🚩 ترامپ قول داده بود جنگ را در دنیا کاهش دهد اما بلعکس در حال گسترش خشونت است 👤 حسام الدین حائری زاده تحلیل گر مسائل سیاسی 📺 برنامه«#به_افق_فلسطین» @beofogh_felestin 🗓شنبه تا چهارشنبه ⏰ساعت ۲۰ از شبکه افق سیما 🌐 www.ofoghtv.ir 🆔 @ofogh_tv

آزمون احسن‌العمل؛ معیار الهی در روزهای فتنه خداوند متعال در آیه هفتم سوره هود، فلسفه بسیاری از آزمایش‌های الهی را به‌روشنی بیان می‌کند: «لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا» تا شما را بیازماید که کدام‌ یک بهترین عمل را انجام می‌دهید. همین معنا در آیات متعدد تکرار شده است؛ گویی خداوند می‌خواهد قاعده‌ای ثابت را در ذهن مؤمنان حک کند: معیار الهی صرفاً «عمل خوب» نیست، بلکه احسن‌العمل است؛ بهترین، دشوارترین و مسئولانه‌ترین انتخاب در شرایط پیچیده. سال‌های اخیر کشور را اگر با این معیار قرآنی بسنجیم، به‌روشنی می‌توان آن‌ها را یکی از سخت‌ترین آزمون‌های اجتماعی و تاریخی دانست. آزمونی که در آن، فشارهای اقتصادی ناشی از بی‌توجهی دولت‌های مختلف به راهبردهای اساسی همچون اقتصاد مقاومتی، تقویت پول ملی و بهبود واقعی معیشت مردم، زمینه‌ساز نارضایتی‌ها و اعتراضات گسترده شد. در چنین شرایطی، بسیاری از مردم عمل صالح انجام دادند؛ کسانی که وارد اغتشاش نشدند، به تخریب و ناامنی تن ندادند و علی‌رغم اعتراض و نارضایتی، آرامش جامعه را بر هم نزدند. این‌ها بدون تردید اهل «عمل خوب» بودند. اما قرآن از ما فقط «عمل خوب» نمی‌خواهد؛ سخن از احسن‌العمل است. اینجاست که تمایزها آشکار می‌شود. احسن‌العمل، متعلق به کسانی است که نه‌تنها خود در اغتشاشات شرکت نکردند، بلکه با وجود گلایه‌های جدی معیشتی، با وجود انتقاد صریح از دولت‌ها و سیاست‌ها، در صف مقابله با ناامنی و آشوب ایستادند. کسانی که نه سهمی بردند، نه تشویقی دیدند، نه حتی صدایشان شنیده شد؛ اما مسئولانه عمل کردند، چون فهمیدند که امنیت ایران، خط قرمز است. در این میان، نیروهای بسیجی، امنیتی و انتظامی، مصداق برجسته همین قاعده قرآنی‌اند. نیروهایی که خودشان زیر فشار اقتصادی بودند، اما در میدان فتنه، نه از سر رفاه، بلکه از سر تکلیف ایستادند. آن‌ها تلاش کردند با کمترین آسیب به مردم و حتی معترضان، صحنه را مدیریت کنند تا دشمن نتواند از شکاف‌های داخلی سوءاستفاده کند. نکته تأمل‌برانگیز اینجاست که بخش قابل توجهی از کسانی که واقعاً دچار مشکلات معیشتی‌اند ــ عمدتاً از طبقات متوسط و پایین جامعه ــ نه‌تنها به اغتشاش تن ندادند، بلکه در برابر آن ایستادند. در مقابل، عده‌ای که کمترین فشار معیشتی را تحمل می‌کردند، به نام معیشت، به آشوب و تخریب روی آوردند. این همان نقطه‌ای است که معیار «احسن‌العمل» خود را نشان می‌دهد. دوره دولت آقای پزشکیان نیز از این آزمون مستثنا نبود. با وجود آگاهی از وضعیت معیشتی نیروهای مسلح و تجربه مستقیم جنگ دوازده‌روزه، کمترین توجه عملی به بهبود شرایط کارکنان نظامی و انتظامی صورت گرفت. با این حال، بدنه این نیروها، علی‌رغم انتقاد جدی به دولت، کشور را تنها نگذاشتند. این رفتار، دقیقاً همان «احسن‌العمل»ی است که قرآن از آن سخن می‌گوید. این یادداشت، نه برای تطهیر خطاهای مدیریتی است و نه برای انکار اعتراض‌های به‌حق؛ بلکه برای یادآوری یک قاعده قرآنی است: در فتنه‌ها، همه امتحان می‌شوند؛ اما خداوند به دنبال کسانی است که بهترین انتخاب ممکن را در سخت‌ترین شرایط انجام می‌دهند. آن‌هایی که هم منتقدند، هم دردمندند، اما اجازه نمی‌دهند اعتراض، به ابزار ناامنی و فروپاشی تبدیل شود. این‌ها همان بندگانی‌اند که آزمون الهی را نه با شعار، بلکه با احسن‌العمل پشت سر می‌گذارند. ✍منصور کاظمی 📲 برای دنبال‌کردن پست‌های بعدی: تلگرام https://t.me/man_kazemi ایتا https://eitaa.com/mansouron روبیکا @mansouron1 سروش https://splus.ir/mansouroon

