-[هم‌ذات پنداری]-

"جهان به مجلسِ مستانِ بی‌خرد ماند که در شکنجه بوَد هر کسی که هُشیار است" -صائب تبریزی.

-شجاعتِ آخرین برگِ پاییزی.

-

قابل توجه شما*:

دیروز بابا بهم گفت یه چیزی رو از من همیشه پیش خودت داشته باش. نگاهش کردم و منتظر بودم حرفشو بزنه. گفت: " آدما با یه حرف می‌تونن بشکنن. عمیقا شکسته و نابود بشن. حواست باشه هیچ‌وقت هیچ‌کسو عمیقا نشکونی." و من تو دلم لبخند زدم. سعی کردم جلوی چشمایی که داشتن پر می‌شدن رو بگیرم. از سرم رد شد "بابا من خودم تجربه‌ش کردم. قبل از اینکه تو بهم یاد بديش." -بُرشی از ۱۰ فروردین، ۱۴۰۴.

یه چیز دیگه هم گفت.

"آدما نداشته‌هاشونو فریاد می‌زنن"

شاید همیشه دنبال این بودم که تو قلبِ کسی جا داشته باشم. دیگه دنبالش نیستم. یعنی بندِ دلمو از بندِ دلِ همه باز کردم، گرفتم دستم، و دنبال خودم می‌کشونمش. بشین سر جات بچه.

-

[پرنده‌ی بی‌معرفت] پرندگان پشت بام را دوست دارم دانه‌هایی را هر روز برایشان می‌ریزم در میان آن‌ها یک پرنده‌ی بی‌معرفت هست که می‌دانم روزی به آسمان خواهد رفت و برنمی گردد. من او را بیشتر دوست دارم.. -ترجمه: گروس عبدالملکیان.