🖊 احمدحسین شریفی
احتمالاً گفته خواهد شد که الان زمان طرح مجدد و تکرار این تقاضا نیست.
اما با توجه به صحبتهای استاندار محترم خراسان رضوی که «هنوز محل دقیق دفن پیکر مطهر رهبر شهید در حرم رضوی تعیین نشده» وظیفه خود دانستم یکبار دیگر این تقاضا را تکرار کنم.
ضمن احترام به هر تصمیمی که متولیان امر بگیرند، معتقدم دفن پیکر مطهر امام شهید در حرم مطهر رضوی، یک اشتباه است. در سایه خورشید، هیچ ستارهای دیده نخواهد شد. بلکه همه ستارهها در پرتو نور خورشید محو میشوند.
انقلاب اسلامی در گام دوم خود، به شدت نیازمند نورافشانی خامنهای شهید است.
@Ahmadhoseinsharifi
#تبلیغ_مکتوب
#جهاد_روایت
💎@howzavian | نویسندگان حوزوی
باید برخاست!
«باید برخاست»؛ این شعار برخاسته از آیه شریفه «ان تَقُومُوا لِلَّهِ»، است، که برای مراسم تشییع پیکر مطهر رهبر شهید اعلام شده است.
شعاری که از دلهای سوخته و دیدههای اشکباری برخاست که یکصدوبیست و دو شب عاشقانه برای قائد شهیدان مویه کردند.
«باید برخاست» یعنی توقف ممنوع. یعنی شهادت پایان راه نیست، بلکه آغاز مرحلهای تازه است. یعنی وقتی رهبری از میان ملت میرود، وظیفه سنگینتر میشود. یعنی خون شهید، سند بیداری است و هر قطرهاش، امضایی پای قرارداد نانوشتهای با تاریخ.
این شعار، برای آن لحظهای است که جمعیت میلیونی در سکوت سنگین تشییع، ناگهان فریاد میزنند: «باید برخاست». یعنی اشکها را باید تبدیل به اراده کرد. یعنی عزاداری، تا وقتی به معنا میرسد که به حرکت تبدیل شود.
«باید برخاست» یک فرمان درونی است. میگوید: غمگین باش، اما زمینگیر نشو. بگذار، اشکهایت مسیر فردایت را روشن کند. رهبر شهید رفت تا راهش بماند؛ و این راه، جز با ایستادن و برخاستن ادامه پیدا نمیکند.
در فرهنگ ما، شهادت همیشه تولدی دوباره بوده. «باید برخاست» همان تولد است؛ تولد یک ملت از دل خاکستر یک فقدان.
باید برخاست. برای آنهایی که رفتند، برای آنهایی که هنوز نیامدند، و برای راهی که هیچوقت تمام نمیشود.
(10 تیر /۱)
#محمد_صدرا_مازنی
@karanne | کانال کرانه
هنر «نگفتن همه حقایق» یک مهارت است؟
در دنیای امروز که بر پایه «شفافیت مطلق» و «صداقت بیپرده» بنا شده، مفهومِ «نگفتن همه حقایق» ممکن است با کلمات منفی چون فریب، پنهانکاری یا ریاکاری همسنگ گرفته شود. اما اگر از زاویهای عمیقتر و با نگاهی به هوش اجتماعی بنگریم، درمییابیم که توانایی مدیریت اطلاعات و انتخابِ آنچه گفته میشود (و آنچه گفته نمیشود)، یکی از ظریفترین مهارتهای انسانی است.
تمایز میان فریب و مدیریت اطلاعات
مرز میان «دروغگویی» و «نگفتن همه حقایق» بسیار باریک اما حیاتی است. در دروغ، ما واقعیت را تحریف میکنیم تا تصویری غلط بسازیم؛ اما در مهارتِ نگفتنِ همه حقایق، ما واقعیت را تغییر نمیدهیم، بلکه فقط تمام اجزای آن را در لحظه و در حضور مخاطب ارائه نمیدهیم. این مهارت در واقع نوعی «فیلتر کردن هوشمندانه» است. هدف از این کار، لزوماً فریب نیست، بلکه گاهی حفظ آرامش، حفظ حریم خصوصی، یا جلوگیری از آسیبهای غیرضروری است.
