بسیج دانشکده علوم اجتماعی با همکاری بسیج دانشکده حقوق و علوم سیاسی برگزار میکند: مناظره با موضوع: 🔻ساخت سوژه جمعی در ایران پس از جنگ بررسی ظرفیت‌های جامعه ایران برای دستیابی به یک مسئله مشترک و گشودن باب گفت‌وگو با حضور: 👤 میثم مهدیار عضو هیئت علمی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی (ره) 👤 رضا کلاهی عضو هیئت علمی گروه مطالعات اجتماعی در پژوهشگاه مطالعات فرهنگی و اجتماعی ⏰دوشنبه ۱۱ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۳:۳۰ 🏛سالن صلح دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی 🔸 سرویس رفت و برگشت بین دانشکده علوم اجتماعی و پردیس مرکزی مهیا است. 🆔@basijatu_ssd1 | بله 🆔@basijatu_ssd | تلگرام 🆔@mojj_atu | اینستاگرام

#گفتار 🌕 آرمان‌خواهی و عدالت‌خواهی جبهه انقلاب حسنه‌ای است که می‌تواند گاهی ویژگی‌های منفی به وجود بیاورد. مصلح آرمان‌خواهی، واقع نگری‌ست. 🎙 علی بهادری جهرمی به اشارات بپیوندید نشر مباحث جریان فکری انقلاب اسلامی ➕ @esharat_57

#کوتاه_نوشت 🌕 در قدرت جمهوری اسلامی همین بس که دال گفت‌وگو‌ها از دوگانهٔ می‌تواند یا نمی‌تواند؛ به سمت می‌خواهد یا نمی‌خواهد تغییر کرده است‌. امروز کسی تردیدی دربارهٔ این که ایران می‌تواند توان نظامی و سطوح بازدارندگی‌اش را بالاتر ببرد تردید نمی‌کند. معلوم است که بخواهد، می‌تواند! این هدیهٔ انقلاب اسلامی به ایران معاصر است؛ باور به توانستن نه فقط در میان کنشگران انقلاب که حتی در تلقی دشمنانش! 🖊 فاطمه رایگانی 💠 به اشارات بپیوندید نشر مباحث جریان فکری انقلاب اسلامی ➕ @esharat_57

#گفتار #پرونده_حجاب_و_پوشش 🌕 حجاب و بی‌حجابی در لحظه اراده‌ورزی سیاسی 🔹تقلیل بحث حجاب و بی‌حجابی به امر جنسی نقطه کنش ما را نیز به امور خرد و کم بازده معطوف نموده است. 🔸بی‌حجابی در لحظه‌ای که در مقام کنشگر امر سیاست و اراده‌ورزی اجتماعی قرار گرفته، توانسته خود را بازتولید نماید. زن انقلابی و محجبه، پس از مبعوث شدن در لحظه اراده‌ورزی اجتماعی و سیاسی قرار گرفته و لذا امکان تکثیر و توسعه را یافته است. 🎙جناب آقای مقداد اموری 💠 به اشارات بپیوندید ➕ @esharat_57

🌕 چند مغالطه درباره سلاح هسته‌ای! 🖊 حسین قتیب متن یادداشت در لینک زیر https://eitaa.com/esharat_57/686 💠 به اشارات بپیوندید ➕ @esharat_57