اغتشاشات شهری و بی‌هویتی چگونه تضعیف نقش مسجد در محله‌محوری شهرها را بی‌دفاع می‌کند؟ 💢 اغتشاش و تخریب‌گری یا در اصطلاح غربی آن وندالیسم شهری معمولاً فقط یک رفتار مجرمانه یا هیجان کور خیابانی نیست. این پدیده‌ها اغلب نشانه‌ی گسست میان جامعه و فضای شهری هستند؛ یعنی جایی که شهر دیگر به‌عنوان فضای زیسته شهروندان عمل نمی‌کند، بلکه به صحنه‌ای بی‌صاحب، بی‌هویت و بی‌دفاع تبدیل می‌شود. در چنین وضعیتی، تخریب اموال عمومی و آشوب خیابانی به کنشی کم‌هزینه و حتی جذاب برای گروه‌های تخریب‌گر یا نیروهای سازمان‌یافته‌ی غریبه بدل می‌شود. 💢 یکی از ریشه‌های اصلی این وضعیت، فروپاشی منطق محله‌محوری در شهرهای مدرن و به‌ویژه شهرهای بزرگ ایران است. محله دیگر یک واحد اجتماعی زنده نیست؛ صرفاً یک قطعه از نقشه شهری است که ساکنانش نه همدیگر را می‌شناسند، نه احساس تعلق واقعی به آن دارند، و نه نهادی در آن وجود دارد که نقش محور انسجام اجتماعی را ایفا کند. نتیجه روشن است: فضاهای عمومی محله به فضاهایی بی‌دفاع، بی‌ناظر و مستعد تخریب تبدیل می‌شوند. 💢 در مقابل، تجربه تاریخی ایران – به‌ویژه در سال‌های نخست پس از انقلاب – نشان می‌دهد که محله‌هایی که حول مسجد و نهادهای مردمی سازمان یافته بودند، نه فقط از نظر دینی یا سیاسی، بلکه از نظر امنیت اجتماعی خودجوش نیز کارکرد بسیار بالاتری داشتند. مسجد صرفاً محل عبادت نبود؛ مرکز شبکه اجتماعی محله بود: محل شناخت چهره‌ها، حل اختلافات، بسیج اجتماعی، و شکل‌گیری نوعی نظارت غیررسمی اما مؤثر. 💢 نهادهایی مثل کمیته انقلاب اسلامی یا بسیج در سطح محله دقیقاً یک نقش کلیدی داشتند: پیوند دادن امنیت با شناخت محلی. یعنی امنیت نه از بالا و به‌صورت دستوری، بلکه از دل محله و بر اساس شناخت افراد، خانواده‌ها و فضاها تأمین می‌شد. در چنین شرایطی، غریبه‌ی تخریبگر به‌راحتی نمی‌توانست در محله حل شود، حرکت کند، یا پروژه وندالیستی خود را پیش ببرد. 💢 از منظر جامعه‌شناسی شهری، این دقیقاً همان چیزی است که می‌توان آن را افزایش سرمایه اجتماعی یا سوشال کاپیتال و بازگشت به فضای زیسته نامید. وقتی محله دارای محور هویتی، نهادی و اجتماعی باشد، فضا از حالت بی‌صاحب خارج می‌شود. دیوار، مغازه، مدرسه و میدان، دیگر مال هیچ‌کس نیستند؛ بخشی از حیثیت جمعی محله‌اند. و درست همین‌جاست که تخریب‌گری پرهزینه می‌شود؛ نه لزوماً به‌خاطر پلیس، بلکه به‌خاطر نگاه و واکنش خود مردم. 💢 اغتشاش شهری معمولاً در فضاهایی رشد می‌کند که تهی از شبکه‌های اجتماعی محلی هستند: شهرک‌های خوابگاهی، محله‌های بی‌هویت، بافت‌های بی‌مرکز و فاقد نقطه کانونی. در چنین فضاهایی، ساکن محله به عبورکننده تقلیل پیدا می‌کند، نه به ساکن مسئولی که وظیفه تعاون در حفظ و حراست از محله را داراست. 💢 ایده محله‌محوری با محوریت مسجد و نهادهای مردمی، در واقع یک پیشنهاد برای بازسازی نظم اجتماعی از پایین است (مردم‌محوری)؛ نظمی که صرفاً امنیتی نیست، بلکه ریشه در احساس تعلق، شناخت متقابل و مالکیت اجتماعی بر فضا دارد. 💢 تا وقتی شهر فقط مجموعه‌ای از خیابان‌ها و ساختمان‌ها باشد، و نه شبکه‌ای از محله‌های زنده، مستعد تکرار چرخه‌ی اغتشاش، تخریب و بازسازی‌های پرهزینه است. راه درست، نه در کنترل صرف، بلکه در اجتماعی‌کردن فضاهای شهری با محوریت مسجد و بازگرداندن محله به‌عنوان واحد بنیادین زندگی شهری است. اندیشه هجری | امیر گودرزی @Hejri_Thought