کاربردهای مهارت در زندگی اجتماعی و حرفهای
در محیطهای کاری، بیان تمام جزئیاتِ یک شکست یا تمام پیچیدگیهای یک فرآیند در اولین برخورد، میتواند باعث ایجاد اضطراب بیمورد یا از دست رفتن اعتمادبهنفس تیم شود. رهبران بزرگ میدانند چه زمانی باید «تصویر کامل» را ارائه دهند و چه زمانی باید برای حفظ تمرکز، از جزئیاتِ خُرد و بیاهمیت بگذردند.
در خانواده و روابط عاطفی و دوستانه نیز، این مهارت به شکل «لطافت» ظاهر میشود. گاهی حقیقتِ محض، مانند تیغی برنده است که میتواند بدون هدف، رابطهای را از هم بپاشد. در اینجا، نگفتنِ تمامِ افکار گذرا یا برداشتهای بیارزش، نه از روی بدجنسی، بلکه از روی احترام به سلامت روان طرف مقابل و حفظ ثبات خانواده و دوستانه است.
هوش هیجانی و زمانبندی
بخش اصلی این مهارت، در «زمانبندی» نهفته است. کسی که مهارت دارد، میداند که هر حقیقتی برای «هر کسی» و در «هر زمانی» مناسب نیست. حقیقتِ تمامعیار بدون زمینهسازی، اغلب مانند رگبار در کویر است؛ برخورد میکند اما رشد ایجاد نمیکند.
در نهایت، مهارتِ نگفتنِ همه حقایق، تمرینی در جهت کسب «خودکنترلی» است. این یعنی تسلط بر زبان و ذهن، بهگونهای که ما اجازه ندهیم هر آنچه در ذهن میگذرد، بدون فیلترِ خرد و ملاحظه، بر زبان جاری شود. این مهارت، اگر با صداقت همراه باشد، ابزاری برای ساختنِ پلهای ارتباطیِ مستحکمتر و باکیفیتتر است.
(10 تیر /۲)
#محمد_صدرا_مازنی
@karanne | کانال کرانه
حکمرانی اخلاقی به مثابه مدیریت ارزشمحور کنشهای جمعی
در ادبیات علوم سیاسی معاصر، میان دو مفهوم «حکومت» (Government) و «حکمرانی» (Governance) تفکیک قائل میشوند. حکومت بر ساختارهای رسمی قدرت، نهادهای قانونگذار، دستگاههای اجرایی و سازوکارهای الزامآور حقوقی تمرکز دارد. در مقابل، حکمرانی مفهومی گستردهتر و شبکهای است که نحوه هدایت جامعه را از طریق تعامل میان دولت، جامعه مدنی، نهادهای محلی و مشارکت فعال شهروندان توصیف میکند.
این تمایز در چارچوب اندیشه اسلامی نیز ظرفیت بومیسازی عمیقی دارد. در این نگاه، حکومت بیش از هر چیز ناظر بر ساختار ولایی، نظام سیاسی و نهادهای رسمی است؛ اما حکمرانی به شیوه اداره رفتارهای جمعی بر اساس ارزشها، هنجارهای اخلاقی و نقشآفرینی آگاهانه مردم اشاره دارد. بر این اساس، «حکمرانی اخلاقی» در تجمعات و کنشهای جمعی، به معنای اعمال صرف قدرت آمرانه دولتی، نیست؛ بلکه به مثابه مدیریت ارزشمحور کنشهای جمعی است که در آن، مردم و ساختارهای اجتماعی در چارچوبی از اصول دینی به تعامل میپردازند.