🌕 چند مغالطه درباره سلاح هسته‌ای! 🖊 حسین قتیب 🔺سال‌هاست چند مغالطه درباره سلاح هسته‌ای در فضای سیاسی ایران تکرار می‌شود؛ مغالطه‌هایی که وجه مشترکشان این است که از بازدارندگی هسته‌ای انتظار انجام کارهایی را دارند که اساساً برای آن طراحی نشده است! ۱. می‌گویند شوروی بمب اتم داشت، ولی فروپاشید! خب، مگر قرار بوده بمب اتم تورم را کنترل کند، اقتصاد را اصلاح کند و حزب کمونیست را نجات دهد؟! سلاح هسته‌ای ابزار جلوگیری از نابودی کشور به دست دشمن خارجی است، نه بیمه عمر حکومت‌ها. شوروی از درون فروپاشید؛ این موضوع نه اثبات ناکارآمدی بازدارندگی هسته‌ای است و نه نفی آن. مثل این است که بگوییم جلیقه ضدگلوله بی‌فایده است، چون صاحبش سکته قلبی کرد! ۲. می‌گویند ایران اسرائیل را موشک‌باران کرد؛ پس بمب اتم اسرائیل چه فایده‌ای داشت؟ این همان اشتباه مشهور در فهم «نردبان تشدید تنش» است. هرمان کان در کتاب On Escalation در سال ۱۹۶۵، نردبانی با ۴۴ پله توضیح داد: از بحران سیاسی و درگیری محدود تا جنگ متعارف، عبور از آستانه هسته‌ای و سرانجام جنگ هسته‌ای تمام‌عیار. بازدارندگی هسته‌ای الزاماً مانع درگیری در پله‌های پایین نمی‌شود؛ هدف اصلی آن جلوگیری از عبور جنگ به سطوحی است که بقای کشور را تهدید می‌کند. به همین دلیل دو قدرت هسته‌ای ممکن است با یکدیگر درگیر شوند، اما از ترس پیامدهای فاجعه‌بار، جنگ را محدود نگه دارند. این همان منطق «پارادوکس ثبات و بی‌ثباتی» است. مسئله مهم‌تر تسلط بر نردبان تشدید تنش (Escalation Dominance) است: اینکه کدام طرف می‌تواند سطح درگیری را افزایش دهد، بی‌آنکه با هزینه‌ای غیرقابل‌قبول روبه‌رو شود. بازدارندگی متقابل می‌تواند این آزادی عمل را محدود کند. . کنت والتز در سال ۲۰۱۲ دقیقاً چه گفت؟ کنت والتز، از برجسته‌ترین نظریه‌پردازان واقع‌گرایی ساختاری، در مقاله مشهور خود در Foreign Affairs با عنوان: چرا ایران باید بمب داشته باشد؟ استدلال کرد که انحصار هسته‌ای اسرائیل یکی از عوامل بی‌ثباتی خاورمیانه است. به باور او، دستیابی ایران به بازدارندگی هسته‌ای می‌توانست با ایجاد موازنه، احتمال جنگ بزرگ را کاهش دهد. منطق والتز ساده بود: وقتی هزینه نابودی طرف مقابل، خطر نابودی خودت را هم به همراه داشته باشد، احتیاط به ضرورتی استراتژیک تبدیل می‌شود. ۳. می‌گویند اگر ایران آزمایش هسته‌ای انجام دهد، کره شمالی می‌شود! مگر آزمایش هسته‌ای دستگاه فتوکپی است که همه کشورها را به کره شمالی تبدیل کند؟! ایران و کره شمالی از نظر جغرافیا، ساختار اقتصادی، منابع طبیعی، جمعیت و روابط تجاری یکسان نیستند. هند و پاکستان در سال ۱۹۹۸ آزمایش هسته‌ای کردند و با تحریم مواجه شدند، اما بخش بزرگی از تحریم‌های آمریکا در سال‌های بعد کاهش یافت یا برداشته شد. این البته به معنای تکرار تجربه هند برای ایران نیست. تحریم‌های شدیدتر، انزوای اقتصادی و هزینه‌های حقوقی نقض رژیم عدم اشاعه خطراتی واقعی‌اند؛ اما تبدیل شدن به کره شمالی، سرنوشت محتوم هر کشور هسته‌ای نیست. ۴. می‌گویند بمب اتم هم جلوی جنگ را نمی‌گیرد! درست است! اما قرار نیست جلوی هر جنگی را بگیرد. هند و پاکستان بعد از آزمایش‌های ۱۹۹۸، در سال ۱۹۹۹ در کارگیل جنگیدند؛ بااین‌حال جنگ به یک جنگ تمام‌عیار هسته‌ای تبدیل نشد. مودب و شریف کشته نشدند، زیرساخت‌های مهم کشور ویزان نشدند. تفاوت مهمی است میان «جلوگیری از همه درگیری‌ها» و «کاهش احتمال جنگی که موجودیت کشور را تهدید می‌کند». خلاصه اینکه: سلاح هسته‌ای نه عصای موسی است که دریا را بشکافد، نه ابزار مدیریت اقتصاد و نه سپر نفوذناپذیر در برابر تمام حملات. موضوع اصلی بازدارندگی، تغییر محاسبات دشمن درباره هزینه و خطر جنگ است. #قتیب #سلاح_هسته_ای 💠 به اشارات بپیوندید نشر مباحث جریان فکری انقلاب اسلامی ➕ @esharat_57

#کانال *، درنگ در فرهنگ* گزینه و گزیده تأملات و اخبار فرهنگ و اندیشه ● محورهای اصلی: حکمرانی و سیاستگذاری فرهنگی مدیریت فرهنگی مسجد و هیأت حوزه های علمیه مجموعه های مردمی فراخوان ها، ایده پردازی ها صنایع خلاق و نوآور ble.ir/join/MTc2YzA3Nm eitaa.com/de_rang