🕘 زمان: جمعه ۳ بهمن ماه ساعت ۹:۰۰ 📍 مکان: تهران حافظیه، خیابان سی متری نیرو هوایی، خیابان شهید خشی ضلع جنوبی فلکه لوزی پلاک ۳۰ ساختمان فطرت اندیشکده‌ یقین 🎙 مدرس: حجت‌الاسلام مهدی سلامت 📌 محور جلسه: ▪️ بخش اول: مروری بر سوره‌های مبارکه علق، قلم، مزمل، مدثر، حمد و مسد ▪️ بخش دوم: در محضر سوره مبارکه تکویر ▪️ بخش سوم: در محضر سوره‌ های مبارکه اعلی و لیل به منظور استفاده بهتر والدین از کلاس، هماهنگی لازم جهت حضور مربی برای نگهداری کودکان انجام شده است.

تعاون بر «بر و تقوا» یا تعاون بر «اثم و عدوان» 💢 محله‌محوری در نگاه غربی مشارکت شهروندان است، ولی در نگاه قرآنی معاونت مومنین است؛ تعاون بر «بر و تقوا». بر اساس منطق توحیدی، تعاون ما انسان‌ها از دو حالت خارج نیست؛ یا بر «بر و تقوا» تعاون می‌کنیم یا بر «اثم و عدوان» (تَعاوَنوا عَلَى البِرِّ وَالتَّقوىٰ وَلا تَعاوَنوا عَلَى الإِثمِ وَالعُدوانِ). 💢 تعاون و مشارکت در منطق کشورهای مدرن، یک همکاری عرفی و سکولار و بدون جهت برای نیل به منفعت جمعی است، که لاجرم نتیجه آن تعاون بر اثم و عدوان می‌شود. غایت این مشارکت که بر بستر نهادهای دموکراتیک شکل می‌گیرد، توسعه و آسایش در همین دنیاست. آن چیزی که در این نگاه مردم را گرد هم جمع می‌کند منفعت است که به ناچار باید با همکاری جمعی آن را تأمین کرد. نگاه سکولار معتقد است هیچ حقیقت مطلق و امر متعالی در جهان وجود ندارد و به همین سبب نباید اجازه داد دین وارد حوزه عمومی شود و صرفاً باید از طریق نهادهای دموکراتیک به منفعت جمعی رسید. به همین جهت در ساماندهی کالبدی و فضایی خود قائل به مرکزیت امر قدسی و الهی نیست. مثلاً در رویکرد TOD (توسعه مبتنی بر حمل و نقل عمومی) در توسعه شهر، ایستگاه‌های حمل و نقل عمومی را به عنوان محور و مرکز محلات تعریف می‌کند که یک مکان خنثی است. 💠 اما در نگاه قرآنی تعاون مومنین جهت‌مند و معطوف بر «بر و تقوا» است و به همین سبب باید با محوریت مسجد و نقاط کانونی معنوی باشد. تاکیدات متعدد روایات و هم‌چنین امامین انقلاب بر اهمیت مسجد و برجسته‌سازی نقش آن به همین دلیل است. اندیشه هجری | امیر گودرزی @Hejri_Thought

به همین دلیل رویکرد شهرداری تهران در توسعه تهران با روش TOD، انحراف از مسیر تمدنی انقلاب اسلامی است.

