[ اگه هنوز کسی بهت شب بخیر نگفته، شبت بخیر* ]

. . .

_

[ دم و بازدم؛ ] کنجِ کاشی های بخار گرفتهٔ حمام، عطرِ سردِ ترس تن‌اش را احاطه کرده بود .. صدای سقوط و شکستنِ پیوستگیِ قطراتِ آب روی زمین، فرصتِ خوبی برای سقوطِ اشک و شکستنِ بغض بود ؛ غرق در تنگنای سردرگمی و گمشدگی، در انحنای تنهایی و انزوای روحی، خیالِ خامِ آغوشی را داشت برای چندلحظه آرام گرفتن؛ نفس می‌کشید و تقلایی بیش نبود برای ذره‌ای تنفس . سرش لبریز بود از احتمالات، اتفاقات، اتهامات، اشتباهات، ارتباطات، اجتماعات و راه حل‌هایی که نتایجشان پر از ابهامات و الزامات بود؛ از جملاتِ بریدهٔ ذهن، کلماتِ طلاییِ فکر را روی بخار می‌نوشت به امید کمی سکوتِ درون و حیف که تاثیری نداشت‌. [او.. نمی‌دانست کجاست، چه کسی را دارد و باید چه کاری انجام دهد.] - Abr . "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

"𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

POV: گمونم دوباره پوش شدم تو سایدی که بزور خودمو ازش نجات داده بودم.

[ اگه هنوز کسی بهت شب بخیر نگفته، شبت بخیر* ]

-

"بارون" چه در خاموش کردن شمع تولدش، چه در ساعت رند و یا در پر پر کردن قاصدک، آرزویش تغییر ناپذیر بود. کنج پنجره حسرت می‌خورد، قطرات باران کنار یک دیگر سر می‌خوردند و آزادنه بر زمین چکه می‌کردند، و انهایی که عاشق بودند در انتها یکی می‌شدند، کاملاً بر خلاف او و آروزیش 40% https://eitaa.com/u_know_me

یادم نبود که اینو گذاشته بودم یا نه*