📖 فَتَلَقَّىٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ 🌷تفسیر #مجمع_البیان @majmaolbayan

🎙تلاوت آیه ۳۷ سوره بقره با تلاوت استاد مشاری العفاسی 🌷تفسیر #مجمع_البیان @majmaolbayan

💢#خلاصه_مجمع_البیان 49: 💠 مباحث عبارت «فَتَلَقَّىٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ» (#سوره بقره آیه 37) 🔅مبحث #القراءة؛ قرائت آدم و کلمات 🔹ابن کثیر، کلمه «آدم» را منصوب و کلمه «کلمات» را مرفوع خوانده است، اما بقیه قراء «آدَمُ» را مرفوع و «كَلِمَاتٍ» را منصوب خوانده اند. ⤴️ 🌷تفسیر #مجمع_البیان @majmaolbayan

💢#چکیده صوت جلسه ۴۹ ▫️مباحث آیه ۳۶ 🔹لغت: "هبوط" به معنای حرکت‌کردن از بالابه‌پایین، در اصل به مکانی که انسان را از بالابه‌پایین می‌کشد، می‌باشد؛ اما در معنای نزول در مکان هم استفاده می‌شود. واژه "عدوّ" مخالف دوست، واژه "قرار" به معنای ثبات و بقاست. استقرار ثابت ماندن در حالتی در بیش از یک‌لحظه است. "مستقَرّ" می‌تواند اسم معنا یا اسم مکان باشد. 🔸"متاع" به هر وسیله مورداستفاده می‌گوید. واژه "حین" در همه زمان‌ها قابل‌استفاده است؛ اما اکثرا در زمان‌های طولانی بیش از یک‌لحظه مورداستفاده قرار می‌گیرد و در آیه «تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا» به معنی شش‌ماه استفاده‌شده‌است. ⚡️تفسیر: ابلیس با وسوسه توانست آدم و حوا را از بهشت و جایگاه ویژه تنزل داده، از بهشت خارج کند. از آنجایی که او سبب این کار بوده، لغزاندن و اخراج آدم و حوا به او نسبت‌داده‌شده است. 🔅ابلیس، آدم و حوا را از نعمت و آسایش بهشت، یا از بهشت به دنیا و یا از اطلاعت به معصیت خارج کرد. (بنا بر اختلاف‌نظر بین مفسران). 🍁 اخراج آدم از بهشت از باب عقوبت معصیت نبوده، به‌خاطر اینکه صدور معصیت از انبیا جایز نیست. اخراج آنها بنابر مصلحتی است که بعد از خوردن از میوه درخت ممنوعه ایجاد شد و آدم را از نعمت به آزمایش و تکلیف و سختی منتقل کرد. 🪴مفسران درباره چگونگی وسوسه ابلیس دیدگاه های مختلفی دارند: از جمله: ۱. ابلیس جلوی در بهشت آدم را ملاقات کرد. ۲. از زمین صدایش را به گوش آدم رساند. ۳. داخل دهان ماری وارد بهشت شد و وسوسه کرد. ۴. باواسطه‌ای پیام خود را له آدم رساند. شیخ طبرسی قول چهارم را مخالف ظاهر قرآن می‌داند. 🔺خداوند در بحث هبو، آدم و حوا را با اینکه دو نفر هستند، با ضمیر جمع خطاب کرده است. مفسران در توجیه این خطاب بیانات مختلفی دارند: ۱. آدم، حوا و ابلیس. ۲. آدم، حوا و مار ۳. آدم و حوا به همراه ذریه‌شان ۴. عرب گاهی دو نفر را جمع خطاب می‌کند به علت اینکه دو اول جمع است. ۴. آدم، حوا و وسوسه. شیخ طبرسی قول دوم و چهارم را تضعیف می‌کند. 🔻مقصود از ضمیر "کُم" در «بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ» آدم و ذربه اش با شیطان و ذربه اش و یا طبق قولی ذریه آدم و حوا می‌باشد. این دشمنی از حسد ابلیس سرچشمه گرفته و باعث کفر اوست و آدم نقشی در ایجاد این دشمنی نداشته است. در این فقره خدا به دشمنی امر نمی‌کند؛ بلکه نسبت به وقوع آن هشدار می‌دهد؛ یعنی مراقب وقوع دشمنی در حال هبوط باشید. ☄ "مستقر" و "متاع"، سکونت آدم در زمین و بهره‌برداری از آن است. ذکر «الی حین» مشخص می‌کند که استقرار در زمین ابتدا و انتهایی دارد و انتهای آن زمان مرگ و طبق گفته برخی دیگر زمان قیامت یا پایان اجل می‌باشد. از این آیه فهمیده می‌شود ۱. آنکه امر به ترک معصیت و انجام گناه می‌کند خدا نیست، بلکه شیطان است. ۲.وسوسه شیطان در انجام گناه نقش دارد. ▫️مباحث آیه ۳۷ 🔹 قرائت: ابن کثیر، کلمه «آدم» را منصوب و کلمه «کلمات» را مرفوع خوانده است، اما بقیه قراء «آدَمُ» را مرفوع و «كَلِمَاتٍ» را منصوب خوانده‌اند. ⤴️ 🌷تفسیر #مجمع_البیان @majmaolbayan