یکی از مستندات بنیادین برای تبیین نظری حکمرانی اخلاقی، آیه شریفه ۹۰ سوره نحل است که میفرماید: ﴿إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ وَإِیتَاءِ ذِی الْقُرْبَى…﴾. این آیه، نقشه راهی برای همافزایی میان ساحت حکومت و حکمرانی است. «عدل» در این آیه، تنظیم قاعدهمند و عادلانه نظم اجتماعی است که وظیفه اصلی حکومت رسمی محسوب میشود؛ اما «احسان»، دعوت به فراتر رفتن از حد و مرزهای حقوقی بهسوی خیرِ اخلاقی و همبستگی اجتماعی است که جوهر اصلی حکمرانی را شکل میدهد.
در واقع، حکمرانی اخلاقی الگویی است که در آن، حکومت تنها به «نظم قانونی» بسنده نمیکند، بلکه با بسترسازی برای «فضایل اخلاقی»، جامعه را به سوی کمال هدایت میکند. در این پارادایم، رابطه دولت و ملت از رابطه «سلطه و اطاعت» به رابطه «همکاری در اقامه عدل و ترویج احسان» تغییر مییابد تا سعادت و تعالی جامعه در سایه مشارکت همگانی و پایبندی به ارزشهای الهی محقق شود.
(۱۱ تیر /۱)
#محمد_صدرا_مازنی
#حکمرانی_اخلاقی_تجمعات_انقلابی
@karanne | کانال کرانه
درک موهبت ظهور؛ شایستگی اجتماعی است!
من و تو، برای ظهور ولی خدا سهم داریم.
آمدن حضرتش،
به آمادگیِ من و تو وابسته است.
آمادگی من و تو به شناخت وظیفه و انجام آن است.
اگر وظیفه را بشناسیم و به آن عمل کنیم، راهمان درست است.
و اگر راه درست باشد،
روزمرگی ما در حال کوتاه کردن وقت ظهور است.
زندگی ما به سوی ظهوری نزدیک میتواند تنظیم شود.
پس؛
زمان را برای کوتاه شدن زمان ظهور امام زمان دریابیم!
اگر پدران ما آماده میبودند، ظهور را درک میکردند!
و ما اگر امروز آماده میبودیم، او میآمد!
اگر ده سال دیگر آماده شویم، ده سال دیگر میآید.
و اگر نسل ما شایستگی مواهب ظهور را نداشته باشد، چه؟
فقط افسوس!
این موهبتی که ما سزاورارش نبودیم، به نسلی دیگر افاضه میشود.
حسرتش برای من و تو میماند!
پس ظهور، مبتنی بر فیض الهی،
مترتب بر آمادگی اجتماعی است.
اگر شایسته باشیم، رزق نسل ما میشود!
(۱۲ تیر /۱)
#محمد_صدرا_مازنی
@karanne | کرانه
حضور خیابانی جلوهای از حکمرانی اخلاقی
مفهوم «امت» در مقابل امام معنا مییابد.
امامت فراتر از یک مرز جغرافیایی، ناظر به جامعهای فراگیر سیاسی است که ذیل یک پارادایم مشترک، تجمع کردهاند. امت بر این مبنا، منفعل نبوده و پویا و با نشاط معنوی به سوی تمدنی دینمحور و درون ذات حرکت می کند.
«امت مبعوث» در این دستگاه فکری، ویژگیهای بنیادینی دارد که آن را از سایر اجتماعات متمایز میکند.
نخست، دارای «خودآگاهی تاریخی» است و مأموریت خود را در جهان میشناسد.
دوم، هویت خود را بر مدار پیوند میان دین و ملیت استوار کرده است.
سوم، ایستا نیست و همواره در حال گذار از وضع موجود به سوی «قلههای مطلوب» حرکت میکند.
سرانجام، این امت در صحنه حاضر است؛ یعنی در برابر انفعال و حاشیهنشینی ایستادگی کرده و سرنوشت خود را در متن میدانهای اجتماعی رقم میزند.
حضور چنین امتی در تجمعات، راهپیماییها و کنشهای خیابانی، بخشی از حکمرانی اجتماعی و صیانتی است که از مسیر حرکت تمدنی امت صورت میگیرد. با این نگاه، حضور خیابانی جلوهای از حکمرانی اخلاقی است که در آن، مردم به عنوان ارکان امت، مسئولیت حفظ سلامت اخلاقی و جهتگیری نظام اجتماعی را بر عهده میگیرند.