رهبر انقلاب فرمودند باید جامعه را قرآن مجسم کنیم. جامعه چگونه ساخته می‌شود؟ با مفاهیم و مفاقیه (تفقه) قرآنی اگر تفکر و تعقل و تفقه کنیم، جامعه‌ی حاصل این نظام معرفتی، قرآن مجسم خواهد شد. اما چرا امروز جامعه این‌قدر با قرآن فاصله دارد؟ چون با مفاهیم علوم انسانی مدرن و غربی فکر می‌کنیم و به دنبال ساخت جامعه ایمانی با این مفاهیمِ به تعبیر رهبر انقلاب «ذاتاً مسموم» هستیم. به همین دلیل هر چه بیشتر تلاش می‌کنیم بیشتر از جامعه قرآنی فاصله می‌گیریم. ده‌ها مفهوم و کلیدواژه اساسی در قرآن درباره معماری و عمران و شهرسازی وجود دارد که با تعمق و تفقه و عمر گذاشتن روی آنها میتوانیم نظام عمران و شهرسازی را مبتنی بر آن‌ها رقم بزنیم: هجر، ارض، بنا، سکونت، عمران، رکن، مسجد، حیات، دار، قریه، مدینه، بیت، مکان، مهبط، منزل، مقیم، اساس، دعوت، مدخل، آیت، مقعد، امنیت، بلد امین، بلد طیب، اثر، شعائرالله و... . باید خود را لایق کنیم که بتوانیم سراغ قرآن برویم تا جامعه را قرآن مجسم کنیم، ان‌شاءالله. اندیشه هجری | امیر گودرزی @Hejri_Thought

🎥 هشدارهای دو ماه قبل دکتر مهدی‌رضا برنا @AIBorna (متخصص هوش مصنوعی)، در مورد الگوریتم‌های کنترلی اینستاگرام: 🔴 آمریکا و اسرائیل یک توانایی بزرگ در ایران دارند که به آن اشاره نمی‌شود ... آنها هر روز سه تا چهار ساعت به هر نوجوان و جوان ایرانی می‌گویند که چه چیزی را ببین و چه چیزی را نبین ... 🔴 آیا دولت آمریکا برای ایرانی‌ها ممکن نیست در الگوریتم‌های اینستاگرام دخالت کند؟ ... 👈 فیلم کامل این گفتگوی مهم را می‌توانید در آپارات مشاهده کنید. https://www.aparat.com/v/jsyptjc #سایبرنتیک #کاگنوسایبرنتیک ✍️ دکتر کاظم فولادی قلعه @kfouladi_ir 🌐 پیوند کانال: https://eitaa.com/joinchat/2260009079C2fcc92c468

🔰 سوال اساسی اینه که چرا نون و لقمه‌ی فوتبال تار و پود فرد را اینجوری شکل می ده؟ 🔹 علی کریمی که مثل سایر فوتبالیست ها، کاخ نشین بود، رویه وطن فروشی در پیش گرفت و سایر فوتبالیست های متمول مثل کریم باقری از مواضع سیاسی او حمایت کردند. 🔹 علی کریمی، کریم باقری، علی دایی، وریا غفوری، سپهر حیدری، و ... فوتبال فاسدی را نمایندگی می کنند که سه ضلع دارد: فساد سیاسی، فساد اخلاقی و فساد مالی. اساساً فوتبال یکی از مظاهر مهم پورنوکراسی در جامعه شناسی سیاسی مدرن است و فساد در ذات آن است. 🔹 این فوتبال فاسد چرا در ایران فراگیر است؟ چون ریشوهای احمقی در صفوف اصولگرایان هستند [ مانند میکائیل دیانی ] که مجیز گوی اینان هستند و مدیران لیبرال خطرناکی در صفوف اصولگرایان هستند [ مانند سینا کلهر ] که بستر ساز این فوتبال فاسد محسوب می‌شوند. تا دیانی ها و کلهرها هستند، مثلث فساد سیاسی و اخلاقی و مالی فوتبالیست‌های فاسد سلبریتی هم باقی هست. #سلبریتی_ملعون #ویروس_سلبریتیسم #پورنوکراسی #حاکمیت_نفسانیات @Hasanabbasi_students

