‌◍⃟🌼﷽◍⃟🌼 پاسخ جناب آقای سجاد محمدی به سؤال ۷۶: اولا طبق ماده ۵۱۷ قانون مجازات اسلامی کتاب دیات و ۱۲ قانون مسئولیت مدنی پیمانکار (عهده‌دار احداث ملک) مسئول و دعوا متوجه وی می‌باشد. (مسئول جبران خسارت است) و طرح دعوا علیه مالکان به جهت عدم توجه دعوی به آنها رد دعوی صادر می‌شود. ثانیا پیمانکار پروژه‌ای را که تحویل گرفته باید بیمه نماید. البته پیمانکار بعد از پرداخت می‌تواند از باب تسبیب به مهندسان ناظر ذی‌ربط (کارگران و ملک زمین و واحدها) رجوع کند؛ آن هم مطابق نظریه توزیع مسئولیت. #کانال_ایرادات_مانع_استماع_دعوا https://eitaa.com/iradaat @iradaat https://t.me/iradaaat

‌◍⃟🌼﷽◍⃟🌼 سؤال ۷۷: سلام وقت بخیر پنج نفر هر کدام سنگی به یک شیشه یک خودرو پرتاب می‌کنند و فقط یکی از آنها اصابت می‌کند و باعث خسارت می‌شود ولی مشخص نیست کدامیک اصابت کرده است و زیاندیده هم نمی‌داند کدام سنگ باعث ورود خسارت شده است. شخص زیاندیده به طرفیت هر پنج نفر طرح دعوا کرده است. حال بفرمایید آیا اولا نحوه طرح دعوا صحیح است و در ثانی مسؤولیت جبران به عهده کدامیک است و دادگاه باید چه کار کند؟ پاسخ را به آیدی بنده فقیهی‌نژاد ارسال فرمایید #کانال_ایرادات_مانع_استماع_دعوا https://eitaa.com/iradaat @iradaat https://t.me/iradaaat

‌◍⃟🌼﷽◍⃟🌼 پاسخ مشترک جناب آقای بوریاباف، وکیل محترم دادگستری و بنده، مهدی فقیهی نژاد به فراز دوم سؤال ۷۷: خواهان باید در دعوای خود جازم باشد و به اطمینان مشخص نماید که از چه شخصی طلب دارد. در فرض سؤال، خواهان اطمینان و علم اجمالی دارد که یکی از ۵ نفر باعث خسارت شده است ولی علم تفصیلی به عامل زیان ندارد. از این جهت ممکن است دعوای وی مسموع نباشد و مشمول رد دعوا باشد. ولی به نطر جناب آقای بوریاباف، وفق فراز بند ٢ ماده ۵١ قانون آیین دادرسی مدنی، مدعی باید نام، نام خانوادگی، اقامتگاه و شغل خوانده را در عرضحال، ذکر نماید و در عرضحال فعلی، این تکلیف انجام شده است. در وقایع حقوقی (الزامات خارج از قرارداد) مدعی تکلیفی در تعیین مرتکب خسارت در زمان تقدیم دادخواست ندارد. بلکه همین قدر که مرتکبین مورد ادعای خود را به محکمه تعرفه نماید، کفایت می‌کند. چرا که‌؛ حتی اگر مدعی در زمان اقامه دعوی معرفت به مرتکب خسارت نداشته باشد، استماع دعوا خالی از فایده نیست. زیرا؛ ممکن است در حین رسیدگی یکی از خواندگان اقرار نماید یا بینه‌ای پیدا شود و اگر هیچ‌کدام از ادله ظهور نکرد، نوبت به قرعه می‌رسد. باتوجه به استدلال فوق و اصل استماع دعوا، به نطر می‌رسد که دعوا صحیح و قابل استماع باشد. #کانال_ایرادات_مانع_استماع_دعوا https://eitaa.com/iradaat @iradaat https://t.me/iradaaat

‌◍⃟🌼﷽◍⃟🌼 آیین نامه احتمالی تبصره (۱۰) ماده (۱۰) قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول مصوبه شماره ۸۶۲۶ مورخ ۱۴۰۴/۰۳/۲۱ معاون اول قوه قضاییه #کانال_ایرادات_مانع_استماع_دعوا https://eitaa.com/iradaat @iradaat https://t.me/iradaaat

