بلایی که تکبر سر آدم میاره:

به نظرتون اگه بجای «سرتیفیکیت» بگن «گواهینامه»، زبونشون کهیر میزنه؟😕

درختای دانشگاه شکوفه زدن🥲✨

🌱بسم الله الرحمن الرحیم🌱 📖داستان #دایره معمایی، تریلر، جنایی ✍🏻ش. شیردشت‌زاده ⚠️این داستان کاملا غیرواقعی ست⚠️ قسمت ۷۷ دوباره همراهم در جیبم لرزید. نام هادی را که روی صفحه دیدم، قلبم ایستاد. چند ثانیه به صفحه گوشی خیره ماندم. می‌ترسیدم جواب بدهم و خبر بدی داشته باشد؛ ولی به همان اندازه احتمال داشت خوش‌خبر باشد. دایره سبز را کشیدم. -الو هادی... هانیه... هادی وسط حرفم پرید. -هانیه می‌خواد باهات حرف بزنه. گوش کن ببین چی می‌گه. چند لحظه طول کشید تا بفهمم چه می‌گوید و بفهمم هانیه به‌هوش آمده است. نزدیک بود گریه‌ام بگیرد. با نفسی حبس شده، منتظر شنیدن صدای هانیه شدم. اول کمی صدای خس‌خس شنیدم و بعد، صدایی گرفته و لکنت‌دار، آرام گفت: حسین! بغضم ترکید. فکر نمی‌کردم دیگر صدایش را بشنوم. روی جدول کنار خیابان نشستم و گفتم: جانم... جانم؟ انگار داشت گریه می‌کرد. نفس می‌زد. تقلا می‌کرد حرف بزند. گفت: بـ... بـ... چـ... چّه... بچه‌ش... مـ... مریضـ... ـه... پـ... پیداش... نـ... نکـ... نی... مـ... می... ره... هـ... مـ... ـه... می... می... رن... نفس هانیه به شماره افتاد و سکوت کرد. آن خوشحالیِ باورناپذیرِ اولیه، جای خود را به سردرگمی داد. نمی‌دانستم الان درست است که هانیه را سوال‌پیچ کنم یا نه. با تردید پرسیدم: منظورت چیه عزیزم؟ بچه کی؟ هانیه هق‌هق کرد. داشت تلاش می‌کرد حرف بزند. -او... اون... خـ... خانـ... خانمه... منظورش را می‌فهمیدم و نمی‌فهمیدم. -کدوم خانم؟ -او... ن... صدای خش‌خش آمد و بعد هادی گفت: بسه دیگه... حسین چیزی فهمیدی؟ -مطمئن نیستم... دیگه نمی‌تونه صحبت کنه؟ -خیلی بهش فشار میاد. تازه به‌هوش اومده، هنوز هوش و حواسش سرجاش نیست. ولی من احساس می‌کردم هانیه بیشتر از من هوش و حواسش سرجایش هست و این آزارم می‌داد. گفتم: حالش خوبه؟ -ظاهراً که آره. -خدا رو شکر. مواظبش باش. -نمیای اینجا؟ -چرا، وقتی کارم تموم بشه میام. تماس را قطع کردم؛ ولی همان‌جا نشستم. پاهایم را دراز کردم و صورتم را روی دستانم تکیه دادم. چشمانم را در حدقه فشردم و تصمیم گرفتم چند لحظه از یاد ببرم که یک تروریست عوضی همین دور و برهاست. آنچه هانیه گفته بود را مرور کردم: بچه‌ش مریضه، اگه پیداش نکنی می‌میره، همه می‌میرن. زیر لب تکرار کردم: همه می‌میرن. شاید این‌ها آخرین چیزهایی بود که هانیه قبل از چاقو خوردن، از آن زن شنیده بود. نمی‌توانستم جلوی ذهنم را بگیرم که سمت زن و بچه مریضش نرود. گفته بود بچه‌اش فلج است؛ گفته بود نمی‌تواند کاری کند. و اگر بچه‌اش می‌مرد، همه می‌مردند... انگار کسی کوبیده بود پس سرم. -حسین! تو اینجایی؟ از جا پریدم و پیروِ غریزه، سریع دست به سلاح شدم. حسام مقابلم ایستاده بود. سلاح را پایین آوردم و گفتم: کی اومدی؟ -همین الان. چی شده؟ چرا نشستی؟ ادامه دارد... 🔗قسمت اول داستان: https://eitaa.com/istadegi/12546 ⚠️کپی مورد رضایت نویسنده نیست⚠️ #محرم #مه_شکن http://eitaa.com/istadegi

سر خوان کریم مهمانیم...🥲 📍مسجد شجره دانشگاه اصفهان

یعنی چی بوده غذاشون؟🥺

🥀✨ خرج حسینی شدنِ ماها رو خدیجه داد..‌.🥲 🎤 عبدالرضا هلالی #وفات_حضرت_خدیجه سلام‌الله‌علیها تسلیت باد. http://eitaa.com/istadegi

یه توصیه دوستانه بر اساس تجربه: حضرت خدیجه، مادر حضرت مادرن؛ اگه کارتون گره خورد، ازشون بخواید براتون مادری کنن، خوب بلدن مادری کنن...🥲