💢#جلسه پنجاهم تفسیر مجمع‌البیان؛ با بیان استاد عابدی ▫️مباحث آیه 37 00:35 👈 مبحث القراءة و الحجة؛ قرائت کلمات آدم و کلمات 09:10 👈 مبحث اللغة (۱)؛ واژه تلقی 13:28 👈 مبحث اللغة (۲)؛ واژه کلمات ب1 23:52 👈 مبحث اللغة (۳)؛ واژه کلمات ب 2 30:13 👈 مبحث اللغة (۴)؛ واژه توبه 32:20 👈 مبحث المعنی (۱)؛ تفسیر عبارت فتلقی آدم من ربه کلمات 36:10 👈 کلامی از استاد درباره ادب حضرت آدم در توبه 35:49 👈 مبحث المعنی (۲)؛ چیستی کلمات 45:45 👈 مبحث المعنی (۳)؛ چیستی توبه خداوند بر آدم 49:50 👈 مبحث المعنی (۴)؛ ضمیر مفرد در فتاب علیه 54:40 👈 فصل توبه (۱)؛ شرایط توبه 59:00 👈 فصل توبه (۲)؛ امکان توبه از یک گناه 01:01:20 👈 کلامی از استاد درباره حقیقت توبه 01:03:43 👈 فصل توبه (۳)؛ آخرین زمان توبه 🔺 خلاصه صوت شماره ۵۰ ⤴️ 🌷 تفسیر #مجمع_البیان @majmaolbayan

💢#خلاصه_مجمع_البیان 50: 💠 مباحث عبارت «فَتَلَقَّىٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ» (#سوره بقره آیه 37) 🔅مبحث #القراءة و الحجة؛ قرائت کلمات “آدم” و “کلمات” 🔹ابن‌کثیر بر خلاف بقیه قراء کلمه "آدم" را به نصب و کلمه "کلمات" را به رفع تلاوت کرده است. او گفته است که افعال متعدی به سه دسته تقسیم می‌شوند: 1️⃣ افعالی که می‌توان جای فاعل و مفعولش را عوض کرد. مثل «ضرب زید عمروا». 2️⃣ افعالی که جابه‌جایی فاعل و مفعولش جایز نیست مثل «اکلتُ الخبرَ» 3️⃣ فعل‌هایی چون «نال، اصاب و تلقی» می‌توانند به فاعل یا مفعولش نسبت داده شوند مثل «نالنی خیرٌ» و «نلتُ خیراً». 🔸ازآنجایی‌که فعل “تلقی” از افعالی است که نسبت‌دادن آن به فاعل یا مفعول معنا را عوض نمی‌کند. پس "آدم" هم می‌تواند فاعل "تلقی" باشد؛ یعنی آدم دریافت کرد، و هم می‌تواند مفعول "تلقی" باشد؛ یعنی کلمات آدم را فراگرفت و دریافت کرد. 🔅آیه «لاینال عهدی الظالمین» در این جهت مثل "آیه‌تلقی" است. چه بگوییم «عهد من به ظالمان نمی‌رسد» و چه بگوییم «ظالمان به عهد من نمی‌رسند» معنا یکی است. ازاین‌جهت عبدالله مسعود «الظالمین» را به رفع (الظالمون) تلاوت کرده است. ⤴️ 🌷تفسیر #مجمع_البیان @majmaolbayan

