💢 خطرناک‌تر از سکوت! 🔸 هر جامعه‌ای بر ستون‌هایی نامرئی اما استوار ایستاده است؛ ستون‌هایی از جنس حرمت، احترام و مرزهای اخلاقی. این مرزها اگر شکسته شوند، تنها یک نام یا یک فرد هدف قرار نگرفته است، بلکه آرامش روانی یک جامعه خدشه‌دار می‌شود. در چنین شرایطی جامعه بیش از هر چیز نیازمند عقلانیت، قاطعیت و پاسداری از حرمت‌هایی است که سرمایه‌های معنوی مردم به شمار می‌آیند. 🔹 در ایامی که برای اتحاد در برابر دشمن نیاز داریم به همبستگی و آرامش روانی، فحاشی و هتاکی به شهیدان این خاک، دردی است عمیق و اما بی بصیرتی دردی جانسوز تر از آن است ▪️ مسئله‌ای که امروز بسیاری از مردم را آزرده کرده، تنها سکوت در برابر این رفتارها نیست؛ بلکه گاه نوعی مماشات و بی‌اعتنایی نگران‌کننده است؛ گویی این اتفاقات آن‌قدر مهم نیست که واکنشی درخور و بازدارنده را بطلبد. ⁉️اینجاست که یک پرسش جدی در ذهن جامعه شکل می‌گیرد: 🔻 آیا واقعاً شکستن حرمت‌ها تا این اندازه بی‌اهمیت شده است که بتوان از کنار آن عبور کرد؟ 🔻آیا کسانی که ابزار قانونی و مسئولیت اجتماعی برای جلوگیری از چنین رفتارهایی در اختیار دارند، از تأثیر این بی‌عملی بر روح و روان جامعه آگاه‌اند؟ بی‌تردید، هتاکی در فضای عمومی تنها یک رفتار فردی نیست؛ این رفتار اگر با سکوت یا مماشات مواجه شود، به سرعت به یک الگوی خطرناک تبدیل می‌شود. جامعه‌ای که در آن توهین بی‌هزینه بماند، دیر یا زود شاهد فروریختن مرزهای اخلاقی خود خواهد بود. 🔰قرآن کریم در این باره تکلیف را روشن کرده است: «وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَى وَلا تَعَاوَنُوا عَلَى الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ»(سوره مائده، آیه ۲) همکاری در نیکی و تقوا تنها به توصیه‌های اخلاقی محدود نمی‌شود؛ یکی از روشن‌ترین مصادیق آن، جلوگیری از ظلم، تعدی و هتک حرمت در جامعه است. همان‌گونه که همکاری در گناه تنها با انجام آن تحقق نمی‌یابد؛ سکوت یا مماشاتی که راه را برای گسترش آن باز کند نیز نوعی همراهی با آن به شمار می‌آید. 🔰در سنت اسلامی نیز این مسئولیت به صراحت بیان شده است. پیامبر اکرم (ص) می‌فرمایند: در برابر منکر، بی‌تفاوتی جایگاهی ندارد. 🔸 اما نکته مهم‌تر آنجاست که مراتب این مسئولیت، متناسب با میزان اختیار و قدرت افراد تعریف شده است. طبیعی است کسانی که در جایگاه مسئولیت قرار دارند و ابزار قانونی در اختیار دارند، نمی‌توانند خود را در پایین‌ترین مرتبه این روایت تعریف کنند. 🔰 وقتی تکلیف در مواجهه با جایگاه انسان مومن برای ما مشخص شده همانند «حُرْمَةُ اَلنَّبِيِّ وَ اَلْمُؤْمِنِ أَعْظَمُ مِنْ حُرْمَةِ اَلْبَيْتِ» (کافی/567/4) اگر حرمت مؤمن نزد خدا از حرمت کعبه بزرگ‌تر است، پس شکستن آبرو و هتک حرمت انسان‌ها یک لغزش ساده یا شوخی کلامی نیست؛ تعدی به حریمی است که در منطق دین، از مقدس‌ترین حرمت‌ها شمرده شده است. ♨️سؤال جدی اینجاست: ❓وقتی چنین حرمتی در فضای عمومی و مجازی زیر پا گذاشته می‌شود، مسئولیت پاسداری از آن بر عهده چه کسی است؟ ❓آیا می‌توان در برابر شکستن حرمت‌ها سکوت کرد و انتظار داشت اخلاق و آرامش اجتماعی حفظ شود؟ بدانیم که اگر شکستن حرمت‌ها هزینه‌ای نداشته باشد، بی‌حرمتی به‌تدریج به یک عادت خطرناک در جامعه تبدیل خواهد شد. 💢اتحاد در خیابان مرهون امنیت روان مسئله امروز جامعه صرفاً چند جمله توهین‌آمیز نیست؛ مسئله سلامت روان اجتماعی است. هنگامی که مردم احساس کنند هتک حرمت‌ها با واکنش جدی روبه‌رو نمی‌شود و با نوعی بی‌تفاوتی یا مماشات مواجه است، آرام‌آرام احساس ناامنی روانی در جامعه شکل می‌گیرد. چنین فضایی نه تنها اخلاق عمومی را تضعیف می‌کند، بلکه اعتماد اجتماعی را نیز فرسوده می‌سازد. امروز خیابان ها که صحنه تاریخ سازی ملت غیور ایران است دل در گرو امنیت روانی جامعه دارد امنیتی که باید مسئولین دغدغه مند!!! خود را در این مسیر خرج کنند 🔰در پایان، شاید این سخن امیرالمؤمنین (ع) بهترین تذکر برای صاحبان مسئولیت باشد: خداوند بر صاحبان قدرت و مسئولان عادل واجب کرده است که خود را در کنار مردم ببینند و درد آنان را درک کنند. 🔻امروز یکی از دردهای جامعه، شکستن حرمت‌هاست؛ اما در کنار آن، زخمی دیگر نیز مردم را می‌آزارد: احساس سکوت و گاه مماشات در برابر این بی‌حرمتی‌ها که گویا کسی که باید ببیند دیده و انگار ندیده! 🌀جامعه امروز در حال تماشای یک آزمون است؛ آزمونی برای سنجش میزان غیرت اجتماعی و مسئولیت‌پذیری کسانی که اختیار و ابزار اقدام در دست دارند. آزمونی که نتیجه آن نه در شعارها، بلکه در عمل روشن خواهد شد. تاریخ نیز در چنین لحظاتی آرام و بی‌صدا می‌نگرد؛ تا ببیند در روزگاری که حرمت‌ها شکسته می‌شد، چه کسانی ایستادند… و چه کسانی در سکوت و مماشات، از کنار آن عبور کردند. ✍️ محمدرضا جوشنی https://eitaa.com/fatemi5/7136

