▪️ذکر مصیبت این مصیبت های عظیم چه می کند با مثل زینبی! آمد در گودی قتلگاه موانع را کنار زد دید عجب! نمی دانم چه دید، با تعجب صدا زد: «انت اخی؟ اانت ابن والدتی؟» دید سر در بدن نیست، یک عضو سالم در این بدن باقی نمانده. در نقل دارد سیصد و اندی جراحت بر این اندام وارد شده بود. غیر از اینکه این بدن زیر سم اسب ها رفته و عجیب تر اینکه (آدم شرمش می آید) حتی آن لباس کهنه را غارت کردند. شروع کرد به روضه خواندن، عجب روضه ای خواند حضرت زینب(سلام الله علیها). ابتدا برای اینکه گلایه از خدا نشده باشد، کفران و ناسپاسی نشده باشد، دستها را برد زیر این بدن، این بدن پاره پاره را روی دست گرفت و عرض کرد خدایا این قلیل قربانی را از آل رسول(صلّی الله علیه و آله و سلّم) بپذیر. سپس یک گفت وگو با رسول خدا(صلّی الله علیه و آله و سلّم) دارد. یا رسول الله(صلّی الله علیه و آله و سلّم)!، «يا محمداه! صلى عليك ملائكة السماء هذا الحسين مرمل بالدماء مقطع الأعضاء و بناتك سبايا».[اللهوف، سیدبن طاووس/130/، المسلك الثاني في وصف حال القتال و...، ص: 85] این کشته فتاده به هامون حسین توست این صید دست و پا زده در خون حسین توست این کشتی شکسته به دریای خون که هست زخم از ستاره بر تنش افزون حسین توست یا رسول الله(صلّی علیه و آله و سلّم)! این همان حسینی است که جایش روی دوش شما بود؛ این همان حسینی است که او را در آغوش می گرفتی؛ این همان عزیزی است که جایش روی سینۀ تو بود و او را غرق در بوسه می کردی. حالا ببین یا رسول الله(صلّی علیه و آله و سلّم)! یک عضو سالم برایش باقی نگذاشتند؛ بدنش غرق در خون است. یا رسول الله(صلّی علیه و آله و سلّم) ببین لباس هایش را غارت کردند. یا رسول الله(صلّی علیه و آله و سلّم) ببین این هایی که دارند به اسارت می برند دختران تو هستند. «و بناتک السبایا» سپس یک روضه برای امام حسین(علیه السلام) خواند، خیلی عجیب است. طوری روضه خواند که: «والله لا انسا زینب بنت علی ویته بقل حسین»؛ حتی حیوانات گریه کردند، اشک از چشم شترها جاری شد. «بأبي من لاغائب فيرتجى ، ولاجريح فيداوى ! بأبي من نفسي له الفداء! بأبي المهموم حتّى قضى ! بأبي العطشان حتّى مضى !».[مع الركب الحسينى (ج 5)، محمدجعفرطبسی/68/، الأجساد الطاهرة....، ص: 67] ای به فدای آن آقایی که جراحت هایش، زخم هایی که بر بدنش وارد شده التیام پذیر نیست؛ به فدای آن آقایی که سفرش برگشت ندارد؛ به فدای آن عزیزی که وقت رفتن تا دم آخر لبانش تشنه بود؛ به فدای آن عزیزی که تا آخرین لحظات، غصه ها روی دلش سنگینی می کرد. آنقدر گریه کرد، آنقدر در گودی قتلگاه برای امام حسین(علیه السلام) روضه خواند که دیدند حضرت سکینه (سلام الله علیها) صدا می زند، بابا! پاشو ببین دارند عمه ام را می زنند. چون چاره نیست، می روم و می گذارمت ای پاره پارۀ تن به خدا می سپارمت «اعوذ بالله من الشیطان رجیم، أَمَّنْ يُجيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ».[النمل: 62] «السلام علیک یا بقیه الله و رحمه الله و برکاته».

