صدای ابو عبیده را میشنوید ( در بيانيه اول پس از نبرد ۲۰۱۴ م ): ما از همهٔ کسانی که از مقاومت حمایت کردند و شرافت پشتیبانی و یاری آن را با سلاح و تجهیزات درک کردند، قدردانی می‌کنیم. سپاس از همهٔ آنان، چه افراد، چه گروه‌ها و چه دولت‌ها؛ و در رأس آنان جمهوری اسلامی ایران‌که در کمک‌های مالی، تسلیحاتی و امور دیگر دریغ نکرد و ما را در مقاومت یاری داد؛ از جمله با موشک‌هایی که در یورش‌ها و نبردهای گذشته، دژهای صهیونیست‌ها را درهم کوبید، و نیز با موشک‌های کیفیِ ضدتانک که به قدرت خداوند متعال و سپس به ایمان مجاهدان ما، افسانهٔ مرکاوای صهیونیستی را در هم شکست. پ.ن:به‌دلیل تشکر و قدردانی‌های مکرر ابو عبیده از جمهوری اسلامی ایران، وهابی‌های سعودی، اماراتی و سوری او را کافر می‌دانستند. #ابوعبیده #الناطق_العسکری @monem_ps

آقای شبیه مالک اشتر حالا که دست‌وبالت باز است و متنعم سفرۀ الله شده‌ای، از امیرالمؤمنین بخواه مثل همیشه پشت و پناهِ سیدعلی ما باشد. و دعا کن ما هم یاد بگیریم سرباز جان‌برکف و گوش‌به‌فرمانِ ولایت بودن را. نه از این‌هایی که درصفّین با علی هستند و در کربلا پشت به او؛ ثابت قدم و محکم و مخلص؛ مثل خودت.

انّی وُلدْتُ لکی أحبَّکْ...! زاده شدم تا تو را دوست بدارم...! یا #علی أنتَ الصِّراطُ المُستَقيم...

اگر الان عضو کانال هرم در بله بشید می‌تونید از پاکت هدیه ای که اونجاست بهره ببرید، از ما گفتن! https://ble.ir/horm1

از خوشی‌های جهان دیدن تو ما را بس! سید علی خامنه‌ای رهبر من نیست جان من است. #مقتدرمظلوم

🌷 رهبر انقلاب: ان‌شاء‌الله به زودیِ زود، خداوند احساس پیروزی را در دلهای همه‌ی مردم ایران رواج بدهد. ۱۴۰۴/۱۰/۱۹ 📥 نسخه قابل چاپ | استوری 💻 Farsi.Khamenei.ir

خون‌بهای شرافت یک ملّت بریده‌ای خواندنی از نادر ابراهیمی از کتاب «با سرودخوان جنگ در خطهٔ نام‌وننگ» «لانه باز ساخته خواهد شد درخت باز کاشته خواهد شد شرف اما اگر برود در تاریخ‌ها می‌نویسند و وقتی نوشتند با مرکبی می‌نویسند که خیلی سخت پاک می‌شود: با مرکب تجزیه [...] با مرکبی از خون سرداران و سربه‌داران» 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

«یا رب! این شاخه‌گل از شش‌جهتش دار نگاه این دعا کردم و از شش‌جهت آمین آمد» (محمد حسین «شهریار») 🔻رسانه بافتار 🆔 @baftar_resane

یا لطیف پرنده ها به شهرمون برمیگردند انشالله نقاشی فاطمه عزیزم در مجله کیهان بچه ها

. وقتی اکثر کاندیداهای کتاب سال جایزه جلال را داری! 😎

بسم الله الرحمن الرحیم روز آتش‌بس نمی‌دانستم باید شاد باشم یا غمگین. سایه سیاه جنگ داشت از روی سرمان کم می‌شد ولی با داغ هزار‌وشصت‌ودو شهید چه می‌کردم؟ با خانه‌های ویران، با غصه بازمانده‌ها که کاسه چشم‌شان دمی خالی نمی‌شد. صبح روز ۲۲دی هم افتاده بودم توی بلاتکلیفی احساسات؛ بخندم یا گریه کنم؟ دیگر قرار نبود بروم روی تراس بایستم و ببینم صدای گلوله و بوی باروت هست یا نه؟ دیگر نمی‌خواست منتظر بنشینم تا نیمه‌شب، همسرم تن خسته و خاکی‌اش را از وسط شلوغی‌ها بکشاند تا خانه و روی پله حیاط آوار شود و با اشک چشم بگوید: "نمی‌دونی چه قیامتی بود." شما جنگ خیابانی دیده‌اید؟! من یک‌شب دیدم که چطور پراید خسته‌‌ای را وسط خیابان به آتش کشیدند، تابلوهای سر کوچه‌ها را با دستهاشان کندند و به‌ثانیه‌ای بانک را به خاکستر تبدیل کردند. صبح روز ۲۲دی باید خوشحال می‌بودم که دیگر کسی با کاتر و چوب و سنگ و کلت نمی‌افتد به جان مردم، به جان بسیجی‌ها، مامورها ولی از زخم پهلوی فرج‌الله شوشتری و حسین بابری هنوز خون تازه می‌جوشید، رد گلوله‌ی روی سینه بهار، ملینا و دوهزاروچهارصدوبیست‌وهفت‌نفر شکوفه زده بود، این غم را کجا ببرم؟ میرزاجوادآقای ملکی نویسنده کتاب المراقبات ذیل اعمال ماه شعبان، در خصوص سوم شعبان فرموده: "شادی اهل بیت در این روز همراه با اندوه و عزا می‌باشد و سالک نیز باید چنین باشد." حال همه روزهای بعد از سیزدهم و چهاردهم جنگ، برای من شبیه حال سوم شعبان بود، بین غم و شادی در نوسان؛ فتنه قرار بود ما را غربال کند، ما را ببرد سمت ظهور، دست‌مان را دامن حضرتش نزدیک‌تر کند ولی غم آن جان‌های عزیز، آن گل‌های پرپر خیلی سنگین بود. تصویر پیکر علی‌اکبر زارعی روی فرش مسجد را چطور از پشت پلک‌هام پاک کنم؟ حال روزهای سیزده و چهارده جنگ چطور گذشت؟ چیزی شبیه ظهر عاشورا؛ آن‌جا که توی مقاتل نوشته‌اند هرکس با هرچه که دم دستش بود می‌زد، نیزه‌دار با نیزه، شمشیرزن با شمشیر، برخی با سنگ و پیرمردها با عصا. من داغ همه ۲۴۲۷نفر را گره می‌زدم به روضه ظهر عاشورا. تولدتان همیشه برای ما پرخیر و برکت بوده و هست آقای امام‌حسین ولی خب لایوم کیومک یااباعبدالله... علویه‌سادات