🌿 درد دل شهید آوینی با پادگان دوکوهه

شايد اين عكس رو هم بار ها ديده باشين ماجراى شهادت اين نوجوان از زبان عكاس... ... نمی دانم برای چند دقیقه چه شد که عراقیها جهنمی به پا کردند و آنچنان آتشی روی ما ریختند که مدتی درازکش روی زمین ماندم و با اصابت هر خمپاره و توپی بالا و پایین می شدم . کمی آرامش که ایجاد شد بلند شدم تا اطرافم را بینم . در ابتدا دود حاصل از این همه انفجار و خاک باعث شد درست متوجه اوضاع نشوم ،گوش هایم تقریبا چیزی نمی شنید، بهد که زمان از حرکت باز ایستاده و متوقف شده ، از موج انفجارها کمی گیج بودم. دیدم بچه های زیادی به روی زمین افتاد ه اند ، در همین زمان نگاهم به صورت نوجوانی افتاد که صورتش از برخورد خمپاره به نزدیکیش سیاه شده بود و ترکشها ی آن تمامی صورتش را گرفته بود . بی اختیار دوربینم را بالا آوردم و عکسی از او گرفتم. در حال حرکت بود و برای اینکه به زمین نیفتد از لبه های سنگرهای شنی کمک می گرفت. جلو رفتم ، صدای زمزمه اش را می شنیدم ، به آرامی می گفت : “آقا اومدم. حسین جان اومدم. ” وقتی به او رسیدم دیگر رمقی برایش باقی نمانده بود و به زمین افتاد. او را به آرامی بغل کردم ،همچنان نجوا می کرد. با تمام وجود امدادگر را صدا زدم. صورتش را بوسیدم و به او گفتم :عزیزم ، فدات بشم ، چیزی نیست و نا امیدانه برگشتم و باز امدادگر را به یاری خواستم. حالا اشک هایم با خونهای زلال او در هم آمیخته شده بود، دیگر نجوا نمی کرد و به آسمان چشم دوخته بود . امدادگر آمد ، اما..،.لحظه ای بعد گفت : “کاری از دستم بر نمی یاد ، شهید شده ، برادر زحمت می کشی ببریش معراج شهدا… روحش شاد.. راوى : مسعود شجاعى طباطبايى عكاس دفاع مقدس

ایت_الله_العظمی_جوادی_آملی ـ افتتاحیه سال تحصیلی حوزه علمیه تاریخ: 1397/05/27

📚 دیدار اعضای ستاد اربعین با حضرت استاد تاریخ: 1394/09/08

📚 دیدار جمعی از هنرمندان، ادیبان و شعرا با حضرت استاد تاریخ: 1384/06/14

📚 سخنرانی در جمع اعضای کانون قرآن و عترت و مهدویت کل کشور تاریخ: 1395/08/18

تاریخ: 1369/05/07

💐 عطر مؤمن 🌺 این کسی که با قلم و بیان خود به این و آن نیش می ‌زند، به تعبیر فردوسی فردا یک جامه پر از تیغ در بَرِ او می ‌کنند.[1] این بیان لطیف را مرحوم حکیم فردوسی از این آیه گرفته که ﴿لَیسَ لَهُمْ طَعامٌ إِلاّ مِنْ ضَریعٍ﴾؛[2] فرمود اینهایی که تا زنده بودند به این و آن نیش می زنند، با رباخواری مال این و آن را برباید، نیش است دیگر، فرق نمی‌ کند! حالا یا نیش سیاسی می‌ زند یا نیش اقتصادی می ‌زند یا نیش احتکار می ‌زند یا نیش گران فروشی می‌ زند به هر حال آزردن مردم است، اینها نیش است! این نیش می ‌شود تیغ، وگرنه آن جا یک جنگل نکاشتند، آن جا جهنم هست، آتش هست، حرفی در آن نیست؛ اما این جا گازوئیل و هیزم نیاوردند، فرمود: ﴿وَ أَمَّا الْقاسِطُونَ فَکانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَباً﴾[3] آدم‌ های ظالم همان هیزم جهنم‌ هستند، از این آیه شفاف ‌تر! فرمود ما جهنم داریم، آتش داریم، سوخت و سوز داریم، اما این چوب نسوز همین ‌ها هستند، آنها که اهل قَسط هستند «قَسط» یعنی جور. قِسط و عدل کنار هم است، قَسط و جور در کنار هم، فرمود: ﴿وَ أَمَّا الْقاسِطُونَ فَکانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَباً﴾ ما هیزم داریم؛ اما از همین‌ هاست، ما آن جا جنگل که درست نکردیم، البته اسرار دیگر، انحای دیگر جهنم هست که عقل ما نمی ‌رسد، هر چه را کتاب و سنت فرمود «سمعاً و طاعتاً» ولی این مقدار را که می ‌فهمیم، این مقدار را به صورت شفاف و روشن فرمود ظالمان هیزم جهنم هستند. ▪️ الآن مشکل اساسی ما این است که ما این قرآن را مثل یک سمعک می ‌دانیم، مثل چشم مصنوعی می ‌دانیم، مثل دندان مصنوعی می ‌دانیم، مثل پای مصنوعی می ‌دانیم در کنار زندگی ماست؛ اما وجود مبارک حضرت امیر که درباره عمار یاسر فرمود قرآن و دین از قَرن تا قدم او آمیخته شده است: «إِنَّ عَمَّاراً مُلِئَ إِیمَاناً مِنْ قَرْنِهِ إِلَی قَدَمِه‌‌»[4] همین است، ما قرآن هم داریم، دین هم داریم، اینها همسایه ما هستند! ▪️ هیچ کسی با عطر معطر نمی ‌شود، این ظاهر با همسایه بیگانه است! خود مؤمن وقتی روح و ریحان شد به تعبیر سوره مبارکه «واقعه» ﴿فَأَمَّا إِن کانَ مِنَ المُقَرَّبِینَ ٭ فَرَوْحٌ وَ رَیحَانٌ وَ جَنَّتُ نَعِیمٍ﴾[5] او همیشه معطر است؛ ولی اگر درون این ‌طور نشد یک مقدار عطر به لباس مالیدی، از کنار زباله هم گذشتیم یک بوی دیگر می ‌گیرید. فرمود من شما را معطر می ‌کنم: ﴿فَأَمَّا إِن کانَ مِنَ المُقَرَّبِینَ ٭ فَرَوْحٌ وَ رَیحَانٌ وَ جَنَّتُ نَعِیمٍ﴾ نه «فله روحٌ» که بگوییم «له» محذوف است، نه! ﴿فَرَوْحٌ وَ رَیحَانٌ وَ جَنَّتُ نَعِیمٍ﴾. بخش20؛ «اگر بار خار است خود کشته‌ای ٭٭٭ وگر پرنیان است خود رشته‌ای». آیت_الله_العظمی_جوادی_آملی 📚 درس اخلاق تاریخ: 1387/05/24

🌺 استاد شهید مرتضی مطهری