#زمینه_حماسی 🎤•|سید رضا نریمانی|• ایستاده می‌میرم پای همین مکتب جایی ندارد تسلیم اصلا در این مکتب گرچه غرق آهیم، گرچه غرق دردیم ما نسل جهادیم، ما مَرد نَبَردیم ما هم مثل حیدر، پشت به دشمن نکردیم بُرّان ماییم، طوفان ماییم مردِ میدانِ این میدان ماییم در صهیون آغاز پایان ماییم «سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَكُمْ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَكُمْ» مَردان حزب الله، هم‌پای نصرالله از پا نخواهیم افتاد تا آخر این راه این عهد خدا با، مردانی غیور است پایان مسیر، این شب غرق نور است آغاز طلوع، صبح سبز ظهور است ما کَرّاریم، لا فَرّاریم سربند یازهرا بر سر داریم آماده‌ی آخرین پیکاریم «سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمَكُمْ حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبَكم» 📲

بی منت اومدم ای شاه بی سرم خیر دو عالم و تو روضه میبرم ✨💔 کودکانی که عشق حسین را مزه می‌کنند می‌دانند که در آغوش حسین بودن تمام خیر دو عالم را برایشان به ارمغان می‌آورد. روضه به روضه خانه به خانه عشق تو را جار میزنیم‌ ✨محرم ۱۴۰۴ ایران عاشورایی🇮🇷

🚩 سفیر صبر ◽️ سرانجام روز مصیبت عُظمی تمام شد. کم‌کم شب فرا رسید، آتشِ خیمه‌ها رو به خاموشی رفت و این حیوان‌صفتانِ رذل، دست از غارت و آزار خیامِ بی‌پناه حسین برداشتند و تو ماندی و یک دنیا درد… ◾️ یک دنیا مصیبت که نمی‌دانی از رسیدگی به کدامشان شروع کنی؛ نازدانه‌ای که زخم گوش‌های بی‌گوشواره‌اش بی‌تابش کرده را آرام کنی یا پسر‌بچه‌ای که دست و پای کوچکش در میان شعله‌های آتش سوخته را تیمار یا مادری که در این محشرِ کبری به دنبال طفل گمشده‌اش می‌گردد را یاری کنی. ◽️ بالاخره با سختی فراوان، زنان و کودکان را آرام و در سایهٔ تنها‌خیمهٔ پابرجا و نیم‌سوخته، جمع می‌کنی‌. شب به نیمه می‌رسد و اوضاع اندکی آرام‌تر می‌شود و تو سرانجام پس از روزی سراسر التهاب، کنج خلوتی برای نشستن و چاره‌اندیشی پیدا می‌کنی‌، زیرا تو خوب می‌دانی که این آرامش ماندنی نیست؛ مقدمه‌ای‌ است برای طوفان‌های سهمگین پیشِ رو... خوب می‌دانی که باید صبوری کنی، چرا که اکنون تو تنها عمود خیام بی‌پناه حسینی. ◾️ آری! باید طاقت بیاوری تا این زنان و کودکان داغدار که تمام چشم امیدشان به توست، لااقل زنده به شهرشان بازگردند. باید طاقت بیاوری تا خون‌های به‌ ناحق ریختهٔ حسین و یارانش بی‌ثمر نماند. باید طاقت بیاوری، چرا که از امروز، دوام اسلام به تو بستگی دارد. ◽️ پس صبور باش دخت باصلابت علی! صبور باش سنگ صبور حسن! صبور باش یاور همیشگی حسین! صبور باش و دل قوی دار که روزی مَردی از نسل حسین قیام می‌کند و انتقام این خون‌های به ناحق ریخته شده و حق‌های غصب‌شدهٔ خاندانت را می‌گیرد. صبور باش و در نماز شبت برای ظهور نهمین فرزند حسین دعا کن.