از ساعت ۳:۴۵ دقیقه نشستم رو مبل و دست از کارام کشیدم ، که آقا الان ساعت ۴ میشه برق می‌ره.

۴ گذشت ، گفتم خب الان ۴:۳۰ میره

۴:۳۰ گذشت ، گفتم سگگگگگگ دیگه ساعت ۵ میره

و ۵:۳۰ هم نرفت و الان ساعت ۶ عصره و بااازم نرفتتتتتتتتتت

خب بینامو- قطع کن این برق لامصبو من بدونم تکلیفم چیه😀💗💗💗💗💗💗💗

. . . .

_

" و گاهی چه زود ، حسِ برانگیخته از غریزه‌مان به واقعیت تبدیل می‌شود.. همان‌جایی که احساس می‌کنی در لحظهٔ عجیبی قرار گرفتی که نوایی از آینده را به گوشِ تو می‌خواند ؛ همان‌جایی که احساس می‌کنی این‌بار، با دفعاتِ قبل فرق دارد .. ردپایی از رنگِ خاکستریِ تیره را در او می‌بینی و دلت می‌گوید: [ کاش کمی بیشتر کنارَش بمانی ، انگار مثلِ همیشه‌اش نیست.. ] - و مدت زیادی ازین احساساتِ بی‌دلیل‌ت نمی‌گذرد که او ، می‌رود . و تو می‌مانی و دلِ تنگی که گفت: بیشتر بمان و نشنیدی .. . افسوسِ امروزِ من از دیروزی‌ست که میدانستم برای آخرین‌بار اورا می‌بینم؛ با تمامِ وجود می‌دانستم و حسش می‌کردم اما ، اکنون می‌فهمم که باز هم، در دیدن وُ بودن وُ لمس کردن وُ و حرف زدن وُ کنارِ او بودن، کم گذاشتم؛ کاش ، دستش را بوسیده بودم . " - Abr . "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"