البته که قدم گذاشتن تو مسیر تکامل لازمه‌اش اینه که گاردتو بیاری پایین و در تمام این مسیر که قدّش تا آخر عمره، نقص‌هاتو بپذیری و هر لحظه آماده تغییر باشی

هرموقع آماده بودید با نقص‌هاتون - که تا دیروز از وجود خیلی‌هاش بی‌خبر بودید - روبرو بشید، اون‌موقع ازدواج کنید

شب بخیر

شبکه یک هرروز حدودا ساعت ١٨:۵٠ یه مجموعه پخش میکنه به اسم "مردم قهرمان" با موضوع فعالیت‌های مردمی در جنگ تحمیلی ١٢ روزه کلیپ‌های کوتاه که از همه جای کشور آدم‌های عادی رو نشون میده که توی جنگ احساس مسئولیت کردن و کارهای هرچند کوچیکی انجام دادند.

📽مجموعه مستند کوتاه مردم قهرمان 🔸️روایت کنش قهرمانانه مردم در دفاع مقدس ۱۲ روزه (یزد) ⏰روزهای زوج، حوالی ساعت ۱۸:۵۰، شبکه یک سیما کارگردان: محسن برزگر تهیه کننده: رضا مسعودی صدابردار: امیرحسین عزیزی‌نژاد تدوین: علی تقوایی، علیرضا میرجلیلی 🎬تهیه شده در مدرسه اندیشه و هنر ماهِ حسینیه هنر یزد با همکاری گروه دانش و اقتصاد شبکه یک سیما @yazde_ghahraman

کار رفقای ما رو هم ببینید

🔸قله "گربه چکمه پوش: آخرین آرزو"، مثال بی نقص یک انیمیشن برای تمام سنین است. در "آخرین آرزو"، گربه چکمه پوش هشت جان از نه جان خود را مصرف کرده و به دنبال ستاره آرزو می گردد تا به وسیله آن، جان هایش را پس بگیرد اما او تنها کسی نیست که له دنبال ستاره آرزو است. حداقل بالای پنج بار اثر را نگاه کردم تا در آن سوراخی پیدا کنم؛ اما به نتیجه نرسیدم.( که البته تعجبی هم ندارد از آن جایی که حدود ۳۰ نویسنده در کار دخیل بوده اند.) داستان جدا از اینکه کلیشه نیست؛ ریتم تمپوی درستی دارد. (تمپو در انیمیشن با بقیه انواع داستان گویی متفاوت است و باید به شدت سریع و اتفاقات باید پشت سر هم باشند) شخصیت هایی که قرار به تغییرشان هست با شیب درستی تغییر می کنند و شخصیت هایی هم که نیاز به تغییر ندارند به عنوان مفاهیم بنیادین و منتور عمل می‌کنند. صداگذاری انگلیسی اثر فوق العاده است و مخصوصا گویندگی شخصیت «مرگ» مو را به تن سیخ می کند. خود انیماتوری هم همان کلک ترکیب سه بعدی با افکت های دوبعدی است که هیچ وقت بد در نمی آید. یکی از بهترین حقه هایی که انیماتور ها زدند و کمتر جایی دیده ام؛ کاهش فریم ها در سکانس های اکشن است که حس اکشن را بیش تر می کند. از نظر مفهوم هم اثر پر از ارزش گذاری خانواده؛ زندگی و رد غرور بی جا است. "گربه چکمه پوش: آخرین آرزو" آن چیزی است که صنعت انیمیشن باید و می تواند در اوج خود باشد. https://eitaa.com/hajiyama

"زَهر آگین" شدنِ جامعه، از طریق تزریق "ذرّه ذرّه"ی زَهر، توسط "تک تک" ما اتفاق می‌افتد. ذرّه‌ی کنش اجتماعی بسیار بزرگتر از ذرّه‌ی عمل فردی است. ذرّه‌ی کنش اجتماعی سرآغاز غلتاندن گلوله‌ای برفی است که در پایین دست، شهری را ویران می‌کند... و من یعمل مثقال ذرة شرّاً يره !

