهای تعطیل به مسجدهای فعال منتقل شد و مشکل ماسک در حد محله رفع شد. بعد کار به دوختن گان پزشکی هم رسید. و از تجمع این‌ها یک مساله مهم در کشور حل شد. نکته این است که در نقطه صفر کسی نگفته بود چگونه مشکل ماسک مملکت را حل کنم. که اگر می‌گفت هرگز چرخ خیاطی خانه و تکه پارچه توی کمد به کار نمی‌آمد. اما هر زنی اول به محیط خودش فکر کرد، کوچک به کار آمد، بزرگ پشت سرش خلق شد. چنانچه با درمان‌های خانگی بار زیادی از هجوم به بیمارستان‌ها و صف بیماران در پیاده‌روها و تشدید بیماری از همین تجمعات برداشته شد. دولت محل خلق اثرهای کلان است که در مواقع بحران یا جنگ دچار برخی کج‌کارکردی‌ها می‌شود. هرچقدر بارش سنگین‌تر باشد در این مواقع امور بیشتری زمین ماند. اگر در موقعیت غیربحران از ظرفیت‌های کوچک حل مساله حفاظت شود در چنین شرایطی به هم می‌پیوندند و حل مساله می‌کنند. حالا که این استعداد به چشم آمده و در میدان دارد به بهترین شکل خودش را نشان می‌دهد، وقت آن است که بیش از گذشته به رسمیت شناخته شود و برای روزهایی که دیگر دفاع خیابانی لازم نبود مصادیق دیگری پیدا کند و هم‌چنان در امر وطن‌داری امکان مشارکت خلق کند و امتداد داشته باشد. #کار_کوچک #زن #رایگانی @esharat_57 @edraakaat