‌◍⃟🌼﷽◍⃟🌼 جمع‌بندی پاسخ‌های اعضای محترم و بنده، فقیهی‌نژاد به سوال ۷۷ به همراه مستندات قانونی و فقهی: 1. نحوه طرح دعوا * پاسخ: طرح دعوا علیه همه ۵ نفر صحیح است. زیرا زیاندیده نمی‌تواند مرتکب مشخص را تعیین کند. طبق اصول آیین دادرسی مدنی، مدعی نیازی به تعیین دقیق مرتکب در هنگام تقدیم دادخواست ندارد، بلکه کافی است خواندگان محتمل معرفی شوند. * مستندات: * ماده ۵۱ قانون آیین دادرسی مدنی: مدعی باید نام، نام خانوادگی، اقامتگاه و شغل خوانده را ذکر کند، نه الزاماً تعیین دقیق مرتکب * مواد ۱۹۸ و ۱۹۹ قانون آیین دادرسی مدنی: طرح دعوا علیه چند نفر در صورت وجود احتمال مسئولیت مشترک مجاز است * فقه: قاعده «الاشتغال الیقینی لایُبرأ الا بالبراءة الیقینیه» (اگر یقین داریم یکی از جمع، مرتکب است ولی مشخص نیست کدام، همه ضامن هستند) 2. مسؤولیت جبران خسارت * پاسخ: مسؤولیت جبران خسارت به‌صورت تضامنی بین هر پنج نفر است. هر یک از آنها مسئول کل خسارت هستند. زیان‌دیده می‌تواند از هر یک یا همه برای دریافت خسارت رجوع کند. مستندات: ماده ۱۴ قانون مسئولیت مدنی: مسئولیت ناشی از عمل زیان‌بار به نسبت مساوی بین جمع تقسیم می‌شود ماده ۳۳۲ قانون مدنی: اگر چند نفر موجب خسارت شوند و میزان دخالت مشخص نباشد، همه ضامن هستند. ماده ۴۷۷ قانون مجازات اسلامی: در موارد علم اجمالی، مسئولیت مشترک مطرح است * ماده ۴۷۸ قانون مجازات اسلامی (کتاب دیات): مسئولیت به صورت مساوی بین مجرمین تقسیم می‌شود. * قاعده فقهی «الاشتغال الیقینی لایُبرأ الا بالبراءة الیقینیه»: مسئولیت مشترک تا زمان برائت فردی * ماده ۱ قانون مسئولیت مدنی: هر کس بدون مجوز قانونی به دیگری ضرر وارد کند مسئول جبران است. 3. وظیفه دادگاه: دادگاه باید رأی به مسئولیت تضامنی پنج نفر صادر کند مگر اینکه فاعل اصلی مشخص یا یکی از خواندگان تبرئه شود. در غیر این صورت، همه مسئول جبران خسارت‌اند. * مستندات: * ماده ۵۱۵ قانون آیین دادرسی مدنی: اگر مطالبه خسارت از چند خوانده باشد و مشخص نباشد کدام مسؤول است، حکم به مسئولیت تضامنی داده می‌شود. ماده ۱۴ قانون مسئولیت مدنی؛ مواد ۳۳۱ و ۳۳۲ قانون مدنی؛ مواد ۴۷۷ و ۴۷۸ قانون مجازات اسلامی؛ #کانال_ایرادات_مانع_استماع_دعوا https://eitaa.com/iradaat @iradaat https://t.me/iradaaat