بنابراین، برای حفظ این هویت متعالی، نیازمند الگویی هستیم که در آن، کنشهای جمعی، بازتابدهنده آموزههای اخلاقی و شرعی باشد تا پیوند میان امت و آرمانهای تمدنیاش در صحنه عمل، همواره استوار و پویا باقی بماند. (۱۲ تیر /۲)
#محمد_صدرا_مازنی
#حکمرانی_اخلاقی_تجمعات_انقلابی
@karanne | کانال کرانه
تجمعات انقلابی؛ نمادی از نظم برخاسته از تعهد
در تحلیل جامعهشناختی کنشهای جمعی، تشخیص «ماهیت» و «غایت» تجمع از اهمیت بنیادینی برخوردار است. نمیتوان تمامی اجتماعات خیابانی را با یک معیار سنجید؛ چرا که تمایز میان تجمعات صنفی، سیاسی، اغتشاشی و انقلابی، در واقع تمایز میان «سطوح کنشگری اجتماعی» است. تجمعات صنفی معطوف به مطالبات معیشتی و تجمعات سیاسی برآمده از رویدادهای مقطعی هستند، در حالی که تجمعاتی که از آغاز بهانهای برای اغتشاشند، به دلیل فقدان مبانی نظری و توسل به خشونت، مخرب نظم عمومیاند.
در مقابل، «تجمعات انقلابی» جایگاهی متعالی دارند. در گفتمان انقلاب اسلامی، این تجمعات تجلی حضور «امت مبعوث» هستند و برخلاف سایر کنشهای جمعی، بر سه پایه استوارند: نخست، «مبنای الهیاتی» که ریشه در توحید، ولایت و مسئولیت الهی امت دارد؛ دوم، «چارچوب فقهی» که با رعایت دقیق امر به معروف، نهی از منکر و صیانت از حقالناس، نظم اجتماعی را تضمین میکند؛ و سوم، «پشتوانه اخلاقی» که کرامت، تقوا و همبستگی انسانی را محور قرار میدهد.
نکته کلیدی اینجاست که شاخص «انقلابی بودن»، که در شعارها یا بیانات سخنرانان نمود مییابد؛ در «سلوک جمعی» شرکتکنندگان نیز نهفته است. اگر تجمعی –حتی با ادعای دفاع از ارزشهای انقلابی– از مدار اخلاق خارج شود، به هیجانهای کاذب دامن بزند، نسبت به حقوق عمومی بیتفاوت باشد یا رفتارهای تخریبی را پیشه کند، ماهیت خود را از دست داده و به الگوی غیراخلاقی و هنجارستیز نزدیک میشود.
بنابراین، برای حفظ اصالت تجمعات انقلابی، باید نسبت به «مدیریت اخلاقی» حساسیت ویژهای داشت. مراقبت فعلی در تجمعات انقلابی ستودنی است، چرا که «آیینهایی برای تقویت هویت جمعی» و نمادی از نظم برخاسته از تعهد دینی است، نه ابزاری برای تخلیله هیجانات. صیانت از این جایگاه، نیازمند آن است که کنشگران در صحنه، در مراقبه روزانه، باورها و وظایف الهیاتی خود را بروز نگه دارند
(۱۳ تیر /1)
#محمد_صدرا_مازنی
#حکمرانی_اخلاقی_تجمعات_انقلابی
@karanne | کانال کرانه
🌀 وعده همه ما نماز و تشییع پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب در تهران
⏱️ یکشنبه ساعت 6 صبح اقامه نماز بر پیکر امام شهید، در مصلی تهران
📆 دوشنبه تشییع تهران
یکشنبه و دوشنبه، کشور تعطیل رسمی است.
📆 سهشنبه تشییع قم
📆 چهارشنبه تشییع کربلا و نجف
📆 پنجشنبه تشییع و خاکسپاری مشهد
#نشر_حداکثری
#تشییع_رهبری
#حضور_دشمن_شکن
#خونخواهی
@karanne | کانال کرانه