خطر شوونیسم پیروزی مردم ایران در جنگ اخیر، ناشی از وحدت قلوب آن‌ها حول دین و همچنین نصرت الهی در مقابله با فتنه‌گران بود و ایضا اینکه خداوند به قلب کفار، رعب و ترس را القا کرد. این وحدت قلوب مردم، و این نصرت الهی، و این القاء رعب در قلب ترامپ و یارانش، بواسطه کدام کارگزاران حضرت الله انجام شد؟ حضرت جبرئیل و حضرت میکائیل و شبکه‌ای از فرشتگان که تحت امر آن‌ها اوامر الهی را محقق می‌سازند. یکی از خطرهای پیش روی جامعه اسلامی در دوران پسا فتنه، خطر شوونیسم و ملی‌گرایی است به نحوی که نقش پررنگ دین و حقایق دینی نظیر جبرئیل و میکائیل نادیده گرفته شود و به توهماتی نظیر آرش کمانگیر پرداخته شود. راه تضمین جامعه در برابر فتنه‌های آینده نیز اصلاح نگرش مردم است نه تحریف حقایق. تنها امری که در جماعت اسلامی موجب الفت و وحدت قلوب می‌شود، همانا دین و حقایق دینی است نه شوونیسم افراطی ملی‌گرایان. ✍️ اندیشکده تثبیت| حسینی @tasbit1444_ir

🔹مسجد خسته، قهوه‌خانه بیدار‼️ ⁉️‼️چند وقتیست برام خیلی سوال بود که چرا یهو اینقدر تعداد قهوه خانه ها و کافه ها زیاد شده؟ متوجه شدم: داستان، داستان انسان است. داستان، داستان نیاز جامعه است. داستان، داستان نیاز به گفتگوست. اگر به نیاز جامعه پاسخ ندهی جامعه راه خودش را پیدا می کند. شهری که قهوه‌خانه‌هایش تا سپیده‌دم روشن‌اند، اما مسجدهایش زودتر از غروب خاموش می‌شوند، روحش را آرام آرام به خواب می‌برد. طالب‌زاده وقتی از ساعت کار مسجد گفت، از ساعت خوابِ ایمان سخن گفت؛ از جامعه‌ای که ریتمِ حیات معنوی‌اش مختل شده، جایی که چراغِ تفریح شبانه‌روزی است و چراغِ حق چندساعتی در روز می‌سوزد. ☕️قهوه‌خانه‌ها زنده‌اند چون مردم هنوز عطش گفت‌وگو دارند؛ آن‌ها به جمع نیاز دارند، حتی اگر در قالبِ دود و فنجان. اما مسجد، که باید پناهِ دل‌های ناآرام باشد، بدل شده به مکانِ ساکتِ مأموریت‌های محدوده‌دار. ایمان، به جای زیستِ شبانه‌روز، در برنامهٔ «چهار ساعت حضور» خلاصه شده است. این همان است که طالب‌زاده آن را دردِ تمدنِ وارونه می‌دانست: جایی که شورِ ایمان در خود فرورفته و شوقِ سرگرمی بیدار مانده. ❌هیئت‌امنای خسته، درها را زود می‌بندند؛ شاید از تکرارِ سکوت، شاید از ترسِ بی‌حوصلگیِ نسل جدید. امّا نسل جوان در خیابان و کافه به دنبال معناست، نه فقط هیجان. اگر پناه نبیند، پناهِ نادرست می‌جوید. مسجد باید از چنبرهٔ تکلیف بیرون بیاید و به دعوت تبدیل شود جایی که گفت‌وگو، فرهنگ، چای ساده و لبخند صادقانه جای نفسِ تازه را بدهد. ایمان اگر نتواند با مردم بنشیند، مردم از کنارش برمی‌خیزند. 🕋مسجدِ امروز باید بیدار باشد، نه فقط برای وضو، بلکه برای حضور. باید تا نیمه‌شب نفس بکشد، کتاب بخواند، بحث کند، دستِ جوان را بگیرد، و فضای خود را از قُدسِ ایستا به قدسِ جاری بدل سازد. در این نبردِ نرم، جبههٔ سرگرمی با همهٔ توان در میدان است و جبههٔ ایمان هنوز پشتِ درهای بسته مانده. پیروزی از آن کسی است که بیشتر بیدار است، نه آن‌که پرشعارتر. جامعه‌ای زنده است اگر مسجدش شب را بشناسد. اگر چراغِ ایمان تا سپیده‌دم روشن باشد، قهوه‌خانه‌ها منفعل خواهند شد؛ اما تا وقتی دل‌های مؤمن در چرخهٔ خستگیِ روزانه حرکت کنند، سرگرمی‌ها جای سلوک را خواهند گرفت. طالب‌زاده با آن جملهٔ دردناک، آینه‌ای پیشِ رویمان گذاشت: ایمان، اگر در ساعت‌های کوتاه خلاصه شود، در روزهای بلند دیگران فرو می‌رود. مسجد باید بیدار شود، نه برای شمارشِ نمازها، بلکه برای دوباره برافروختنِ حقیقت در دلِ مردمِ شب‌زنده. ⁉️چگونه هیئت‌امنای مسجد محله‌مون رو جهادتبیین کنیم؟ ▫️باشگاه استادان معارف اسلامی :: میزمعارف ااا @mizemaaref