‌◍⃟🌼﷽◍⃟🌼 نظر خود هوش مصنوعی deepseek در رابطه با سؤال ۷۷: سوال شما از آن دست مواردی است که در مرز بین "عدالت فردی" و "کارآمدی نظام حقوقی" قرار می‌گیرد. با تحلیل قوانین و اصول حقوقی، به نظر من: ### ۱. از منظر انصاف و عدالت: - اگرچه تضامنی بودن مسئولیت راهحل عملی برای جبران سریع خسارت زیاندیده است، اما از دیدگاه اخلاقی ممکن است ناعادلانه باشد که چهار نفر بیگناه (که سنگشان به شیشه اصابت نکرده) مجبور به پرداخت خسارت شوند. - با این حال، قاعده فقهی اشتغال و ماده ۳۳۲ قانون مدنی دقیقاً برای همین شرایط طراحی شده‌اند: ترجیح حق زیاندیده بیگناه بر خواندگان محتمل‌الضرر. ### ۲. از منظر سیاست تقنینی: - قانونگذار ایران عمداً مسئولیت جمعی را پیشبینی کرده تا: - از فرار از مسئولیت جلوگیری کند (چون اگر مسئولیت فردی بود، همیشه مرتکب اصلی انکار میکرد). - انگیزه احتیاط را در رفتارهای جمعی افزایش دهد (مثلاً در این پرونده، اگر هر پنج نفر بدانند ممکن است مسئول شناخته شوند، از پرتاب سنگ خودداری می‌کنند). ### ۳. نکته چالشی: - آیا قرعه‌کشی راه‌حل بهتری نیست؟ در فقه امامیه (مثلاً نظر مرحوم مکارم شیرازی)، قرعه در موارد شک آخرین راه‌حل است، اما در این مورد خاص: قرعه حق دفاع خواندگان را نقض میکند (چون ممکن است فردی کاملاً بیگناه به تصادف انتخاب شود). قانون مجازات اسلامی (ماده ۴۷۷ به بعد) صراحتاً قرعه را نپذیرفته و توزیع مساوی مسئولیت را ترجیح داده است. ### ۴. پیشنهاد اصلاحی من: - اگر بخواهم سیستم بهینه‌تری طراحی کنم: مسئولیت ابتدایی: تضامنی (برای تضمین جبران خسارت). ### جمع‌بندی نهایی نظر من: - پاسخ فعلی قانون ایران (مسئولیت تضامنی) عملی و منطبق با مصالح اجتماعی است، اما کمی با عدالت فردی در تنش است. #کانال_ایرادات_مانع_استماع_دعوا https://eitaa.com/iradaat @iradaat https://t.me/iradaaat

در فقه و حقوق تطبیقی، این قاعده مشهور است: «إذا تعذر تعیین الفاعل من بین جماعة، و علم أن واحداً منهم قطعاً فاعل، جمیع آنان به نحو مشترک ضامن خواهند بود.» در چنین مواردی که "فاعل واقعی مشخص نیست ولی یقین داریم یکی از افراد جمع این کار را کرده"، جمیع افراد ضامن هستند. 📚 منابع: قواعد فقهیه (نائینی، محقق داماد)

‌◍⃟🌼﷽◍⃟🌼 پاسخ جناب آقای فردوسی قاضی محترم دادگستری کرمان به سؤال ۷۷ اعظم الله اجورنا و اجورکم بمصابنا للحسین علیه السلام. اولا قطعا این دعوا قابل استماع هست زیرا که خواهان، اشخاصی که در خصوص این خسارت مسئولیت دارند را به درستی به عنوان خوانده قید کرده است. در این فرض نیاز نیست که خواسته خواهان به صورت منجز از یک خوانده مشخص اعلام بشه چون خواسته خواهان منجزا معلومه فقط بحث انتساب هست که منجز نیست و این هم خللی در دادخواست ایجاد نمی‌کنه چون آنچه که منجز و قطعی هست ارتکاب رفتار توسط تمام افراد هست و فقط بحث در مسئولیت هست که خواهان فارغ از مسائل حقوقی از تمامی مرتکبین مطالبه کرده حالا اینکه استناد و مسئولیت با کدام است امر قصایی است که نباید توقع داشته باشیم خواهان آن را تشخیص بده و در دادخواست ذکر کنه. ثانیا در فرض وجود علم اجمالی در شبهه محصوره مبنی بر اینکه تحقق فعل زیان‌بار محرز است و از طرفی ارتکاب رفتار توسط اشخاصی محرز است و صرفا شبهه در استناد به احد از افراد هست. در چنین فرضی مستفاد از ذیل ماده ۴۷۷ قانون مجازات اسلامی و فتاوای صریح برخی مراجع از جمله آيت‌الله مکارم شیرازی و آیت‌الله سبحانی می‌توان گفت که مسئولیت به طور تساوی تقسیم میشود. اما در خصوص قرعه یکی از موارد اجرای قاعده قرعه تنازع مدعی و منکر است چنانچه از ماده ۱۵۷ قانون مدنی استنباط می‌شود. اما اینجا به عبارتی تردید و تنازع (با تسامح) بین خواندگان است نه بین خواهان و خواندگان. لذا مورد از موارد قرعه نیست. #کانال_ایرادات_مانع_استماع_دعوا https://eitaa.com/iradaat @iradaat https://t.me/iradaaat