🌕 الگوی توسعه‌ای که نقش بر آب شد! 🖊️ محمد کارخانه ♦️محمد فاضلی می‌گفت دوبی برای مردم ما حسرت شده. میلاد دخانچی از الگوی توسعه دوبی برای توسعه‌نیافتگی ما می‌گفت اما امروز بسیار از این رویاها فرو ریخته است. کشورک‌هایی که صدها میلیارد دلار برای ساختن تصویری امن و آرام هزینه کرده ‌بودند ولی حتی نتوانستند در مقابل پهپادهای ۳۰هزار دلاری مقاومتی از خود نشان دهند. 🔹حالا بولدوزرهای پروژه تبلیغاتی شهر فوق پیشرفته نئوم سعودی‌ها که اینجا بسیاری برای خودتحقیری ما آن را با آب و تاب توضیح می‌دادند در سمساری‌ها در حال دست به دست شدن است. 🔹سال‌هاست بخشی از اقتصاددانان و روشنفکران ایرانی، الگوی توسعۀ جنوب خلیج_فارس را چماقی بر سر اقتصاد ما کرده‌اند؛ فرودگاه، بندر و شهرهای آینده‌نگر خلیجی را شاخص سنجش توسعه‌یافتگی معرفی می‌کنند، بی‌آنکه به ماهیت ویترینی و عاریتی این الگو توجه کنند. اما همین توسعۀ ویترینی، متکی به مصرف نمایشی ثروت نفتی و نه انباشت مولد، در برابر چند هفته درگیری نظامی مستقیم با ایران هم دوام نیاورد و به‌شدت از جا در رفت. 🔹اقتصاد ایران اما با همۀ اختلالات ساختاری‌اش، در برابر تحریم و جنگ، سطحی از تاب‌آوری نشان داد که الگوهای «موفق» خلیجی هرگز مجبور به اثبات آن در شرایط مشابه نشدند. نئوم را باید از همین زاویه خواند، نه یک حادثۀ مجزا، بلکه ابطال عملی همان الگوی توسعه‌ای که سال‌ها معیار سنجش ما قرار گرفت. 🔹از منظر اقتصاد سیاسی، نئوم محصول طبیعی یک دولت رانتیر است؛ دولتی که بخش عمدۀ درآمدش از رانت خارجی نفت تأمین می‌شود و همین وابستگی، استقلال دولت از جامعه و بی‌نیازی‌اش از مشروعیت انتخاباتی و چانه‌زنی نهادی را در پی دارد. در چنین ساختاری، رانت به‌جای تبدیل‌شدن به سرمایۀ مولد، صرف پروژه‌هایی می‌شود که کارکرد اصلی‌شان مشروعیت‌سازی نمادین است، نه بازده اقتصادی؛ چیزی که در ادبیات اقتصاد سیاسی به آن رانت غیرمولد می‌گویند. 🔹 نئوم دقیقاً از همین جنس بود، طرحی که در ۲۰۱۷ با بودجۀ اعلامی ۵۰۰ میلیارد دلار رونمایی شد، اما سندی که بعدا به هیئت‌مدیره ارائه شد هزینۀ نهایی تکمیل تا ۲۰۸۰ را نزدیک به ۸.۸ تریلیون دلار برآورد کرد، بیش از ۲۵ برابر بودجۀ سالانه‌ عربستان. شهر خطی لاین، محور اصلی پروژه، قرار بود در طولی معادل ۱۷۰ کیلومتر ۹ میلیون نفر را در خود جا دهد؛ حالا به ۲.۴ کیلومتر برای حدود ۳۰ هزار نفر تقلیل یافته، یعنی نزدیک به ۹۸.۶ درصد کاهش مقیاس. حتی میزبانی بازی‌های آسیایی زمستانی ۲۰۲۹ هم از عربستان گرفته شد. 🔹عربستان تا امروز بیش از ۵۰ میلیارد دلار خرج کرده و باز هم باید میلیاردها دلار دیگر فقط صرف تکمیل یا برچیدن بخش‌هایی از پروژه کند که در حال کوچک‌سازی‌‌اند؛ هزینه‌ای که نه به بازده اقتصادی تبدیل می‌شود، نه حتی به یک شهر کامل. ریشۀ این شکست را باید در فقدان کانال بازخورد نهادی جست. 🔹طبق گزارش وال‌استریت ژورنال، چشم‌انداز بن‌سلمان چنان بلندپروازانه بود که اطرافیانش جرات نمی‌کردند بگویند بخش بزرگی از آن قابل اجرا نیست. در ساختاری که استقلال دولت از جامعه به معنای بی‌نیازی از نقد و پاسخ‌گویی است، هیچ سازوکاری برای تصحیح مسیر پیش از تحقق کامل خسارت وجود ندارد. این سکوت فقط مالی نبود؛ برای ساخت لاین، حدود ۲۰ هزار نفر از قبیلۀ حویطات از سرزمین اجدادی‌شان بیرون رانده شدند، عبدالرحیم الحویطی که مقاومت کرد در ۲۰۲۰ کشته شد، و چند‌تن دیگر از اعضای همین قبیله بعدها به اعدام محکوم شدند. 🔹مقایسه با سرمایه‌گذاری چین در بندر پیرائوس یونان این تفاوت را روشن می‌کند؛ وقتی چین در ۲۰۰۹، ۵۱ درصد سهام این بندر را خرید، ترافیک کانتینری آن ۱۰ برابر شد، اما به‌خاطر خط ریلی ۳۶۰ کیلومتری‌ای که آن را به بازار واقعی اروپای شرقی وصل کرد، نه صرفاً به‌خاطر پول. زیرساخت پاسخی بود به تقاضایی که واقعاً وجود داشت. نئوم برعکس این مسیر رفت؛ مقیاسش را از جاه‌طلبی سیاسی گرفت نه از ظرفیت جذب اقتصاد، و درست به همین دلیل به فیل سفیدی هشت‌تریلیون‌دلاری بدل شد. 🔹روشنفکرانی که سال‌ها این الگو را معیار توسعۀ موفق معرفی کردند، از جمله همان‌هایی که فاصلۀ فرودگاه امام تا دبی را نماد حسرت‌آور عقب‌ماندگی ما دانستند، اکنون باید توضیح دهند چرا الگویی که حتی در محیطی بدون تحریم و بدون جنگ نتوانست خودش را نگه دارد، قرار بود نسخۀ توسعۀ ما باشد. / نوآورد #کارخانه #اقتصاد_سیاسی 💠 به اشارات بپیوندید نشر مباحث جریان فکری انقلاب اسلامی ➕ @esharat_57