💢#خلاصه_مجمع_البیان 50: 💠 مباحث عبارت «فَتَلَقَّىٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ» (#سوره بقره آیه 37) 🔅مبحث #اللغة؛ معنای واژه تلقی 🔹واژه "تلقی" از باب "تفَعُّل" به معنای گرفتن و قبول‌کردن است. این ماده در ثلاثی مجرد یک‌مفعولی و در باب تفعیل ثلاثی مزید دومفعولی است. مثل «لقیت خیرا؛ خیر را گرفتم» و «تلقیت زیداً خیراً؛ به زید خیر رساندم». ⚡️این ماده در باب "تفَعُّل"، مطاوعه (پذیرفتن اثر فعل) باب تفعیل است. گویا گفته باشد: «لقّانی فتلقّیتُه؛ به من القا کرد پس من قبول کردم و پذیرفتم». از همین باب ابومهدیه می‌گفت «تلقّیتُها من ابی؛ این قرائت را از پدرم قبول کردم». از همین باب «تلقیتُ الرجل؛ به استقبال او آمدم» و «تلقانی؛ به استقبالم آمد» استفاده شده است. ⤴️ 🌷تفسیر #مجمع_البیان @majmaolbayan

🎥 بیانات استاد احمد عابدی درباره معنای نام امام حسین(ع) 🔹 حسن و حسین ریشه کلمه احسان هستند. 🔹 احسان چیست و معنی آن 🔹 چه کسی صاحب مقام احسان است. 🔹 درسی که از امام حسین علیه السلام باید آموخت. ⤴️ 🌷تفسیر #مجمع_البیان @majmaolbayan

💢#خلاصه_مجمع_البیان 50: 💠 مباحث عبارت «فَتَلَقَّىٰ آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِمَاتٍ» (#سوره بقره آیه 37) 🔅مبحث #اللغة (۲)؛ واژه کلمات، بخش اول 🔹واژه "کلمات": اصل این ماده از" کَلْم" به معنای جراحت است و ازآنجایی‌که جراحت نشانگر عامل خود است، کلام هم لفظی است که از معنا یا گوینده خود خبر می‌دهد. 🔸 مفرد "کلمات"،" کلمه" است که اسم جنسی است که بر مفرد و جمع دلالت می‌کند. مفرد آن مثل هر یک از اسم، فعل و حرف و جمع آن مثل «قال امرؤ القیس فی کلمته» که منظور قصیده است که جمع است. ⚡️سیبویه در تعریف کلام گفته کلام جمله‌ای است که از اسم و فعل و حرف تشکیل می‌شود. همچنان که در عبارت «يُرِيدُونَ أَنْ يُبَدِّلُوا كَلَامَ اللَّهِ» به دلالت ادامه آیه «قَالَ اللَّهُ مِنْ قَبْلُ»، مقصود از کلام، آیه «فَإِنْ رَجَعَكَ اللَّهُ إِلَىٰ طَائِفَةٍ مِنْهُمْ فَاسْتَأْذَنُوكَ لِلْخُرُوجِ فَقُلْ لَنْ تَخْرُجُوا مَعِيَ أَبَدًا» می‌باشد. ثلاثی مزید این ماده بر وزن تفعیل و تفعُّل استفاده شده است. ⤴️ 🌷تفسیر #مجمع_البیان @majmaolbayan

🎥 ادب حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام در برابر امام حسین علیه السلام 🌷تفسیر #مجمع_البیان @majmaolbayan