🥲 خدا قوت به شما مردم نجیب جنوب💚

یه چیزی رو چند وقته میخوام بگم... هی نمیشه.

میدونید چیزی که خیلی شنیدم، اینه که بعضی فکر می‌کنن "انتقام"، یه عمل ناشی از هیجان و خشم کوره. یه کینه شتری و الکی، که باعث میشه جنگ الکی ادامه پیدا کنه و خسارت بیشتری ببینیم. و باید بی‌خیال انتقام و واکنش هیجانی و احساسی بشیم، تا کشور از جنگ نجات پیدا کنه.

در نگاه اول هم واقعا منطقی به نظر میاد. این که بی‌خیال کسانی که رفتن بشیم و به فکر زنده‌ها باشیم. بله این درسته. آدم باید از گذشته درس بگیره، ولی نگاهش به آینده باشه. و البته که هیچ چیز جای خالی عزیزانی که توی جنگ از دست دادیم رو نمی‌گیره، حتی کشتن تک‌تک جانیان اسرائیلی و امریکایی. این داغ بزرگ رو هیچ چیز جبران نمی‌کنه. هیچ چیز شهدای ما رو برنمی‌گردونه. ولی ایراد این نگرش، توی برداشت ما از مفهوم انتقامه. انتقام قرار نیست یه واکنش احساسی کور باشه، که صرفا انجام میشه تا دل آدم خنک بشه. انتقام قراره یه اقدام حساب‌شده، مدبرانه و قاطع باشه. یه اقدام که نه حین عصبانیت و هیجان شدید، بلکه حین فکر و تدبیر شکل می‌گیره. انتقام، یه اقدام ناظر به گذشته‌ی از دست رفته نیست! یه اقدام ناظر به آینده ست! انتقام قراره آینده رو تضمین کنه. قراره طوری باشه، که تجربه‌های تلخ گذشته تکرار نشه. هدف از انتقام، این نیست که دل ما خنک بشه. دل ما که خنک نمیشه. هدف از انتقام، اینه که دشمن متوجه بشه اگر باز هم به خاک ما تجاوز کنه، زیرساخت‌ها و مراکز علمی و صنعتی و مناطق مسکونی ما رو بزنه، باید هزینه سنگینی بده. واضح بگم: هدف از انتقام، نه تنها تداوم جنگ نیست، بلکه ایجاد صلح پایداره. و انتقام نه تنها یه کنش احساسیِ کور نیست، بلکه یه کنش کاملا عقلانیه؛ مخصوصا جایی که مذاکره و تفاهم‌نامه به نتیجه نرسیده و تو مطمئن شدی که دشمنت با گفت‌وگو و امضای پیمان صلح، دست از حمله برنمی‌داره. قصاص، که توی آیات قرآن هم هست و حکم خداست هم دقیقا همینطوره. "وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ حَيَاةٌ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ"(179 بقره). قصاص بر خلاف ظاهر خشنش، مایه زندگیه. چرا؟ چون بازدارندگی ایجاد می‌کنه. انتقام هم همینطوره. #ایران #جامعه_شناسی

یه چیزی هم درباره پیامدهای اقتصادی جنگ بگم... بله جنگ هزینه اقتصادی خیلی سنگینی خواهد داشت. زیرساخت‌ها و مراکز صنعتی آسیب می‌بینن. نخبگان و مراکز علمی هم همینطور. از طرفی محاصره دریایی قطعا به اقتصاد داغون ما فشار شدیدی میاره. ولی نکته اینجاست که نباید ساده به قضیه نگاه کنیم. نجنگیدن، باعث نمیشه مشکلات اقتصادی حل بشه. چیزی که به اقتصاد یه کشور کمک می‌کنه، آتش‌بس شکننده و وضعیت نه جنگ نه صلح نیست. اقتصاد برای رشد و پیشرفت، به صلح پایدار نیاز داره. این وضعیت که جنگ نباشه، ولی هر آن احتمال جنگ باشه و به جنوب کشور حمله بشه، وضعیت ایده‌آلی نیست! وضعیتی نیست که بشه بگیم: خب نمی‌جنگیم، پس اوضاع خوبه. ما به صلح پایدار نیاز داریم. نه آتش‌بس مقطعی. توی صلح پایداره که سرمایه‌گذار خارجی حاضر میشه سرمایه‌ش رو بیاره توی کشور. توی صلح پایداره که واحدهای تولیدی و کسب و کارها، بدون ترس از نوسانات ارزی و تحریم، می‌تونن یه مسیر روبه‌رشد داشته باشن. توی صلح پایداره که مردم بدون ترس از قحطی و جنگ، می‌تونن کالاهای اساسی رو بخرن. توی صلح پایداره که زیرساخت‌ها سالم می‌مونن و امکان توسعه وجود داره، بدون ترس از بمباران. و تجربه نشون داد که در شرایط فعلی، مذاکره و توافق نمی‌تونه ما رو به صلح پایدار برسونه. صرفا یه آتش‌بس شکننده ست که از جنگ بدتره! قطعا جنگ خوب نیست. ولی گاهی راه حل بهتری وجود نداره. #جامعه_شناسی

راستی اگه سلسله نوشتارهای #جنگ‌نوشت رو نخوندید، حتما بخونید. ان‌شاءالله قراره خاطرات سایر خادمین معراج رو هم منتشر کنیم به زودی...

دارم مصاحبه یکی از خادمین معراج رو پیاده می‌کنم. یاد اون شعر می‌افتم که می‌گفت: پر از علی شده آغوش دشت، سرتاسر... #جنگ‌نوشت #معراج_شهدا

سلام. ممنونم از محبت شما حقیقتا منم مثل شما، شناخت دقیقی از وضعیت فعلی نیروهای مسلح ندارم. ولی به نظر میاد توی این بازه زمانی، تا حد زیادی تونستن خودشون رو بازیابی کنن. و توی عرصه نظامی که فعلا کار خاصی از ما نمیاد؛ جز حمایت از نیروهای نظامی کشور. نیروهای نظامی، نیاز به حمایت و پشتوانه مردمی دارند. پس مهمترین کار همینه؛ که خیابان رو ترک نکنیم.

شما وقتی حرف از شهدای پادگان بمپور میشه، دلتون مچاله میشه، من دلم دوبار مچاله میشه، له میشه... چون من علاوه بر اونا، یاد شهدای مظلوم توپخانه ارتش توی اصفهان هم می‌افتم. بیشتر سرباز، جوون، و بیشترشون با DNA شناسایی شدن...💔