اول امیدوار بودم خونی ریخته نشه. حالا که ریخته شده امیدوارم خون‌هایی که ریخته می‌شه به ناحق نباشه و داغ رو داغ نیاد. اعتراضه؛ جنگ نیست که. همه‌ی ما زاده‌ی ایرانیم و ایرانه که می‌مونه. فقط می‌تونم بگم کاش همیشه بچه‌های ایران شاد باشن. مراقبت کنید.")

افسوس یورونا، یورونایِ آسمانِ آبی، من دست نمی‌کشم از دوست داشتن تو، حتی اگر بهایش جانم باشد!

در جغرافیای ما، خاک از خون سیر نمی‌شود. -بامین.

حب الوطن ایمان است و من اگرچه نمازِ شب نمی‌خواندم عاشق وطنم بودم. _بامین.

هیچ ایده‌ای ندارم از اینکه چطور قراره به همون روان نصفه نیمه‌ی سابقم برگردم. این جدیده دبگه قابل استفاده تا آخر بقام نیست.

من چه ‌خوش‌خیال بودم بابا.

_

کاش می‌شد عمرم رو عمرت میومد تا جای جفتمون این جام زهرآلود رو با عشق سر بکشی‌. زندگی رو می‌گم. چیزی که تو بخاطرش رفتی و ما الان تنها برات سوگواری می‌کنیم. میلیون‌ها نفر تنها برای تو و امثال تو سوگواری می‌کنن.

زنده بمون. برای مسئولیتی که در قبال خودت و این خاک و وجدانت داری. این تن خسته رو هرجور شده تا ابد به دوش می‌کشم. ولی متوقف نمی‌شم. -زنده بمون!

یه عکسی‌ گرفتم چند هفته پیش که فقط تو تلگرام فرصت شد بذارم.