💢 یک قاب و یک دنیا حرف❗

🔹️این شب‌ها که ضدانقلاب داخلی، کمین کرده؛ حضور در میادین و اجتماعات بزرگ کافی نیست. 🔻کوچه‌ها و خیابان‌ها را باید رونق دهیم و زنده کنیم.👌 باید فعال بود و جریان‌سازی کرد.

تنهای مقتدر ترامپ در این بیست روز بیش از بیست بار از دولت های اروپایی، ژاپن و حتی چین برای ایجاد ائتلاف درخواست کمک و مشارکت داشته است. جمهوری اسلامی ایران، تنها تنهایی است که از هیچ دولتی درخواست کمک نکرده است.

🎙️شیخ اسماعیل رمضانی غیور باشید حزب‌اللهی‌ها! کار فرهنگی مودبانه خیلی وقتا جواب نمیده! 💢 به قول نواب صفوی؛ «اسلام عالم زیاد داره، سگ پاچه‌گیر کم داره» 💠واجب فراموش شده 🆔 @fatemi5

مروری به تحليل ها و خبرهای عمار نامه در امروز 🔹شما از چهار گروه نباشی 🔸روحیه بچه های پدافند با این اجتماعات 🔹اجتماعات آخرالزمانی و عدم تکرار 🔸جگر داری چاه زاده برو مثل خمینی 🔹اقدام پشیمان کننده نه تدافعی 🔸اخراج ، وعده ۶ساله ولی 🔹عمرعاص: یکبار کوتاه آمدیم پرو شدی 🔸امارات هم برای ما آدم شده! 🔹حذف رادارها و باران ها عجیبه 🔸امواج الکترونیکی 🔹مراقب جنگ روایت‌ها باشید 🔸وضعیت تنگه هرمز

🔴 ما با شیطان درافتاده‌ایم 🔹سردار شهید حاج رمضان: ما با شیطان درافتاده‌ایم؛ این نبرد فقط یک نزاع سیاسی یا جغرافیایی نیست، بلکه ادامه همان صف‌آرایی هزارساله‌ای است که انبیای الهی در آن خون دادند و شهدا در آن قد کشیدند.

تذکر به حجاب افراط نیست بی توجهی وبی تفاوتی به گناه، بعنوان جذب تفریط هست.. بدتر ازون دعوت به عدم تذکر و نهی از معروف گناه هست!

کلاه گشاد رو خودمون میکشیم تا گردن مون تذکر و امر به معروف همیشه واجبه یه عده ساده اندیش مذهبی تا میگی تذکربدید میگن الان جنگه اتحاد مهمه چه ربطی داره، تذکرت رو مودبانه و محکم بده... اگر کسی کرونا داشت سرطان هم گرفت یکی از، بیماریهارو رها میکنن میگن اون یکی مهمتره، نه هردوش مهمه باید درمان بشه البته پزشک حاذق اینجا حواسش هست داروهایی بده که باهم تداخل نداشته باشه، اثر همو خنثی نکنه اما بیمارو رها نمیکنه، کروناش خوب بشه از سرطان بمیره، یا برعکس!

👌وای آره خیلی بده میان از بی حجابا گزارش میگیرن عکس و فیلم که اینا با این پوشش و عقیده پای نظامن

من چند مورد دیدم و با محبت و احترام تذکر دادم اتفاقا استقبال و تشکر هم کردن