#گفتار 🌕 چرا شعار «تولید» ۱۵ سال عقیم ماند؟ مافیای بقا در برابر فرماسیون تولیدی ▪️ اگر مسئله «تولید» را حل نکنیم، در «جنگ وجودی» بازنده‌ایم. اما چرا نمی‌خواهیم مسئله را حل کنیم؟ مسئله اینجاست که در لایه‌هایی از ساختار، یک «ایلینسی» (نخبگان/مقاومت) وجود دارد که بقای خود را در حفظ همین اقتصاد سیاسیِ خام‌فروشانه می‌بیند، نه در ایجاد یک ساختار تولیدیِ ریزبافت. واقعیت تلخ این است: تا زمانی که فرماسیون اجتماعی ما تغییر نکند و امکان مشارکت واقعی مردم در سرنوشت‌شان از مسیر تولید فراهم نشود، «تولید» همچنان در حد یک شعار تقویمی باقی می‌ماند. 🎙 دکتر علیرضا بلیغ 💠 به اشارات بپیوندید نشر مباحث جریان فکری انقلاب اسلامی ➕ @esharat_57

#گفتار 🌕 کسانی که عامل این وضعیت اند، بیایند جواب بدهند! 🔻حجت الاسلام نامخواه در نشست دانشجویی «انفعال، اغتشاش یا اعتراض؟» با انتقاد از شیوه مواجهه با اعتراضات پرسشهایی جدی درباره نسبت برخوردهای قضایی با افزایش اعتماد عمومی مطرح کرد؛ از جمله اینکه آیا این رویکرد با عدالت و مسیر مورد تأکید رهبری هم خوانی دارد؟ 🔸 او با تأکید بر اینکه اعتراض، مسیر مشارکت شهروندان در بازسازی نظم عمومی است، از مسئولان و مدافعان شیوه فعلی برخورد با اعتراضات خواست به میدان بیایند و از نگاه و عملکرد خود دفاع کنند. 🔸 نامخواه همچنین با اشاره به پرونده میرغفاری، نماینده کارگران در اعتراضات ۱۸ آذر تأکید کرد که همان طور که منتقدان این رویکرد فرصت بیان دیدگاه هایشان را پیدا میکنند مسئولان قضایی و مدافعان این شیوه مواجهه نیز باید درباره عملکرد خود پاسخ گو باشند. 🔸 این نشست با عنوان «انفعال، اغتشاش یا اعتراض؟» و در قالب ویژه برنامه نقد و بررسی شماره های ۱۲ و ۱۳ فصلنامه نامه جمهور به میزبانی مجمع دانشجویان عدالتخواه دانشگاه تهران و در دانشکده علوم اجتماعی این دانشگاه برگزار شد. 🎙 مجتبی نامخواه 💠به اشارات بپیوندید نشر مباحث جریان فکری انقلاب اسلامی ➕ @esharat_57