در خصوص سوال ۳۶؛ مطابق بند ۴ ماده ۵۱ قانون آیین دادرسی مدنی، خواهان میبایست در دادخواست خود، جهاتی که به موجب آن خود را ذی‌نفع و ذی‌حق میداند را بیان دارد. در سوال مطروحه نیز باتوجه به اینکه جهت دعوی مطالبه ثمن، «قرارداد بیع سرامیک» است، دادگاه میبایست دعوی را مورد استماع قرار داده و رسیدگی نماید و لزومی ندارد که دعوی اثبات وقوع بیع را نیز مطرح کند، چراکه دادگاه در ضمن رسیدگی به دعوی مطالبه ثمن، به عنوان مقدمه، مبادرت به بررسی قرارداد میکند و درصورتیکه قرارداد را صحیح و نافذ دانست، حکم مقتضی را صادر میکند.

ا༻⃘⃕࿇﷽༻⃘⃕❀ا جمع‌بندی پاسخ سؤال ۳۶: ضمن تشکر از عزیزانی که اظهارنظر فرمودند، برای الزام به انجام تعهدات ناشی از بیع یا هر قرارداد دیگر، هیچ نیازی به طرح دعوای اثبات بیع نیست. ولی جديداً یعنی بعد از رأی وحدت رویه ۶۸۱ و با تاسی از آن، مشاهده میشه برخی دادگاه‌ها اثبات وقوع بیع را و برخی دادگاه‌ها، اثبات مالکیت را مقدمه این دعوا‌ می‌دانند. در مورد قسمت دوم سؤال، برخلاف برخی نظرات، در این مورد تفاوتی نداره که خوانده ایراد کنه یا نکنه. پرداخت ثمن از آثار بیع صحیح است و فارغ از ایراد خوانده، دادگاه مکلف به احراز صحت معامله و جهات دعوا (قرارداد) است. با این وجود، در رویه قضایی آراء متهافت و ایرادگیری‌های زیادی در استان‌های مختلف به چشم‌ می‌خوره تا وکلای محترم، با درنظرداشتن این ایرادات، نسبت به طرح دعوا اقدام و عنداللزوم هم دعوای اثبات مالکیت و هم دعوای اثبات و تایید و تنفیذ وقع بیع را مطرح نمایند. در پیام بعد، تصویر ۹ صفحه از کتاب برای مشاهده استدلالات و نظرات تقدیم میشه. اگر سؤالات مشابه داشتید به کتاب ایرادات مانع استماع دعوا مراجعه فرمایید. @iradaat

مربوط به پاسخ سؤال ۳۶ @iradaat