خیلی حق بود

بسیاری از حیوانات مرزهای قلمرو خود را با استفاده از ادرار و مدفوع خود مشخص می‌کنند. برخی مانند گَند راسوها با بوی بد دیگران را فراری می‌دهند. این ساده‌ترین نحوه‌ی توسعه قدرت و طرد «دیگری» در طبیعت است. رویه‌ای که اینک در فضای مجازی توسط انسان عصر ارتباطات در پیش گرفته شده. افشاگری، دریدگی و تولید انبوه زباله‌های تصویری و زبانی چونان مرزگذاری با مدفوع یا تراوش بوی متعفن به عنوان راهی برای تعیین مرزهای قلمرو سیاسی. در تایملاین فارسی، پهلوی‌دوستان و بهائیان در این‌گونه از کنش حیوانی سرآمد و پیشرو هستند. #یادگاری #رسانه ➕️ @Yaminpour

⁉️ کدام "من زنده ام"؟! سردار #شمخانی در مصاحبه با آقای موگویی درباره نقشه ترورش توسط اسرائیل به دیالوگ فیلم پاپیون استناد کرد و گفت: حروم زاده ها من هنوز زنده ام! در پاسخ به حواشی انتشار غیر اخلاقی #فیلم_عروسی دخترش در هتل لوکس اسپیناس هم همان دیالوگ را تکرار کرد: حروم زاده ها...! من فیلم پاپیون را تا امروز ندیده بودم؛ اما این جمله (البته بدون: آهای حروم زاده ها) برایم از کسی دیگر معروف و مشهور بود. هردو گفتند: "من زنده ام" ؛ اما این کجا و آن کجا؟! #پاپیون تجسم فرهنگ استعماری غرب است. گاوصندوقْ زنی که به کارفرمای خود نارو می زند! مقداری از جواهرات را برای خود برمی دارد! برایش پاپوش ساخته می شود و به جرم قتل، در مستعمره گویان زندانی می شود... بقیه فیلم تلاش چند باره برای فرار است. زنده ماندن دزدی مقابل حروم زاده بازی استعمارگرانِ گویان. قاتل نبود؛ اما مجرم چرا! البته تسلیم هم نمی شود و به تعبیر فیلم نمی شکند! او هم خاطرات زندان و فرارش را منتشر می کند و کتاب پر فروش فرانسه میشود. "من زنده امِ" دوم ، انسان انقلاب اسلامی و #فرزند_خمینی است. دختری اسیر حزب بعث در دفاع مقدس که او هم خاطرات خود را به نام #من_زنده_ام کتاب کرد. شهید سلیمانی شیفته کتاب او شد و دو تقریظ برآن نوشت. اولی را در بغداد: «خواهرم، مثل همان برادرهای اسیرت همه جا با تعصب مراقبت می کردم کسی عکس روی جلد کتابت را نبیند. و در تمام کتاب با ناراحتی و استرس بدنبال این بودم که آیا کسی به شما جسارت کرد؟ آخر مجبور شدم روی عکست را با کاغذ بچسبانم تا نامحرمی او را نبیند. برادرت سلیمانی.» اگر به آن خواهر گرامی جسارتی هم می شد او گناهی نداشت؛ لکن هیچ لکه خاکستری ای هم در پرونده او نبود؛ حتی ناخواسته! این از نامه دوم سردار دلها معلوم است: «خواهر خوبم. در آن اسارت، اسارت را به اسارت گرفتی! سعی کن در این آزادی اسیر نشوی انشالله کتابت را به همه زبان ها ترجمه می کنم تا همه بدانند زینب بنت رسول الله چگونه بوده است وقتی کنیز او معصومه [ی آباد] اینگونه #معصوم بوده است. به تو بعنوان خواهرم، بعنوان معرف دختر مسلمان شیعه، معرف ایران اسلامی، معرف تربیت خمینی افتخار می کنیم. حقیقتا شگفت زده شدم و هزاران بار به تو و دوستانت مرحبا گفتم». این فرق انسان انقلاب اسلامی و مولود غربی است. نمیدانم چرا دلم می خواست رزمنده و فرمانده دفاع مقدسِ اول و مجروح دفاع مقدسِ ۱۲ روزه، "من زنده امِ" دوم را به رخ دشمن و بدخواهان می کشید؛ نه "آهای حروم زاده ها من هنوز زده امِ" یک متقلبِ مظلوم! سزاوارتر بود شمخانی معرف تربیت خمینی باشد؛ نه پاپیونِ غرب وحشی! در تقابل با دشمن، مثل معصومه آباد ماندن یا خدای نکرده مثل پاپیون شدن، دو اثر متفاوت بر مردم و جامعه دارد: اولی فقط کتابش را نمی خوانند، پای آن راه و مسلک همراهی و مقاومت هم می کنند! پاپیون را ولی همان فرانسوی ها هم فقط کتابش را می خوانند و فیلمش را می بینند؛ اما راه و رسمش، مکتبی نمی شود و مقاومتی را تقویت نمی کند! انقلاب اسلامی، آدمش اولی است نه دومی! ✍🏻 محسن قنبریان ۱۴۰۴/۷/۲۹ ☑️ @m_ghanbarian