دیداری که در آن از خجالت آب شدم! 🔹امروز توفیق داشتم تا به دیدار دو خانواده شهیدی که در اغتششات اخیر در قم به شهادت رسیده بودند بروم. مادر دومین شهید (شهید عباس اسدی از پرسنل خدوم نیروی انتظامی) حکایت عجیبی از فرزند شهیدش برایم تعریف کرد. گفت فرزندش چند هفته قبل از شهادتش خواب عجیبی دیده و به مادرش گفته که خواب دیده‌ام در یکی از روستاهای اطراف قم هستم و از کوه نزدیک روستا، سه بانو در حال حرکت به سمت روستا هستند و در همین حال، اعلام کردند که مادر شهید می‌آید! 🔹وقتی که این سه بانو نزدیک شدند دیدم یکی از آن سه بانو شمایید و متوجه شدم که آن مادر شهید، خود شمایید! در همان حال، به سنگ قبری که در آن روستا بود نگاه کردم و دیدم نام خودم روی آن حک شده و نوشته شده شهید عباس اسدی! گفت که دیدم روی سنگ قبر هم تاریخ شهادت را ۱۹ رجب حک کرده بودند؛ و عجیب آنکه این شهید دقیقا در شب نوزدهم رجب با ضربات متعدد چاقوی اوباش (۵۸ ضربه چاقو!) و با زبان روزه به شهادت رسید! و سپس بر اساس همین رویای صادقه‌، ایشان را در همان روستا به خاک سپردند. 🔹همسر شهید از قول همکاران شهید برایم نقل کرد که آن شب زمان افطار، شهید نمازش را خوانده و سپس همکارانش به او می‌گویند که روزه‌اش را افطار کند اما او افطار نمی‌کند و پاسخ می‌دهد که شاید امشب قسمتش شهادت باشد و با زبان روزه، برای تببین و صحبت با نوجوانان و جوانان غافلی که برای اغتشاش تجمع کرده بودند عازم خیابان می‌شود و ساعتی بعد در حین تببین و صحبت با آنها، با ضربات متعدد چاقو به شهادت می‌رسد. 🔹آنچه برایم بسیار تلخ بود این بود که از این شهید عزیز، چهار فرزند کودک و نوجوان به یادگار مانده و فرزند پنجمشان هم در راه است که همگی بدون هیچ توقعی در یک منزل کوچک هفتاد و چند متری در یکی از محلات ضعیف قم زندگی می‌کنند. 🔹در دیدار با این خانواده درباره این شهید و مجاهدتهای دائمی او و اینکه دائما خود را بدهکار به نظام و انقلاب می‌دانسته توصیفاتی شنیدم که حقیقتا از خجالت آب شدم. خصوصا که خواهر شهید بیان کرد که شهید در ایام انتخابات مجلس، مکررا خانواده و دوستان و نزدیکانش را ترغیب می‌کرده که به حقیر رای دهند و حالا ره‌آورد این دیدار، برایم خجالتی سرشار است از این خانواده‌هایی که در منازل کوچک و محقّرشان، بی هیچ توقعی تا پای جان پای کار انقلاب ایستاده‌اند و اینکه بار سنگین امانت رای چنین شهدایی که مظلومانه جان دادند را چطور می‌توان به سرمنزل مقصود رساند؛ "ربّ اِنّی مغلوب فانتَصِر و انتَ خیرُ النّاصِرین". بلد طیب/کانال رسمی دکتر منان رئیسی https://eitaa.com/baladetayyeb